PG 8, col. 941
ξεως ὠχυρωμένη. Μακάριοι τοίνυν, οἱ μή ῗδόντες,
καὶ πιστεύσαντες. Αἱ γοῦν τῶν σειρήνων ἐπιτελὲσεις,
δύναμιν ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐνδεικνύμεναι, ἐξέπληττον
τοὺς παρατυγχάνοντας, πρὸς τήν τῶν λεγομενων πα-
ραδοχήν σχεδὸν ἄκοντας εύτρεπίζουσαι.
cipit. Ita fides per demonstrationem firmior fieri nequit. Beati itaque, qui non viderunt, et crediderunt
(a). Ac sirenum quidem cantus, vi plus quam humana eos, qui in eas inciderant, obstupefaciebant ut
ea, qua dicebantur exciperent, propemodum invitos inducentes.
CAPUT III.
Contra haereticos disputat, qui fidem ea: naturae necessitate provenire statuunt.
Ἐνταῦθα φυσικὴν ἡγοῦνται τῆν πίστιν οἳ ἀμφὶ τὸν
Βασιλείδηνο καθὸ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τάττουσιν αύ-
την, τὰ μαθήματα ἀναποδείκτως εὑρίσκουσαν κατα-
λήψει νοητικῇ. Ol δὲ ἀπὸ Οὐαλεντίνου, τὴν μὶν πί-
στιν τοῖς ἁπλοῖς ἀπονείμανεες ἡμῖν, αὑτοῖς δὲ τῆν
γνῶσιν (40), τοῖς φύσει σωζομένοις (41), κατὰ τὴν
τοῦ διαφέροντος πλεονεξίαν σπέρματος ἐνυπάρχειν
βούλονται, μακρῷ (42) δὲ κεχωρισμένην πίστεως, ἢ
τὸ πνευματικὸν τοῦ ψυχικοῦ λέγοντες. Ἔτι φασὶν οἱ
ἀπὸ Βασιλείδου (43), πίστιν ἅμα καὶ ἐκλογὴν οἷκείαν
εἶναι καθ’ ἕκαστον διάστημα· κατ’ ἐπακολούθημα δ’
αὗ τῆς ἐκλογῆς τῆς ὑπερκοσμίου, τῆν κοσμικὴν ἀπά-
σης φύσεως συνέπεσθαι πίστιν, κατάλληλον τε εἶναι
τῇ ἑκάστου ἐλπίδι καὶ τῆς πίστεως τῆν δωρεάν. Οὖ-
κέτ οῦν προαιρέσεως κατόρθωμα ἡ πίστις, εἷ’ φύσεως
πλεονέκτημαο ούδὶ ἀμοιϐῆς δικαίας τεύξεται, ἀναί-
τιος ὢν, ὁ μὴ πιστεύσας· καὶ οὐκ αἶ’τιος ὁ πιστεύσας.
Πᾶσα δέ ἠ τῆς πίστεως καὶ ἀπιστίας ΐδιότης καὶ δια-
φορότης οὔτ’ ἐπαίνῳ, οὕτε μὴν ψόγῳ ὑποπέσοι ἂν,
ὀρθῶς λογιζομένοις, προηγουμένην ἔχουσα τὴν ἐκ τοῦ
τὰ πάντα δυνατοῦ φυσικὴν ἀνάγκην γενομένην. Νευ-
ροσπαστουμένων δὲ ἡμων, ἀψύχων δίκην φυσικαῖς
ἐνεργείαις, τό τε ἀκούσιον παρέλκει (44), ὁρμή τε,
ἡ προκαθηγουμὲνη τούτων. Καὶ οὐκ ἔτι ἔγωγε ἐννοῶ
ζῶον τοῦτο, οὗ τὸ ὁρμητικὸν ἀνάγκη (45) λέλογχεν
ὖπό τῆς ἔξωθεν αἰτίας κινούμενον. Ποῦ δὶ ἔτι ἡ τοῦ
ποτε ἀπίστου μετάνοια, δι’ ἣν ἄφεσις ἀμαρτιῶν;
Ὥστε οὐδὲ βάπτισμα ἔτι εὔλογον οόδὶ μακαρία σφρα-
γὶς (46), οὐδὲ ὁ Υἱὸς, οὐδὲ ὁ Πατήρ· ἀλλὰ Θεὸς, οἴ-
μαι, ἡ τῶν φύσεων αὐτοῖς εὑρίσκεται διανομὴ, τὸν
ιχ‹ Ρ. 431 El). POTTER, 364 El). PABIS. (a) Joan. xx, 29.
(49)_B§61lav ἔχων. Hervetus post has voces dis- ο
tinguit εγω.
Exiguam; Undean‘ostici dicti sufint. fl
)M) Τοῖς quasi σωζ. Si‘e infra in Excerptis, pag.
798: Τὸ μεν πνευματικον, φύσει σωζόμενον. Spiri-
ἰυδτ ἰὀ μεν πνευματικον, φύσει σωςομενον. 5mm-
tuale quidem natura servatur. Irenaius lib. ι, c. All.
p. ἒ)οἷ Αὐτοὺς δὲ μή δια πράξεων, ἀλλὰ διά τὸ φύσει
ῖπνευματικοὺς εἶναι πάντη’τε καὶ πάντως σωθήσε-
σθαι. Semetipsos autem non per operationem, sed eo
quod sint naturaliter spi-rituates omnino salvari di-
Μακρῷ, Ηοιεγιξῐλξει¹ cum μακρῷ subintel_ligit
μᾷλλον, magisa fide separatum,qu spirjtuale
ab animalif Alioqui pro ἢ legendum esset ᾗ, quo
modo. sicut. Sm.
