PG 8, col. 681
quidem certe fuerit, eorum, qui sunt boni. scriptis
repudiatis, eos, qui tales non sunt, componentes
admittere. Sed Theopompo quidem et'Timaeo, 'qui
fabulas et maledicta componunt; praeterea autem
Epicuro quoque, qui est princeps et auctor impie-
tatis; quinetiam llipponacti et Archilocho, tam
turpiter scribere concedendum est, ei autem qui
veritatem praedicat, prohibendum est posteris utili-
tatem relinquere? Pulchrum autem esse et hone-
stum existimo, iis etiam, qui postea futuri
sunt, bonos filios relinquere. Ac lilii quidem
Β
ιζ( Ρ. 516 El). POTTER.
doreto, De_[twret._[¢_zb_ul. lib. [δ’ Μάρτυρα τὸν Στρω-
ιτέα Μρέξοὲαιαίςλήμεντα. Vide Eusebium lib. Vt
utor.. can. . ubi hoc onus. regnante Setero. ela-
Histor., cap. 5, ubi hoc opus, regnante Severo, ela-
boratum fuisse tradit. Scripsit et Origenes Struma-
, tum "libros, qui a‘b Hieronymo-in Danielem citan-
tur. (Ζοιιιεοτξ- Vera horum librorum, quos toties
antiquitas laudat. inscriptio est : ΤΙΤΟΥ ΦΛΑΒΙΟΥ
ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΗ ΦΙΛΟΣΟ-
MAN ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ, teste Eusebio : aut si Photium
sequamur, qui in codice antiquo reperisse veram
Ξὲπὶ¹3ξεέξὲβίὲ9ἐιετὲηερὲἒξλέίῖίίὲἷέξηὲλὲἓῐὲἶ.. “AR:
ΜΕΝΤΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΛΣ ΤΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ
ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΕΩΝ Α. Β. Γ. Δ. Ε.
q. Ζ. naui. Verba illius sunt : Εὗρον μέντοι γε ἔν
τινι παλαιῷ βιβλίῳ τὴν αὐτὴν 1:ng page (qv, οὐχὶ 339w-
ατεῖς μόνον ἐπιγραφομένην, ἀλλ’- ὁλοκλήρῳς-οὖμτω·
ιτριῖ πρεσϐυτέρου.. vitate}— C
δρείας τῶν κατγά τὴν ἀληθῆ φιλοσοφζαν γνωσταῶν
ὑπομνημᾴτων Στρῳματέών ἀ. γ. ἃς. 5;. Laxet
η. Occasionem partim scripti, 'partim‘tituli, a Quic—
s'ticis., quosneleganter καταγνῳστικούς. yocat Epi-
phanius, nefandis ejus temporis hmreticis, desum-
psit, qui propter scientiae, quam sibi vindicabant,
teste Augustino, excellentiam , nomen hoc assum-
pserant. ’De quibus tam multa lreuzeus et alii. His
ergo verum ioppouit gnosticon, cujus informandi
causa ac delineaudi, cum _bi libri, προηγουμένως
scripti sint, tamen proprie de guostico suo illo et
reroagere incipit secunda partelihri sexti, usque
ad alteram septimi, ubi de atl'ectibus, scientia, ser-
mone, precibus, amore erga Deum, erga veritatem,
de benigni-tate1 .sacriiiciis;_ac contemplatione veri
gnostici'agit. Etiam hic Platonem imitatus: nam
ut ille remp, ita noster gnostirou XOTOOEtpriTOVAde-
scribit. Hoc est plane ἀνυπόθετον. cum esemplum _ c.
simile non ossit dari, ne in sacris quidem litteris. D verbo,'lllius docentis dicitur, et ille ejus pater. ι
Qualis est gtoicorum sapiens: auem illi esse vo- Chrvsostomus homil. Η . ιοιιι. V : Οὐ τὺ σπεῖραι
Qualis est Stoicorutn'sapiens : quem illi esse vo-
«lunt ἀπαθῆε plane ut Clemens suum gnosticon li-
bro sexto, ubi—diserte: ξΕξαιρετέον ἄραζτὸνλνωστ-ι-
κὸν ἡμῖν καὶ⁸ τέλειον ἀπὸ παντὸςήψυχίκοῦ πάθους. Et
causam addit :J'H μὲν⁸ γᾴρ γνῶσις συνάσκησιν,
συνᾴσκησις- δὲ ἕξιν ἢ, stateem, ὴ κατάστασις δὲ
τοιάδε ἀπάθειαν ἐργάζεται, οὐ μετριοπάθειαν, non
modo contra Christianos, sed et Peripateticos, qui
ᾁπάθειαν nonprobant, μετριοπάθειαν commendant.
Quare gnpsticus Clementis ἐς παραᾷειγμαηκεῖταιι,
ἕνόνῳ πεπλασμένον τῷ λόγῳ, ἕργιρ δὲ συστῆναι. μῆ
γυναμινον. Exempium smeesemplo : ad quodqttilibet
contendat,_ nemu' tamen hactenus expressit. Sicut
omnes boni Deum imitantur, neque exhibent, ξι quo
parum vult abesse suumgnosticum, quem θεοφο-
ρεῐν τε.καὶ.Θεεφορεῖσθαι“ΙίῙ)..νι, ait. Ᾱι inmedir-
gogo, εἱουι. in Potiticis ab Aristotele, omnia πρὸς
υπόθεσιν dicuntur. Hoc est, qua: possunt fieri, et
⁶ Qua hic etinttio sequentium librorum legebantur :capitulorum rubricae, nunc locum opportuniorem obtinens
unicuique mpitulo praemissas. Eutr. Pun.
