PG 6, col. 568
In English: Dialogue with Trypho 43
Ἰούδα, καὶ Δαὸὶδ Παρθένου γεννηθέντα Υίὸν τοῦ
Θεοῦ Χριστόν· ὅστις καὶ αἰώνιος νόμος, καὶ καινὴ
διαθήκη τῷ παντὶ κόσμῳ ἐκηρύσσετο προελευσόμε-
νος, ὡς αἱ προλελεγμέναι προφητεῖαι σημαίνουσι.
Καὶ ἡμεῖς, 0i διὰ τούτου προσχωρήσαντες τῷ Θεῷ,
οὐ ταύτην τὴν κατά σάρκα παρελάϐομεν περιτομὴν,
ἀλλά πνευματικὴν, ἣν Ἑνὼχ καὶ οἱ ὅμοιοι ἐφύλα-
ξαν. Ἡμεῖς δὲ, διά τοῦ βαπτίσματος αὐτὴν , ἐπειδὴ
ἁμαρτωλοὶ ἐγεγόνειμεν (80), διὰ τὸ ἔλεος τὸ παρὰ
τοῦ Θεοῦ, ἐλάϐομεν, καὶ πᾶσιν ἐφετὸν ὁμοίως λαμ-
ϐάνειν. Περὶ δὲ τοῦ τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυστηρίου
ἥδη λέγειν κατεπείγοντος, λέγω. Ἡσαΐας οὖν περὶ
τοῦ γένους αὑτοῦ τοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἀνεκδιήγητόν
ἐστιν ἀνθρώποις, οὓτως ἔφη, ὼς καὶ προγέγραπται·
ι Τὴν γενεάν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπ’)
τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ’ ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ
μου ἢχθη (81) είς θάνατον. ι Ὠς ἀνεκδιηγήτω οῦν
δντος τοῦ γένους τούτου ἀποθνήσκειν μέλλοντος, ἵνα
τῷ μώλωπι αὑτοῦ ἰαθῶμεν οἱ ἀμαρτωλοὶ ἄνθρωποι,
τὸ προφητικὸν Πνεῦμα ταῦτα εἶπεν. Ἔτι καὶ ἵνα ὄν
τρόπον γέγονεν ἐν κόσμῳ γεννηθεὶς, ἐπιγνῶναι έχω-
σιν οί πιστεύοντες αὐτῷ ἄνθρωποι, διὰ τοῦ αὑτοῦ
Ἡσαΐου τὸ προφητικὸν Πνεῦμα ὡς μέλλει γίνεσθαι
προεφήτευσεν οὕτως· ι Καὶ προσέθετο Κύριος λα-
λῆσαι τῷ Ἀχάζ, λέγων· Αἴτησον σεαυτῷ σημεῖον
C παρά Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, είς βάθος, ἢ. είς ὕψος.
Καὶ εἶπεν Ἀχάζ· Ού μὴ αἰτήσω, οὐδὲ μὴ πειράσω
Κύριον. Καὶ εἶπεν Ἡσαΐας Ἀκούετε δὴ, ό οἶκος Δα-
6ίδ’ Μὴ μικρὸν ύμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποιςς
καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα; Διά τοῦτο δώσει
Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον. Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γα-
στρὶ λήψεται, καὶ τέξεται υἱὸν, καὶ καλέσεται τὸ
ὄνομα αὑτοῦ Ἐμμανουήλ. Βούτυρον καὶ μέλι φάγε-
ται πρὶν ἢ γνῶναι αὑτὸνῆ προελέσθαι πονηρὰ, καὶ
ἐκλέξασθαι (8‘2) τὸ ἀγαθόν’ διότι πρὶν ἦ γνῶναι τὸ
παιδίον ἀγαθὸνῆ κακὸν, ἀπειθεῖ πονη ρά (82‘), τοῦ ἐκλέο
ξασθαι τὸ ἀγαθόν. Διότι πρὶν ἢ (85) γνῶναι τὸ παι-
δίον καλεῖν πατέραῆ μητέρα , λήψεται δύναμιν Δα-
μασκοῦ καὶ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως Ἀσσυ-
ρίων. Καὶ καταληφθήσεται ἠ γῆ ἣν σὺ σκληρῶς
ςεις ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων. Ἀλλ’ ἐ.πά-
ξει ό Θεὸς ὲπὶ σὲ (84) καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ
τὸν οἷκον τοῦ πατρός σου ἡμέρας, αἳ ούδέπω ἧκασιν
vm, 4. ³³ lsa. vn, 16, 17.
Apol. ι. ιι. 51. Sed reclamat Tltirlbius et opponit
illud Dialogi num. 89 : Προεῖπον οἱ προφῆται ὅτι
ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν-τοῦ λαοῦ ζάχθήσεταιμείς θάνατον.
(89).) Καὶίέκλεξξασθαι. Ιιιίιιι ιι. : πονηρὰ,
ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν, atqne_i_ta cod. Clarum.
(822‘) Ἀπειθεῖ πονηρά. Bltrasis insolens. wol-
{ius reposuerat dmesiflepellit). Si_ quid tnutare li-
ceretfmallem cum LXX legere ἀπειθεῖ πονηρίᾳ.
lin. ΡΑτιιοι..
(85)ᾲΔιότι πρὲις ἢ... κατι-(ληφθήσεται. Hice hin-
tru‘sa'fuisse, nec iu‘lsaia reperiri observat ιι. Ste-
phanus. Legitur _i_n Bi_bli_is καταλειφθήσεται.
