PG 72, col. 365
SANCTI CYRILLI
COMMENTARIORUM IN MATTHIEUM
QUJE SUPERSUNT
ιτ Oorderii et Possini catenis excerpta, ἱηιερηξξιιε ινα
et ea: Vaticanis ring. Maias ediderunt.
(ί) ΕὐαΠέλιόν ἐστι λόγος περιέχων ἀγαθῶν ἀγ- η
γελίαν πραγμάτων κατά τὸ εὔλογον καὶ διά τὸ
ὠφελεῖν εὐφραίνων τὸν ἀκούοντα, ὲάν παραδέξηται
τὸ ἀπαγγελλομένον ’ἢ λόγος περιέχων ἀγαθῶν
παρουσίαν, ἢ λόγος ἀπανγέλλων προσδοκώμενον.
Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Κυρίλλυυ Ἀλεξανδρέως. Ἰαὼ τὴν σωτηρίαν
Ἐὖ ραῖοι ελεγον. Χριστοῦ δὲ εἷπε διὰ τὸ τοὺς παι
λαιοὺς βασιλεῖς τε καὶ ἱερεῖς τῷ ἐλαίῳ χρίεσθαι διά
τοῦ κέρατος· ὁ δὲ ἡμέτερος Ἰησοῦς Χριστὸς οὐ διὰ
τὸ τῷ κέρατι χρισθῆναι προ [σ] ηγορεύθη Χριστὸς,
ἀλλὰ διὰ τὸ τῷ θείῳ Πνεῦματν ἀληθῶς γὰρ καὶ
κυρίως αὐτὸς εἶχε τὸ Πνεῦμα τδ ἀγιον.
Υἰοῦ Δασίδ υίοῦ Ἀϐραάμ.
Ἀϐραὰμ ἐν ἀκροϐυστίᾳ ὢν, ἐπίστευσε τῷ Θεῷ· “
εἶτα δεξάμενος τὰς ὑποσχέσεις καὶ περιτμηθεὶς ἀλώ-
ϐητον τὴν πίστιν διετήρησεν. Εἰκότως τοίνυν ἀνα-
χθήσεται τὸ ῥητὸν εἰς ἕτερόν τι θεώρημα περὶ τῆς
τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς τε ὲκ περιτομῆς καὶ
τῆς ἐξ ἐθνῶν. Τ ὐπος γάρ ἦν, ὡς είκδς, τῶν δύο λαῶν
τῶν είς Χριστὸν πεπιστευκότων. Ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν προ-
τέρα ἠ ἀκροϐυστία τῆς περιτομῆς. Φύσεως γὰρ
ἔργον ἡ ἀκροὸυστία, ἐντολῆς δὲ καὶ νόμου ἡ περι-
τομή· διά τοῦτο ἐκείνη ταύτης προηγήσατοο καὶ μετά
ταῦτα εἰς αὐτὴν ὖ περιτομὴ ἀνακάμπτει· ἐπεὶ καὶ
βέλτιόν ἐστι φύσις ἅμα καὶ νόμος, ἢ τὸ διεστηκέναι
ἀπ’ ἀλλήλων χωρίς. Ἀλλά καλ⁸ Δαόὶδ τύπος ῆν τοῦ
Χριστοῦ* τοῦ γάρ Σαοὺλ ἐκϐληθέντος ἀντεισήχοη
Δαὸίδ ο οὕτω καὶ⁵ τοῦ Ἀδὰμ διὰ τὴν παρακοὴν τῆς
Ἐδὲμ διωχθέντος ὁ δεύτερος ἀντεισήχθη Ἀδὰμ, ὼς
ἂν πρὸς τὴν ἀρχαίαν τάξιν τὸν Ἀδὰμ τὸν πρῶτον
ἀ ποκαταστήσῃ.
Τοῦ δὲ Ἰησοῦ ή γέννησις οὕτως ἦν* Μνη-
στευθείσηῤ γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ’Μαρίας τῷ
(ι) Catena Crameri, p. 5.-—- Hoc fragmentum,
antea lacunosum, restituitur ex catena Vaticana ’tur.
