PG 6, col. 366
In English: The First Apology 25
dem ac vos colamus deos, nec mortuis libamina
et nidores et coronas imaginibus apponi solitas et
victimas olferamus. Ipsi enim res easdem alibi deos,
alibi feras, alibi victimas legitimas esse accurate
scitis.
25. Secundo, quod ex omni hominum genere
qui olim Bacchum Semeles tilium, et Latona! Apol-
linem, qui etiam turpe dictu est qua: et quanta
masculorum amore designaveriut, qui Proserpi-
nam et Venerem, (nstro propter Adonidem conci-
tatas, quarum etiam mysteria celebratis, aut Αἰδου-
ηρίυιη aut alium aliquem eorum, quos appellant
deos, colebamus, eos quamvis morte proposita per
Jesum Christum contempsimus, nosque ingenito et
perpessionis experti consecraviinus Deo, quem
neque ad Antiopen aliasvesimiles, neque ad Ga-
nymedem oestro libidinis incitatum venisse credi-
mus, nec vinculis solutum auxilio illius Centimani
per Tetliydem impetrato, neque ob hoc beneficium
sollicitum fuisse, ut plurimis Grzecis Achilles pro-
scriptores id exprobrare gentilibus, quod eadem
res nunc victima sit, nunc Deus. ΙΙοὲ argumento
utitur Athanasius orat. in gemes, η. 25. Vide Ta-
tianum n. 10 et Athenagoram. Apol. ιι. 14. llis ad-
eus lib. vn, p. 299:
gofir_xpoqxvrefc, ἐγὼ δὲ θύω τοῖς θεοῖς ·
[ὴν ἔγχεελυϊ prii-(Uror ῄγῇ δαίμονίιι,
rip" εγχενιυν με στον ηγῃ (mmora,
Ἡμεῖς δὲ τῶν (ἔθων μέγιστον παραπολύ.
Bovem colis tu, dis ego hostium immo/0.
Anguillam adoptas maximos inter deos,
Obsoniorum ducimus nos maximum.
(28) Δεύτερον. Secundum argumentum, cur ve—
ritas solis Christianis nota sit,‘ inde deducit Justi-
nus, quoda cultu deorum, qui flagitia patrasse nar-
rantur, ad purissimum u_ni_us Dei cultum, quamvis
morte proposita, conversi fuerint.
(29) Οἱ παλαιοί, Liquet legendum esse oi πά-
λαι, ιιι antea 11.14, idque jam multi observave—
Γιιξὲθ) οἱστρηθείσαςηξογὶβίι Apollodorus lib. ιιι ,
inquit illustrissimus lluetius Demonstr. evang. p.
: in Adonidis-etiamnum infantis firmati-omina; ’
in Venerem, clam diis omnibuseum occuluisse iu
arca, et Proserpina: tradidisse; hanc pupum tam
bellum eonspicalam retinuisse,ialque ω· re exei-
tatam inter deas contentionem JJVém sedasse, liae
lege atque omine, ut tertiam anni partem penes se
maneret Adonis, tertiam penes Venerem, penes
frpserpinatu tertiam. Itaque illud verbum οἰστρη-
θείσας de contentionis uestro simul et libidinis ὶιὲ-
cipi debet. Legitur in utroque cod. ms. ad marg.iet
apud .R._Stepli'anum ad calcem κόρην καὶ Ἀφροδι-
ira; δια τον Ἄδωνιν ὲρηθείσαςξ Legendmu'épt-
σθείσας, Puellam et Venerem, qua: de A'donide inier
se coulenderugt. Frustra ergo Sylburgius et Gra-
l_ii_us legunt : Τὴν μὲν διὰ τὸν Ἄδωνιν, τὴν δὲ διὰ τὸν
Ἀῖδωνέα οἰστρηθεῗσαν.
(“idid Ἰὴσοῦ Χριστοῦ. Eadem loquendi ratio
qccurrit ιι. wet n. 61. Quare frustra Svlburgius et
(ξιέιιὶμειιοιι minus apte—legi posse existimant, διὰ
Ἰησοῦν Χριστόν, propter uim Christum. .
et nidores et coronas imaginibus apponi solitas et
victimas olferamus. Ipsi enim res easdem alibi deos,
alibi feras, alibi victimas legitimas esse accurate
scitis.
