PG 6, col. 336
In English: The First Apology 5
ἱματι προσαγορεύονται φιλόσοφον καὶ τούτων τι-
9n 1 vero Ρ . ῚΙΑΧ _\, Δέμ ),__\_-‘:' !____ ----
πρὸς ὑμῶν’ ἆθλα δὲ καὶ τιμάς τοῖς εὐφώνως ὑδρία
ζουσι τούτους (46) τίθετε.
5. Τί δὴ οὖν τοῦτ’ ἂν εἴης ἐφ’ ἡμῶν ὑπισχνουμένων
μηδὲν ἀδικεῖν, μηδέ τά ἄθεα ταῦτα δοξάζειν, οὐ κρί-
σεις (47) ἐξετάζετε, ἀλλά ἀλόγῳ πάθει καὶ μάστιγι
δαιμόνων φαύλων ἐξελαυνόμενοι, ἀκρίτως κολάζετε
μὴ φροντίζοντες. Εἰρήσεται γὰρ τάληθές (48) ο ἐπεὶ
τὸ παλαιὸν δαίμονες φαῦλοι, ἐπιφανείας ποιησάμε-
νοι, καὶ γυναῖκας ἐμοίχευσαν, καὶ παῖδας διέφθειραν,
καὶ φόϐητρα ἀνθρώποις ἔδειξαν, ὡς καταπλαγῆναι
τοὺς οἳ λόγῳ τὰς γινομένας πράξεις οὐκ ἔκρινον,
Β ἀλλά δέει συνηρπασμὲνοι, καὶ μη ἐπιστάμενοι, δαξο
μονας εἶναι φαύλους, θεοὺς προσωνόμαζον, καὶ ovs-
ματι ἕκαστον προσηγόρευον, ὅπερ ἕκαστος αὐτῷ τῶν
δαιμόνων ἐτίθετο. Ὅτε δὲ 29w λόγῳ ἀληθεῖκαὶ
εταστικῶς ταῦτα εἰς φανερὸν ἐπειρᾶτο φέρειν, καὶ
-. .....,__‘_,_..
ἀπάγειν τῶν δαιμόνων τοῦς ἀνθρώπους, καὶ αύ-
τοὶ (49) οἱ δαίμονες διά τῶν χαιρόντων τῇ κακία
ἀνθρώπων ἐνή ργησαν ὡς ἄθεον καὶ ἀσεϐῆ ἀποκτεῖναι,
λέγοντες καινά εἰσφέρειν αὐτὸν δαιμόνια. Καὶ ὁμοίως
ἐφ’ ἡμῶν τὸ αὐτὸ ἐνεργοῦσιν. Οὐ γὰρ μόνον ’Ἔλ-
λήσιιδο) διὰ Σωκράτους ὑπὸ Λόγου ἠλέγχθη ταῦτα,
ἀλλά καὶ ἐν βαρϐάροις ὑπ’-αὑτοῦ τοῦ Λόγου μορφω-
θέντος καὶ ἀνθρώπου γενομένου, καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ
κληθέντος. *ῼ πεισθέντες ἡμεῖς, τοὺς ταῦτα π·ρά-
c ξαντας δαίμονας οὐ μόνον μὴ ὀρθοὺς εἶναι φαμὲν.
ἀλλά κακοὺς καὶ ἀνοσίους δαίμονας, οἳ οὐδὲ τοῖς ἀρε-
τὴν ποθοῦσιν ἀνθρώποις τὰς πράξεις ὁμοίας ἔχουσι.
6. Ἐνθένδε καὶ ἄθεοι κεκλήμεθα. Καὶ ὁμολογοῦ-
μεν τῶν τοιούτων νομιζομένων θεῶν ἄθεοι εἶναι,
ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ ἀληθεστάτου , καὶ πατρὸς δρία-ἓως
καὶ σωφροσύνης, καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν, ἀνεπιμίκτου
τε κακίας θεοῦ· ἀλλ’ ἐκεῖνόν τε, καὶ τὸν παρ’ αὐτοῦ
Υίὺν ἐλθόντα καὶ διδάξαντα ἡμᾶς ταῦτα (5|), καὶ τον
τῶν ἄλλων ἑπομένων καὶ ἐξομοιουμένων ἀγαθῶν ἀγ·-
γέλων στρατὸν, Πνεῦμά τε τὸ προφητικὸν σεϐόμεθα,
contra ipsas quoque leges ministret: ι Quod quidem
verbum'posilum Ividettir pro administrehsitiet-:25?
"De daemonibus eadem habes in Apol. 2.
mihi) Kal αὐτοί. Legendum pronuntiat ιςαι tabat-6v
Thii‘lbihivetvpaulo post μὴ θεούς, pro μῂιόρθούς,
lluic postrema: emendationi tantum-tribunum
ι rem {am claram‘exemplis aut rationibus confir-
mare nihil aliud esse dicat nisi lectoribus convicium
facere. ι Nihil sane incommodi esset, si scripsisset
:lu‘svtint'tsvxotloorov,et μὴ θεούς ;_ sed cum aliter scri-
ptum habeamus, et utraque scriptura apte escom-
rnode posita sit, Aquid'opns‘ est'sana "a‘tc‘gnininic
corrupit emenda re ‘22: Καιῆἀ Eia-(pora. Cf; Xenoph.
Platonis ApozL‘S‘ocr. ero.
ἐν Ἕλλησι jam multi
post Perioniutn observartint.
Ἢᾶἶδὶδᾶέάὴτα ἡμᾶς raptor. .Cumrmagna
exstiterit protestantium de. hoc Justiui testimonio
adversus catholicos—dimicatio, interpretationis mea
defensionem , qua: satis commode linibus nota: in-
cludi nou poterat, in Praefationem conjeci.