ρ συνίησι HI”.
καὶ πιστεύσαντες. Αἱ γοῦν τῶν σειρήνων ἐπιτελὲσεις,
δύναμιν ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐνδεικνύμεναι, ἐξέπληττον
τοὺς παρατυγχάνοντας, πρὸς τήν τῶν λεγομενων πα-
ραδοχήν σχεδὸν ἄκοντας εύτρεπίζουσαι.
cipit. Ita fides per demonstrationem firmior fieri nequit. Beati itaque, qui non viderunt, et crediderunt
(a). Ac sirenum quidem cantus, vi plus quam humana eos, qui in eas inciderant, obstupefaciebant ut
ea, qua dicebantur exciperent, propemodum invitos inducentes.
CAPUT III.
Contra haereticos disputat, qui fidem ea: naturae necessitate provenire statuunt.
Ἐνταῦθα φυσικὴν ἡγοῦνται τῆν πίστιν οἳ ἀμφὶ τὸν
Βασιλείδηνο καθὸ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τάττουσιν αύ-
την, τὰ μαθήματα ἀναποδείκτως εὑρίσκουσαν κατα-
λήψει νοητικῇ. Ol δὲ ἀπὸ Οὐαλεντίνου, τὴν μὶν πί-
στιν τοῖς ἁπλοῖς ἀπονείμανεες ἡμῖν, αὑτοῖς δὲ τῆν
γνῶσιν (40), τοῖς φύσει σωζομένοις (41), κατὰ τὴν
τοῦ διαφέροντος πλεονεξίαν σπέρματος ἐνυπάρχειν
βούλονται, μακρῷ (42) δὲ κεχωρισμένην πίστεως, ἢ
τὸ πνευματικὸν τοῦ ψυχικοῦ λέγοντες. Ἔτι φασὶν οἱ
ἀπὸ Βασιλείδου (43), πίστιν ἅμα καὶ ἐκλογὴν οἷκείαν
εἶναι καθ’ ἕκαστον διάστημα· κατ’ ἐπακολούθημα δ’
αὗ τῆς ἐκλογῆς τῆς ὑπερκοσμίου, τῆν κοσμικὴν ἀπά-
σης φύσεως συνέπεσθαι πίστιν, κατάλληλον τε εἶναι
τῇ ἑκάστου ἐλπίδι καὶ τῆς πίστεως τῆν δωρεάν. Οὖ-
κέτ οῦν προαιρέσεως κατόρθωμα ἡ πίστις, εἷ’ φύσεως
πλεονέκτημαο ούδὶ ἀμοιϐῆς δικαίας τεύξεται, ἀναί-
τιος ὢν, ὁ μὴ πιστεύσας· καὶ οὐκ αἶ’τιος ὁ πιστεύσας.
Πᾶσα δέ ἠ τῆς πίστεως καὶ ἀπιστίας ΐδιότης καὶ δια-
φορότης οὔτ’ ἐπαίνῳ, οὕτε μὴν ψόγῳ ὑποπέσοι ἂν,
ὀρθῶς λογιζομένοις, προηγουμένην ἔχουσα τὴν ἐκ τοῦ
τὰ πάντα δυνατοῦ φυσικὴν ἀνάγκην γενομένην. Νευ-
ροσπαστουμένων δὲ ἡμων, ἀψύχων δίκην φυσικαῖς
ἐνεργείαις, τό τε ἀκούσιον παρέλκει (44), ὁρμή τε,
ἡ προκαθηγουμὲνη τούτων. Καὶ οὐκ ἔτι ἔγωγε ἐννοῶ
ζῶον τοῦτο, οὗ τὸ ὁρμητικὸν ἀνάγκη (45) λέλογχεν
ὖπό τῆς ἔξωθεν αἰτίας κινούμενον. Ποῦ δὶ ἔτι ἡ τοῦ
ποτε ἀπίστου μετάνοια, δι’ ἣν ἄφεσις ἀμαρτιῶν;
Ὥστε οὐδὲ βάπτισμα ἔτι εὔλογον οόδὶ μακαρία σφρα-
γὶς (46), οὐδὲ ὁ Υἱὸς, οὐδὲ ὁ Πατήρ· ἀλλὰ Θεὸς, οἴ-
μαι, ἡ τῶν φύσεων αὐτοῖς εὑρίσκεται διανομὴ, τὸν
ιχ‹ Ρ. 431 El). POTTER, 364 El). PABIS. (a) Joan. xx, 29.
(49)_B§61lav ἔχων. Hervetus post has voces dis- ο
tinguit εγω.
Exiguam; Undean‘ostici dicti sufint. fl
)M) Τοῖς quasi σωζ. Si‘e infra in Excerptis, pag.
798: Τὸ μεν πνευματικον, φύσει σωζόμενον. Spiri-
ἰυδτ ἰὀ μεν πνευματικον, φύσει σωςομενον. 5mm-
tuale quidem natura servatur. Irenaius lib. ι, c. All.
p. ἒ)οἷ Αὐτοὺς δὲ μή δια πράξεων, ἀλλὰ διά τὸ φύσει
ῖπνευματικοὺς εἶναι πάντη’τε καὶ πάντως σωθήσε-
σθαι. Semetipsos autem non per operationem, sed eo
quod sint naturaliter spi-rituates omnino salvari di-
Μακρῷ, Ηοιεγιξῐλξει¹ cum μακρῷ subintel_ligit
μᾷλλον, magisa fide separatum,qu spirjtuale
ab animalif Alioqui pro ἢ legendum esset ᾗ, quo
modo. sicut. Sm.
ρ συνίησι HI”.