PG 9, col. 212
autem excollenter et præoapue nominatur cognitio, τῶν παραπολλυμένων τῇ πλάνῃ, ε καὶ κχρῶν » ἐκ
ex mente et ratione formam accipit et characterem. μεταδόσεως τοῦ λόγου (81) τῆς ἀληθείας, oὕχ
per quam solæ potestates rstionis participes fiunt ὡς ἔτυχεν· ἀλλὰ γὰρ « οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐ-
cognitiones, quæ iis quæ apprehenduntur intelli- τοῦ ἐν κρίσει, » ἐπιλογισμῷ βαθεῖ· « οὗτος ἐσκόρππι-
cere applicantur. « Bonus est vir, inquit David, qui miseretur » eorum qui errore pereunt, « et commo-
dat » impertiendo verbum veritatis, non temere et ut contigit, sed enim « dispensabit sermones suos
cAPuT I.
Ad iltad redit quod fisse libr quinti probaserat, Græcos scilicet ab ffebræis pleraque furatos esse; qαοd ex
eo ulterius probat quod aliorum dicta a se invicem mutuati sint,
Πρὸ δὲ τῆς εἰς προκείμενον (82) ἐγχειρήσεως ἐν
προοιμίου εἴδει προσαποδοτέον τῷ πέρατι τοῦ πέp-
πτου Στρωματέως τὰ ἐνδέοντα. Ἐπεὶ γὰρ παρεστή-
σαμεν τὸ συμβολικὸν εἶδος ἀρχεῖον εἶναι, κεχρῆσθαε
δὲ αὐτῷ οὐ μόνον τοὺς προφήτας τοὺς παρʼ ἡμῖν,
ἀλλὰ καὶ τῶν Ἐλλήνων τῶν παλαιῶν τοὺς πλείονας,
καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὰ ἔθνη βαρβάρων οὐκ ὀλέ-
γους, ἐχρῆν δὲ καὶ τὰ μυστήρια ἐπελθεῖν τῶν τελου-
μένων. Ταῦτα μὲν ὑπερτίθεμαι διασαφήσειν, ὁπη-
νίκα ἂν τὰ περὶ ἀρχῶν τοῖς Ἐλλησιν εἰρημένα
ἐπιόντες διελέγχωμε· τῆσδε γὰρ ἔσεσθαι τῆς θεωρίας
ἐπιδείξομεν καὶ τὰ μυστήρια. Παραστήσαντες (25)
δὲ τὴν ἔμφασιν τῆς Ἐλληνικῆς διανοίας (84) ἐκ τῆς
ιὰ τῶν ραφῶν εἰς ἡμᾶς δεδομένης ἀληθείας πε-
ριαυγασθεῖσαν, καθʼ ὁ σημαινόμενον διήκειν εἰς αὐ-
xitatis ad ipsos pervenisse postea, si non sit grave τοὺς τὴν κλοπὴντῆς ἀληθείας ἐκδεχόμενοι, εἰ μὴ ἐπα-
dictu, demonstravimus: age ipsos Græcos furti in C χθὲς εἰπεῖν, ἀπεδείξαμεν. θέρε μάρτυρας τῆς κλο-
πῆς αὐτοὺς καθʼ ἐαυτῶν (85) παραστήσωμετ τεὺς
Ἐλληνας· οἱ γὰρ τὰ οἰκεῖα οὕτως ἄντικρυς παρ ἀλ-
λήλων ὑφαιρούμενοι βεβαιοῦσι μὲν τὸ κλέπται εἶναι,
σφετερίζεσθαι δʼ ὅμως καὶ ἄκοντες τὴν παρʼ ἡμῶν
ἀλήθειαν εἰς τοὺς ὀμοφύλους λάθρα διαδείκνυνται. Ε.
γὰρ (8β) μηδὲ ἑαυτῶν, σχολῇ γʼ ἄν τῶν ἡμετέρων
ἀφέξονται (87). Καὶ τὰ μὲν κατὰ φιλοσοφίαν σιωπή-
σομαι δόγματα, αὐτῶν ὁμολογούντων ἐγγράφως τῶν
τὰς αἰρέσεις διανεμομένων (88), ὡς μὴ ἀχάριστοι
ἐλεγχθεἔεν, παρὰ Σωκράτους εἰληφέναι καὶ κυριιώ-
τατα τῶν δογμάτων· ὀλίγοις δὲ τῶν καθωμιλημένων
καὶ παρὰ τοῖς Ἐλλησιν εὐδοκίμων ἀνδρῶν χρησά-
μενος μαρτυρίοις, τὸ κλεπτικὸν διελέγξας εἶδος αὐ-
Græcos, et eorum furandi genus in diversis tem- τῶν, ἐν διαφόροις (89) τοῖς χρόνοις καταχρώμενος,
poribus abunde convicero, convertar ad ea quρ ἐχt τὰ ἐξῆς τρέψομαι. θρφέως τοίνυν ποιήσαν-
τος,
Ὡς οὐ κύντερον ἢν καὶ ῥέγιον ἄλλο γυναικὸς,
(8ὲ) Διανοίας. Euseb. impress. et ms. ἐπι-
νοίας.
(85) Ἐαυτῶν. Euseb. impress.αὐτῶν.
(86) Εἰ γάρ. Ms. Joan. οἱ γάρ.
(87) Ἀφέξοτται. Ἀφέξωνται scribendum esse
putavit aliquis, qui in ms. Joan. ω superposuit
τῷ ο.
(88) Διανεμομένων. Euseb. impress. διανενεμη-
μένων. Ejusdem cod. ms. Joan. διανεμεμημένων
corrupte. Mox in eodem εὐρηθεῖεν prο ἐλεγ-
χθεῖεν.
