PG 82, col. 241
ὑπαχθεῖσα, ἀλλὰ τῇ δυνάμει ποδηγηθεῖσα τοῦ Πνεῦ-
ματος.
ς’. ι Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ὲν τοῖς τελείοις · σοφίαν
δὲ, οὐ τοῦ αίῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ
αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων. ι Ἐπειδὴ μω-
ρίαν ὲν τοῖς πρόσθεν τὸ κήρυγμα προσηγόρευσε, τῇ
παρὰ τῶν ἀπίστων προσφερομένῃ προσηγορίᾳ χρη-
σάμενος, ἀναγκαίως δείκνυσι τοῦτο σοφίαν καὶ δν καὶ
καλούμενον παρὰ τοῖς εἰλικρινῆ καὶ τελείαν δεξα-
μένοις πίστιν. ’Δρχοντας δὲ τοῦ αίῶνος, σοφιστὰς
λέγει. καὶ ποιητὰς, καὶ φιλοσόφους, καὶ ῥήτορας, ὡς
ὲκ τῆς εὐγλωττίας κατὰ τὸν παρόντα βίονήτην περι· Β Vim ἱη hac νίῑὲ 01³ΐὶ δίπη-
φάνειαν ἔχοντας.
ς’. ι Ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ
τὴν ¹¹ ἀποκεκρυμμένην, ἥν ¹προώρισεν 6 Θεὸς πρὸ
τῶν αἰώνων είς δόξαν ἡμῶν. ι Οὐ τοῦτο λέγει, ὅτι ὲν
μυστηρίῳ λαλοῦμεν, ἀλλά τὴν ἀποκεκρυμμένην ὲν
μυστηρίῳ σοφίαν τοῖς ἀνθρώποις προσφέρομεν ⁸ ἢν
οὐκ ἑκτινος μεταμελείας νῦν 6 Θεὸς ᾠκονόμησεν,
ἀλλ’ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς προώρισε τὴν ἐντεῦθεν
ἡμῖν πραγματευόμενος δόξαν. Οὐ γὰρ μόνην σω-
τηρίαν, ἀλλά καὶ δόξαν χορηγεῖ τοῖς πιστεύουσιν.
η’. ι Ἦν ¹² οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τού· ’
του ἔγνωκεν · εί γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν Κύριον
τῆς δόξης ἐσταύρωσαν. ι Ἀρχοντας τοῦ αἰῶνος τού-
του προσηγόρευσε, τὸν [Iul-620v, τὸν mosque»; c
Ἄνναν, τὸν Καϊάφαν, καὶ τοὺς ἄλλους τῶν Ἰουδαίων
ἄρχοντας. Τούτους δὲ λέγει τὸ θεῖον ἠγνοηκέναι μυ-
στήριον, καὶ διὰ τοῦτο τὸν Δεσπότην ὲσταυρωκὲναι.
Οἵ) δὴ χάριν καὶ 6 Κύριος σταυρούμενος ἔλεγε⁸
ιῐιίιτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσιν. ι
Ei γὰρ ἔγνωσαν ὠς τὸ σωτήριον πάθος, αὐτοὺς μὲν
είς τὴν οἰκουμένην διασκεδάσει, τῆς δὲ σωτηρίας
μεταδώσει τοῖς ἔθνεσιν, οὐκ ἂν τὸ πάθος ἐτόλμησαν.
Διὶ τοῦτο συγγνώμης αὐτοὺς 6 Δεσπότης ἠξίωσε.
Μετά μέντοι τὴν ὲκ νεκρῶν ἀνάστασιν, καὶ τὴν είς
οὐρανοὺς ἀνάληψιν, καὶ τὴν τοῦ παναγίου Πνεύματος
ἑπιφοίτησιν, καὶ τὰς παντοδαπὰς τῶν ἀποστόλων
θαυματουργίας, ἐπιμείναντας τῇ ἀπιστίᾳ τῇ πολιορ-
κία παρέδωκε. Κύριον δὲ δόξης τὸν ἐσταυρωμένον
ἐκάλεσεν, οὗ τῇ θεότητι περιάπτων τὸ πάθος, ἀλλὰ
τῆς τῶν ἡμαρτηκότων παρανομίας δεικνὺς τὴν ὑπερ-
ϐολήν.
θ’. ι Ἀλλὰ καθὼς γέγραπται· "A’ ὀφθαλμὸς οὐκ
οἶδε, καὶ οῦς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου
οὐκ ἀνέϐη, ἆ ἡτοίμασεν 6 Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. ι
Ἐπειδὴ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀγνοίας ἐμνήσθη, καὶ τὸ
τῆς οἰκονομίας μυστήριον ἀποκεκρύφθαι εἴρηκεν,
ἀναγκαίως προστέθεικεν, ὡς ἃ μηδεὶς μήτε ἤκουσε.
i Luc. mn , 3'5.
’ξ τήν ἀπείπῃ)ιέ ad_ Fam. ι, l7. Sed habet τήν a
ἡμῶν, et statim subjiciuntur versus octavi.'verba. ι’ὃν habet Bs
ματος.
