PG 50, col. 681
Nazianzo; Sanctus Basilius, Cmsareze Cappadociae'
Episcopus et confessor; Sanctus item alter Gregorius
Nyssenus Episcopus, fidei, conversationis, integritatis
et sapientiae merito, fratre Basilio dignissimus. Sed
ne sola Graecia aut Oriens tantum, verum etiam Occi-
dentalis et Latinus orbis ita semper sensisse adproba-
rctur, lecta: sunt quoque ibi quaedam ad quosdam
Epistolzc sancti Felicis (1) martyris et sancti Julii, ur-
lois Romae Episcoporum. Et ut non solum caput orbis,
verum etiam latera illi judicio testimonium perhibe-
(ρ) ῐηῇρὶῳδίφῃὸγηοᾱρ Ρῐὶρβ recitata fuere Julii
gerha, deinde Felicis; atthirinensi, et Hypatio
Ephesiorum Episcopo, in "Collat. cum Acephalis, ut
temporum regujmii‘ordo,nFeliit iulio praeponitur; qui
nequaquam fuit ille ὲ Constantio in Liberii locum
suffectus, sedalter illius nominis primus, die 27 De-
cemh. ann. 2(i9, ordinatus, ac die 22 Dec. ann. 274,
ξζὶιίιΔ iunctus: Quod‘liquet cii nomine Maximini pressu;
lis Alexandrini,‘ ad. quem Pontificis directa fuit! Epi-
stola_a Synodo laudata, occasione Pauli Samosateni e
sua Ecclesia ejecti. Nam encyciica Antiocheni Concilii
epistola Dionysio Romano, ac Maximino luit directa;
[inde arguere licet, hunc supparem et aequalem fuisse
Felici primo,iDionysii Aleiandrini successorem, et
haeredein. Michael Lequien probat spurium fuisse Fe-
iicis testimonium in Syriodo' laudatum : verum ex Li-
berata, ei Hypatio}: Constant tom. i. Pontif. Ep.
§. unico dc Felicis Papa: scriptis ostendit prorsus ge-
nuinum esse, licet sponte concedat ab Accphalis fal-
sasaut‘adulteratas Felicis vulgatas epistolas. At ambo
h_i doctissimi viri magna rationum mole compulsi sus-
tinent cumLeontio Byzantino, qui Iustiniano impie.
Eanteufio‘rtiit in lib. sectis act. 8, fragmentum—in
Concil. Ephesino recitatum non esse Julii Papae, sed
potius Apollinarii, aut cujusdam Timothei eadem pes-
te correptitnon quia in Epistola aliquid compareat
orthodoxae fidei adversum—praesertim in fragmento,
uo usum est Concilium, ut ait Leontius; scd quod
pollinaristae ut Julii circumduxerint, fioccifaciendum.
[iamautem sunt argumenta, quibus docti viri moven-
tur. ι. Nyssenus in'Opere contra Apollinarem multa
refert, (pne hac epistola continentur, eaque ut prava
refutat. l. Leontius ex plurium exemplarium fide loc.
refutat. IliLeontiiis ex plurium exemplarium fide loc.
cit. asseruit non Julii sed Timothei, qui Apollinarem
habuit magistrum, esse epistolam. Ill. quod cum Leon-
tie profert alter Severian—orum adversarius, ipsa phra-
sis non convenit Julio tanquam conversa e latino,
quum, sit nimis graeca. IV. hanc in fronte prafert in-
scriptionem : Domino meo desideratissimo, quae in al-
iera sine dubio Julio supposita etiam comparet. V. ille
Prosdocius, ad quem epistola est missa, nec presbyter,
vel Episcopus nominatur contra morem Romanorum
PrmsulumIVl. sub Catholicis verbis infandae doctrinae
semina latent : nam ubi de corpore loquitur, nusquam
mente praeditum, vel animatum dicit; quinimo haec,
qua: num. 4, habet, Apollinaristam produnt: ι qui
ι autem propter unitionem cum increato Deo corpus
ι divinum praedicat, et secundum compositionem, qua
ι simul utrumque est, tanquam unum increatum Deum
ς adorat, beatus erit. ι Nullam tamen crediderunt ac-
curati viri notam inferre SS. Synodo; quia quum per
manus multorum Julii circumferretur nomine epistula,
in qua nihil aperte falsum, non erat cur diffideret in-
scriptioni; verum ubi plures alia: ex eadem prodiere
officina, quibus Eutychianivehementer abutebantur,
coacti sunt _fidei amatores, in retegendo auctore, ope:
ram impendere suam. Elaborata videtur epistola post