(99) Ἐν δαφιροις. Euseb. impress. et ms. ἀδια-
ex mente et ratione formam accipit et characterem. μεταδόσεως τοῦ λόγου (81) τῆς ἀληθείας, oὕχ
per quam solæ potestates rstionis participes fiunt ὡς ἔτυχεν· ἀλλὰ γὰρ « οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐ-
cognitiones, quæ iis quæ apprehenduntur intelli- τοῦ ἐν κρίσει, » ἐπιλογισμῷ βαθεῖ· « οὗτος ἐσκόρππι-
cere applicantur. « Bonus est vir, inquit David, qui miseretur » eorum qui errore pereunt, « et commo-
dat » impertiendo verbum veritatis, non temere et ut contigit, sed enim « dispensabit sermones suos
cAPuT I.
Ad iltad redit quod fisse libr quinti probaserat, Græcos scilicet ab ffebræis pleraque furatos esse; qαοd ex
eo ulterius probat quod aliorum dicta a se invicem mutuati sint,
Πρὸ δὲ τῆς εἰς προκείμενον (82) ἐγχειρήσεως ἐν
προοιμίου εἴδει προσαποδοτέον τῷ πέρατι τοῦ πέp-
πτου Στρωματέως τὰ ἐνδέοντα. Ἐπεὶ γὰρ παρεστή-
σαμεν τὸ συμβολικὸν εἶδος ἀρχεῖον εἶναι, κεχρῆσθαε
δὲ αὐτῷ οὐ μόνον τοὺς προφήτας τοὺς παρʼ ἡμῖν,
ἀλλὰ καὶ τῶν Ἐλλήνων τῶν παλαιῶν τοὺς πλείονας,
καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὰ ἔθνη βαρβάρων οὐκ ὀλέ-
γους, ἐχρῆν δὲ καὶ τὰ μυστήρια ἐπελθεῖν τῶν τελου-
μένων. Ταῦτα μὲν ὑπερτίθεμαι διασαφήσειν, ὁπη-
νίκα ἂν τὰ περὶ ἀρχῶν τοῖς Ἐλλησιν εἰρημένα
ἐπιόντες διελέγχωμε· τῆσδε γὰρ ἔσεσθαι τῆς θεωρίας
ἐπιδείξομεν καὶ τὰ μυστήρια. Παραστήσαντες (25)
δὲ τὴν ἔμφασιν τῆς Ἐλληνικῆς διανοίας (84) ἐκ τῆς
ιὰ τῶν ραφῶν εἰς ἡμᾶς δεδομένης ἀληθείας πε-
ριαυγασθεῖσαν, καθʼ ὁ σημαινόμενον διήκειν εἰς αὐ-
xitatis ad ipsos pervenisse postea, si non sit grave τοὺς τὴν κλοπὴντῆς ἀληθείας ἐκδεχόμενοι, εἰ μὴ ἐπα-
dictu, demonstravimus: age ipsos Græcos furti in C χθὲς εἰπεῖν, ἀπεδείξαμεν. θέρε μάρτυρας τῆς κλο-
πῆς αὐτοὺς καθʼ ἐαυτῶν (85) παραστήσωμετ τεὺς
Ἐλληνας· οἱ γὰρ τὰ οἰκεῖα οὕτως ἄντικρυς παρ ἀλ-
λήλων ὑφαιρούμενοι βεβαιοῦσι μὲν τὸ κλέπται εἶναι,
σφετερίζεσθαι δʼ ὅμως καὶ ἄκοντες τὴν παρʼ ἡμῶν
ἀλήθειαν εἰς τοὺς ὀμοφύλους λάθρα διαδείκνυνται. Ε.
γὰρ (8β) μηδὲ ἑαυτῶν, σχολῇ γʼ ἄν τῶν ἡμετέρων
ἀφέξονται (87). Καὶ τὰ μὲν κατὰ φιλοσοφίαν σιωπή-
σομαι δόγματα, αὐτῶν ὁμολογούντων ἐγγράφως τῶν
τὰς αἰρέσεις διανεμομένων (88), ὡς μὴ ἀχάριστοι
ἐλεγχθεἔεν, παρὰ Σωκράτους εἰληφέναι καὶ κυριιώ-
τατα τῶν δογμάτων· ὀλίγοις δὲ τῶν καθωμιλημένων
καὶ παρὰ τοῖς Ἐλλησιν εὐδοκίμων ἀνδρῶν χρησά-
μενος μαρτυρίοις, τὸ κλεπτικὸν διελέγξας εἶδος αὐ-
Græcos, et eorum furandi genus in diversis tem- τῶν, ἐν διαφόροις (89) τοῖς χρόνοις καταχρώμενος,
poribus abunde convicero, convertar ad ea quρ ἐχt τὰ ἐξῆς τρέψομαι. θρφέως τοίνυν ποιήσαν-
τος,
Ὡς οὐ κύντερον ἢν καὶ ῥέγιον ἄλλο γυναικὸς,
(8ὲ) Διανοίας. Euseb. impress. et ms. ἐπι-
νοίας.
(85) Ἐαυτῶν. Euseb. impress.αὐτῶν.
(86) Εἰ γάρ. Ms. Joan. οἱ γάρ.
(87) Ἀφέξοτται. Ἀφέξωνται scribendum esse
putavit aliquis, qui in ms. Joan. ω superposuit
τῷ ο.
(88) Διανεμομένων. Euseb. impress. διανενεμη-
μένων. Ejusdem cod. ms. Joan. διανεμεμημένων
corrupte. Mox in eodem εὐρηθεῖεν prο ἐλεγ-
χθεῖεν.
(99) Ἐν δαφιροις. Euseb. impress. et ms. ἀδια-