repudiatis, eos, qui tales non sunt, componentes
admittere. Sed Theopompo quidem et'Timaeo, 'qui
fabulas et maledicta componunt; praeterea autem
Epicuro quoque, qui est princeps et auctor impie-
tatis; quinetiam llipponacti et Archilocho, tam
turpiter scribere concedendum est, ei autem qui
veritatem praedicat, prohibendum est posteris utili-
tatem relinquere? Pulchrum autem esse et hone-
stum existimo, iis etiam, qui postea futuri
sunt, bonos filios relinquere. Ac lilii quidem
Β
ιζ( Ρ. 516 El). POTTER.
doreto, De_[twret._[¢_zb_ul. lib. [δ’ Μάρτυρα τὸν Στρω-
ιτέα Μρέξοὲαιαίςλήμεντα. Vide Eusebium lib. Vt
utor.. can. . ubi hoc onus. regnante Setero. ela-
Histor., cap. 5, ubi hoc opus, regnante Severo, ela-
boratum fuisse tradit. Scripsit et Origenes Struma-
, tum "libros, qui a‘b Hieronymo-in Danielem citan-
tur. (Ζοιιιεοτξ- Vera horum librorum, quos toties
antiquitas laudat. inscriptio est : ΤΙΤΟΥ ΦΛΑΒΙΟΥ
ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΗ ΦΙΛΟΣΟ-
MAN ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ, teste Eusebio : aut si Photium
sequamur, qui in codice antiquo reperisse veram
Ξὲπὶ¹3ξεέξὲβίὲ9ἐιετὲηερὲἒξλέίῖίίὲἷέξηὲλὲἓῐὲἶ.. “AR:
ΜΕΝΤΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΛΣ ΤΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ
ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΕΩΝ Α. Β. Γ. Δ. Ε.
q. Ζ. naui. Verba illius sunt : Εὗρον μέντοι γε ἔν
τινι παλαιῷ βιβλίῳ τὴν αὐτὴν 1:ng page (qv, οὐχὶ 339w-
ατεῖς μόνον ἐπιγραφομένην, ἀλλ’- ὁλοκλήρῳς-οὖμτω·
ιτριῖ πρεσϐυτέρου.. vitate}— C
δρείας τῶν κατγά τὴν ἀληθῆ φιλοσοφζαν γνωσταῶν
ὑπομνημᾴτων Στρῳματέών ἀ. γ. ἃς. 5;. Laxet
η. Occasionem partim scripti, 'partim‘tituli, a Quic—
s'ticis., quosneleganter καταγνῳστικούς. yocat Epi-
phanius, nefandis ejus temporis hmreticis, desum-
psit, qui propter scientiae, quam sibi vindicabant,
teste Augustino, excellentiam , nomen hoc assum-
pserant. ’De quibus tam multa lreuzeus et alii. His
ergo verum ioppouit gnosticon, cujus informandi
causa ac delineaudi, cum _bi libri, προηγουμένως
scripti sint, tamen proprie de guostico suo illo et
reroagere incipit secunda partelihri sexti, usque
ad alteram septimi, ubi de atl'ectibus, scientia, ser-
mone, precibus, amore erga Deum, erga veritatem,
de benigni-tate1 .sacriiiciis;_ac contemplatione veri
gnostici'agit. Etiam hic Platonem imitatus: nam
ut ille remp, ita noster gnostirou XOTOOEtpriTOVAde-
scribit. Hoc est plane ἀνυπόθετον. cum esemplum _ c.
simile non ossit dari, ne in sacris quidem litteris. D verbo,'lllius docentis dicitur, et ille ejus pater. ι
Qualis est gtoicorum sapiens: auem illi esse vo- Chrvsostomus homil. Η . ιοιιι. V : Οὐ τὺ σπεῖραι
Qualis est Stoicorutn'sapiens : quem illi esse vo-
«lunt ἀπαθῆε plane ut Clemens suum gnosticon li-
bro sexto, ubi—diserte: ξΕξαιρετέον ἄραζτὸνλνωστ-ι-
κὸν ἡμῖν καὶ⁸ τέλειον ἀπὸ παντὸςήψυχίκοῦ πάθους. Et
causam addit :J'H μὲν⁸ γᾴρ γνῶσις συνάσκησιν,
συνᾴσκησις- δὲ ἕξιν ἢ, stateem, ὴ κατάστασις δὲ
τοιάδε ἀπάθειαν ἐργάζεται, οὐ μετριοπάθειαν, non
modo contra Christianos, sed et Peripateticos, qui
ᾁπάθειαν nonprobant, μετριοπάθειαν commendant.
Quare gnpsticus Clementis ἐς παραᾷειγμαηκεῖταιι,
ἕνόνῳ πεπλασμένον τῷ λόγῳ, ἕργιρ δὲ συστῆναι. μῆ
γυναμινον. Exempium smeesemplo : ad quodqttilibet
contendat,_ nemu' tamen hactenus expressit. Sicut
omnes boni Deum imitantur, neque exhibent, ξι quo
parum vult abesse suumgnosticum, quem θεοφο-
ρεῐν τε.καὶ.Θεεφορεῖσθαι“ΙίῙ)..νι, ait. Ᾱι inmedir-
gogo, εἱουι. in Potiticis ab Aristotele, omnia πρὸς
υπόθεσιν dicuntur. Hoc est, qua: possunt fieri, et
⁶ Qua hic etinttio sequentium librorum legebantur :capitulorum rubricae, nunc locum opportuniorem obtinens
unicuique mpitulo praemissas. Eutr. Pun.