PG 89, col. 1325
euem ssiitet salis aer ⁹⁹; et iterum : Si abiero,
maittam eum ad vos ?⁹; ad discipulos scilieet : et
David prophetice ad emms: Eittes, inquit, sgiritums
tuums, et ereabuntur; et renovabis faciem terræ ,
Neque vero quia mittitur Spiritus sanctus, mino-
rem Patre et ἔilio secundum substantiam puta-
mus : apage; nemo hoc suspicetur : non eniὰ
ut minister mitlitur, sæd ut consubstantialis, et
æqualis honoris, et ajusdem naturæ . Siquidem
et ipsnm Silinm mqissuma esse didicimus non so-
lum a Patre, sed ab Spisitu sancto, sicut ipse
dixit per Isaiam : Et nanc dDomainus misit me, et
Spiritus ejus ⁶. Vocatur autem Deus Spiritus; et
ruraus : Doainas autem Spiritus est ; et Spiritus
vinds sermo naturalem coguationem disinitatis.
Spiritus quidem sancti hic est progrius character,
qui hac appellatione significstur; est enim Spiritus
sanctus : Spiritum autema sanctum totum sic di-
ctum et vocatum non invenies alium. Deus autem,
ut antea dixi, dieitur Spiritus; et Deus dicitur
sanetus : amba vero nomina composita congruunt
ei, qui proprie dicitur Spiritus sanctus, sicuti
nomaen Patris proprie convenit grincipio 2; et
nomen ilii ei, qui immediate ex principio : et
hæc nomina non commutantur inter se : cætera
omnia moventur et immutantur. Sicut enima Pater,
qui Deus est et Pater, nominibus Spiritus appsr-
Iatur, samnctus scilicet et spiritus, quamvis non
appolatur totum hoc Spiritus sanctus; sic etiam
Spiritus sanctus, qui est spiritus et sanctus, Deus
est, et nomsinatur; et Salvator simailiter, qui est
ilius, et Dominus vocatur, non solus usus est
hac appellstione Domini, sed Pster etiam nomi-
natur Dominus; et Spiritus sanctus nominatur
etiara Dominus; sicut et ipse ilius Deus et Sgi-
ritus st sanetus vocsthr.
XXXII. Hæc communitas appellationum in Scsi-
ptura sancta œconomice, ut ita dicam, fertur, ut
nullam habeant homines impietatis occasionem,
et opitentur esse tres deos. Idcirco ivina Scri-
ptura, ut amanem hujusmodi suspicionema omnibss
præcideret, Patrem quidem appeilat Deum; ilium
vero Dominun; et Spiritum ssnctummmm Paracdetumm:
et si hoc, more pædagogi, providit, nen tamen
privavit divina voce llium et Spiritum sanctum,
neque vocem Bomini in Patre et Spiritu sancto
reticuit : imo neque appellationem aanctificantis
ab adiqua persona Τrinitatis alienavit. Cum vero
eadema dt sanctæ Τrinitatis divinitas, vel substan-
tia, vel nstuna, sive aliter vocare placet, commeaat
vicissim hæc nemina Deus, Dominus, et Spiritus,
propter naturam iueorpporeast, et sanctus: uni-
foan.Xν, 26. Joan. τῖ,7. s sal. cm, 30.
αal. cxαxvm, 7.
Ejusd. sat. συμφυές, connaturalis. r Cogsat. συγγένειαν. s Prlsscipiο. τῷ αἰτίῳ.
maittam eum ad vos ?⁹; ad discipulos scilieet : et
David prophetice ad emms: Eittes, inquit, sgiritums
tuums, et ereabuntur; et renovabis faciem terræ ,
Neque vero quia mittitur Spiritus sanctus, mino-
rem Patre et ἔilio secundum substantiam puta-
mus : apage; nemo hoc suspicetur : non eniὰ
ut minister mitlitur, sæd ut consubstantialis, et
æqualis honoris, et ajusdem naturæ . Siquidem
et ipsnm Silinm mqissuma esse didicimus non so-
lum a Patre, sed ab Spisitu sancto, sicut ipse
dixit per Isaiam : Et nanc dDomainus misit me, et
Spiritus ejus ⁶. Vocatur autem Deus Spiritus; et
ruraus : Doainas autem Spiritus est ; et Spiritus
vinds sermo naturalem coguationem disinitatis.
Spiritus quidem sancti hic est progrius character,
qui hac appellatione significstur; est enim Spiritus
sanctus : Spiritum autema sanctum totum sic di-
ctum et vocatum non invenies alium. Deus autem,
ut antea dixi, dieitur Spiritus; et Deus dicitur
sanetus : amba vero nomina composita congruunt
ei, qui proprie dicitur Spiritus sanctus, sicuti
nomaen Patris proprie convenit grincipio 2; et
nomen ilii ei, qui immediate ex principio : et
hæc nomina non commutantur inter se : cætera
omnia moventur et immutantur. Sicut enima Pater,
qui Deus est et Pater, nominibus Spiritus appsr-
Iatur, samnctus scilicet et spiritus, quamvis non
appolatur totum hoc Spiritus sanctus; sic etiam
Spiritus sanctus, qui est spiritus et sanctus, Deus
est, et nomsinatur; et Salvator simailiter, qui est
ilius, et Dominus vocatur, non solus usus est
hac appellstione Domini, sed Pster etiam nomi-
natur Dominus; et Spiritus sanctus nominatur
etiara Dominus; sicut et ipse ilius Deus et Sgi-
ritus st sanetus vocsthr.
XXXII. Hæc communitas appellationum in Scsi-
ptura sancta œconomice, ut ita dicam, fertur, ut
nullam habeant homines impietatis occasionem,
et opitentur esse tres deos. Idcirco ivina Scri-
ptura, ut amanem hujusmodi suspicionema omnibss
præcideret, Patrem quidem appeilat Deum; ilium
vero Dominun; et Spiritum ssnctummmm Paracdetumm:
et si hoc, more pædagogi, providit, nen tamen
privavit divina voce llium et Spiritum sanctum,
neque vocem Bomini in Patre et Spiritu sancto
reticuit : imo neque appellationem aanctificantis
ab adiqua persona Τrinitatis alienavit. Cum vero
eadema dt sanctæ Τrinitatis divinitas, vel substan-
tia, vel nstuna, sive aliter vocare placet, commeaat
vicissim hæc nemina Deus, Dominus, et Spiritus,
propter naturam iueorpporeast, et sanctus: uni-
foan.Xν, 26. Joan. τῖ,7. s sal. cm, 30.
αal. cxαxvm, 7.
Ejusd. sat. συμφυές, connaturalis. r Cogsat. συγγένειαν. s Prlsscipiο. τῷ αἰτίῳ.