PG 75, col. 1162
trem, nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare “. ι
Quid bis verbis evidentius? Par, inquit, nobis co-
gnitio est: cognosco enim Patrem cognitus ab ipso ι
et cognoscit me Pater a me vicissim cognitus. Uni.-
versa autem creatura cognitione nostra excluditur.
Nam qui fieri posset ut natura non particeps nostrae,
cognitionem participaret? Participant autem non-
nulli parum quid contemplationis : ego enim reve-
lo, quoad licet, quibus mihi libitum fuerit Patris
notitiam, tanquam in speculo et aenigmate. Haec ιι
Dominicis doctrinis didicimus. Quemnam hic lo-
cum babent, majus et minus? quamam creatura
Creatorem cognoscit. sicuti ipsa a Creatore cogno-
scitur? Quaenam res facta aqualitatem cum factore
tuetur? An ignoramus quomodo de creatis rebus
divina Scriptura loquatur? lu mentem itaque revo-
ccmus verba Propheta: ι luitio tu, Domine, ter-
ram fundasti. et opera manuum tuarum sunt creti :
ipsi peribunt, tu autem permanes: et omnes εἰι-ιιι
vestimentum veterasccnt, et sicut opertorium inver-
tes eos, et immutabuntur : tu vero idem ipse es, et
anni tui non deficient ". ι Ει rursus: ι Qui facis
angelos tuos spiritus. et ministros tuos flammam
ignis ". ι Haec est creatura: a Creatorc diversitas.
Ubi ergo aequalitas, ibi non est creatura et Creator.
sed Pater ac Filius: quare et lucc posuit nomina, ut
ex bis 689m ipsis unitatem substantiae discamus.
ι Nemo enim, inquit,novit Filium, nisi Pater, neque
Patrem quis novit, nisi Filius. ι Vocabula ι nemo ›
creaturam denotat. Exclusa autem creatura demou-
strat permanere eum qui creaturis superior est, ερ-
nitori naturalitercopulatum. ι Nemo novit Filium,
nisi Pater, neque Patrem quis novit, nisi Filius, ct
cui voluerit Filius revelare. ι
Dicant veritatis hostes, quomodo oporteat Scri-
pturam legere; littcrtene adlnerere, an sensum pcr-
scrutari. Et si hcc alterum dixerint, discant vel ex
dictis propriis, in suis quoque propositionibus id
agere, et veram rerum exquirere intelligentiam. Sin
dicant suflicere vim litterae ad accuratam rei (πριιιι-
rationem, ει propositis verbis eorumdem sensuttt
arguam. Comperitur enim inintelligibilis Filius.
Pater autem intelligibilis: et ille quidem inco-
gitabilis, Pater autem visibilis. Nam cum de sc-
ipso Dominus Christus dixisset, ι Nemo novit
Filium, nisi Pater, ι non addidit, et cui voluerit Pa-
tcr revelare. Cum vero dixisset, r neque Patrem
quis novit nisi Filius, ι statim subdidit, ι et cui vo-
luerit Filius revelare. ι Neque solum noscihilent
fecit Patrem, sed hanc a sua potestate pendere co-
'37
Quid bis verbis evidentius? Par, inquit, nobis co-
gnitio est: cognosco enim Patrem cognitus ab ipso ι
et cognoscit me Pater a me vicissim cognitus. Uni.-
versa autem creatura cognitione nostra excluditur.
Nam qui fieri posset ut natura non particeps nostrae,
cognitionem participaret? Participant autem non-
nulli parum quid contemplationis : ego enim reve-
lo, quoad licet, quibus mihi libitum fuerit Patris
notitiam, tanquam in speculo et aenigmate. Haec ιι
Dominicis doctrinis didicimus. Quemnam hic lo-
cum babent, majus et minus? quamam creatura
Creatorem cognoscit. sicuti ipsa a Creatore cogno-
scitur? Quaenam res facta aqualitatem cum factore
tuetur? An ignoramus quomodo de creatis rebus
divina Scriptura loquatur? lu mentem itaque revo-
ccmus verba Propheta: ι luitio tu, Domine, ter-
ram fundasti. et opera manuum tuarum sunt creti :
ipsi peribunt, tu autem permanes: et omnes εἰι-ιιι
vestimentum veterasccnt, et sicut opertorium inver-
tes eos, et immutabuntur : tu vero idem ipse es, et
anni tui non deficient ". ι Ει rursus: ι Qui facis
angelos tuos spiritus. et ministros tuos flammam
ignis ". ι Haec est creatura: a Creatorc diversitas.
Ubi ergo aequalitas, ibi non est creatura et Creator.
sed Pater ac Filius: quare et lucc posuit nomina, ut
ex bis 689m ipsis unitatem substantiae discamus.
ι Nemo enim, inquit,novit Filium, nisi Pater, neque
Patrem quis novit, nisi Filius. ι Vocabula ι nemo ›
creaturam denotat. Exclusa autem creatura demou-
strat permanere eum qui creaturis superior est, ερ-
nitori naturalitercopulatum. ι Nemo novit Filium,
nisi Pater, neque Patrem quis novit, nisi Filius, ct
cui voluerit Filius revelare. ι
Dicant veritatis hostes, quomodo oporteat Scri-
pturam legere; littcrtene adlnerere, an sensum pcr-
scrutari. Et si hcc alterum dixerint, discant vel ex
dictis propriis, in suis quoque propositionibus id
agere, et veram rerum exquirere intelligentiam. Sin
dicant suflicere vim litterae ad accuratam rei (πριιιι-
rationem, ει propositis verbis eorumdem sensuttt
arguam. Comperitur enim inintelligibilis Filius.
Pater autem intelligibilis: et ille quidem inco-
gitabilis, Pater autem visibilis. Nam cum de sc-
ipso Dominus Christus dixisset, ι Nemo novit
Filium, nisi Pater, ι non addidit, et cui voluerit Pa-
tcr revelare. Cum vero dixisset, r neque Patrem
quis novit nisi Filius, ι statim subdidit, ι et cui vo-
luerit Filius revelare. ι Neque solum noscihilent
fecit Patrem, sed hanc a sua potestate pendere co-
'37