PG 6, col. 820
In English: Address to the Greeks 7 · Address to the Greeks 6
νὼς, εἶτα γεννηθείς. Κάν πῦρ ἐξαφανίσει μου τὸ σαρ-
κίον (56), ὲξατμισθεῖσαν τὴν ὓλην 6 κόσμος κεχώρη-
κεν· κᾶν ὲν ποταμοῖς, κᾶν ὲν θαλάσσαις ὲκδαπανηθῶ,
κᾶν ὑπὸ θηρίων διασπασθῶ, ταμείοις ὲναπόκειμαι
πλουσίου Δεσπότου. Καὶ 6 μὲν πτωχὸς καὶ ἄθεος οὐκ
οἶδε τά ἀποκείμενα· Θεὸς δὲ 6 βασιλεύων, ὅτε βού-
λεται, τὴνι ὁρατὴν αὐτῷ μόνῳ ὑπόστασιν ἀποκατα-
στήσει πρὺς τὸη ἀρχαῖον.
7. Λόγος γὰρ 6 ἐπουράνιος, Πνεῦμα γεγονὼς ἀπὺ
Β τοῦ Πατρὸςϋ, Λόγος ἐκ τῆς-λογικῆς δυνάμεωςνβη,
κατὰ τὴν τοῦ γεννήσαντος αὐτὸν Πατρὸς (58) μίμησιν,
εἰκόνα τῆς ἀθανασίας (59) τὸν ἄνθρωπον ἐποίησεν
ἵνα, ὥσπερ ἡ ἀφθαρσία παρά τῷ Θεῷ, τὸν αὐτὸν
τρόπον Θεοῦ μοῖραν (60) ἄνθρωπος μεταλαϐὼν, ἔχῃ
καὶτὸ ἀθάνατον. '0 μὲν οὖν Λόγος πρὸ τῆς τῶν άν-
δρῶν κατασκευῆς ἀγγέλων δημιουργὸς γίνεται. Τὸ δὲ
ἑκάτερον τῆς ποιήσεως εἶδος αὐτεξούσιον γέγονε, τά-
γαθοῦ φύσιν μὴ ἔχον, 6 πλὴν μόνον παρά τῷ Θεῷ
(61), τῇ δὲ ἐλευθερίᾳ τῆς προαιρέσεως ὑπὸ τῶν
ἀνθρώπων ὲκτελειούμενον· ὅπως 6 μὲν φαῦλος δι-
καίως κολάζηται δι’ αὑτὸν γεγονὼς μοχθηρός· 6 δὲ
δίκαιος χάριν τῶν ἀνδραγαθημάτων ἀξίως ἐπαινῆ-
ται, κατὰ τὸ αὐτεξούσιον τοῦ Θεοῦ μὴ παραὸἀς τὸ
βούλημα. Kal. τά μὲν περὶ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἀνθρώ-
πους τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. Ἡ δὲ τοῦ Λόγου δύνα-
μις, ἔχουσα παρ’ ἑαυτῇ προγνωστικὸν τὸ μέλλον (62)
ἀποϐαίνειν, οὐ καθ’ εἱμαρμένην, τῇ δὲ’-δῶν αἱρουμένων
αὐτεξουσίων γνώμῃ, τῶν μελλόντων προῦλεγε τὰς
ἀποϐάσεις ι καὶ τῆς μὲν πονηρίας κωλυτὴς ἐγίνετο
δι’ ἀπαγορεύσεων, τῶν δὲ μενόντων ἀγαθῶν ἐγκω-
μιαστής, Καὶ ἐπειδὴ τινι φρονιμωτέρῳ παρὰ τοὺς
λοιποὺς ὄντι διὰ τὸ πρωτόγονον (65) συνεξηκολούθη-
καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος εποίησεν αὐτόν. Le-
και ευιυνυ. ὐΙ 5 ιυιυρσ, ιυιυἝιλνιιυθ τδίινυνιλυςν αυἮυῚο ul:-
μιιρμιιιᾼὰῖδιότητρς. ἢ η Α η ¹ fi .
(60) Θεορ μοῖραν. Reg. 2 εᾲΘεοῦ μοίρας.
portionem Tatianus non animam humanam'appellat,
ut sibi editor Oxoniensis tinxit, sed Spiritum sau-
ctum, a_qno animam accipere immortalitatem de.
Prona}? ς, 9, dicitur. derivatioflotiysfiet ροζιίυ.
(6n!) Ὃ πλὴν adma-“aged; fg?) Ita Reg.
(οι) ου πλην ἔργον παρα τῳ uagi. ua ι ueg.
et, Ducaaus. At eg. 2,,Angl. et Tigur. habent
ὄπληνἒ Deest 6 in editt. Paris. Legitur ad margi-
nem: Regii secundi ὅπερ μόνῳ πάρεστι τῷ Θεῷ,
quod idem. valet.
(62) T6 μέλλον. Melius τοῦ μέλλοντος, ιιι obser-
vat Anglus editor. Mox legendum videtur αύτεξου-ι
σ ω γνωιιτι.
σιω γνωμῃ.
ι(6ῗῖἴωῖῗῷἓιςρωτόγυνον. Ad verbum, ob primogeni-
turant; Gesnerns, utpote provectiorem artata. Mani-
festum, est Tatianum de eo loqui, quem mox pri-
mogenitum appellat, nempe de’diabolo. Non ideo
tamen ita appellat, ut nonnulli opinati sunt. quod
angelos ante homines creatos crederet. sed respicit
ad haec verba Scriptum, qum de diabolo antiqui
aa naec verba bcrtplurai, qu
au naec verna emptura}, qum ue utanmo anuqm
scriptores intelligunt: Τουτέστιν ἀρχὴ πλάσμασ
τος Kvpiov, Job. XL, Η.
