PG 76, col. 1074
dinem atque imaginem Dei. Quatenus igitur est
animal præditum ratione, 2ρ5 et qua ratione es
amans virtutis, iisque quæ in terra sunt imperans,
ad imaginem Dei factus esse dicitur. Si vero ra-
tlone formæ corporeæ imaginem dici censent,
nibil obstiterit, quominus eadem cum brutis ani-
mantibus forma Deum esse dicamus. Videmus enim
ea iisdem quibus nos partibus constare; cuts pe-
dibus. oculis. naribus, lingua aliisque corporis-
enim conducibiliter, ut dictum est, quatuor elemen-
tis permisit in principio Deus, et simul congredi,
et terrenum hunc hominem perfieere. Hinc orta est
corporum nostrorum differentia, t facile omnes a
sese mutuo cognoscantur. Neque enim mens nostra
adeo sana ac firma, integraque discernendi fa-
eultate prædita est, ut omnia absque consigni-
ficativis cognoscat. Quocirca si unam atque eam
dem omnes habuissent formam, non levis atqu
exigua confusto huic vitæ accidisset. Divina itaque
Providentia nostris infirmitatibus subveniens, per-
misit ut commistione elementorum , ipsa etiam
corporum differentia elceretur. Hinc intelligentes
et stulti, robusti et debiles, audaces et timidi; hinc
muuorbidi sunt. et non tales, homines; alii longi, et
alii brevis ævi. Atque hoc est quod magnus ille
Cyrillus dixit: Permisit autem Deus, ut post lapsum
unusquisque vitam suam traduceret pro ratione
misturaæ sive temperaturæ quam est nactus. Qua
vero de causa permisit hæc lieti in principio Deus?
ut simul quidem et veteris illius vitæ recordaremur,
atque hinc temeritatis nos ipsos damnaremus :
simul vero etiam ordine quodam et congruenti
modo omunia regerentur: atque hi quidee impera-
rent, illi vero subditi imperio essent, et ne alius in
alium propter æqualitatem insureeret. Si vero hæe
ita se habent, ne amplius in divinam sapientiam curiose inquiras, quæ est imperscrutabilis. Nam ea
(5) Ἀκούω δὲ ὅει εἰς ἀγιασμόν ἀπρακτεῖν φασιν τὴν μυστικὴν εὐλογίαν. De mystica hac bene-
Scimus itaque, o dilecte, quod nonnulli, proprio
suo sensu abrepti, etiam de natura immaculatorum
Christi mysteriorum non parum dubitant : inter-
dum quidem incorruptibilem vocantes, qttippe quæ
æternam vitam præbeat; interdum vero corruptibi-
lem esse airmaut, siquidem dentibus nostris absu-
mitur et comeditur. Quocirca etiam multa quidem
ex suo sensu dicere conantur, ad inconsiderate
vero ludendum, uti videtur, in non ludicris, et ri-
dendum in minime ridiculis non tuto provecti. At
tu, ne instar illorum, dilecte, divina mysteria
curiose inquiras : ne, ut tibi ipsi confisus, sept
transilias, an corruptione superior sancta Chrsti
perceptio sit, annon etiam temporaria eadem sit,
anxie nimis inquirens : hæc enim talia silentio
potius quam inquisitione sunt digna. Cæterum, ne
tantopere sensus tuus dubitet, alteri quidem eorum
ut pio adhærescens, alterum ut impium rejiciens.
Comperies enim in communicatione hac utrumque,
si modo catholice vim hcti investigaveris. Panis
itaque propositionis, ipsa est illa Christi caro quæ
mmactata tum et sepulcro mandata fuit. Quod quidem
manilestum est ex iis quæ Dominus ipse apostolis
dixit, cum novi Τestamenti mysteria insttueret.
Hæc enim ipsis communicans, dixit: Accipite, co-
medite, hoc est corpus meum pro vobis fractum in
remissionems peccatorum ( Matth. XXmI, 26-28). Anim-
adverte igitur. Si non corrupibilis exstitit Christi
caro, non utique subjecta fuit corruptioni mortis.
