PG 65, col. 692
Ὁ τοῦ μυστηρίουl βλέπω τὰ θαύματα, καὶ ἀνα-
κηρύττω τὴν Θεότητα· ὀρῶ τὰ πάθη, καὶ οὐκ ἀπαρ-
νοῦμαι τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀλλʼ ὁ Ἐμμανουὴλ, φύ-
σεως μὲν πύλας ἀνέῳξεν ὡς ἄνθρωπος παρθενίας
δὲ κλεῖθρα οὐ διέῤῥηξεν ὡς Θεός ἀλλʼ οὕτως ἐκ μή-
τρας προῆλθεν, ὡς διʼ ἀκοῆς εἰσῆλθεν· οὕτως ἐτέχθη,
ὡς συνελήφθη. Ἀπαθῶς εἰσῆλθεν, ἀφράστως (24)
ἐξῆλθε, κατὰ τὸν προφήτην Ἰεζεκιὴλ τὸν λέγοντα·
Ἐπέστρεψέ με, φησὶ, Κύριος κατὰ τὴν Δδὸν τῆe
πύλης τῶν ἀγίων τῆς ἐξωτέρας, τῆς βλεπούσης
κατὰ ἀνατολὰς, καὶ αὕτη ῆν κεκλεισμέrη. Καὶ
εlπε Κύριος πρόςμε· Υ7ὲ ἀνβρώπου, ἡ πύληατη
κεκλεισμένη ἔσται· οὐκ ἀνοιχθήσεται οὐδεὶς οὐ
μὴ διέλοῳ ιαὐτῆς,άμʼ ῆ Κόριος ὁ Θεός Τσραήt.
μόνος· αὐτὸς εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ
ἔσται ἡ πύλη κεκλεισμένη. Ἰδοὺ ἀπόδειξις ἐναργὴς
τῆς ἀγίας θεοτόκου Μαρίας. Λυέσθω τοίνυν ἀντιλογία
πᾶσα, καὶ τῇ τῶν Γραφῶν καταφωτιζώμεθα γνώσει,
ἵνα καὶ βασιλείας οὐρανῶν τύχωμεν ἐν Χριστῷ, ῷ ἡ
δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
AOox Ir.
Χριστοῦ, καὶ εἰς τὰς ἐπαρυσερίδας.
Aʼ Καλὴ μὲν ἡ τῶν ψαλμῶν λύρα· θεόπνευστος
ἡ τοῦ Πνεύματος κιθάρα· τερπνὸν καὶ φοβερὸν τὸ
τῆς προφητείας ἀσμα· σωτήριος ἀεὶ ἡ ψαλμῳδία,
τὰ πάθη κοιμίζουσα τῇ μελῳδίᾳ. Ὁπερ γάρ ἐστιν
ἀκάνθαις δρεπάνη, τοῦτο γίνεται καὶ λύπῃ ὁ ψαλ-
μός. αλμὸς γὰρ μελῳδούμενος ἐκτέμνει ἀθυμίας·
ῥιζοτομεῖ τὰς λύπας· ἀποσπογγίζει τὰ πάθη· κοι-
μίζει τοὺς θρήνους· χειρουργεῖ τὰς φροντίδας ψυ-
χαγωγεῖ τοὺς ἐν ὀδύναις· ἀμαρτωλοὺς κατανυγεῖ·
ἐξυπνίζει πρὸς εὐσέβειαν ἐρημίας πολίζει· τὰς πό-
λεις σωφρονίζει συγκροτεῖ μοναστήρια παρθενίαν
ὑπαγορεύει· πραότητα ἐκδιδάσκει νομοθετεῖ ἀγά-
πην μακαρίζει φιλοπτωχίαν πρὸς ὑπομονὴν ἀλεί-
φειεἰς οὐρανοὺς μετεωρίζει· στενοχωρεῖ Ἐκκλησίαν·
ἀγιάζει ἱερέα δαίμονας φυγαδεύει προφητεύει τλ
μέλλοντα μυστήρια προκηρύττει νομοθετεῖ τὴι
Τριάδα, λέγων· Εἰπεν ὁ Κύρος τῷ Κυρίῳ μου·
κάθου ἐκ δεβιῶν μου, ἔως ἄν θῶ τοὺς ἐχδρούς
σου ὑποπόδιιον τῶν ποδῶν σου. Σύνθρονον τὸν
Τἱὸν ἐκήρυξεν, οὐ λειτουργὸν τὸν ὀμοούσιον ἐστηλί-
τευσε. Διὰ τοῦτο γὰρ ἀρτίως μακάριος Δαβὶδ τὴν
ἀκάματον φύσιν, τὴν παντοδύναμον οὐσίαν, τὴν ἀήτ-
τητον βούλησιν, τὴν μὴ βραδύνουσαν χάριν, τὸν αὐ-
θέντην δημιουργὸν, τὸν αὐτεξούσιον Υἰὸν, τὸν ὑπο-
(23) Edidit Riccardus ex antiquo Cryptæferratensi
et σχῆμα, ἀντὶ φύσεως quem sanctus Ephræmuius
(24) υeg. cum aliis ἀφθάρτως.
