PG 76, col. 1075
ἕτερα τῶν τοῦ σώματος μελῶν. Τοίνυν ἡ σὴ 0:055:-
62ta. παυέτω τοὺς τοιούτους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐπιτι-
μάτω τοῖς τοιαῦτα φληναφετν εἰωθόσιν. ’Ᾰκούω δὲ
ὃτι είς ἀγιασμδν ἀπρακτεῖν φασιν τὴν μυστικὴν εὐ-
λογίαν (5), εἰ ἀπομένω λείψανον αὐτῆς είς ἑτέραν
ΒΟΝ. VULCANII NOTAE
’ζῷς ἅπαντας ὑπ’νάλλήλωνγγνωρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ
ἐπὶν τοσοῦτον 6 ἡμέτερος νοῦς ὑγιὲς ἄρτι τὸ διακρι-
τικὸν κέκτηται, ὡς καὶ συσσήμων ἄνευ τὴν ἁπαν-ξων
ἒχειν κατάληψιν. Ὥστε εἰ τὸν αὐτὸν ἕνα εἶχον ἅπαντες
χαρακτῆρα. οὐχ ὴ τυχορσα ἂν τῷ βίῳ τούτῳ συν-
έπεσε σύγχυσις. Ταῖς⁷⁷οὖν ἀσθενείαις’ήμῶν νή θεία
βοηβοῦσα Πρᾴνοια, τῇ τῶν στοιχείων συγκράσει γί-
νεσθαι συνεχώρησε κάι αὐτὸ meo; σωμάτων διά-
φορον. Ἐντεῦγθενγ συνετοὶ καὶ ᾁσύνετοιη ἰσχυροὶ, ,καὶ
ἁνίσχυροι,ξτολμηροὶ καὶ δειλοί· ἐντεῦθεν νοσώδεις
εἰσὶ ριαὶ μὴ τοιοῦτοι οί ἄνθρωποι, μακρόϐιοι ἄλλοι,
καὶ ἕτεροιγιὲαχυθάνατοι. Καῖτοῦτό ἐστιν ὅπερ 6 μέ-
γας Κύριλλοξέλεγεν · Εἵασε δὲ μετὰ τὴν ἀπόπτωσιν
ξκαστον ὀλΘεὸς τὴν ἑαυτῶν ζωὴν ἐκπληροῦν ὼςγᾶν
ἔτυχεὲκράσεως. Τίνος δὲ ἓνεκενγσυνεχώρησε ταῦτα
γενέσθαί ,καῖ’ ἀρχὰς 6 056;; Ὠς ὁμοῦ μὲν καὶ τῆς
ἀρχαίας ἐκείνης ἐπιμεμνῆσθαι διαγωγῆς, κάντεῦθεν
τῆς ἀδουλίας sunto-3; ἑαλανίξειν · ὁμοῖ δὲ καὶ τάξει
τινὶ τὰ πάντα xei ῥυθμῷ διεξάγεσῧαι, καὶ τούτους
μὲν ἄρχειν, ἐκείνους δὲ πάλιν ἄρχεσθαι, καὶ μὴ ἄλλον
ἄλλον διὰ τῂν. ἰσότητα ἐπαίρεσθαι. Εί δὲ ταξτα οὖ-
τως ἔχει, μῆ ἐπὶ πλεῖον τὴν θείαν περιεργάζου σιξ-
ωῙηυ και-1 ἀνιεῖεηειῖυνιη-Αμ ηἷίιι-ιηι νηὶ ᾖ ΣΛ-ιλῧρυσ an»
«ρίαν, ὅτι ἀνεξερεύνητος αὕτη· καὶ η’δοίιοῦσα τοῖς
πολλοῖς ἀνισότης ἰσονομίαν ἐπὶ πᾶσι παραδόξως
χαρίζεται.
χαριςεται.
ita se habent, nc amplius in divinam sapientiam curiose inquiras. quae est imperscrutabilis. Nam ea
qum multis videtur esse imequalitas, summam in onmihus a-quabilitatem conculiat.
