PG 59, col. 495
ταύτα οὲλληζρας -κάτιίέι, καὶ οὐκ ἀφίησι πρὸς ἡμᾶς δίξων ἐλεγεν ῗίκῖἓῗίε-μῗῖἳῖἓῖιχ
ἑῖῖίῖτέἓέ κῖιίιὲῖῐςέῐᾱὰἑτέιίὲνίὲιάνονι ἀλῇ και ἀτάρ κέί άοέξὴν ίτῑισπαῖώξξθῗὶῗιν Ὲξάιῖῗῗεῗεῖῗ. f “·
ᾱέᾶἷιῖρζείεῐέἵέἔὶῐὲιὶῗτὸέ’όέὸΰ Μέχρι ῑίϊοξ ρίσξν· Ῐυέξρ μὴ +9113?"“ffifxififa‘fifififfz
χρήμασι, καὶ τρυφῇ , καὶτοῖς ἄλλοις ἐσμὲν *προδεδο-
μένοι ι πάθεσινς Ἀποστῶμιν οὖν λοιπόν. ¹Ἄκουσον
τί φησιν δ προφήτης περί τινων ἀνοήτων ⁶
καί 5:10am;- αὔριον τάρ ἀποθνήσκομεν. Ἐπὶ δέ
⁸ conjici! Boisius προδιδιμὶνοι.
_________________________________.
’ [ιεςη omum ora
Λέγει Σίμων ’Πέτρος ο ιςύριεἒ ποῦ ῥπςίγειφ .1433.—
έριθη ἀοτῷ δ ’Ὶήσρῦςῖ “050v ὺπιὶγω ἐγὼ, 03‘:
δῦκασαί ιὶοι γῦκ ἀκολουθῆσαι · ὕστερον δὲ
ἀκολουθήσεις ιιοι.
α’. Μέγα ἀγάπη καλόν· πυρός ἐστι σφοδρότερον, καὶ
πρὸς αὐτὸν ἀνεισι τὸν οὐρανόν· καὶ οὐδέν ἐστι κώ-
λυμα ι, ὅπερ αὐτῆς τὴν ῥαγδαῖον ὁρμὴν ἐπισχεῖν
δυνήσεται. ’0 γοῦν θερμότατος Πέτρος, ἀκούσας, ὅτι
Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν, τί λέ-
γει ; Κύριε, ποῦ ὑπόγεια Τοῦτο δὲ εἶπεν, οὐχ οὓτω
μαθεῖν βουλόμενος, ὼς ἀκολουθῆσαι ἐπιθυμῶν. dm-
νερῶς μέν οὖν εἰπεῖν, ὅτι Ἔρχομαι, οὐκ ἐτόλμησε
τέως φησί δέ, Ποῦ ὑπάτεις; '0 Χριστὸς δέ οὐ πρὸς
τὰ ῥήματα, ἀλλά πρὸς τὴν διάνοιαν ἀπεκρίνατο. Ὅτι
γάρ τοῦτο ῆθελε, δι’ ὧν ό Χριστὸς εἷπε δῆλον. Τί γάρ
φησιν; Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, οὐ δύνασαί μοι νῦν
ἀκολουθῆσαι. Ὁρᾷς ὅτι τὸ ἀκολουθῆσαι ἐπεπόθει,
καὶ διὰ τοῦτο ἐρωτᾷ; Ἀκούσας δέ,·ὅτι Ἀκολουθή-
σεις ὕστερον, ούδέ οὕτω τὸν πόθον κατεῖχε ο καίτοι
χρηστὰς ἐλπίδας λαϐὼν, ἀλλ’ οὓτως ἐπείγεται ὡς
εἰπεῖν, Διατί οὑ δύναμαί σοι νῦν ἀκολουθῆσαι;
Τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω. Ἐπειδὴ γάρ
ἀπεσείσατο τὸν φόϐον τῆς προδοσίας, καὶ τῶν γνη-
σίων ἐφάνη καὶ αὐτὸς ὢν, μετά παρρησίας δι’ ἐαυτοῦ
λοιπὸν ἐρωτᾷ τῶν ἀλλων σιγώντων. Τί λέγεις, Πέτρε;
εἶπεν, ὅτι Οὐ δύνασαι· καὶ σὺ λέγεις. ὅτι Δύναμαι;
Οὐκοῦν εῐσῃ διά τῆς πείρας αὐτῆς, ότι οὐδέν σού
ἐστιν ἠ ἀγάπην μὴ τῆς ἄνωθεν παρούσης ῥοπῆςο
