PG 6, col. 809
In English: Address to the Greeks 3
'5. Τὸν γὰρ Ἡράκλειτον οὐκ ἂν ἀποδεξαίμην, Ἐμαυ-
τὸν ἐδιδαξάμην (19), εἰπόντα, διὰ τδ αὐτοδίδακτον
εἶναι καὶ ῦπερήφανον. 001’ ἂν ἐπαινέσαιμι κατακρύ-
ψαντα τὴν ποίησιν ὲν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ναῷ, μυ-
στηριιῶὦς ὅπως ὕστερον ὴ ταύτης ἔκδοσις γένη-
ται (20). Kal. γάρ οἷς μέλον ἐστὶ περὶ τούτων, φασὶν,
Εὐριπίδην τὸν τραγῳδοποιὸν κατιόντα, καὶ ἀναγινώ-
σκοντα, διὰ μνήμης κατ’ ὀλίγον τὸ Ἡρακλείτου σκό-
τος (21) σπουδαίως παραδεδωκέναι. Τούτου μὲν οὖν
τὴν ἀμαθίαν ὁ θάνατος διήλεγξεν. Ὕδρωπι γὰρ
συσχεθεὶς, καὶ τὴν ἰατρικὴν ὼς φιλοσοφίαν (22) ἐπι-
τηδεύσας, βολϐίτοις τε περιπλάσας ἑαυτὸν, τῆς κό-
πρου κρατυνθείσης, πνολκάς τε τοῦ παντὸς ἀπερ-
γασαμένης σώματος, σπασθεὶς (25) ἐτελεύτησε. Τὸν
γὰρ Ζήνωνα διὰ τῆς ἐκπυρώσεως ἀποφαινόμενον
ἀνίστασθαι πάλιν τοὺς αὐτοὺς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς, λέγω
δὲ Ἄνυτον καὶ Μέλιτον (24) ἐπὶ τῷ κατηγορεῖν,
Βούσιριν δὲ ἐπὶ τῷ ξενοκτονεϊν, καὶ Ἡρακλέα πάλιν
ἐπὶ τῷ ἀθλεῖν παραιτητέον* ὅστις ὲν τῷ κατά τὴν
ἐκπύρωσιν λόγῳ (25) πλείονας τοὺς μοχθηροὺς τῶν
δικαίων εἰσηγεῖται, Σωκράτους ἑνὸς καὶ Ἡρακλέους,
καὶ τινῶν ἄλλων (26) τοιούτων γεγονότων ὀλίγων,
καὶ οὐ πολλῶν. Οί γὰρ κακοὶ πάνυ πλείους εὑρεθή-
(l'l) Rapa τὸν amazonidum. ita Regii codices
m nalicano et editione Tigurina. Aliae κατὰ τὸν
egroti £32513:an et editione Tigurina. Alia} κατά τὸν
Ἀριστοτέλην.
ἕῖοῗοὲἓὲτρι. ,Αᾳάξισ μέν ad .margineni Reg. 2, et
mox pro τὸν Tag habet in ’margine ev δέ. ⁷ ί
’(19λ gyan: ν ἐδιδαξαμην. begendum credide-
ijm, ὲδιζησάμηνς tum quia insulsa prorsus esset et
Tatiani salibus indigna haec ταύτολογία : Heracli-
tum non probaverim dicentem, Ego meipsum docui,
quia α seipso _doctuserat etsuperb'us ,' tum quia nie-
morabile es_t inprimis illud Heracliti (dictum, quod
refertur a Iuliano, _ ora_t.A6 : :EdiCnaaiiqv εμωύτόν,
Ego meipsum investigari. confirmant emendationem
nostrain haec Laertii de Heraclito verba, lib. ix:
Ἤκουσὲ τε οὐδενὸς, ἀλλ’ αιζιτὸν⁸ ἔφη διζήσασθαι καὶ
μαθεῖν πάντα παρ’ ἑαυτοῦ. Neminem audivit, sed
ἵ investigasse seipsum dicebat, et a seipse omnia di-
icisse.
161888.
(29) I‘érnrar. _S_ic legitur hic locus in margine
Regii secundi : Γ ἐνηται. Καὶ γὰρ ἔτεσι τριάκόντα
mpii τούτων.
ᾗρακᾼείτογὶ andi-oleaEdIitionTigu‘rina τὸ D
ςῌραπιλείτειον σκότος, Reg. ι et Angl. Ἠρᾶκλειτον.
Neiuo nescit lleraclitum'apud antiquos'igxo'csivdv
appellatum fuisse. Tenebrosum appellatTertullia-
nus lib. De anima. Unus ex legatis Philippi Mace-
donum regis ad Annibalem Heraclitusscmiuus vo-
cabatur, nomen et cognomen Heracliti Ephesii rc-
ierens. Emendandus‘fiyrillus Alexandrinus in_ lib. ι
ads. Jul., pag. _13, ubiflegitur septuagesima Olym-
piade floruisse Democritum et Anaxagoram philoso-
phos phvsicos simul et Heraclidem cegnomine Σκο-
pnos pn sucos simui et rieraciiaem cognomine λέκο-
τεινόν. ἄιεωο non videt legendum esse Heraclitum.
Lepidejocatur in has Heracliti tenebras Plato, cum
ait lib!" De rep., Ap. 49S, studium philosophiae in
plerisque citius exstingui quam solem Heracliti, quia
puerisque cuius exstingui quam smem ueracuu, Ἕω
Videlicet clare interdum et splendide disserebat e-
raclitus. uttestatur Laertius, sed cito tenebris suis
inimergebatur.