κίον (56), ὲξατμισθεῖσαν τὴν ὓλην 6 κόσμος κεχώρη-
κεν· κᾶν ὲν ποταμοῖς, κᾶν ὲν θαλάσσαις ὲκδαπανηθῶ,
κᾶν ὑπὸ θηρίων διασπασθῶ, ταμείοις ὲναπόκειμαι
πλουσίου Δεσπότου. Καὶ 6 μὲν πτωχὸς καὶ ἄθεος οὐκ
οἶδε τά ἀποκείμενα· Θεὸς δὲ 6 βασιλεύων, ὅτε βού-
λεται, τὴνι ὁρατὴν αὐτῷ μόνῳ ὑπόστασιν ἀποκατα-
στήσει πρὺς τὸη ἀρχαῖον.
7. Λόγος γὰρ 6 ἐπουράνιος, Πνεῦμα γεγονὼς ἀπὺ
Β τοῦ Πατρὸςϋ, Λόγος ἐκ τῆς-λογικῆς δυνάμεωςνβη,
κατὰ τὴν τοῦ γεννήσαντος αὐτὸν Πατρὸς (58) μίμησιν,
εἰκόνα τῆς ἀθανασίας (59) τὸν ἄνθρωπον ἐποίησεν
ἵνα, ὥσπερ ἡ ἀφθαρσία παρά τῷ Θεῷ, τὸν αὐτὸν
τρόπον Θεοῦ μοῖραν (60) ἄνθρωπος μεταλαϐὼν, ἔχῃ
καὶτὸ ἀθάνατον. '0 μὲν οὖν Λόγος πρὸ τῆς τῶν άν-
δρῶν κατασκευῆς ἀγγέλων δημιουργὸς γίνεται. Τὸ δὲ
ἑκάτερον τῆς ποιήσεως εἶδος αὐτεξούσιον γέγονε, τά-
γαθοῦ φύσιν μὴ ἔχον, 6 πλὴν μόνον παρά τῷ Θεῷ
(61), τῇ δὲ ἐλευθερίᾳ τῆς προαιρέσεως ὑπὸ τῶν
ἀνθρώπων ὲκτελειούμενον· ὅπως 6 μὲν φαῦλος δι-
καίως κολάζηται δι’ αὑτὸν γεγονὼς μοχθηρός· 6 δὲ
δίκαιος χάριν τῶν ἀνδραγαθημάτων ἀξίως ἐπαινῆ-
ται, κατὰ τὸ αὐτεξούσιον τοῦ Θεοῦ μὴ παραὸἀς τὸ
βούλημα. Kal. τά μὲν περὶ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἀνθρώ-
πους τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. Ἡ δὲ τοῦ Λόγου δύνα-
μις, ἔχουσα παρ’ ἑαυτῇ προγνωστικὸν τὸ μέλλον (62)
ἀποϐαίνειν, οὐ καθ’ εἱμαρμένην, τῇ δὲ’-δῶν αἱρουμένων
αὐτεξουσίων γνώμῃ, τῶν μελλόντων προῦλεγε τὰς
ἀποϐάσεις ι καὶ τῆς μὲν πονηρίας κωλυτὴς ἐγίνετο
δι’ ἀπαγορεύσεων, τῶν δὲ μενόντων ἀγαθῶν ἐγκω-
μιαστής, Καὶ ἐπειδὴ τινι φρονιμωτέρῳ παρὰ τοὺς
λοιποὺς ὄντι διὰ τὸ πρωτόγονον (65) συνεξηκολούθη-
καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος εποίησεν αὐτόν. Le-
και ευιυνυ. ὐΙ 5 ιυιυρσ, ιυιυἝιλνιιυθ τδίινυνιλυςν αυἮυῚο ul:-
μιιρμιιιᾼὰῖδιότητρς. ἢ η Α η ¹ fi .
(60) Θεορ μοῖραν. Reg. 2 εᾲΘεοῦ μοίρας.
portionem Tatianus non animam humanam'appellat,
ut sibi editor Oxoniensis tinxit, sed Spiritum sau-
ctum, a_qno animam accipere immortalitatem de.
Prona}? ς, 9, dicitur. derivatioflotiysfiet ροζιίυ.
(6n!) Ὃ πλὴν adma-“aged; fg?) Ita Reg.
(οι) ου πλην ἔργον παρα τῳ uagi. ua ι ueg.
et, Ducaaus. At eg. 2,,Angl. et Tigur. habent
ὄπληνἒ Deest 6 in editt. Paris. Legitur ad margi-
nem: Regii secundi ὅπερ μόνῳ πάρεστι τῷ Θεῷ,
quod idem. valet.
(62) T6 μέλλον. Melius τοῦ μέλλοντος, ιιι obser-
vat Anglus editor. Mox legendum videtur αύτεξου-ι
σ ω γνωιιτι.
σιω γνωμῃ.
ι(6ῗῖἴωῖῗῷἓιςρωτόγυνον. Ad verbum, ob primogeni-
turant; Gesnerns, utpote provectiorem artata. Mani-
festum, est Tatianum de eo loqui, quem mox pri-
mogenitum appellat, nempe de’diabolo. Non ideo
tamen ita appellat, ut nonnulli opinati sunt. quod
angelos ante homines creatos crederet. sed respicit
ad haec verba Scriptum, qum de diabolo antiqui
aa naec verba bcrtplurai, qu
au naec verna emptura}, qum ue utanmo anuqm
scriptores intelligunt: Τουτέστιν ἀρχὴ πλάσμασ
τος Kvpiov, Job. XL, Η.