9n 1 vero Ρ . ῚΙΑΧ _\, Δέμ ),__\_-‘:' !____ ----
πρὸς ὑμῶν’ ἆθλα δὲ καὶ τιμάς τοῖς εὐφώνως ὑδρία
ζουσι τούτους (46) τίθετε.
5. Τί δὴ οὖν τοῦτ’ ἂν εἴης ἐφ’ ἡμῶν ὑπισχνουμένων
μηδὲν ἀδικεῖν, μηδέ τά ἄθεα ταῦτα δοξάζειν, οὐ κρί-
σεις (47) ἐξετάζετε, ἀλλά ἀλόγῳ πάθει καὶ μάστιγι
δαιμόνων φαύλων ἐξελαυνόμενοι, ἀκρίτως κολάζετε
μὴ φροντίζοντες. Εἰρήσεται γὰρ τάληθές (48) ο ἐπεὶ
τὸ παλαιὸν δαίμονες φαῦλοι, ἐπιφανείας ποιησάμε-
νοι, καὶ γυναῖκας ἐμοίχευσαν, καὶ παῖδας διέφθειραν,
καὶ φόϐητρα ἀνθρώποις ἔδειξαν, ὡς καταπλαγῆναι
τοὺς οἳ λόγῳ τὰς γινομένας πράξεις οὐκ ἔκρινον,
Β ἀλλά δέει συνηρπασμὲνοι, καὶ μη ἐπιστάμενοι, δαξο
μονας εἶναι φαύλους, θεοὺς προσωνόμαζον, καὶ ovs-
ματι ἕκαστον προσηγόρευον, ὅπερ ἕκαστος αὐτῷ τῶν
δαιμόνων ἐτίθετο. Ὅτε δὲ 29w λόγῳ ἀληθεῖκαὶ
εταστικῶς ταῦτα εἰς φανερὸν ἐπειρᾶτο φέρειν, καὶ
-. .....,__‘_,_..
ἀπάγειν τῶν δαιμόνων τοῦς ἀνθρώπους, καὶ αύ-
τοὶ (49) οἱ δαίμονες διά τῶν χαιρόντων τῇ κακία
ἀνθρώπων ἐνή ργησαν ὡς ἄθεον καὶ ἀσεϐῆ ἀποκτεῖναι,
λέγοντες καινά εἰσφέρειν αὐτὸν δαιμόνια. Καὶ ὁμοίως
ἐφ’ ἡμῶν τὸ αὐτὸ ἐνεργοῦσιν. Οὐ γὰρ μόνον ’Ἔλ-
λήσιιδο) διὰ Σωκράτους ὑπὸ Λόγου ἠλέγχθη ταῦτα,
ἀλλά καὶ ἐν βαρϐάροις ὑπ’-αὑτοῦ τοῦ Λόγου μορφω-
θέντος καὶ ἀνθρώπου γενομένου, καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ
κληθέντος. *ῼ πεισθέντες ἡμεῖς, τοὺς ταῦτα π·ρά-
c ξαντας δαίμονας οὐ μόνον μὴ ὀρθοὺς εἶναι φαμὲν.
ἀλλά κακοὺς καὶ ἀνοσίους δαίμονας, οἳ οὐδὲ τοῖς ἀρε-
τὴν ποθοῦσιν ἀνθρώποις τὰς πράξεις ὁμοίας ἔχουσι.
6. Ἐνθένδε καὶ ἄθεοι κεκλήμεθα. Καὶ ὁμολογοῦ-
μεν τῶν τοιούτων νομιζομένων θεῶν ἄθεοι εἶναι,
ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ ἀληθεστάτου , καὶ πατρὸς δρία-ἓως
καὶ σωφροσύνης, καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν, ἀνεπιμίκτου
τε κακίας θεοῦ· ἀλλ’ ἐκεῖνόν τε, καὶ τὸν παρ’ αὐτοῦ
Υίὺν ἐλθόντα καὶ διδάξαντα ἡμᾶς ταῦτα (5|), καὶ τον
τῶν ἄλλων ἑπομένων καὶ ἐξομοιουμένων ἀγαθῶν ἀγ·-
γέλων στρατὸν, Πνεῦμά τε τὸ προφητικὸν σεϐόμεθα,
contra ipsas quoque leges ministret: ι Quod quidem
verbum'posilum Ividettir pro administrehsitiet-:25?
"De daemonibus eadem habes in Apol. 2.
mihi) Kal αὐτοί. Legendum pronuntiat ιςαι tabat-6v
Thii‘lbihivetvpaulo post μὴ θεούς, pro μῂιόρθούς,
lluic postrema: emendationi tantum-tribunum
ι rem {am claram‘exemplis aut rationibus confir-
mare nihil aliud esse dicat nisi lectoribus convicium
facere. ι Nihil sane incommodi esset, si scripsisset
:lu‘svtint'tsvxotloorov,et μὴ θεούς ;_ sed cum aliter scri-
ptum habeamus, et utraque scriptura apte escom-
rnode posita sit, Aquid'opns‘ est'sana "a‘tc‘gnininic
corrupit emenda re ‘22: Καιῆἀ Eia-(pora. Cf; Xenoph.
Platonis ApozL‘S‘ocr. ero.
ἐν Ἕλλησι jam multi
post Perioniutn observartint.
Ἢᾶἶδὶδᾶέάὴτα ἡμᾶς raptor. .Cumrmagna
exstiterit protestantium de. hoc Justiui testimonio
adversus catholicos—dimicatio, interpretationis mea
defensionem , qua: satis commode linibus nota: in-
cludi nou poterat, in Praefationem conjeci.