Ὅθεν δῆλον. ὅτι καὶτὸ πτῶμα ἐκεῖνο, αὑτοῦ κηδόμε-
νος συνεχώρησεν. Ἐϐούλετο μὲν γὰρ καὶ διὰ τῶν
πρώτων παιδεῦσαι ο ἐπειδὴ δέ ἐπέμενε τῇ σφοδρό-
τητι, αὐτὸς μὲν οὐκ ἐνέϐαλεν αὑτὸν, οὕτε ὦσεν ἐπὶ⁸
τὴν ἄρνησιν, εἴασε δέ έρη μον, ὥστε μαθεῖν τὴν ἐαυ-
τοῦ ἀσθένειαν. Εἵπεν, δτι δεῖ παραδοθῆναι, καὶ λέγει’
Ἵλεώς σοι’ οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο. Ἐπετιμήθη, καὶ
οὐκ ἐπαιδεύθη · ἀλλά πάλιν, βουλομένου τοῦ Χριστοῦ
νίψαι αὐτοῦ τοὺς πόδας , φησίνο Οὐ μὴ νίψῃς μου
τοὺς πόδας δ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀκούσας πάλιν , ὅτι
οὐ δύνασαί μοι νῦν ἀκολουθῆσαι, λέγει· Κᾶν
πάντες ἀρνήσωνται, ἐγὼ οὐκ ἀρνήσομαι. Ἐπεὶ
οὖν εἰκὸς ῆν αὑτὸν καὶ είς ἀπόνοιαν ἀρθῆναι μελε-
τιῖιντα ἀντιλέγειν αὐτῷ, παιδεύει λοιπὸν αὑτὸν μὴ ἀν-
τιπίπτειν. Τοῦτο γοῦν καὶ ό Λουκᾶς αἰνιττόμενος,
αὐτόν φησιν εἰρηκέναι, Καὶ ἐγὼ ἐδεήθην περί σοῦ,
ἵνα μὴ ἐκλείπῃ ἡ πίστις σουο τουτέστιν, ῖνα μὴ
εἰς τέλος ἀπόλῃ · διά πάντων ταπεινοφροσύνην αὐτὸν
διδάσκων, καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἐλέγχων φύσιν οὐδὲν
αὐτὴν καθ’ ἐαυτὴν οὖσαν. Ἐπειδὴ γάρή πολλὴ ἀγάπη
ἁντιλογικδν αὑτὸν ἐποίησε, σωφρονίζει λοιπὸν αὐτὸν,
ῖνα μὴ καὶ ἐν τοῖς μετά ταῦτα τοῦτο πάθῃ , ὅταν τῆς
H50] οἰκουμένης τὴν οἰκονομίαν ἀναδέξηται· ἀλλ’
⁸82νί1. ἀγάπῃ, καίαπυρὸς αὐτού σφοδρότεροι... 0'29:-
νόν ‘7 καὶ οὐδέν ἐστι κώλυμα. ιι Alii οὐ μή ποιήσεις τοῦ
ε Vox ναιρὼ at'ccssil θ Savil. Emr.
ἑῖῖίῖτέἓέ κῖιίιὲῖῐςέῐᾱὰἑτέιίὲνίὲιάνονι ἀλῇ και ἀτάρ κέί άοέξὴν ίτῑισπαῖώξξθῗὶῗιν Ὲξάιῖῗῗεῗεῖῗ. f “·
ᾱέᾶἷιῖρζείεῐέἵέἔὶῐὲιὶῗτὸέ’όέὸΰ Μέχρι ῑίϊοξ ρίσξν· Ῐυέξρ μὴ +9113?"“ffifxififa‘fifififfz
χρήμασι, καὶ τρυφῇ , καὶτοῖς ἄλλοις ἐσμὲν *προδεδο-
μένοι ι πάθεσινς Ἀποστῶμιν οὖν λοιπόν. ¹Ἄκουσον
τί φησιν δ προφήτης περί τινων ἀνοήτων ⁶
καί 5:10am;- αὔριον τάρ ἀποθνήσκομεν. Ἐπὶ δέ
⁸ conjici! Boisius προδιδιμὶνοι.
_________________________________.
’ [ιεςη omum ora
Λέγει Σίμων ’Πέτρος ο ιςύριεἒ ποῦ ῥπςίγειφ .1433.—
έριθη ἀοτῷ δ ’Ὶήσρῦςῖ “050v ὺπιὶγω ἐγὼ, 03‘:
δῦκασαί ιὶοι γῦκ ἀκολουθῆσαι · ὕστερον δὲ
ἀκολουθήσεις ιιοι.