(5) Ἀκούω δὲ ὅτι εὶς ᾀγιασμὸν ἀπρακτεῖν φα
dirtione, et mysteriorum Christi natura, exstat etiam Joannis Zonarac epistula, tricesima secunda, qua:
ita habet :
0_i'5a.psv_o§v, ἀγαπητὲ, ὃτιᾲτῷ ίδίῳ παρασυρόμε-
νοι λογισμῷ τινες, καϊπερὶ τῆς’φύσεως τῶν ἀχρᾶν-
των τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων οὑ μικρῶς ἀμφιϐάλλόυσιπ
ποτὲ μὲν-ἄφθαρτον ἀποκαλοῦντεςίὼς ἀθανάτου ζωῆς
παρεκτικδν, ποτὲ δὲ φθαρτὴν εἶναι διισχυρίζονταὶ,
ἐπειδὴ δαπανᾶται τοῖς ὀδοῦσιν ἡμῶν καὶ βιϐρώσκε-
ἐπειδὴ δαπανᾶται τοῖς ὀδοῦσιν ἡμῶν καὶ ξιϐρώσκε-
ται. Tuom-rat καὶ πολλά μὲν ἐπιχειροῦσι ἐγειν οἴ-
κοθεν, ἀσυλλόγιστα δὲ παίζειν, ὡς ἔοικεν, ἐν οὐ παι-
κτικοῖς, καὶ γελᾷ-θ ἐν ἀγελάστοις, οὐκ ἀσφαλῶς προ-
αγόμενοιηᾺλλὰ 7μὴ κατ’ ἐκείνων, ἀγαπησὲ. τὰ θεῖα
καὶ ⁸ιτολυπραγιζιόνει μυστήρια⁸ μὴ,ὀἷα ἷςεθαρρηκὼς
ἐαυτῷ ὑπὲρ id: ἐσκαμμένα ἠληδᾷν, εἴτε φθορᾶς ἄνω-
τέρα ἐστὶν ἠ ᾁγίσ, τοῦ Χριστοῦ μετάληψις, εἴτε καὶ
πρόσξαιρος ξαὺτὴ, περιερχαζόμενος. Τὰι’γὰρ τοιαῦτα
προσκαιρος αντ , περιεργαςομενος. ια γαρ τοιαυτα
Gitoni]; p.511}.qu ἐξετάσεως ὑπάρχουσιν ἄξια. Πλὴν
μῂ sit). 5060331097 dHQlan‘AAéTW σου 6 νλογισμὺς, τῷ
μεν αὐτῶν, ὡς, εὐσεϐεῖ δῆθεν προσκείμενος· τὸ δὲ
naitth ὡς ἁσεὸὲς. μὴνπαραδεχόμενος, Εὑρήσεις γὰρ
ἐπὶ τῆς κοινωνίας σαύτης ὰμῷάὲερα, εἴ γε καθολικῶς
ἐξετάζεις ,τοῦ λόγου τὴνδύναμινέο μὲν οὖν ἄρτος
τῆς λπροθέσεωςκαῦτη ἐστὶν ἐκείνηνή τοῦ Χριστοῦ
capi, fliagaytoesioa’tén καὶ ’τῷ ’ἑάφὶρ δοθεῖσα. Καὶ
ῆῆλον ἐξ ὧν αὐτὸς ξλεγε τοῖς Momm; 6 Κύριος,
tritica τὰ ,τῆς καινῆς Διαθήκηςηὺπετίθει μυστήρια.