ς’. ι Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ὲν τοῖς τελείοις · σοφίαν
δὲ, οὐ τοῦ αίῶνος τούτου, οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ
αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων. ι Ἐπειδὴ μω-
ρίαν ὲν τοῖς πρόσθεν τὸ κήρυγμα προσηγόρευσε, τῇ
παρὰ τῶν ἀπίστων προσφερομένῃ προσηγορίᾳ χρη-
σάμενος, ἀναγκαίως δείκνυσι τοῦτο σοφίαν καὶ δν καὶ
καλούμενον παρὰ τοῖς εἰλικρινῆ καὶ τελείαν δεξα-
μένοις πίστιν. ’Δρχοντας δὲ τοῦ αίῶνος, σοφιστὰς
λέγει. καὶ ποιητὰς, καὶ φιλοσόφους, καὶ ῥήτορας, ὡς
ὲκ τῆς εὐγλωττίας κατὰ τὸν παρόντα βίονήτην περι· Β Vim ἱη hac νίῑὲ 01³ΐὶ δίπη-
φάνειαν ἔχοντας.
ς’. ι Ἀλλὰ λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ ἐν μυστηρίῳ
τὴν ¹¹ ἀποκεκρυμμένην, ἥν ¹προώρισεν 6 Θεὸς πρὸ
τῶν αἰώνων είς δόξαν ἡμῶν. ι Οὐ τοῦτο λέγει, ὅτι ὲν
μυστηρίῳ λαλοῦμεν, ἀλλά τὴν ἀποκεκρυμμένην ὲν
μυστηρίῳ σοφίαν τοῖς ἀνθρώποις προσφέρομεν ⁸ ἢν
οὐκ ἑκτινος μεταμελείας νῦν 6 Θεὸς ᾠκονόμησεν,
ἀλλ’ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς προώρισε τὴν ἐντεῦθεν
ἡμῖν πραγματευόμενος δόξαν. Οὐ γὰρ μόνην σω-
τηρίαν, ἀλλά καὶ δόξαν χορηγεῖ τοῖς πιστεύουσιν.
η’. ι Ἦν ¹² οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τού· ’
του ἔγνωκεν · εί γὰρ ἔγνωσαν, οὐκ ἂν τὸν Κύριον
τῆς δόξης ἐσταύρωσαν. ι Ἀρχοντας τοῦ αἰῶνος τού-
του προσηγόρευσε, τὸν [Iul-620v, τὸν mosque»; c
Ἄνναν, τὸν Καϊάφαν, καὶ τοὺς ἄλλους τῶν Ἰουδαίων
ἄρχοντας. Τούτους δὲ λέγει τὸ θεῖον ἠγνοηκέναι μυ-
στήριον, καὶ διὰ τοῦτο τὸν Δεσπότην ὲσταυρωκὲναι.
Οἵ) δὴ χάριν καὶ 6 Κύριος σταυρούμενος ἔλεγε⁸
ιῐιίιτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσιν. ι
Ei γὰρ ἔγνωσαν ὠς τὸ σωτήριον πάθος, αὐτοὺς μὲν
είς τὴν οἰκουμένην διασκεδάσει, τῆς δὲ σωτηρίας
μεταδώσει τοῖς ἔθνεσιν, οὐκ ἂν τὸ πάθος ἐτόλμησαν.
Διὶ τοῦτο συγγνώμης αὐτοὺς 6 Δεσπότης ἠξίωσε.
Μετά μέντοι τὴν ὲκ νεκρῶν ἀνάστασιν, καὶ τὴν είς
οὐρανοὺς ἀνάληψιν, καὶ τὴν τοῦ παναγίου Πνεύματος
ἑπιφοίτησιν, καὶ τὰς παντοδαπὰς τῶν ἀποστόλων
θαυματουργίας, ἐπιμείναντας τῇ ἀπιστίᾳ τῇ πολιορ-
κία παρέδωκε. Κύριον δὲ δόξης τὸν ἐσταυρωμένον
ἐκάλεσεν, οὗ τῇ θεότητι περιάπτων τὸ πάθος, ἀλλὰ
τῆς τῶν ἡμαρτηκότων παρανομίας δεικνὺς τὴν ὑπερ-
ϐολήν.
θ’. ι Ἀλλὰ καθὼς γέγραπται· "A’ ὀφθαλμὸς οὐκ
οἶδε, καὶ οῦς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου
οὐκ ἀνέϐη, ἆ ἡτοίμασεν 6 Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. ι
Ἐπειδὴ τῆς τῶν Ἰουδαίων ἀγνοίας ἐμνήσθη, καὶ τὸ
τῆς οἰκονομίας μυστήριον ἀποκεκρύφθαι εἴρηκεν,
ἀναγκαίως προστέθεικεν, ὡς ἃ μηδεὶς μήτε ἤκουσε.
i Luc. mn , 3'5.
’ξ τήν ἀπείπῃ)ιέ ad_ Fam. ι, l7. Sed habet τήν a
ἡμῶν, et statim subjiciuntur versus octavi.'verba. ι’ὃν habet Bs