α’. Μέγα ἀγάπη καλόν· πυρός ἐστι σφοδρότερον, καὶ
πρὸς αὐτὸν ἀνεισι τὸν οὐρανόν· καὶ οὐδέν ἐστι κώ-
λυμα ι, ὅπερ αὐτῆς τὴν ῥαγδαῖον ὁρμὴν ἐπισχεῖν
δυνήσεται. ’0 γοῦν θερμότατος Πέτρος, ἀκούσας, ὅτι
Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν, τί λέ-
γει ; Κύριε, ποῦ ὑπόγεια Τοῦτο δὲ εἶπεν, οὐχ οὓτω
μαθεῖν βουλόμενος, ὼς ἀκολουθῆσαι ἐπιθυμῶν. dm-
νερῶς μέν οὖν εἰπεῖν, ὅτι Ἔρχομαι, οὐκ ἐτόλμησε
τέως φησί δέ, Ποῦ ὑπάτεις; '0 Χριστὸς δέ οὐ πρὸς
τὰ ῥήματα, ἀλλά πρὸς τὴν διάνοιαν ἀπεκρίνατο. Ὅτι
γάρ τοῦτο ῆθελε, δι’ ὧν ό Χριστὸς εἷπε δῆλον. Τί γάρ
φησιν; Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, οὐ δύνασαί μοι νῦν
ἀκολουθῆσαι. Ὁρᾷς ὅτι τὸ ἀκολουθῆσαι ἐπεπόθει,
καὶ διὰ τοῦτο ἐρωτᾷ; Ἀκούσας δέ,·ὅτι Ἀκολουθή-
σεις ὕστερον, ούδέ οὕτω τὸν πόθον κατεῖχε ο καίτοι
χρηστὰς ἐλπίδας λαϐὼν, ἀλλ’ οὓτως ἐπείγεται ὡς
εἰπεῖν, Διατί οὑ δύναμαί σοι νῦν ἀκολουθῆσαι;
Τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω. Ἐπειδὴ γάρ
ἀπεσείσατο τὸν φόϐον τῆς προδοσίας, καὶ τῶν γνη-
σίων ἐφάνη καὶ αὐτὸς ὢν, μετά παρρησίας δι’ ἐαυτοῦ
λοιπὸν ἐρωτᾷ τῶν ἀλλων σιγώντων. Τί λέγεις, Πέτρε;
εἶπεν, ὅτι Οὐ δύνασαι· καὶ σὺ λέγεις. ὅτι Δύναμαι;
Οὐκοῦν εῐσῃ διά τῆς πείρας αὐτῆς, ότι οὐδέν σού
ἐστιν ἠ ἀγάπην μὴ τῆς ἄνωθεν παρούσης ῥοπῆςο
Ὅθεν δῆλον. ὅτι καὶτὸ πτῶμα ἐκεῖνο, αὑτοῦ κηδόμε-
νος συνεχώρησεν. Ἐϐούλετο μὲν γὰρ καὶ διὰ τῶν
πρώτων παιδεῦσαι ο ἐπειδὴ δέ ἐπέμενε τῇ σφοδρό-
τητι, αὐτὸς μὲν οὐκ ἐνέϐαλεν αὑτὸν, οὕτε ὦσεν ἐπὶ⁸
τὴν ἄρνησιν, εἴασε δέ έρη μον, ὥστε μαθεῖν τὴν ἐαυ-
τοῦ ἀσθένειαν. Εἵπεν, δτι δεῖ παραδοθῆναι, καὶ λέγει’
Ἵλεώς σοι’ οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο. Ἐπετιμήθη, καὶ
οὐκ ἐπαιδεύθη · ἀλλά πάλιν, βουλομένου τοῦ Χριστοῦ
νίψαι αὐτοῦ τοὺς πόδας , φησίνο Οὐ μὴ νίψῃς μου
τοὺς πόδας δ εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀκούσας πάλιν , ὅτι
οὐ δύνασαί μοι νῦν ἀκολουθῆσαι, λέγει· Κᾶν
πάντες ἀρνήσωνται, ἐγὼ οὐκ ἀρνήσομαι. Ἐπεὶ
οὖν εἰκὸς ῆν αὑτὸν καὶ είς ἀπόνοιαν ἀρθῆναι μελε-
τιῖιντα ἀντιλέγειν αὐτῷ, παιδεύει λοιπὸν αὑτὸν μὴ ἀν-
τιπίπτειν. Τοῦτο γοῦν καὶ ό Λουκᾶς αἰνιττόμενος,
αὐτόν φησιν εἰρηκέναι, Καὶ ἐγὼ ἐδεήθην περί σοῦ,
ἵνα μὴ ἐκλείπῃ ἡ πίστις σουο τουτέστιν, ῖνα μὴ
εἰς τέλος ἀπόλῃ · διά πάντων ταπεινοφροσύνην αὐτὸν
διδάσκων, καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἐλέγχων φύσιν οὐδὲν
αὐτὴν καθ’ ἐαυτὴν οὖσαν. Ἐπειδὴ γάρή πολλὴ ἀγάπη
ἁντιλογικδν αὑτὸν ἐποίησε, σωφρονίζει λοιπὸν αὐτὸν,
ῖνα μὴ καὶ ἐν τοῖς μετά ταῦτα τοῦτο πάθῃ , ὅταν τῆς
H50] οἰκουμένης τὴν οἰκονομίαν ἀναδέξηται· ἀλλ’
⁸82νί1. ἀγάπῃ, καίαπυρὸς αὐτού σφοδρότεροι... 0'29:-
νόν ‘7 καὶ οὐδέν ἐστι κώλυμα. ιι Alii οὐ μή ποιήσεις τοῦ
ε Vox ναιρὼ at'ccssil θ Savil. Emr.