PG 77, col. 93
αὐτοῦ ἐμμὲνοντος· ἐκκοπτέον γὰρ τὸ τοιοῦτον τραῦ-
μα δι’ οὗ οὐχ ἓν. μέλος βλάπτεται, ἀλλὰ πᾶν τὸ σῶμα
τῆς Ὲιοιλησίας διατιτρώσκεται, Τί γὰρ ποιεῖ μετὰ.
τῶν ἀλλήλοις ὁμονοούντων, ὃς μόνος ἐαυτῷ φρονεῖν
δοκῶν (2) ἀπὸ τῆς ἡμετέρας διχονοεί πίστεως; Ὂοεν
ιιενὲιωσαν ὲν τῇ κοινωνίᾳ, οὓς αὐτὸς ἀντιλέγοντας αὐτῷ ἀπεκίνησε τῆς κοινωνίας· καὶ γινωσκέτω ὅτι
sine: τὴν ἡμετέραν κοινωνίαν ἔχειν οὐ δυνήσεται, ἐὰν ἐν ταύτῃ τῇ τῆς διαστροφῆς ὀδῷ παραμείνῃ.
ἐναντιούμενος τῇ ἀποστολικῇ διδαχῇ.
Melan: σοι τοίνυν τῆς αὑθεντίας τοῦ ἡμετέρου
θρόνου, τῇ ἡμετέρᾳ διαδοχῇ χρησάμενος (3), ταύτην
ωῶὤάσεις ἀκριϐεῖ περῥότητι τὴν ἀπόφασιν, ἵνα ἢ
δικᾶ ἡμερῶν ἀρίοιμουμένων ἀπὸ τῆς ἧμέραξ Β
τῆςῦπομνήσεως ταύτης, τὰ κακὰ κηρύγματα ἑαυτοῦ
ἔγγρῶφῳ ὁμολογίᾳ ἅθετήσῃ, καὶ ἑαυτὸν διαὸεῦαιώ-
cam-mima κατέχειν τὴν πίστιν περὶ τῆς γεννήσεως
τοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἦν καὶ ὴ Ῥωμαίων
καὶ isi; σῆς ἁγιότητος Ἐκκλησία, καὶ ἡ καθόλου
Maium; κατέχευῆ ἐὰν μὴ τοῦτο ποιήσῃ, εὐθὺς
fidi ἀγιόσης ἐκείνης τῆς Ἐκκλησίας προνοησαμένη,
μάθῃ αὺτὸν παντὶ τρόπῳ ἀπὸ τοῦ ἡμετέρου σωματίου
ἀπαιτητέον, ὃς οὕτε τὴν τῶν θεραπευόντων ἴασιν
ἠθέλησε καταδέξασθαι, καὶ εἰς ἀπώλειαν αὐτοῦ τε καὶ πάντων τῶν αὺτῷ πεπιστευμένων κακῶς λοιμὼ-
iis ἠπείχθη-
Τὰ δὲ αὐτὰ ιγρὼψαμεν πρὸς τοὺς ἁγίους ἀδελφοὺς
καὶ συνεπισκόποιις τιμῶν Ἰωάννην, Ῥοῦφον, Ἰουῦε-
νωιιον καὶ Φλαὸιανόν · ἵνα φανερὰ ὴ περὶ αὐτοῦ
ἡμῶν, μᾶλλον δὲ ἡ τοῦ Χριστοῦ ἡμῶν θεία ἀπό-
om.
EPISTULA XIII (οι. Χῐ),
(ΣΠΗΗΛ AD JOANNEM ANTIOCHENCM EPISCOI‘UH-
Ἔγνω που πάντως καὶ διὰ πολλῶνὴ σὴ θεοσέϐεια
τῆς ἁγίας Κωνσταντινουπολιτῶν Ἐκκλησίας τὴν
(ἰ) Εᾲἰιί Graece, εί ἔτι συΠνὼμηςΑὲλιπὶς διορρωσο-
μένῷ. διινήσεταιλιτεριξείτιὲὰίξαίῇ θέλομενί (lasti-
ex nias. quibus Latina lectio et orationis se-
ries “fingantur.
In vulg. additur-aptata.
Et hic'eum Latino sermone consentit Graccus
ictum exemplarium textus. ln vulgatis autem
trum clem
tur, και ςῇξ
μετέρᾳ τοῦ τόπου διαᾷοιξῇ ἐπ’ ἐξου-
atq χρησάμενόξξποεὲτὶιᾳιιε vice ac loco cum po-
tatus usus. in mss. δοχῇ. Α _ ι
ιιικ usus. ιιι mss. οοχῃ.
μλιιςο ρει, cum _iis qui i_n- angfide concprdant.
usus. ω mss. omni.
Celestinus ad vei-ba Cyrilli in epistola pra:-
cedente, ιι. 5, unde Nestorium a communi omnium
orthodoxorum sententia discedere, seque unum om—
nibus sapientiorem arbitrari didicerat.
(5) Hi5 _et_Cy;ilhxs_ obsequens, proxime postquan
has accepit Cailestini litteras, ad’cl‘crum populum
que (ΞΡ. 'pariter scripsit ε Cum iis clericis ἐς popula
{in φιρᾳιιρ, ιιὶὶ ᾗτοριεῄτεειαηι fidem ab illo erc-
ινιτ quoque, φη propter rectam [mem an mu «ξλι-
me οε gradu moti sunt, nos libere commu—
πίσω, iniustam illius sententiam minime appro-
ἱ
μα δι’ οὗ οὐχ ἓν. μέλος βλάπτεται, ἀλλὰ πᾶν τὸ σῶμα
τῆς Ὲιοιλησίας διατιτρώσκεται, Τί γὰρ ποιεῖ μετὰ.