τούτων γᾲρ ’μεταδιδοὺς αυτοῖς, ἔλεγε ἢ Λάϐετείὲρᾴ-
fere, τοῦειξ ἐστι τὸ σῶμά μου Ξᾲὺπὲρ ’ὑμῶτς
λιτὶώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Πρόσεχε οὖν· εί
μὴ. φθαρτὴ ἐτύγχανεν ἡ τοῦ Κυρίου σὰρξ, οὐκ ἂν
ὑπέπεσε sciri-(iuvaret) φθορᾷ-’Τὸ γὰρ’ ἄφθαρτον
πάσης ἀνὼλέερον ὑπάρχει φθορᾶς. υῦτωμὲνήοῦνκαὶ
ὁ τῆς προθέσεως ἄρτος φθορᾷ ὑποκεὶμενος, ἅτε σὰρξ
62ta. παυέτω τοὺς τοιούτους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐπιτι-
μάτω τοῖς τοιαῦτα φληναφετν εἰωθόσιν. ’Ᾰκούω δὲ
ὃτι είς ἀγιασμδν ἀπρακτεῖν φασιν τὴν μυστικὴν εὐ-
λογίαν (5), εἰ ἀπομένω λείψανον αὐτῆς είς ἑτέραν
ΒΟΝ. VULCANII NOTAE
’ζῷς ἅπαντας ὑπ’νάλλήλωνγγνωρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ
ἐπὶν τοσοῦτον 6 ἡμέτερος νοῦς ὑγιὲς ἄρτι τὸ διακρι-
τικὸν κέκτηται, ὡς καὶ συσσήμων ἄνευ τὴν ἁπαν-ξων
ἒχειν κατάληψιν. Ὥστε εἰ τὸν αὐτὸν ἕνα εἶχον ἅπαντες
χαρακτῆρα. οὐχ ὴ τυχορσα ἂν τῷ βίῳ τούτῳ συν-
έπεσε σύγχυσις. Ταῖς⁷⁷οὖν ἀσθενείαις’ήμῶν νή θεία
βοηβοῦσα Πρᾴνοια, τῇ τῶν στοιχείων συγκράσει γί-
νεσθαι συνεχώρησε κάι αὐτὸ meo; σωμάτων διά-
φορον. Ἐντεῦγθενγ συνετοὶ καὶ ᾁσύνετοιη ἰσχυροὶ, ,καὶ
ἁνίσχυροι,ξτολμηροὶ καὶ δειλοί· ἐντεῦθεν νοσώδεις
εἰσὶ ριαὶ μὴ τοιοῦτοι οί ἄνθρωποι, μακρόϐιοι ἄλλοι,
καὶ ἕτεροιγιὲαχυθάνατοι. Καῖτοῦτό ἐστιν ὅπερ 6 μέ-
γας Κύριλλοξέλεγεν · Εἵασε δὲ μετὰ τὴν ἀπόπτωσιν
ξκαστον ὀλΘεὸς τὴν ἑαυτῶν ζωὴν ἐκπληροῦν ὼςγᾶν
ἔτυχεὲκράσεως. Τίνος δὲ ἓνεκενγσυνεχώρησε ταῦτα
γενέσθαί ,καῖ’ ἀρχὰς 6 056;; Ὠς ὁμοῦ μὲν καὶ τῆς
ἀρχαίας ἐκείνης ἐπιμεμνῆσθαι διαγωγῆς, κάντεῦθεν
τῆς ἀδουλίας sunto-3; ἑαλανίξειν · ὁμοῖ δὲ καὶ τάξει
τινὶ τὰ πάντα xei ῥυθμῷ διεξάγεσῧαι, καὶ τούτους
μὲν ἄρχειν, ἐκείνους δὲ πάλιν ἄρχεσθαι, καὶ μὴ ἄλλον
ἄλλον διὰ τῂν. ἰσότητα ἐπαίρεσθαι. Εί δὲ ταξτα οὖ-
τως ἔχει, μῆ ἐπὶ πλεῖον τὴν θείαν περιεργάζου σιξ-
ωῙηυ και-1 ἀνιεῖεηειῖυνιη-Αμ ηἷίιι-ιηι νηὶ ᾖ ΣΛ-ιλῧρυσ an»
«ρίαν, ὅτι ἀνεξερεύνητος αὕτη· καὶ η’δοίιοῦσα τοῖς
πολλοῖς ἀνισότης ἰσονομίαν ἐπὶ πᾶσι παραδόξως
χαρίζεται.
χαριςεται.
ita se habent, nc amplius in divinam sapientiam curiose inquiras. quae est imperscrutabilis. Nam ea
qum multis videtur esse imequalitas, summam in onmihus a-quabilitatem conculiat.
