PG 67, col. 1479
In English: The Ecclesiastical History of Sozomen 7.19
teg auimadvertimus: die scilicet Parasceves, quo A τῆς βασιλείας ἰσχυρίζονταί τινες ταύτην ηὐρῆσώαι
populus admaodum relldose jqjunat in memoriams
Dominicæ passionis. Eam vero quæ nunc quasi
Paul apostoli Reselatio circumfertur, quam nullus
veterum agnovit, plurimai ex monachis valde com-
rendant. Quidam autem airmant, hujus de quo
agimus imperatoris temporibus repertum csse
hune librum. Aiuns enim apud Τarsum Ciliciæ in
ædibus Pauli, arcams marmoream, Deo reselante,
sub terra inventam fuisse, in qua hic liber esset
reconditus. Mihi vero hac de re percontanti, lal-
aum id esse dixit Cilix quidam, presbyter ecclesiæ
Τarsensis : quem quidem jam grandævum esse
ipsa canities indicabat. Aiebat autem se nihil
ejusmodi apud ipsos gestum comperisse : 28ῷ ἐντραφέντες. Ταυτὸν δὲ τοῦτο πεπονθέναι νομιστέον
ac suspicati ne id ab hæreticis confictum esset. ὲ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ περὶ ταύτην τὴν ἐορτὴν, ἡς
Verum de hac re ista dixisse suiciat. Multos ἕνεκεν εἰς τοὺς περὶ τούτων ἐξήχθην λόγους.
præterea ritus passim in urbibus et pagis reperire est, quos ob reverentiam eorum qui primaitus illos
invexerunt, aut eorum qui illis postes successerumnt, nefas habent transgredi ii qui sunt illis riti-
bus innautriti. Idem quoque hominibus accidisse existimandum est in hac festivitate, cujus causa
in hunc de istis rebus sermonem sum delapsus.
CAI. XXVI.
De iseremento religionis catholicæ et de templis ide- Περὶ τῆς ἐπιιδόσεως τοῦ καδʼ ῆμᾶς δόγαατοc,
dorum penitus sublatis, et de Nili uvii exunda - καὶ καταλύσεως εἰς τέλος τῶν εlδωλκῶν
tione quæ tum contigit.
τοῦ ποταμοῦ.
Divulsis inter se ac distractis, sicuti dictum est,
aliarum opinionum sectatoribus, Ecclcsia catholica Διασπωμένων δὲ, ὡς εἴρηται, τῶν ἀπὸ τῶν ἄλλων
magis magisque in dies crescebat; cum ad eam αἰρέσεων, ἔτι μᾶλλον ἐπεδίδου ἡ καθόλου Ἐκκλησία,
plurimi accederent, tum ex dissidentibus inter se προστιθεμένων αὐτῇ πλείστων ἔκ τε τῆς πρὸς σφᾶς
hæreticis, tum præcipue ex multitudine pagano- τῶν ἐτεροδόξων διχονοίας, καὶ μάλιστα τοῦ Ἐλληνι-
rum. Nam cum imperator animadverteret, præter-X sοῦ πλήθους. Ἐπεὶ γὰρ εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὴν συν-
iti temporis conseetudinem ad majorum cære-
monias et ad loca ab illis culta subditos suos
pertrahere, sub ipsa imperii sui primordia, vetuit
ne quisquam ad ea loca accederet. Τandem vero
multa ex iis subvertit. Ita pagani sacris ædibus
destituti, progressu temporis ecclesias adire assue-
facti sunt. Neque enim clam gentilium more sa-
crificare, absque periculo licebat. Sed adversus
eos qui hæc admittere ausi essent, lex erat propo-
sita, quæ pœnam capitis et bonorum proscriptio-
nem iis intentabat. Quo quidem tempore, aiunt
pÆgypti luvium tardius solito exundare cœpisse.
vALESII ANNOTATIONXES.
(52) Ἐδείωνυεν. In codice Εuhetiano scriptum Ego punctum mallem aseribere.
inveni ἐδείκνυ, quod magis placet. Porro post
vocem ἐτῶν, idem codex virgulam habet appositam. dosiano De paganis, sacrificiis et templis.
V AIuIORuM.
rum. Itaque hac in re nulla cum necessitate ege-D Eosimus, psg. 758, utque constat ex lege Τhcodc-
runt Ecclesiæ, sed unaquæquc in suo sensu sine siana adversus sacrificia, quæ sic habet : Si eai
alterius reprehensione semper abundavit, Morinus, vetitis sacrificiis diurnis nocturnisque, velut vesauus
De ordinationibus, part. , pag. 13θ.
Ἀρξάμενος βααιλεύειν, ἐκώλυσε τούτων fanumeue sibi aut templum ad hujuscemodi sceleris
ἐπιβαίτειν. Τestatur osimus, lib. I, pag. λ55, exxcusationem assumendum crediderit, rel putaret
Τheodosium circa annos 79 et 380 gentilibus adeundum, proscriptioni se noverit subiugandum:
temmpla adeundi, patriisque ritibusnumina placandi cum nos justa institutione moneamus: Castis Deum
potestatem fecisse. Ἐτι γὰρ, inquit, ἦν αὐτοῖς precibus excolendum, non diris carminibus po-
ἄδεια τοῦ φοιτᾷν εἰς τὰ ἱερὰ, καὶ τὰ θεῖα κατὰ τοὺς tanandum. Dat. vmmI Eat. Jan, C Poli. Eucherio ct
πατρίους θεσμοὺς ἐκμειλίττεσθαι. Etenim mox anno Spagrio coss. (38I.