25. Secundo, quod ex omni hominum genere
qui olim Bacchum Semeles tilium, et Latona! Apol-
linem, qui etiam turpe dictu est qua: et quanta
masculorum amore designaveriut, qui Proserpi-
nam et Venerem, (nstro propter Adonidem conci-
tatas, quarum etiam mysteria celebratis, aut Αἰδου-
ηρίυιη aut alium aliquem eorum, quos appellant
deos, colebamus, eos quamvis morte proposita per
Jesum Christum contempsimus, nosque ingenito et
perpessionis experti consecraviinus Deo, quem
neque ad Antiopen aliasvesimiles, neque ad Ga-
nymedem oestro libidinis incitatum venisse credi-
mus, nec vinculis solutum auxilio illius Centimani
per Tetliydem impetrato, neque ob hoc beneficium
sollicitum fuisse, ut plurimis Grzecis Achilles pro-
scriptores id exprobrare gentilibus, quod eadem
res nunc victima sit, nunc Deus. ΙΙοὲ argumento
utitur Athanasius orat. in gemes, η. 25. Vide Ta-
tianum n. 10 et Athenagoram. Apol. ιι. 14. llis ad-
eus lib. vn, p. 299:
gofir_xpoqxvrefc, ἐγὼ δὲ θύω τοῖς θεοῖς ·
[ὴν ἔγχεελυϊ prii-(Uror ῄγῇ δαίμονίιι,
rip" εγχενιυν με στον ηγῃ (mmora,
Ἡμεῖς δὲ τῶν (ἔθων μέγιστον παραπολύ.
Bovem colis tu, dis ego hostium immo/0.
Anguillam adoptas maximos inter deos,
Obsoniorum ducimus nos maximum.
(28) Δεύτερον. Secundum argumentum, cur ve—
ritas solis Christianis nota sit,‘ inde deducit Justi-
nus, quoda cultu deorum, qui flagitia patrasse nar-
rantur, ad purissimum u_ni_us Dei cultum, quamvis
morte proposita, conversi fuerint.
(29) Οἱ παλαιοί, Liquet legendum esse oi πά-
λαι, ιιι antea 11.14, idque jam multi observave—
Γιιξὲθ) οἱστρηθείσαςηξογὶβίι Apollodorus lib. ιιι ,
inquit illustrissimus lluetius Demonstr. evang. p.
: in Adonidis-etiamnum infantis firmati-omina; ’
in Venerem, clam diis omnibuseum occuluisse iu
arca, et Proserpina: tradidisse; hanc pupum tam
bellum eonspicalam retinuisse,ialque ω· re exei-
tatam inter deas contentionem JJVém sedasse, liae
lege atque omine, ut tertiam anni partem penes se
maneret Adonis, tertiam penes Venerem, penes
frpserpinatu tertiam. Itaque illud verbum οἰστρη-
θείσας de contentionis uestro simul et libidinis ὶιὲ-
cipi debet. Legitur in utroque cod. ms. ad marg.iet
apud .R._Stepli'anum ad calcem κόρην καὶ Ἀφροδι-
ira; δια τον Ἄδωνιν ὲρηθείσαςξ Legendmu'épt-
σθείσας, Puellam et Venerem, qua: de A'donide inier
se coulenderugt. Frustra ergo Sylburgius et Gra-
l_ii_us legunt : Τὴν μὲν διὰ τὸν Ἄδωνιν, τὴν δὲ διὰ τὸν
Ἀῖδωνέα οἰστρηθεῗσαν.
(“idid Ἰὴσοῦ Χριστοῦ. Eadem loquendi ratio
qccurrit ιι. wet n. 61. Quare frustra Svlburgius et
(ξιέιιὶμειιοιι minus apte—legi posse existimant, διὰ
Ἰησοῦν Χριστόν, propter uim Christum. .