PG 89, col. 1368
ἐν τῷ ἰδίῳ τόπῳ.
Μετὰ ταύτην τοίνυν παραλαμϐάνει τοῖος τρεῖς
ἐξαιρέτους μαθητάς. Οὐδὲ γὰρ ἦν εἰκὸς τὸν Ἰούδαν
θεατὴν γενέσθαι τῶν μυστηρίων τοσούτων· οὗτε δὲ
πάλιν μόνον αὑτὸν ἀπολειφθῆναι τῆς θέας, ἵνα
μὴ γένηται προδοσίας αὑτῷ πρόφασις, ὴ νομισθεῖσα
τῶν λοιπῶν αὑτοῦ προτίμησις. Διὸ μόνους τοὺς τρεῖς
παραλαμϐάνων ὁ Ἰησοῦς , ἀνάγει αὐτοὺς είς ὅροι
ὑψηλὸν (τί δὲ τῆς δόξης αὑτοῦ ὑψηλότερον ;) καὶ
κατιόἰαν. Μονότροπος γὰρ ἡ άῦλος ζωή. Καὶ ἀν-
αγαγὼν αὐτοὺς κάτωθεν ἄνωο οὑ τοσοῦτον τοπικῶς,
ὅσον θεωτικῶς· τουτέστι, χωρητικοὺς αὑτοὺς ποιη-
ne Β σας τῶν ὑπερϐάλλουσῶν αὑτοῦ ἐλλάμψεων· τότε
μετεμορφὼοη ἔμπροσθεν αὐτῶν. Καὶ πάλαι μὲν
μετεμορφώθη Ἰησοῦς ὁ Σωτὴρ, οὑκ ἐνώπιον άνορώ-
·πων, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου [latr/nr ὅτε Οὐχ ἁρπαγμὸν
ἡγήσατο, τὸ εἶναι ἴσα θεῷ, καὶ ἐκένωσεν ἑαυτὸν,
μορφὴν δούλου λαϐὼν , ὀ ἐν μορφῇ Θεοῦ excip-
κων. Τότε τοίνυν τὴν θείαν μορςρὴν, μορφῇ δούλου
μεταμορφωθεὶς, περιεκάλυψε ’ νῦν δὲ τὴν μορφὴν
ws δούλου πρὸς τὴν φυσικὴν ἀποκαθίστησιν · οὑκ
ἀποθέμενος μὲν τὴν οὑσίαν τὴν δουλικὴν· φαιδρὺ-
νας δὲ αὐτὴν τοῖς θεῖκοῖς ίδιώμασι. Μετεμορφωθη
οὖν ἔμπροσθεν αὐτῶν ο δεικνὺς αὑτοῖς, ὅτι οὕτω
μετασχηματίσει ποτὲ τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως
ἡμῶν , σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὑτοῦ
ποιῶν αὑτό. Καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ,
⁸ φησιν, ὡς ἥλιος · καὶ τὰ ιμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο
λευκὰ ὡσεί χιών. Οὑχ ὅτι δὲ πρὸς ἥλιον ἢ χιόνα
παράθεσιν ἔχει, ταῦτα γὲγραπται (τίς γάρ τοῦ
άσυγκρίτου σύγκρισιςς), ἀλλ’ ἐπειδὴ τῶν ινύλων
οὐδέν ἐστιν ἢ λαμπρότερον τοῦ ἡλίου, ἢ λευκό-
τερον τῆς χιόνος, ,μετρίως θέλων παραστῆσαι τὴν
ὑπερϐολὴν τοῦ φωτὸς, καὶτῆς λαμπρότητος. διὰ
τῶν γνωρίμων ὴ μίν ἐποιήσατο τὴν εἰκασίαν. Δηλοῖ
δὲ τῶν ἱματίων αὑτοῦ η ἐλλαμψις τῶν ἡμετέρων
σωμάτων τὴν ὑπαλλαγὴν. Ἡμεῖς γάρ αὐτῷ γεγύ-
ναμεν ἔνδυμα, ὅτι τὴν ἡμῶν περιεϐάλετο σάρκα.