κηρύττω τὴν Θεότητα· ὀρῶ τὰ πάθη, καὶ οὐκ ἀπαρ-
νοῦμαι τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀλλʼ ὁ Ἐμμανουὴλ, φύ-
σεως μὲν πύλας ἀνέῳξεν ὡς ἄνθρωπος παρθενίας
δὲ κλεῖθρα οὐ διέῤῥηξεν ὡς Θεός ἀλλʼ οὕτως ἐκ μή-
τρας προῆλθεν, ὡς διʼ ἀκοῆς εἰσῆλθεν· οὕτως ἐτέχθη,
ὡς συνελήφθη. Ἀπαθῶς εἰσῆλθεν, ἀφράστως (24)
ἐξῆλθε, κατὰ τὸν προφήτην Ἰεζεκιὴλ τὸν λέγοντα·
Ἐπέστρεψέ με, φησὶ, Κύριος κατὰ τὴν Δδὸν τῆe
πύλης τῶν ἀγίων τῆς ἐξωτέρας, τῆς βλεπούσης
κατὰ ἀνατολὰς, καὶ αὕτη ῆν κεκλεισμέrη. Καὶ
εlπε Κύριος πρόςμε· Υ7ὲ ἀνβρώπου, ἡ πύληατη
κεκλεισμένη ἔσται· οὐκ ἀνοιχθήσεται οὐδεὶς οὐ
μὴ διέλοῳ ιαὐτῆς,άμʼ ῆ Κόριος ὁ Θεός Τσραήt.
μόνος· αὐτὸς εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ
ἔσται ἡ πύλη κεκλεισμένη. Ἰδοὺ ἀπόδειξις ἐναργὴς
τῆς ἀγίας θεοτόκου Μαρίας. Λυέσθω τοίνυν ἀντιλογία
πᾶσα, καὶ τῇ τῶν Γραφῶν καταφωτιζώμεθα γνώσει,
ἵνα καὶ βασιλείας οὐρανῶν τύχωμεν ἐν Χριστῷ, ῷ ἡ
δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
AOox Ir.
Χριστοῦ, καὶ εἰς τὰς ἐπαρυσερίδας.
Aʼ Καλὴ μὲν ἡ τῶν ψαλμῶν λύρα· θεόπνευστος
ἡ τοῦ Πνεύματος κιθάρα· τερπνὸν καὶ φοβερὸν τὸ
τῆς προφητείας ἀσμα· σωτήριος ἀεὶ ἡ ψαλμῳδία,
τὰ πάθη κοιμίζουσα τῇ μελῳδίᾳ. Ὁπερ γάρ ἐστιν
ἀκάνθαις δρεπάνη, τοῦτο γίνεται καὶ λύπῃ ὁ ψαλ-
μός. αλμὸς γὰρ μελῳδούμενος ἐκτέμνει ἀθυμίας·
ῥιζοτομεῖ τὰς λύπας· ἀποσπογγίζει τὰ πάθη· κοι-
μίζει τοὺς θρήνους· χειρουργεῖ τὰς φροντίδας ψυ-
χαγωγεῖ τοὺς ἐν ὀδύναις· ἀμαρτωλοὺς κατανυγεῖ·
ἐξυπνίζει πρὸς εὐσέβειαν ἐρημίας πολίζει· τὰς πό-
λεις σωφρονίζει συγκροτεῖ μοναστήρια παρθενίαν
ὑπαγορεύει· πραότητα ἐκδιδάσκει νομοθετεῖ ἀγά-
πην μακαρίζει φιλοπτωχίαν πρὸς ὑπομονὴν ἀλεί-
φειεἰς οὐρανοὺς μετεωρίζει· στενοχωρεῖ Ἐκκλησίαν·
ἀγιάζει ἱερέα δαίμονας φυγαδεύει προφητεύει τλ
μέλλοντα μυστήρια προκηρύττει νομοθετεῖ τὴι
Τριάδα, λέγων· Εἰπεν ὁ Κύρος τῷ Κυρίῳ μου·
κάθου ἐκ δεβιῶν μου, ἔως ἄν θῶ τοὺς ἐχδρούς
σου ὑποπόδιιον τῶν ποδῶν σου. Σύνθρονον τὸν
Τἱὸν ἐκήρυξεν, οὐ λειτουργὸν τὸν ὀμοούσιον ἐστηλί-
τευσε. Διὰ τοῦτο γὰρ ἀρτίως μακάριος Δαβὶδ τὴν
ἀκάματον φύσιν, τὴν παντοδύναμον οὐσίαν, τὴν ἀήτ-
τητον βούλησιν, τὴν μὴ βραδύνουσαν χάριν, τὸν αὐ-
θέντην δημιουργὸν, τὸν αὐτεξούσιον Υἰὸν, τὸν ὑπο-
(23) Edidit Riccardus ex antiquo Cryptæferratensi
et σχῆμα, ἀντὶ φύσεως quem sanctus Ephræmuius
(24) υeg. cum aliis ἀφθάρτως.