PG 87, col. 3560
- νέου θεραπείας πρεσδεΰοντες. Ταῦτα δὲ ἦν τῆς
- πρεσϐείας τά ῥήματα · Δέσποτα φιλάνθρωπε, κε-
- λεύεις δῶμεν καὶ τούτῳ τὴν τοισιν ; Ὠς δὲ πολλάκις εἰς
Β γῆν προσκυνήσαντες. καὶ τοὺς τῆς ἱκετείας λόγονς
· ἐκπέμψαντες, καὶ 6 Δεσπότης Χριστδς οὐκ ἐπένευε,
Ι τοῦ πρεσϐεύειν παυσάμενοι, κατήφείς καὶ ὀλίγωροι
πρὸς ἐμὲ, φησι, παραγίνονται, οὑ πολὺ μακρὰν τῆς
εἰκόνος ἱστάμενον · καὶ πλησίον γενόμενοι, Ὁρᾷς,
φασὶν,ὠς 6 Δεσπότης οὐ βούλεταί σοι δοθῆναι [Datn.
δοῦναι] τὴν tactv; Ἀλλὰ μηδὲν άϐυμήσῃς· πάντως
γάρ καὶ πρὸς σὲ ὡς καὶ πρὶς πάντας χρηστεύσεται.
Καὶ διαστάντες ὡσεὶ μικρὸν ἡμιώριον, πάλιν ἀπελ-
Θόντες ἐδέοντο, καὶ πάλιν ἄπρακτοι, φησιν, ἀνακάμ-
πτουσιν κατηφεῖς [ὓιιιιι. addit καὶ ὀλίγωροι] ὡς
καὶ πρότερον, τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ μὴ κελεύοντοςο
καὶ τὰ αὑτά [Dam. ταῦτάῖ μοι πάλιν ἐλθόντες εἰρή-
κασιν.
Τὸ τρίτον δὲ πορευόμενοι, Θάρσει lnam. θάρῤεη,
λέγουσιν · νῦν γὰρ πάντως τὴν χάριν λαμδάνομεν ο
ἀλλὰ καὶ σὺ ὥσπερ ἡμᾶς ὁρᾷς ἱκετεύοντας, σὺν ἡμῖν
ἐλθὼν τὸν Δεσπότην ἱκέτειέε. Καὶ πρὸς τὴν εἰκόνα
τὸ τρίτον γενόμενοι, τοῖς προλαϐοῦσι τρόποις ἐχρῶν-
το καὶ ῥήμασι· καὶ ὡς ὤραν πολλὴν ἐδεήθησαν ,
καὶ κάτω κείμενοι. τὸ, Κελεύεις, Δέσποτα, μόνον ἁν-
ι C έκραζον , τότε [cud. καί] 6 Χριστὸς σπλαγχνισθεὶς
ὡς οἰκτείρμωνὲπένευτε, καὶ, Δότε αὐτῷ, πρὸς [Sy-
nsnl. mendose πρὸ] τῆς εἰκόνος ἐφθέγξατο. Καὶ
χαμόθεν ἀναστάντες οἱ μάρτυρες, πρῶτον μὲν εὐχα-
ρίστουν Χριστῷ τῷ θεῷ ἡμῶν, ὼς τῆς δεήσεως αὐ-
τῶν ὲπακούσαντι [ιόιΙ. ὑπακ.]· ἔπειτα δὲ χαίροντες
καὶ γαννύμενοι [_eod. ἁγανν.], Ἰδοὺ ,φασὶν πρὸς ἐμὲ.
6 θεὸς τὴν χάριν ἐδωρήσατο. Εἰσελθε γοῦν εἰς Ἀλεξα
άνδρειαν, καὶ ἐν τῷ μεγάλῳ τετραπύλῳ νῆστις καθ-
εύδηςον, καὶ μικρὸν τοῦ τῆς κανδήλας ἐλαίου τῆς
ἄνω πρὸ τῆς τοῦ Σωτῆρος εἰκόνος ἁπτομένης λαϐὼν
ὐ δὲ μετὰ τὸν ὄνειρον εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἔρχεται.
καὶ ὲν τῷ τετραπύλῳ κοιμώμενος , ὁρᾷ παμμεγεθι-
ι D στατον δράκοντα τῶν ποδῶν ἐξερπύζοντα ⁶ καὶ πάλιν
μετὰ τὴν ἔξοδον πρὸς αὐτὸν ἀνακάμπτοντα. Ἀλλ’ ἇς)-
νω φανέντες οἱ μάρτυρες, τὴν εἴσοδον διεκώλυσαν,
καὶ ῥάϐδῳ τὴν κεφαλὴν μὲν τοῦ δράκοντος ἐθλασαν ,
αὐτῷ δὲ θαρσεῖν διετάξαντο, καὶ μηκέτι δῆσαι τοῖν
ποδοῖν ἢ ταῖν χεροῖν τὴν ἀσθένειαν. Αὐτὸς δὲ ἀνα-
στὰς μετᾶ κοίμησιν, τῆς κανδήλας λαμϐάνει τὺ ἔλαιον,
καὶ πρὸς τὸ τῶν ἁγίων ἔρχεται τέμενος · ἔνθα rev/.-
μενος, ὡς ὲθεσπίσθη, τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας
⁴ἠλείψατο. καὶ παραχρῆμα τὴν νόσον ἀπέθετο, καὶ
τὴν ρὦιν ἀπέλαϐεν. Ἥξιὼθη δὲ μετὰ τῆς καλλίστης
NOT/E.
quitur Thnmte monachi testimonium quo'l illa
adhuc imago in Tetraple Alexandriae conserva-e-
tur. qttodque omnigeua: per eam sanarentur intirv
nutates.