(5) Ἀκούω δὲ ὅτι εὶς ᾀγιασμὸν ἀπρακτεῖν φα
dirtione, et mysteriorum Christi natura, exstat etiam Joannis Zonarac epistula, tricesima secunda, qua:
ita habet :
0_i'5a.psv_o§v, ἀγαπητὲ, ὃτιᾲτῷ ίδίῳ παρασυρόμε-
νοι λογισμῷ τινες, καϊπερὶ τῆς’φύσεως τῶν ἀχρᾶν-
των τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων οὑ μικρῶς ἀμφιϐάλλόυσιπ
ποτὲ μὲν-ἄφθαρτον ἀποκαλοῦντεςίὼς ἀθανάτου ζωῆς
παρεκτικδν, ποτὲ δὲ φθαρτὴν εἶναι διισχυρίζονταὶ,
ἐπειδὴ δαπανᾶται τοῖς ὀδοῦσιν ἡμῶν καὶ βιϐρώσκε-
ἐπειδὴ δαπανᾶται τοῖς ὀδοῦσιν ἡμῶν καὶ ξιϐρώσκε-
ται. Tuom-rat καὶ πολλά μὲν ἐπιχειροῦσι ἐγειν οἴ-
κοθεν, ἀσυλλόγιστα δὲ παίζειν, ὡς ἔοικεν, ἐν οὐ παι-
κτικοῖς, καὶ γελᾷ-θ ἐν ἀγελάστοις, οὐκ ἀσφαλῶς προ-
αγόμενοιηᾺλλὰ 7μὴ κατ’ ἐκείνων, ἀγαπησὲ. τὰ θεῖα
καὶ ⁸ιτολυπραγιζιόνει μυστήρια⁸ μὴ,ὀἷα ἷςεθαρρηκὼς
ἐαυτῷ ὑπὲρ id: ἐσκαμμένα ἠληδᾷν, εἴτε φθορᾶς ἄνω-
τέρα ἐστὶν ἠ ᾁγίσ, τοῦ Χριστοῦ μετάληψις, εἴτε καὶ
πρόσξαιρος ξαὺτὴ, περιερχαζόμενος. Τὰι’γὰρ τοιαῦτα
προσκαιρος αντ , περιεργαςομενος. ια γαρ τοιαυτα
Gitoni]; p.511}.qu ἐξετάσεως ὑπάρχουσιν ἄξια. Πλὴν
μῂ sit). 5060331097 dHQlan‘AAéTW σου 6 νλογισμὺς, τῷ
μεν αὐτῶν, ὡς, εὐσεϐεῖ δῆθεν προσκείμενος· τὸ δὲ
naitth ὡς ἁσεὸὲς. μὴνπαραδεχόμενος, Εὑρήσεις γὰρ
ἐπὶ τῆς κοινωνίας σαύτης ὰμῷάὲερα, εἴ γε καθολικῶς
ἐξετάζεις ,τοῦ λόγου τὴνδύναμινέο μὲν οὖν ἄρτος
τῆς λπροθέσεωςκαῦτη ἐστὶν ἐκείνηνή τοῦ Χριστοῦ
capi, fliagaytoesioa’tén καὶ ’τῷ ’ἑάφὶρ δοθεῖσα. Καὶ
ῆῆλον ἐξ ὧν αὐτὸς ξλεγε τοῖς Momm; 6 Κύριος,
tritica τὰ ,τῆς καινῆς Διαθήκηςηὺπετίθει μυστήρια.
τούτων γᾲρ ’μεταδιδοὺς αυτοῖς, ἔλεγε ἢ Λάϐετείὲρᾴ-
fere, τοῦειξ ἐστι τὸ σῶμά μου Ξᾲὺπὲρ ’ὑμῶτς
λιτὶώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Πρόσεχε οὖν· εί
μὴ. φθαρτὴ ἐτύγχανεν ἡ τοῦ Κυρίου σὰρξ, οὐκ ἂν
ὑπέπεσε sciri-(iuvaret) φθορᾷ-’Τὸ γὰρ’ ἄφθαρτον
πάσης ἀνὼλέερον ὑπάρχει φθορᾶς. υῦτωμὲνήοῦνκαὶ
ὁ τῆς προθέσεως ἄρτος φθορᾷ ὑποκεὶμενος, ἅτε σὰρξ