PG 88, col. 1102
tuam, per obedientiam hanc portans. et onus ex-
scindenda: voluntatis propriae fortiter sustinens, et
tum veni, sequere ine ” ad felicissime Quietis fami-
liaritatem et coniunctionem, et docebo te emicstium
virtutum oculis spectandam actionem et vivendi ra-
tionem, quae non satiabuntur laudando Deum rerum
conditorem in omnes saeculorum aeternitates, nec is,
qui coelum solitudinis est ingressus cessabit Ele-
ctorem suum collaudare. Qui corpore carent, de
corpore non erunt solliciti, neque qui in corpore
vivunt sine corpore, de cibo. illi priores, angeli, in-
quam non sentiunt alimentum, nec posteriores (so-
litarii nempe) aliorum ope vel promisso. Non cu-
rant illi pecunias et pessossiones et opes; nee isti
daemonum vexationem. Nullo superi tanguntur re-
rum oculis subiectarum desiderio; nec solitarii,
qui in terra sunt, et mente in caelo 407 ulla re-
rum qua sensibus subjiciuntur, cupiditate prae re-
rum colestium desiderio, afliciuntur. Nunquam illi
neque enim prius consistent
SCHOLIA AD GRADUM XXVII.
De sacra quiete.
Scholion 1.
Quemadmodum in ita et in praesenti
loro et prosopopoeia seu per-sonac‘sute induetione
Climaci religiosi Patris magnitudo animi laudatur.
Emptum enim vitiis seu vitiosis afl‘ectibus obnoxium
dicit, et se per experimenta vitiorum ad scientiam
hujusmodi, vita: nempe quieta}, et ab omni portu rha-
tionc liberae pervenisse testatur.
Scholion Ιωὶω 2.
Qui semper domi in corde suo habitat, ah omni-
bus hujus vitae. commodis et voluptatibus peregri-
natur. Nam qui spiritu ambulat, desideria carnis
scire non potest, quia deinceps talis in praesidio vir—
tutum (securus) obambulat, virtutes enim ipsas ja-
nitrices habet civitatis castimoniae. Itaque et dae-
η --ηπ -- ...ν
menum artes, et machina adversus hunc deinceps
vim nullam habent, et non nisi ad fenestras seu
iores natura: (et sensuum) grassatoris illius cupitli-
nis tela descendunt.
Scholion.
Operihus interpretantibus res et opera a Spiritu
sancto proiecta.
408 Scholion 3.
Hoc dicere Clirnacum existimo : Non sic is qui
solus degit ab exitio s‘ervatur, sicut inonachus qui
socium secum habet monachum : Var eiii»: uni, sive
soli, et quae sequuntur ". Itaque non sic menachus
ut monachus monacho, hoc est, nontam bonum
scindenda: voluntatis propriae fortiter sustinens, et
tum veni, sequere ine ” ad felicissime Quietis fami-
liaritatem et coniunctionem, et docebo te emicstium
virtutum oculis spectandam actionem et vivendi ra-
tionem, quae non satiabuntur laudando Deum rerum
conditorem in omnes saeculorum aeternitates, nec is,
qui coelum solitudinis est ingressus cessabit Ele-
ctorem suum collaudare. Qui corpore carent, de
corpore non erunt solliciti, neque qui in corpore
vivunt sine corpore, de cibo. illi priores, angeli, in-
quam non sentiunt alimentum, nec posteriores (so-
litarii nempe) aliorum ope vel promisso. Non cu-
rant illi pecunias et pessossiones et opes; nee isti
daemonum vexationem. Nullo superi tanguntur re-
rum oculis subiectarum desiderio; nec solitarii,
qui in terra sunt, et mente in caelo 407 ulla re-
rum qua sensibus subjiciuntur, cupiditate prae re-
rum colestium desiderio, afliciuntur. Nunquam illi
neque enim prius consistent
SCHOLIA AD GRADUM XXVII.
De sacra quiete.
Scholion 1.
Quemadmodum in ita et in praesenti
loro et prosopopoeia seu per-sonac‘sute induetione
Climaci religiosi Patris magnitudo animi laudatur.
Emptum enim vitiis seu vitiosis afl‘ectibus obnoxium
dicit, et se per experimenta vitiorum ad scientiam
hujusmodi, vita: nempe quieta}, et ab omni portu rha-
tionc liberae pervenisse testatur.
Scholion Ιωὶω 2.
Qui semper domi in corde suo habitat, ah omni-
bus hujus vitae. commodis et voluptatibus peregri-
natur. Nam qui spiritu ambulat, desideria carnis
scire non potest, quia deinceps talis in praesidio vir—
tutum (securus) obambulat, virtutes enim ipsas ja-
nitrices habet civitatis castimoniae. Itaque et dae-
η --ηπ -- ...ν
menum artes, et machina adversus hunc deinceps
vim nullam habent, et non nisi ad fenestras seu
iores natura: (et sensuum) grassatoris illius cupitli-
nis tela descendunt.
Scholion.
Operihus interpretantibus res et opera a Spiritu
sancto proiecta.
408 Scholion 3.
Hoc dicere Clirnacum existimo : Non sic is qui
solus degit ab exitio s‘ervatur, sicut inonachus qui
socium secum habet monachum : Var eiii»: uni, sive
soli, et quae sequuntur ". Itaque non sic menachus
ut monachus monacho, hoc est, nontam bonum