- πρεσϐείας τά ῥήματα · Δέσποτα φιλάνθρωπε, κε-
- λεύεις δῶμεν καὶ τούτῳ τὴν τοισιν ; Ὠς δὲ πολλάκις εἰς
Β γῆν προσκυνήσαντες. καὶ τοὺς τῆς ἱκετείας λόγονς
· ἐκπέμψαντες, καὶ 6 Δεσπότης Χριστδς οὐκ ἐπένευε,
Ι τοῦ πρεσϐεύειν παυσάμενοι, κατήφείς καὶ ὀλίγωροι
πρὸς ἐμὲ, φησι, παραγίνονται, οὑ πολὺ μακρὰν τῆς
εἰκόνος ἱστάμενον · καὶ πλησίον γενόμενοι, Ὁρᾷς,
φασὶν,ὠς 6 Δεσπότης οὐ βούλεταί σοι δοθῆναι [Datn.
δοῦναι] τὴν tactv; Ἀλλὰ μηδὲν άϐυμήσῃς· πάντως
γάρ καὶ πρὸς σὲ ὡς καὶ πρὶς πάντας χρηστεύσεται.
Καὶ διαστάντες ὡσεὶ μικρὸν ἡμιώριον, πάλιν ἀπελ-
Θόντες ἐδέοντο, καὶ πάλιν ἄπρακτοι, φησιν, ἀνακάμ-
πτουσιν κατηφεῖς [ὓιιιιι. addit καὶ ὀλίγωροι] ὡς
καὶ πρότερον, τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ μὴ κελεύοντοςο
καὶ τὰ αὑτά [Dam. ταῦτάῖ μοι πάλιν ἐλθόντες εἰρή-
κασιν.
Τὸ τρίτον δὲ πορευόμενοι, Θάρσει lnam. θάρῤεη,
λέγουσιν · νῦν γὰρ πάντως τὴν χάριν λαμδάνομεν ο
ἀλλὰ καὶ σὺ ὥσπερ ἡμᾶς ὁρᾷς ἱκετεύοντας, σὺν ἡμῖν
ἐλθὼν τὸν Δεσπότην ἱκέτειέε. Καὶ πρὸς τὴν εἰκόνα
τὸ τρίτον γενόμενοι, τοῖς προλαϐοῦσι τρόποις ἐχρῶν-
το καὶ ῥήμασι· καὶ ὡς ὤραν πολλὴν ἐδεήθησαν ,
καὶ κάτω κείμενοι. τὸ, Κελεύεις, Δέσποτα, μόνον ἁν-
ι C έκραζον , τότε [cud. καί] 6 Χριστὸς σπλαγχνισθεὶς
ὡς οἰκτείρμωνὲπένευτε, καὶ, Δότε αὐτῷ, πρὸς [Sy-
nsnl. mendose πρὸ] τῆς εἰκόνος ἐφθέγξατο. Καὶ
χαμόθεν ἀναστάντες οἱ μάρτυρες, πρῶτον μὲν εὐχα-
ρίστουν Χριστῷ τῷ θεῷ ἡμῶν, ὼς τῆς δεήσεως αὐ-
τῶν ὲπακούσαντι [ιόιΙ. ὑπακ.]· ἔπειτα δὲ χαίροντες
καὶ γαννύμενοι [_eod. ἁγανν.], Ἰδοὺ ,φασὶν πρὸς ἐμὲ.
6 θεὸς τὴν χάριν ἐδωρήσατο. Εἰσελθε γοῦν εἰς Ἀλεξα
άνδρειαν, καὶ ἐν τῷ μεγάλῳ τετραπύλῳ νῆστις καθ-
εύδηςον, καὶ μικρὸν τοῦ τῆς κανδήλας ἐλαίου τῆς
ἄνω πρὸ τῆς τοῦ Σωτῆρος εἰκόνος ἁπτομένης λαϐὼν
ὐ δὲ μετὰ τὸν ὄνειρον εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἔρχεται.
καὶ ὲν τῷ τετραπύλῳ κοιμώμενος , ὁρᾷ παμμεγεθι-
ι D στατον δράκοντα τῶν ποδῶν ἐξερπύζοντα ⁶ καὶ πάλιν
μετὰ τὴν ἔξοδον πρὸς αὐτὸν ἀνακάμπτοντα. Ἀλλ’ ἇς)-
νω φανέντες οἱ μάρτυρες, τὴν εἴσοδον διεκώλυσαν,
καὶ ῥάϐδῳ τὴν κεφαλὴν μὲν τοῦ δράκοντος ἐθλασαν ,
αὐτῷ δὲ θαρσεῖν διετάξαντο, καὶ μηκέτι δῆσαι τοῖν
ποδοῖν ἢ ταῖν χεροῖν τὴν ἀσθένειαν. Αὐτὸς δὲ ἀνα-
στὰς μετᾶ κοίμησιν, τῆς κανδήλας λαμϐάνει τὺ ἔλαιον,
καὶ πρὸς τὸ τῶν ἁγίων ἔρχεται τέμενος · ἔνθα rev/.-
μενος, ὡς ὲθεσπίσθη, τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας
⁴ἠλείψατο. καὶ παραχρῆμα τὴν νόσον ἀπέθετο, καὶ
τὴν ρὦιν ἀπέλαϐεν. Ἥξιὼθη δὲ μετὰ τῆς καλλίστης
NOT/E.
quitur Thnmte monachi testimonium quo'l illa
adhuc imago in Tetraple Alexandriae conserva-e-
tur. qttodque omnigeua: per eam sanarentur intirv
nutates.