PG 89, col. 1314
per absurdam posituram principium capiat istud
non erat. Quod ab alio anticipatur, non potest seni?
piterne in principio cerni; neque recipit illud
erat.
\‘ll. Sin autem erat in principio Verbum , et si
apud Deum est Verbum. scilicet apud Patrem ; non
possumus eontemplari Deum , nisi simul contem-
plemur Verbum apud eum Et si omnia per ipsum
facta sunt, et ipsum quando per eum factum est ;
pars enim temporis est quando. Et smcula igitur
per eum facta sunt: quomodo igitur illud ali-
quando, antiquius auctore saeculorum esse potest?
est; erat enim semper qui est ;qui est ante saecula;
qui sine medio, ex Patre pergenerationem proces-
sit. Nihil enim intermedium divinae et inell‘abili ge-
nerationi exstitit; neque penitus quidquam divinae
natum adluit, ut interpositum esset, non materia
rationis et ordinis expers, ut dementes aiunt,. et
ratione prorsus et ordine carentes; non chaos inli-
nitum, et inseparabile; non tenebris; non proluu-
dnm ; non silentiutn; non quarcunqne lingit mens
qua: auctorem suum ignorat, et lictioni sua: errans
credit, minime advertens absurdum , imo absurda,
qua: ex ficta et commentitia opinione sequuntur.
Etenim si quid generanti et genito interjectum po-
nitur, qui hoc facere audet, substantiatn indecen-
tanquam medio pariete, et illo quopiam interposito
interceptam. Et illius rursus primi magis, quam
lilii reperietur causa esse Pater. At quomodo dicc-
tur amplius primogenitus omnis creatura! ", si alius
prius occupet? primogenitus enim primus est om-
nium;et ipse est omnium ", sicut Apostolus ait,
tanquam coaeternus aeterno Patri (ειενηὶ Filii : non
enim solum Deus est, sed etiam Pater; et ex quo
Deus, ex eo Pater. Pater vero Filii Pater, qui non
potest aliter esse Pater, nisi necessario subsisten-
tis Filii : sine Patre enim non est Filius. Ante
omnia igitur est Filius, qui ineil'abiliter ex Patre
qui cum genuit, processit : nec enim ex nihilo
produxit eum, ut creaturas et earum partes; sed
ex se vivente vivens et subsistens Verbum, et
Deum, et Filium. Quare qui dicit ει nihilo esse
eum, qui ex eo qui est , prodivit; magis in geni-
torem, quam in genitum blaSphemiam profert :
quid enim magis impium est, quam eum qui est,
dicere non esse? nam si ex Patre quidem genitus-
εει, qui vere est, Pater est.
Vlll. Nonnulli vero aiunt esse eum ex nihilo
genitum. Quam sit hoc absurdum, omnibus licet
perspicere; necesse namque est, ut quod non est,
honoratius sit eo quod ex ipso processit: et repe-
rietur quod substantia caret, nobilius esse sub—
"Joan. ι, 9. “ Coloss. ι, l3. " Coloss. 1,17.
non erat. Quod ab alio anticipatur, non potest seni?
piterne in principio cerni; neque recipit illud
erat.
\‘ll. Sin autem erat in principio Verbum , et si
apud Deum est Verbum. scilicet apud Patrem ; non
possumus eontemplari Deum , nisi simul contem-
plemur Verbum apud eum Et si omnia per ipsum
facta sunt, et ipsum quando per eum factum est ;
pars enim temporis est quando. Et smcula igitur
per eum facta sunt: quomodo igitur illud ali-
quando, antiquius auctore saeculorum esse potest?
est; erat enim semper qui est ;qui est ante saecula;
qui sine medio, ex Patre pergenerationem proces-
sit. Nihil enim intermedium divinae et inell‘abili ge-
nerationi exstitit; neque penitus quidquam divinae
natum adluit, ut interpositum esset, non materia
rationis et ordinis expers, ut dementes aiunt,. et
ratione prorsus et ordine carentes; non chaos inli-
nitum, et inseparabile; non tenebris; non proluu-
dnm ; non silentiutn; non quarcunqne lingit mens
qua: auctorem suum ignorat, et lictioni sua: errans
credit, minime advertens absurdum , imo absurda,
qua: ex ficta et commentitia opinione sequuntur.
Etenim si quid generanti et genito interjectum po-
nitur, qui hoc facere audet, substantiatn indecen-
tanquam medio pariete, et illo quopiam interposito
interceptam. Et illius rursus primi magis, quam
lilii reperietur causa esse Pater. At quomodo dicc-
tur amplius primogenitus omnis creatura! ", si alius
prius occupet? primogenitus enim primus est om-
nium;et ipse est omnium ", sicut Apostolus ait,
tanquam coaeternus aeterno Patri (ειενηὶ Filii : non
enim solum Deus est, sed etiam Pater; et ex quo
Deus, ex eo Pater. Pater vero Filii Pater, qui non
potest aliter esse Pater, nisi necessario subsisten-
tis Filii : sine Patre enim non est Filius. Ante
omnia igitur est Filius, qui ineil'abiliter ex Patre
qui cum genuit, processit : nec enim ex nihilo
produxit eum, ut creaturas et earum partes; sed
ex se vivente vivens et subsistens Verbum, et
Deum, et Filium. Quare qui dicit ει nihilo esse
eum, qui ex eo qui est , prodivit; magis in geni-
torem, quam in genitum blaSphemiam profert :
quid enim magis impium est, quam eum qui est,
dicere non esse? nam si ex Patre quidem genitus-
εει, qui vere est, Pater est.
Vlll. Nonnulli vero aiunt esse eum ex nihilo
genitum. Quam sit hoc absurdum, omnibus licet
perspicere; necesse namque est, ut quod non est,
honoratius sit eo quod ex ipso processit: et repe-
rietur quod substantia caret, nobilius esse sub—
"Joan. ι, 9. “ Coloss. ι, l3. " Coloss. 1,17.