PG 75, col. 1165
χ comprehensibilis Filius sit ejus qui comprehendi
potest? Ergo Patrem mque ac Filium inintelligibiles,
inaccessos incomprehensibilesque dicimus. Revela-
ri autem a Patre etiam Filii notitiam credimus men-
tis visuietiidei contemplationi. ι Nemo novit Fi-
lium, nisi Pater, neque Patrem quis novit, nisi Fi-
lius. ι Et alio loco : ι Sicut cognoscit me Pater,
et ego cognosco Patrem “. ι Haud enimvero alter.
quidem magis, alter minus, sed quomodo cognosco.
ita et cognoscor.
690m ΧΠ. Quod par sit Patris et Filii potentia.
Quorum ergo notio aequalis est, borum etiam po-
ιεηῖἰιι aqualis. Quorumautcm aequalis potentia, lto-
rum scilicet substantia quoque una est. Quod vero
Patris ac Filii aequalis sit potentia, ipse rursus nos
Salvator docuit ita dicens: ι Qui sunt ex ovibus meis,
lii vocem meam audiunt, et ego oves meas cogno-
sco, quae me sequuntur, et vitam aternam ego illis
do, etin aeternum non peribunt; neque eas quis-
quam de manu mea rapiet. Pater, qui dedit mihi,
major omnibus est, nemoque de manu Patris mei
rapere potest. Ego et Pater unum sumus ". ι Anim-
adverte quomodo non simpliciter posuit, ι Ego et Pa-
ter unum sumus, ι praevidens scilicet bsereticam
malitiam, ne de consilio ac voluntate hanc intellige-
rent dictionem. Sed primo potentiae aequalitate sta-
bilita, postea dictam sententiam subjecit. Namque
ovibus, inquit, me sequentibus vitam mternam ego
do,ut nulla ex iis pereat iu aeternum. Quis enim est
tantus, ut de manu mea rapere possit, quidQuid sub
me pastore fuerit? Nam sicuti impossibile est quem-
quam Patris dextera potiri, qui major omnibus est,
ita lleri nequit ut quilibet quempiam diripiat. qui
- mete custodia: sit traditus. Etenim ι Ego et Pater
unum sumus. ι Ubinam ergo majus et minus? Si
enim mque,ncceFilii manu, neque item ex Pa-
tris manu potest quispiam rapere, majori non est
locus. Et quoniam, quia major omnibus Pater est
nemo rapere potest de manu ejus , sequitur ut ma-
jor omnibus Filius quoque sit, quoniam atque nemo
de manu ejus rapere potest. Ideo addidit: ι Ego
ct Pater unum sumus. ι Nam si litteram denuo se-
quemur, Filium prmpositum videbimus: ι Ego enim
dixit, et Pater: ι non, Pater ctEgo. Demonstrataque
personarum dualitate, praedicavitnatura: unitatem.
Nam dicendo, Ego et Pater, numerum personarum
691 m significavit : addendo autem, ι unum su-
mus,» potentizc demonstravit paritatem. Quorum
itaque aequalis est notio, potentia quoque ct volun-
" Joau. Χ, i5. " ibid. 27-30.
potest? Ergo Patrem mque ac Filium inintelligibiles,
inaccessos incomprehensibilesque dicimus. Revela-
ri autem a Patre etiam Filii notitiam credimus men-
tis visuietiidei contemplationi. ι Nemo novit Fi-
lium, nisi Pater, neque Patrem quis novit, nisi Fi-
lius. ι Et alio loco : ι Sicut cognoscit me Pater,
et ego cognosco Patrem “. ι Haud enimvero alter.
quidem magis, alter minus, sed quomodo cognosco.
ita et cognoscor.
690m ΧΠ. Quod par sit Patris et Filii potentia.
Quorum ergo notio aequalis est, borum etiam po-
ιεηῖἰιι aqualis. Quorumautcm aequalis potentia, lto-
rum scilicet substantia quoque una est. Quod vero
Patris ac Filii aequalis sit potentia, ipse rursus nos
Salvator docuit ita dicens: ι Qui sunt ex ovibus meis,
lii vocem meam audiunt, et ego oves meas cogno-
sco, quae me sequuntur, et vitam aternam ego illis
do, etin aeternum non peribunt; neque eas quis-
quam de manu mea rapiet. Pater, qui dedit mihi,
major omnibus est, nemoque de manu Patris mei
rapere potest. Ego et Pater unum sumus ". ι Anim-
adverte quomodo non simpliciter posuit, ι Ego et Pa-
ter unum sumus, ι praevidens scilicet bsereticam
malitiam, ne de consilio ac voluntate hanc intellige-
rent dictionem. Sed primo potentiae aequalitate sta-
bilita, postea dictam sententiam subjecit. Namque
ovibus, inquit, me sequentibus vitam mternam ego
do,ut nulla ex iis pereat iu aeternum. Quis enim est
tantus, ut de manu mea rapere possit, quidQuid sub
me pastore fuerit? Nam sicuti impossibile est quem-
quam Patris dextera potiri, qui major omnibus est,
ita lleri nequit ut quilibet quempiam diripiat. qui
- mete custodia: sit traditus. Etenim ι Ego et Pater
unum sumus. ι Ubinam ergo majus et minus? Si
enim mque,ncceFilii manu, neque item ex Pa-
tris manu potest quispiam rapere, majori non est
locus. Et quoniam, quia major omnibus Pater est
nemo rapere potest de manu ejus , sequitur ut ma-
jor omnibus Filius quoque sit, quoniam atque nemo
de manu ejus rapere potest. Ideo addidit: ι Ego
ct Pater unum sumus. ι Nam si litteram denuo se-
quemur, Filium prmpositum videbimus: ι Ego enim
dixit, et Pater: ι non, Pater ctEgo. Demonstrataque
personarum dualitate, praedicavitnatura: unitatem.
Nam dicendo, Ego et Pater, numerum personarum
691 m significavit : addendo autem, ι unum su-
mus,» potentizc demonstravit paritatem. Quorum
itaque aequalis est notio, potentia quoque ct volun-
" Joau. Χ, i5. " ibid. 27-30.