(22) θ Ἰητρικὴν ὠς φιλοσοφίαν. Medicinam eodem
modo ac philosophiam pertractasse dicitur flera-
Punos. Gs. Vl.
τὸν ἐδιδαξάμην (19), εἰπόντα, διὰ τδ αὐτοδίδακτον
εἶναι καὶ ῦπερήφανον. 001’ ἂν ἐπαινέσαιμι κατακρύ-
ψαντα τὴν ποίησιν ὲν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ναῷ, μυ-
στηριιῶὦς ὅπως ὕστερον ὴ ταύτης ἔκδοσις γένη-
ται (20). Kal. γάρ οἷς μέλον ἐστὶ περὶ τούτων, φασὶν,
Εὐριπίδην τὸν τραγῳδοποιὸν κατιόντα, καὶ ἀναγινώ-
σκοντα, διὰ μνήμης κατ’ ὀλίγον τὸ Ἡρακλείτου σκό-
τος (21) σπουδαίως παραδεδωκέναι. Τούτου μὲν οὖν
τὴν ἀμαθίαν ὁ θάνατος διήλεγξεν. Ὕδρωπι γὰρ
συσχεθεὶς, καὶ τὴν ἰατρικὴν ὼς φιλοσοφίαν (22) ἐπι-
τηδεύσας, βολϐίτοις τε περιπλάσας ἑαυτὸν, τῆς κό-
πρου κρατυνθείσης, πνολκάς τε τοῦ παντὸς ἀπερ-
γασαμένης σώματος, σπασθεὶς (25) ἐτελεύτησε. Τὸν
γὰρ Ζήνωνα διὰ τῆς ἐκπυρώσεως ἀποφαινόμενον
ἀνίστασθαι πάλιν τοὺς αὐτοὺς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς, λέγω
δὲ Ἄνυτον καὶ Μέλιτον (24) ἐπὶ τῷ κατηγορεῖν,
Βούσιριν δὲ ἐπὶ τῷ ξενοκτονεϊν, καὶ Ἡρακλέα πάλιν
ἐπὶ τῷ ἀθλεῖν παραιτητέον* ὅστις ὲν τῷ κατά τὴν
ἐκπύρωσιν λόγῳ (25) πλείονας τοὺς μοχθηροὺς τῶν
δικαίων εἰσηγεῖται, Σωκράτους ἑνὸς καὶ Ἡρακλέους,
καὶ τινῶν ἄλλων (26) τοιούτων γεγονότων ὀλίγων,
καὶ οὐ πολλῶν. Οί γὰρ κακοὶ πάνυ πλείους εὑρεθή-
(l'l) Rapa τὸν amazonidum. ita Regii codices
m nalicano et editione Tigurina. Aliae κατὰ τὸν
egroti £32513:an et editione Tigurina. Alia} κατά τὸν
Ἀριστοτέλην.
ἕῖοῗοὲἓὲτρι. ,Αᾳάξισ μέν ad .margineni Reg. 2, et
mox pro τὸν Tag habet in ’margine ev δέ. ⁷ ί
’(19λ gyan: ν ἐδιδαξαμην. begendum credide-
ijm, ὲδιζησάμηνς tum quia insulsa prorsus esset et
Tatiani salibus indigna haec ταύτολογία : Heracli-
tum non probaverim dicentem, Ego meipsum docui,
quia α seipso _doctuserat etsuperb'us ,' tum quia nie-
morabile es_t inprimis illud Heracliti (dictum, quod
refertur a Iuliano, _ ora_t.A6 : :EdiCnaaiiqv εμωύτόν,
Ego meipsum investigari. confirmant emendationem
nostrain haec Laertii de Heraclito verba, lib. ix:
Ἤκουσὲ τε οὐδενὸς, ἀλλ’ αιζιτὸν⁸ ἔφη διζήσασθαι καὶ
μαθεῖν πάντα παρ’ ἑαυτοῦ. Neminem audivit, sed
ἵ investigasse seipsum dicebat, et a seipse omnia di-
icisse.
161888.
(29) I‘érnrar. _S_ic legitur hic locus in margine
Regii secundi : Γ ἐνηται. Καὶ γὰρ ἔτεσι τριάκόντα
mpii τούτων.
ᾗρακᾼείτογὶ andi-oleaEdIitionTigu‘rina τὸ D
ςῌραπιλείτειον σκότος, Reg. ι et Angl. Ἠρᾶκλειτον.
Neiuo nescit lleraclitum'apud antiquos'igxo'csivdv
appellatum fuisse. Tenebrosum appellatTertullia-
nus lib. De anima. Unus ex legatis Philippi Mace-
donum regis ad Annibalem Heraclitusscmiuus vo-
cabatur, nomen et cognomen Heracliti Ephesii rc-
ierens. Emendandus‘fiyrillus Alexandrinus in_ lib. ι
ads. Jul., pag. _13, ubiflegitur septuagesima Olym-
piade floruisse Democritum et Anaxagoram philoso-
phos phvsicos simul et Heraclidem cegnomine Σκο-
pnos pn sucos simui et rieraciiaem cognomine λέκο-
τεινόν. ἄιεωο non videt legendum esse Heraclitum.
Lepidejocatur in has Heracliti tenebras Plato, cum
ait lib!" De rep., Ap. 49S, studium philosophiae in
plerisque citius exstingui quam solem Heracliti, quia
puerisque cuius exstingui quam smem ueracuu, Ἕω
Videlicet clare interdum et splendide disserebat e-
raclitus. uttestatur Laertius, sed cito tenebris suis
inimergebatur.
(22) θ Ἰητρικὴν ὠς φιλοσοφίαν. Medicinam eodem
modo ac philosophiam pertractasse dicitur flera-
Punos. Gs. Vl.