τῶν ἀλλήλοις ὁμονοούντων, ὃς μόνος ἐαυτῷ φρονεῖν
δοκῶν (2) ἀπὸ τῆς ἡμετέρας διχονοεί πίστεως; Ὂοεν
ιιενὲιωσαν ὲν τῇ κοινωνίᾳ, οὓς αὐτὸς ἀντιλέγοντας αὐτῷ ἀπεκίνησε τῆς κοινωνίας· καὶ γινωσκέτω ὅτι
sine: τὴν ἡμετέραν κοινωνίαν ἔχειν οὐ δυνήσεται, ἐὰν ἐν ταύτῃ τῇ τῆς διαστροφῆς ὀδῷ παραμείνῃ.
ἐναντιούμενος τῇ ἀποστολικῇ διδαχῇ.
Melan: σοι τοίνυν τῆς αὑθεντίας τοῦ ἡμετέρου
θρόνου, τῇ ἡμετέρᾳ διαδοχῇ χρησάμενος (3), ταύτην
ωῶὤάσεις ἀκριϐεῖ περῥότητι τὴν ἀπόφασιν, ἵνα ἢ
δικᾶ ἡμερῶν ἀρίοιμουμένων ἀπὸ τῆς ἧμέραξ Β
τῆςῦπομνήσεως ταύτης, τὰ κακὰ κηρύγματα ἑαυτοῦ
ἔγγρῶφῳ ὁμολογίᾳ ἅθετήσῃ, καὶ ἑαυτὸν διαὸεῦαιώ-
cam-mima κατέχειν τὴν πίστιν περὶ τῆς γεννήσεως
τοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἦν καὶ ὴ Ῥωμαίων
καὶ isi; σῆς ἁγιότητος Ἐκκλησία, καὶ ἡ καθόλου
Maium; κατέχευῆ ἐὰν μὴ τοῦτο ποιήσῃ, εὐθὺς
fidi ἀγιόσης ἐκείνης τῆς Ἐκκλησίας προνοησαμένη,
μάθῃ αὺτὸν παντὶ τρόπῳ ἀπὸ τοῦ ἡμετέρου σωματίου
ἀπαιτητέον, ὃς οὕτε τὴν τῶν θεραπευόντων ἴασιν
ἠθέλησε καταδέξασθαι, καὶ εἰς ἀπώλειαν αὐτοῦ τε καὶ πάντων τῶν αὺτῷ πεπιστευμένων κακῶς λοιμὼ-
iis ἠπείχθη-
Τὰ δὲ αὐτὰ ιγρὼψαμεν πρὸς τοὺς ἁγίους ἀδελφοὺς
καὶ συνεπισκόποιις τιμῶν Ἰωάννην, Ῥοῦφον, Ἰουῦε-
νωιιον καὶ Φλαὸιανόν · ἵνα φανερὰ ὴ περὶ αὐτοῦ
ἡμῶν, μᾶλλον δὲ ἡ τοῦ Χριστοῦ ἡμῶν θεία ἀπό-
om.
EPISTULA XIII (οι. Χῐ),
(ΣΠΗΗΛ AD JOANNEM ANTIOCHENCM EPISCOI‘UH-
Ἔγνω που πάντως καὶ διὰ πολλῶνὴ σὴ θεοσέϐεια
τῆς ἁγίας Κωνσταντινουπολιτῶν Ἐκκλησίας τὴν
(ἰ) Εᾲἰιί Graece, εί ἔτι συΠνὼμηςΑὲλιπὶς διορρωσο-
μένῷ. διινήσεταιλιτεριξείτιὲὰίξαίῇ θέλομενί (lasti-
ex nias. quibus Latina lectio et orationis se-
ries “fingantur.
In vulg. additur-aptata.
Et hic'eum Latino sermone consentit Graccus
ictum exemplarium textus. ln vulgatis autem
trum clem
tur, και ςῇξ
μετέρᾳ τοῦ τόπου διαᾷοιξῇ ἐπ’ ἐξου-
atq χρησάμενόξξποεὲτὶιᾳιιε vice ac loco cum po-
tatus usus. in mss. δοχῇ. Α _ ι
ιιικ usus. ιιι mss. οοχῃ.
μλιιςο ρει, cum _iis qui i_n- angfide concprdant.
usus. ω mss. omni.
Celestinus ad vei-ba Cyrilli in epistola pra:-
cedente, ιι. 5, unde Nestorium a communi omnium
orthodoxorum sententia discedere, seque unum om—
nibus sapientiorem arbitrari didicerat.
(5) Hi5 _et_Cy;ilhxs_ obsequens, proxime postquan
has accepit Cailestini litteras, ad’cl‘crum populum
que (ΞΡ. 'pariter scripsit ε Cum iis clericis ἐς popula
{in φιρᾳιιρ, ιιὶὶ ᾗτοριεῄτεειαηι fidem ab illo erc-
ινιτ quoque, φη propter rectam [mem an mu «ξλι-
me οε gradu moti sunt, nos libere commu—
πίσω, iniustam illius sententiam minime appro-
ἱ