(84) Ἑπῗσέ. Haec infra ιι. 66, non leguntur.
Θεοῦ Χριστόν· ὅστις καὶ αἰώνιος νόμος, καὶ καινὴ
διαθήκη τῷ παντὶ κόσμῳ ἐκηρύσσετο προελευσόμε-
νος, ὡς αἱ προλελεγμέναι προφητεῖαι σημαίνουσι.
Καὶ ἡμεῖς, 0i διὰ τούτου προσχωρήσαντες τῷ Θεῷ,
οὐ ταύτην τὴν κατά σάρκα παρελάϐομεν περιτομὴν,
ἀλλά πνευματικὴν, ἣν Ἑνὼχ καὶ οἱ ὅμοιοι ἐφύλα-
ξαν. Ἡμεῖς δὲ, διά τοῦ βαπτίσματος αὐτὴν , ἐπειδὴ
ἁμαρτωλοὶ ἐγεγόνειμεν (80), διὰ τὸ ἔλεος τὸ παρὰ
τοῦ Θεοῦ, ἐλάϐομεν, καὶ πᾶσιν ἐφετὸν ὁμοίως λαμ-
ϐάνειν. Περὶ δὲ τοῦ τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυστηρίου
ἥδη λέγειν κατεπείγοντος, λέγω. Ἡσαΐας οὖν περὶ
τοῦ γένους αὑτοῦ τοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἀνεκδιήγητόν
ἐστιν ἀνθρώποις, οὓτως ἔφη, ὼς καὶ προγέγραπται·
ι Τὴν γενεάν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπ’)
τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ’ ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ
μου ἢχθη (81) είς θάνατον. ι Ὠς ἀνεκδιηγήτω οῦν
δντος τοῦ γένους τούτου ἀποθνήσκειν μέλλοντος, ἵνα
τῷ μώλωπι αὑτοῦ ἰαθῶμεν οἱ ἀμαρτωλοὶ ἄνθρωποι,
τὸ προφητικὸν Πνεῦμα ταῦτα εἶπεν. Ἔτι καὶ ἵνα ὄν
τρόπον γέγονεν ἐν κόσμῳ γεννηθεὶς, ἐπιγνῶναι έχω-
σιν οί πιστεύοντες αὐτῷ ἄνθρωποι, διὰ τοῦ αὑτοῦ
Ἡσαΐου τὸ προφητικὸν Πνεῦμα ὡς μέλλει γίνεσθαι
προεφήτευσεν οὕτως· ι Καὶ προσέθετο Κύριος λα-
λῆσαι τῷ Ἀχάζ, λέγων· Αἴτησον σεαυτῷ σημεῖον
C παρά Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, είς βάθος, ἢ. είς ὕψος.
Καὶ εἶπεν Ἀχάζ· Ού μὴ αἰτήσω, οὐδὲ μὴ πειράσω
Κύριον. Καὶ εἶπεν Ἡσαΐας Ἀκούετε δὴ, ό οἶκος Δα-
6ίδ’ Μὴ μικρὸν ύμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποιςς
καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα; Διά τοῦτο δώσει
Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον. Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γα-
στρὶ λήψεται, καὶ τέξεται υἱὸν, καὶ καλέσεται τὸ
ὄνομα αὑτοῦ Ἐμμανουήλ. Βούτυρον καὶ μέλι φάγε-
ται πρὶν ἢ γνῶναι αὑτὸνῆ προελέσθαι πονηρὰ, καὶ
ἐκλέξασθαι (8‘2) τὸ ἀγαθόν’ διότι πρὶν ἦ γνῶναι τὸ
παιδίον ἀγαθὸνῆ κακὸν, ἀπειθεῖ πονη ρά (82‘), τοῦ ἐκλέο
ξασθαι τὸ ἀγαθόν. Διότι πρὶν ἢ (85) γνῶναι τὸ παι-
δίον καλεῖν πατέραῆ μητέρα , λήψεται δύναμιν Δα-
μασκοῦ καὶ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως Ἀσσυ-
ρίων. Καὶ καταληφθήσεται ἠ γῆ ἣν σὺ σκληρῶς
ςεις ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων. Ἀλλ’ ἐ.πά-
ξει ό Θεὸς ὲπὶ σὲ (84) καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ
τὸν οἷκον τοῦ πατρός σου ἡμέρας, αἳ ούδέπω ἧκασιν
vm, 4. ³³ lsa. vn, 16, 17.
Apol. ι. ιι. 51. Sed reclamat Tltirlbius et opponit
illud Dialogi num. 89 : Προεῖπον οἱ προφῆται ὅτι
ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν-τοῦ λαοῦ ζάχθήσεταιμείς θάνατον.
(89).) Καὶίέκλεξξασθαι. Ιιιίιιι ιι. : πονηρὰ,
ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν, atqne_i_ta cod. Clarum.
(822‘) Ἀπειθεῖ πονηρά. Bltrasis insolens. wol-
{ius reposuerat dmesiflepellit). Si_ quid tnutare li-
ceretfmallem cum LXX legere ἀπειθεῖ πονηρίᾳ.
lin. ΡΑτιιοι..
(85)ᾲΔιότι πρὲις ἢ... κατι-(ληφθήσεται. Hice hin-
tru‘sa'fuisse, nec iu‘lsaia reperiri observat ιι. Ste-
phanus. Legitur _i_n Bi_bli_is καταλειφθήσεται.
(84) Ἑπῗσέ. Haec infra ιι. 66, non leguntur.