COMMENTARIORUM IN MATTHIEUM
QUJE SUPERSUNT
ιτ Oorderii et Possini catenis excerpta, ἱηιερηξξιιε ινα
et ea: Vaticanis ring. Maias ediderunt.
(ί) ΕὐαΠέλιόν ἐστι λόγος περιέχων ἀγαθῶν ἀγ- η
γελίαν πραγμάτων κατά τὸ εὔλογον καὶ διά τὸ
ὠφελεῖν εὐφραίνων τὸν ἀκούοντα, ὲάν παραδέξηται
τὸ ἀπαγγελλομένον ’ἢ λόγος περιέχων ἀγαθῶν
παρουσίαν, ἢ λόγος ἀπανγέλλων προσδοκώμενον.
Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Κυρίλλυυ Ἀλεξανδρέως. Ἰαὼ τὴν σωτηρίαν
Ἐὖ ραῖοι ελεγον. Χριστοῦ δὲ εἷπε διὰ τὸ τοὺς παι
λαιοὺς βασιλεῖς τε καὶ ἱερεῖς τῷ ἐλαίῳ χρίεσθαι διά
τοῦ κέρατος· ὁ δὲ ἡμέτερος Ἰησοῦς Χριστὸς οὐ διὰ
τὸ τῷ κέρατι χρισθῆναι προ [σ] ηγορεύθη Χριστὸς,
ἀλλὰ διὰ τὸ τῷ θείῳ Πνεῦματν ἀληθῶς γὰρ καὶ
κυρίως αὐτὸς εἶχε τὸ Πνεῦμα τδ ἀγιον.
Υἰοῦ Δασίδ υίοῦ Ἀϐραάμ.
Ἀϐραὰμ ἐν ἀκροϐυστίᾳ ὢν, ἐπίστευσε τῷ Θεῷ· “
εἶτα δεξάμενος τὰς ὑποσχέσεις καὶ περιτμηθεὶς ἀλώ-
ϐητον τὴν πίστιν διετήρησεν. Εἰκότως τοίνυν ἀνα-
χθήσεται τὸ ῥητὸν εἰς ἕτερόν τι θεώρημα περὶ τῆς
τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς τε ὲκ περιτομῆς καὶ
τῆς ἐξ ἐθνῶν. Τ ὐπος γάρ ἦν, ὡς είκδς, τῶν δύο λαῶν
τῶν είς Χριστὸν πεπιστευκότων. Ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν προ-
τέρα ἠ ἀκροϐυστία τῆς περιτομῆς. Φύσεως γὰρ
ἔργον ἡ ἀκροὸυστία, ἐντολῆς δὲ καὶ νόμου ἡ περι-
τομή· διά τοῦτο ἐκείνη ταύτης προηγήσατοο καὶ μετά
ταῦτα εἰς αὐτὴν ὖ περιτομὴ ἀνακάμπτει· ἐπεὶ καὶ
βέλτιόν ἐστι φύσις ἅμα καὶ νόμος, ἢ τὸ διεστηκέναι
ἀπ’ ἀλλήλων χωρίς. Ἀλλά καλ⁸ Δαόὶδ τύπος ῆν τοῦ
Χριστοῦ* τοῦ γάρ Σαοὺλ ἐκϐληθέντος ἀντεισήχοη
Δαὸίδ ο οὕτω καὶ⁵ τοῦ Ἀδὰμ διὰ τὴν παρακοὴν τῆς
Ἐδὲμ διωχθέντος ὁ δεύτερος ἀντεισήχθη Ἀδὰμ, ὼς
ἂν πρὸς τὴν ἀρχαίαν τάξιν τὸν Ἀδὰμ τὸν πρῶτον
ἀ ποκαταστήσῃ.
Τοῦ δὲ Ἰησοῦ ή γέννησις οὕτως ἦν* Μνη-
στευθείσηῤ γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ’Μαρίας τῷ
(ι) Catena Crameri, p. 5.-—- Hoc fragmentum,
antea lacunosum, restituitur ex catena Vaticana ’tur.