Quod enim incorruptibile est, omni corruptione
superius exsistit. Eumdemu itaque ad modum etiamt
animal præditum ratione, 2ρ5 et qua ratione es
amans virtutis, iisque quæ in terra sunt imperans,
ad imaginem Dei factus esse dicitur. Si vero ra-
tlone formæ corporeæ imaginem dici censent,
nibil obstiterit, quominus eadem cum brutis ani-
mantibus forma Deum esse dicamus. Videmus enim
ea iisdem quibus nos partibus constare; cuts pe-
dibus. oculis. naribus, lingua aliisque corporis-
enim conducibiliter, ut dictum est, quatuor elemen-
tis permisit in principio Deus, et simul congredi,
et terrenum hunc hominem perfieere. Hinc orta est
corporum nostrorum differentia, t facile omnes a
sese mutuo cognoscantur. Neque enim mens nostra
adeo sana ac firma, integraque discernendi fa-
eultate prædita est, ut omnia absque consigni-
ficativis cognoscat. Quocirca si unam atque eam
dem omnes habuissent formam, non levis atqu
exigua confusto huic vitæ accidisset. Divina itaque
Providentia nostris infirmitatibus subveniens, per-
misit ut commistione elementorum , ipsa etiam
corporum differentia elceretur. Hinc intelligentes
et stulti, robusti et debiles, audaces et timidi; hinc
muuorbidi sunt. et non tales, homines; alii longi, et
alii brevis ævi. Atque hoc est quod magnus ille
Cyrillus dixit: Permisit autem Deus, ut post lapsum
unusquisque vitam suam traduceret pro ratione
misturaæ sive temperaturæ quam est nactus. Qua
vero de causa permisit hæc lieti in principio Deus?
ut simul quidem et veteris illius vitæ recordaremur,
atque hinc temeritatis nos ipsos damnaremus :
simul vero etiam ordine quodam et congruenti
modo omunia regerentur: atque hi quidee impera-
rent, illi vero subditi imperio essent, et ne alius in
alium propter æqualitatem insureeret. Si vero hæe
ita se habent, ne amplius in divinam sapientiam curiose inquiras, quæ est imperscrutabilis. Nam ea
(5) Ἀκούω δὲ ὅει εἰς ἀγιασμόν ἀπρακτεῖν φασιν τὴν μυστικὴν εὐλογίαν. De mystica hac bene-
Scimus itaque, o dilecte, quod nonnulli, proprio
suo sensu abrepti, etiam de natura immaculatorum
Christi mysteriorum non parum dubitant : inter-
dum quidem incorruptibilem vocantes, qttippe quæ
æternam vitam præbeat; interdum vero corruptibi-
lem esse airmaut, siquidem dentibus nostris absu-
mitur et comeditur. Quocirca etiam multa quidem
ex suo sensu dicere conantur, ad inconsiderate
vero ludendum, uti videtur, in non ludicris, et ri-
dendum in minime ridiculis non tuto provecti. At
tu, ne instar illorum, dilecte, divina mysteria
curiose inquiras : ne, ut tibi ipsi confisus, sept
transilias, an corruptione superior sancta Chrsti
perceptio sit, annon etiam temporaria eadem sit,
anxie nimis inquirens : hæc enim talia silentio
potius quam inquisitione sunt digna. Cæterum, ne
tantopere sensus tuus dubitet, alteri quidem eorum
ut pio adhærescens, alterum ut impium rejiciens.
Comperies enim in communicatione hac utrumque,
si modo catholice vim hcti investigaveris. Panis
itaque propositionis, ipsa est illa Christi caro quæ
mmactata tum et sepulcro mandata fuit. Quod quidem
manilestum est ex iis quæ Dominus ipse apostolis
dixit, cum novi Τestamenti mysteria insttueret.
Hæc enim ipsis communicans, dixit: Accipite, co-
medite, hoc est corpus meum pro vobis fractum in
remissionems peccatorum ( Matth. XXmI, 26-28). Anim-
adverte igitur. Si non corrupibilis exstitit Christi
caro, non utique subjecta fuit corruptioni mortis.
Quod enim incorruptibile est, omni corruptione
superius exsistit. Eumdemu itaque ad modum etiamt