Καὶ ἴσως τὸ μὲν πρόσωπον αὑτοῦ τὸ ἐλλάμψαν
ὡς ό ἣλιος, αὑτὸ τὸ ἴδιον αὑτοῦ σῶμα συμϐολικῶς
αἰνίττεταιο τὰ δὲ ἱμάτια αὑτοῦ τὰ ὡς χιὼν λευκὰ,
ex ι) τοὺς διἀὑτοῦ καθαιρομένους διὰ τῆς μεταποιητικῆς
καὶ άλλοιωτικῆς αὑτοῦ δυνάμεως. Διὰ γὰρ τοῦτο
καὶ χιόνι παρεικάζεται τὸ νοηθὲν ίμάτιον, ιπειόὴ
καὶ αὐτὸ μεταποιηθὲν καὶ ἑξαερωθὲν, ἐξ ὓδατος
γέγονε χιών. Ὀτι δὲ περιϐόλαιον αὑτοῦ γέγονε, καὶ
ἔσται πάλιν ή φύσις ἡμῶν, ἀκούσωμεν Ἡσαΐου λέ-
Μετεμορςρώθη τοίνυν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον
αὑτοῦ ὡς ό ἥλιος, καὶ τὰ ιμάτια αὑτοῦ ἐγένοντο
λευκὰ ὡς χιώνο καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωῡσῆς
καί Ἠλίας, συλλαλοῦντας αὐτῷ. Διορατικῶτεροι
⁸⁷ Matth. xxvii, 2. ⁵³ lsa. sus,
Μετὰ ταύτην τοίνυν παραλαμϐάνει τοῖος τρεῖς
ἐξαιρέτους μαθητάς. Οὐδὲ γὰρ ἦν εἰκὸς τὸν Ἰούδαν
θεατὴν γενέσθαι τῶν μυστηρίων τοσούτων· οὗτε δὲ
πάλιν μόνον αὑτὸν ἀπολειφθῆναι τῆς θέας, ἵνα
μὴ γένηται προδοσίας αὑτῷ πρόφασις, ὴ νομισθεῖσα
τῶν λοιπῶν αὑτοῦ προτίμησις. Διὸ μόνους τοὺς τρεῖς
παραλαμϐάνων ὁ Ἰησοῦς , ἀνάγει αὐτοὺς είς ὅροι
ὑψηλὸν (τί δὲ τῆς δόξης αὑτοῦ ὑψηλότερον ;) καὶ
κατιόἰαν. Μονότροπος γὰρ ἡ άῦλος ζωή. Καὶ ἀν-
αγαγὼν αὐτοὺς κάτωθεν ἄνωο οὑ τοσοῦτον τοπικῶς,
ὅσον θεωτικῶς· τουτέστι, χωρητικοὺς αὑτοὺς ποιη-
ne Β σας τῶν ὑπερϐάλλουσῶν αὑτοῦ ἐλλάμψεων· τότε
μετεμορφὼοη ἔμπροσθεν αὐτῶν. Καὶ πάλαι μὲν
μετεμορφώθη Ἰησοῦς ὁ Σωτὴρ, οὑκ ἐνώπιον άνορώ-
·πων, ἀλλὰ τοῦ ἰδίου [latr/nr ὅτε Οὐχ ἁρπαγμὸν
ἡγήσατο, τὸ εἶναι ἴσα θεῷ, καὶ ἐκένωσεν ἑαυτὸν,
μορφὴν δούλου λαϐὼν , ὀ ἐν μορφῇ Θεοῦ excip-
κων. Τότε τοίνυν τὴν θείαν μορςρὴν, μορφῇ δούλου
μεταμορφωθεὶς, περιεκάλυψε ’ νῦν δὲ τὴν μορφὴν
ws δούλου πρὸς τὴν φυσικὴν ἀποκαθίστησιν · οὑκ
ἀποθέμενος μὲν τὴν οὑσίαν τὴν δουλικὴν· φαιδρὺ-
νας δὲ αὐτὴν τοῖς θεῖκοῖς ίδιώμασι. Μετεμορφωθη
οὖν ἔμπροσθεν αὐτῶν ο δεικνὺς αὑτοῖς, ὅτι οὕτω
μετασχηματίσει ποτὲ τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως
ἡμῶν , σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὑτοῦ
ποιῶν αὑτό. Καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ,
⁸ φησιν, ὡς ἥλιος · καὶ τὰ ιμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο
λευκὰ ὡσεί χιών. Οὑχ ὅτι δὲ πρὸς ἥλιον ἢ χιόνα
παράθεσιν ἔχει, ταῦτα γὲγραπται (τίς γάρ τοῦ
άσυγκρίτου σύγκρισιςς), ἀλλ’ ἐπειδὴ τῶν ινύλων
οὐδέν ἐστιν ἢ λαμπρότερον τοῦ ἡλίου, ἢ λευκό-
τερον τῆς χιόνος, ,μετρίως θέλων παραστῆσαι τὴν
ὑπερϐολὴν τοῦ φωτὸς, καὶτῆς λαμπρότητος. διὰ
τῶν γνωρίμων ὴ μίν ἐποιήσατο τὴν εἰκασίαν. Δηλοῖ
δὲ τῶν ἱματίων αὑτοῦ η ἐλλαμψις τῶν ἡμετέρων
σωμάτων τὴν ὑπαλλαγὴν. Ἡμεῖς γάρ αὐτῷ γεγύ-
ναμεν ἔνδυμα, ὅτι τὴν ἡμῶν περιεϐάλετο σάρκα.
Καὶ ἴσως τὸ μὲν πρόσωπον αὑτοῦ τὸ ἐλλάμψαν
ὡς ό ἣλιος, αὑτὸ τὸ ἴδιον αὑτοῦ σῶμα συμϐολικῶς
αἰνίττεταιο τὰ δὲ ἱμάτια αὑτοῦ τὰ ὡς χιὼν λευκὰ,
ex ι) τοὺς διἀὑτοῦ καθαιρομένους διὰ τῆς μεταποιητικῆς
καὶ άλλοιωτικῆς αὑτοῦ δυνάμεως. Διὰ γὰρ τοῦτο
καὶ χιόνι παρεικάζεται τὸ νοηθὲν ίμάτιον, ιπειόὴ
καὶ αὐτὸ μεταποιηθὲν καὶ ἑξαερωθὲν, ἐξ ὓδατος
γέγονε χιών. Ὀτι δὲ περιϐόλαιον αὑτοῦ γέγονε, καὶ
ἔσται πάλιν ή φύσις ἡμῶν, ἀκούσωμεν Ἡσαΐου λέ-
Μετεμορςρώθη τοίνυν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον
αὑτοῦ ὡς ό ἥλιος, καὶ τὰ ιμάτια αὑτοῦ ἐγένοντο
λευκὰ ὡς χιώνο καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωῡσῆς
καί Ἠλίας, συλλαλοῦντας αὐτῷ. Διορατικῶτεροι
⁸⁷ Matth. xxvii, 2. ⁵³ lsa. sus,