38t teuplis bcllum indictum, ut testatur idem
populus admaodum relldose jqjunat in memoriams
Dominicæ passionis. Eam vero quæ nunc quasi
Paul apostoli Reselatio circumfertur, quam nullus
veterum agnovit, plurimai ex monachis valde com-
rendant. Quidam autem airmant, hujus de quo
agimus imperatoris temporibus repertum csse
hune librum. Aiuns enim apud Τarsum Ciliciæ in
ædibus Pauli, arcams marmoream, Deo reselante,
sub terra inventam fuisse, in qua hic liber esset
reconditus. Mihi vero hac de re percontanti, lal-
aum id esse dixit Cilix quidam, presbyter ecclesiæ
Τarsensis : quem quidem jam grandævum esse
ipsa canities indicabat. Aiebat autem se nihil
ejusmodi apud ipsos gestum comperisse : 28ῷ ἐντραφέντες. Ταυτὸν δὲ τοῦτο πεπονθέναι νομιστέον
ac suspicati ne id ab hæreticis confictum esset. ὲ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ περὶ ταύτην τὴν ἐορτὴν, ἡς
Verum de hac re ista dixisse suiciat. Multos ἕνεκεν εἰς τοὺς περὶ τούτων ἐξήχθην λόγους.
præterea ritus passim in urbibus et pagis reperire est, quos ob reverentiam eorum qui primaitus illos
invexerunt, aut eorum qui illis postes successerumnt, nefas habent transgredi ii qui sunt illis riti-
bus innautriti. Idem quoque hominibus accidisse existimandum est in hac festivitate, cujus causa
in hunc de istis rebus sermonem sum delapsus.
CAI. XXVI.
De iseremento religionis catholicæ et de templis ide- Περὶ τῆς ἐπιιδόσεως τοῦ καδʼ ῆμᾶς δόγαατοc,
dorum penitus sublatis, et de Nili uvii exunda - καὶ καταλύσεως εἰς τέλος τῶν εlδωλκῶν
tione quæ tum contigit.
τοῦ ποταμοῦ.
Divulsis inter se ac distractis, sicuti dictum est,
aliarum opinionum sectatoribus, Ecclcsia catholica Διασπωμένων δὲ, ὡς εἴρηται, τῶν ἀπὸ τῶν ἄλλων
magis magisque in dies crescebat; cum ad eam αἰρέσεων, ἔτι μᾶλλον ἐπεδίδου ἡ καθόλου Ἐκκλησία,
plurimi accederent, tum ex dissidentibus inter se προστιθεμένων αὐτῇ πλείστων ἔκ τε τῆς πρὸς σφᾶς
hæreticis, tum præcipue ex multitudine pagano- τῶν ἐτεροδόξων διχονοίας, καὶ μάλιστα τοῦ Ἐλληνι-
rum. Nam cum imperator animadverteret, præter-X sοῦ πλήθους. Ἐπεὶ γὰρ εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὴν συν-
iti temporis conseetudinem ad majorum cære-
monias et ad loca ab illis culta subditos suos
pertrahere, sub ipsa imperii sui primordia, vetuit
ne quisquam ad ea loca accederet. Τandem vero
multa ex iis subvertit. Ita pagani sacris ædibus
destituti, progressu temporis ecclesias adire assue-
facti sunt. Neque enim clam gentilium more sa-
crificare, absque periculo licebat. Sed adversus
eos qui hæc admittere ausi essent, lex erat propo-
sita, quæ pœnam capitis et bonorum proscriptio-
nem iis intentabat. Quo quidem tempore, aiunt
pÆgypti luvium tardius solito exundare cœpisse.
vALESII ANNOTATIONXES.
(52) Ἐδείωνυεν. In codice Εuhetiano scriptum Ego punctum mallem aseribere.
inveni ἐδείκνυ, quod magis placet. Porro post
vocem ἐτῶν, idem codex virgulam habet appositam. dosiano De paganis, sacrificiis et templis.
V AIuIORuM.
rum. Itaque hac in re nulla cum necessitate ege-D Eosimus, psg. 758, utque constat ex lege Τhcodc-
runt Ecclesiæ, sed unaquæquc in suo sensu sine siana adversus sacrificia, quæ sic habet : Si eai
alterius reprehensione semper abundavit, Morinus, vetitis sacrificiis diurnis nocturnisque, velut vesauus
De ordinationibus, part. , pag. 13θ.
Ἀρξάμενος βααιλεύειν, ἐκώλυσε τούτων fanumeue sibi aut templum ad hujuscemodi sceleris
ἐπιβαίτειν. Τestatur osimus, lib. I, pag. λ55, exxcusationem assumendum crediderit, rel putaret
Τheodosium circa annos 79 et 380 gentilibus adeundum, proscriptioni se noverit subiugandum:
temmpla adeundi, patriisque ritibusnumina placandi cum nos justa institutione moneamus: Castis Deum
potestatem fecisse. Ἐτι γὰρ, inquit, ἦν αὐτοῖς precibus excolendum, non diris carminibus po-
ἄδεια τοῦ φοιτᾷν εἰς τὰ ἱερὰ, καὶ τὰ θεῖα κατὰ τοὺς tanandum. Dat. vmmI Eat. Jan, C Poli. Eucherio ct
πατρίους θεσμοὺς ἐκμειλίττεσθαι. Etenim mox anno Spagrio coss. (38I.
38t teuplis bcllum indictum, ut testatur idem