Iacedohil haeresim, et sic post ann. Ch. 260
ἓᾳτιρι-μικ
Episcopus et confessor; Sanctus item alter Gregorius
Nyssenus Episcopus, fidei, conversationis, integritatis
et sapientiae merito, fratre Basilio dignissimus. Sed
ne sola Graecia aut Oriens tantum, verum etiam Occi-
dentalis et Latinus orbis ita semper sensisse adproba-
rctur, lecta: sunt quoque ibi quaedam ad quosdam
Epistolzc sancti Felicis (1) martyris et sancti Julii, ur-
lois Romae Episcoporum. Et ut non solum caput orbis,
verum etiam latera illi judicio testimonium perhibe-
(ρ) ῐηῇρὶῳδίφῃὸγηοᾱρ Ρῐὶρβ recitata fuere Julii
gerha, deinde Felicis; atthirinensi, et Hypatio
Ephesiorum Episcopo, in "Collat. cum Acephalis, ut
temporum regujmii‘ordo,nFeliit iulio praeponitur; qui
nequaquam fuit ille ὲ Constantio in Liberii locum
suffectus, sedalter illius nominis primus, die 27 De-
cemh. ann. 2(i9, ordinatus, ac die 22 Dec. ann. 274,
ξζὶιίιΔ iunctus: Quod‘liquet cii nomine Maximini pressu;
lis Alexandrini,‘ ad. quem Pontificis directa fuit! Epi-
stola_a Synodo laudata, occasione Pauli Samosateni e
sua Ecclesia ejecti. Nam encyciica Antiocheni Concilii
epistola Dionysio Romano, ac Maximino luit directa;
[inde arguere licet, hunc supparem et aequalem fuisse
Felici primo,iDionysii Aleiandrini successorem, et
haeredein. Michael Lequien probat spurium fuisse Fe-
iicis testimonium in Syriodo' laudatum : verum ex Li-
berata, ei Hypatio}: Constant tom. i. Pontif. Ep.
§. unico dc Felicis Papa: scriptis ostendit prorsus ge-
nuinum esse, licet sponte concedat ab Accphalis fal-
sasaut‘adulteratas Felicis vulgatas epistolas. At ambo
h_i doctissimi viri magna rationum mole compulsi sus-
tinent cumLeontio Byzantino, qui Iustiniano impie.
Eanteufio‘rtiit in lib. sectis act. 8, fragmentum—in
Concil. Ephesino recitatum non esse Julii Papae, sed
potius Apollinarii, aut cujusdam Timothei eadem pes-
te correptitnon quia in Epistola aliquid compareat
orthodoxae fidei adversum—praesertim in fragmento,
uo usum est Concilium, ut ait Leontius; scd quod
pollinaristae ut Julii circumduxerint, fioccifaciendum.
[iamautem sunt argumenta, quibus docti viri moven-
tur. ι. Nyssenus in'Opere contra Apollinarem multa
refert, (pne hac epistola continentur, eaque ut prava
refutat. l. Leontius ex plurium exemplarium fide loc.
refutat. IliLeontiiis ex plurium exemplarium fide loc.
cit. asseruit non Julii sed Timothei, qui Apollinarem
habuit magistrum, esse epistolam. Ill. quod cum Leon-
tie profert alter Severian—orum adversarius, ipsa phra-
sis non convenit Julio tanquam conversa e latino,
quum, sit nimis graeca. IV. hanc in fronte prafert in-
scriptionem : Domino meo desideratissimo, quae in al-
iera sine dubio Julio supposita etiam comparet. V. ille
Prosdocius, ad quem epistola est missa, nec presbyter,
vel Episcopus nominatur contra morem Romanorum
PrmsulumIVl. sub Catholicis verbis infandae doctrinae
semina latent : nam ubi de corpore loquitur, nusquam
mente praeditum, vel animatum dicit; quinimo haec,
qua: num. 4, habet, Apollinaristam produnt: ι qui
ι autem propter unitionem cum increato Deo corpus
ι divinum praedicat, et secundum compositionem, qua
ι simul utrumque est, tanquam unum increatum Deum
ς adorat, beatus erit. ι Nullam tamen crediderunt ac-
curati viri notam inferre SS. Synodo; quia quum per
manus multorum Julii circumferretur nomine epistula,
in qua nihil aperte falsum, non erat cur diffideret in-
scriptioni; verum ubi plures alia: ex eadem prodiere
officina, quibus Eutychianivehementer abutebantur,
coacti sunt _fidei amatores, in retegendo auctore, ope:
ram impendere suam. Elaborata videtur epistola post
Iacedohil haeresim, et sic post ann. Ch. 260
ἓᾳτιρι-μικ