PG 65, col. 680
per multas horas: Domine, miserere: repente ὀe- 4 ζόντων ἐπὶ πολλὰς ὥρας τὸ, Κόρuε, ἐλέησον· αὕθις
κατηνέχθη τὸ παιδίον ὡς ἐπὶ νεφέλης καθήμενον· καὶ
φωνῇ μεγάλῃ παρεκελεύσατο ὅτι οἱ τῶν ἀρχαγγέλων
χοροὶ ἄνευ τῆς προσθήκης τοῦ, Ὁ οταυρωθεὶς, τὸν
τρισάγιον ὕμνον ἀναπέμπουσι τῷ Θεῷ· Ἀγιος d
Θεὸς, ἄγιιος ἰσχυρός, ἄγιος ἀθάνατος, ἀλέησον
ἡμᾶς. Καὶ εὐθέως ταῖς τοιαύταις φωναῖς, ἀπέδωκε
τὴν ψυχὴν τῷ Θεῷ· καὶ ὁ τοῦ σεισμοῦ κλόνος ἐπαύ-
xXX.
Εæ Anthologia Græc. impressα Romæ 1598, mense Novembr. die αα.
In Εcclesiæ fastigio, quasi pellucidum astrum ἘἘν τῷ ὕψει Κύριος τῆς Ἐκκλησίας ἀληθῶς σs
psallentes illuminantem, vere te posuit Dominus, ἔθετο ὥσπερ ἀστέρα φαεινὸν, φωταγωγοῦντα τοὺς
ψάλλοντας, Πρόκλε, τὸ κλέος Πατέρων ἀοίδιμε.
xXXo.
Εαr Menologio Græc. ms. sancti Andreæ.
2δ. γ.
μνήσωμεντοὺς ζωολαμπτῆρας.... Εὐσεβίῳ καὶ
Πρόκλῳ.
xXX.
Εr Martyrologio Romano die xXv Octobris.
Tor EN ATIOE nATPox uν
HPO AOX AæXI6CRΚOIOT Κ..ANTINOTIOAEΣ
rTr
γηrὴ
AOOI.
sANCTI ATRIS NOSTRI POCCII
ACIERPscOm coNsTANTINoPoITANI
oATIONES.
Aοro νe.
,ν δγκώχιον εἰς τὴν παναγίαν (2) Θεοτόκον
Μαρίαν.
I. Virginalis solemnitas linguam nostram hodie,
A. Παρθενικὴ πανήγυρις σήμερον τὴν γλῶτταν
ἡμῶν, ἀδελφοὶ, πρὸς εὐφημίαν καλεῖ· καὶ ἡ παροῦσα
ἐορτὴ τοῖς συνελθοῦσιν ὡφελείας γίνεται πρόξενος,
καὶ μάλιστα(3) εἰκότως. Ἀγνείας γὰρ ἔχει ὑπόθεσιν,
καὶ τοῦ κοινοῦ τῶν γυναικῶν καύχημα τὸ τελούμενον
καὶ δόξα τοῦ θήλεως, διὰ τὴν ἐν καιρῷ μητέρα καὶ
παρθένον. Ἐπέραστος αὕτη καὶ ἐξαίσιος ἡ σύνοδος.
(1) Icc llla celebris oratio est, in qua sanctus
qualem fere habuit antiquus interpres, quem Rie-
cardus existimat Dionysium Exiguum, subjectis
variis aliorum lectionibus. Accessit novissimus
cardinalis Muxarini codex, qui ipse emendatissi-
mus videri potest, ex quo subinde aliquss notis in-
texui.
(2) Mu. codex Maxar. ὑπεραγίαν.
(3) Id. cod. μάλα.
κατηνέχθη τὸ παιδίον ὡς ἐπὶ νεφέλης καθήμενον· καὶ
φωνῇ μεγάλῃ παρεκελεύσατο ὅτι οἱ τῶν ἀρχαγγέλων
χοροὶ ἄνευ τῆς προσθήκης τοῦ, Ὁ οταυρωθεὶς, τὸν
τρισάγιον ὕμνον ἀναπέμπουσι τῷ Θεῷ· Ἀγιος d
Θεὸς, ἄγιιος ἰσχυρός, ἄγιος ἀθάνατος, ἀλέησον
ἡμᾶς. Καὶ εὐθέως ταῖς τοιαύταις φωναῖς, ἀπέδωκε
τὴν ψυχὴν τῷ Θεῷ· καὶ ὁ τοῦ σεισμοῦ κλόνος ἐπαύ-
xXX.
Εæ Anthologia Græc. impressα Romæ 1598, mense Novembr. die αα.
In Εcclesiæ fastigio, quasi pellucidum astrum ἘἘν τῷ ὕψει Κύριος τῆς Ἐκκλησίας ἀληθῶς σs
psallentes illuminantem, vere te posuit Dominus, ἔθετο ὥσπερ ἀστέρα φαεινὸν, φωταγωγοῦντα τοὺς
ψάλλοντας, Πρόκλε, τὸ κλέος Πατέρων ἀοίδιμε.
xXXo.
Εαr Menologio Græc. ms. sancti Andreæ.
2δ. γ.
μνήσωμεντοὺς ζωολαμπτῆρας.... Εὐσεβίῳ καὶ
Πρόκλῳ.
xXX.
Εr Martyrologio Romano die xXv Octobris.
Tor EN ATIOE nATPox uν
HPO AOX AæXI6CRΚOIOT Κ..ANTINOTIOAEΣ
rTr
γηrὴ
AOOI.
sANCTI ATRIS NOSTRI POCCII
ACIERPscOm coNsTANTINoPoITANI
oATIONES.
Aοro νe.
,ν δγκώχιον εἰς τὴν παναγίαν (2) Θεοτόκον
Μαρίαν.
I. Virginalis solemnitas linguam nostram hodie,
A. Παρθενικὴ πανήγυρις σήμερον τὴν γλῶτταν
ἡμῶν, ἀδελφοὶ, πρὸς εὐφημίαν καλεῖ· καὶ ἡ παροῦσα
ἐορτὴ τοῖς συνελθοῦσιν ὡφελείας γίνεται πρόξενος,
καὶ μάλιστα(3) εἰκότως. Ἀγνείας γὰρ ἔχει ὑπόθεσιν,
καὶ τοῦ κοινοῦ τῶν γυναικῶν καύχημα τὸ τελούμενον
καὶ δόξα τοῦ θήλεως, διὰ τὴν ἐν καιρῷ μητέρα καὶ
παρθένον. Ἐπέραστος αὕτη καὶ ἐξαίσιος ἡ σύνοδος.
(1) Icc llla celebris oratio est, in qua sanctus
qualem fere habuit antiquus interpres, quem Rie-
cardus existimat Dionysium Exiguum, subjectis
variis aliorum lectionibus. Accessit novissimus
cardinalis Muxarini codex, qui ipse emendatissi-
mus videri potest, ex quo subinde aliquss notis in-
texui.
(2) Mu. codex Maxar. ὑπεραγίαν.
(3) Id. cod. μάλα.