PG 9, col. 233
Νήπιιος,δςπατέρα πτεινων, παῖδαςκαταλείπει(98),
βενοφῶν (99)λέγει« Ὁμοίωςγάρ μοινῦνφαίνομαι πε-
ποιηκέναι,ὡς, εἴτιςπατέρα ἀποκτείνας,τῶνπαίδωναὐ-
τοῦφείσαιτο.» Σοφοκλέουςτε ἐν Ἀντιγόνῃ ποιήσαντος,
Mητρός τʼ (1) ἐν ὅδου καὶ πατρὸς τετευχότων,
oὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἀναλάστοι (2) ποτέ·
Ἡρόδοτος λέγει· « Μητρὸς (3) καὶ πατρὸς οὐκ te
ὄντων, ἀδελφὸν ἄλλον οὐχ ἕξω. » Πρὸς τούτοις Θεο-
πόμπου (4) ποιήσαντος·
ἀἰς παῖδες οἱ γέροντες ὀρθῷ τῷ λόγῳ·
καὶ πρό γε τούτου, Σοφοκλέους ἐντῷ Πηλεῖ·
Πηἔέα τὸν Aέάκειον (5) οlκουρὸς μόνη
εροτταγωγῶ κάναπαιδεύω πάλιν·
άυᾶιν γὰρ αὕᾶις παῖς ό γηράσκων ἀνήρ·
Ἀντιφῶνὁ ῥήτωρ λέγει· « ηροτροφία γὰρ προσέοικε
παιιδοτροφίᾳ. » Ἀλλὰ καὶ ὁ φιλόσοφος Πλάτων (6),
« Ἀρʼ, ὡς ἔοικεν, ὁ γέρων δὶς παῖς γένατʼ ἄν. »
Καὶ μὴν Θουνυδίδου λέγοντος, « Μαραθωνῖται μόνοι
προκινδυνεῦσαι (7)· » Δημοσθένης εἶπεν· « Μὰ τοὺς
ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας. » Οὐδὲ ἐκεῖνα πα-
ραπέμψομαι· Κρατίνου ἐν Ποιτίνῃ (8) εἰπόντος·
ὴν μέν παρασκευὴν ἔσως γινώσκετε·
Ἀνδοκίδης ὁ ῥήτωρ λέγει· « Τὴν μὲν παρασκευὴν,
ῶ ἄνδρες δικασταὶ, καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἐχθρῶν
τῶν ἐμῶν σχεδόν τι πάντες εἴσεσθε. » Ὁμοίως καὶ
Κικίας ἐν τῷ πρὸς Λυσίαν ὑπὲρ καταθήκης t9),
« Τὴν μὲν παρασκευὴν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἀν-
τιδίκων ὁρᾶτε, ὦ ἄνδρες δικασταὶ, » φησίν. Καὶ
s P. Is Eo. oTTEER, o25-ss Eo. ARIS.
(98) Κτείνων... καταλείπει. Al. κτείνας... κατα-
ὐείποι, non male. Non absimile est illud lomeri de
Oreste, Odgss. ʼe
Ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφμένοιο λιπέσθαι
Ἀνδρός.
Sic juvat occiso natum genitore relinqui.
(99) δενοφῶν. Memoriæ lapsu Χenophonti tri-
huit, quæ sunt Herodoti lib. I.
(1) Μητρός τʼ. Antigones Sophocleæ dictum in
cognomine tragœdia v. 1028, ubi Μητρὸς δʼ exstat,
et mοx κεκευθότων prο τετευχότων.
(2) Ὁστις ἀναβλάοτοι. Eorte ὅστις ἂν βλάστῃ.
Ssυsoπο. Scribendum potius ὅστις ἂν βλάστοι, quod
habet Sophocles.
(3) δΜηαρός. Hæc dicit uxor lntaphernis, quæ
maluit fratrem, quam maritum et liberos, 4
morte aervare. Herodot. lib. m, cap. 119 : Ἀνὴρ
μέν μοι ἂν ἄλλος γένοιτο, εἰ δαίμων ἐθέλοι, καὶ
τέκνα ἄλλα, εἰ ταῦτα ἀποβάλοιμι· πατρὸς δὲ καὶ
μητρὸς οὐκ ἔτι μευ ζωόντων, ἀδελφεὸς αν ἄλλοςοὐδ. Athenæum citatur. Est autem πυτίνη, Iagena vimi-
ενὶ τρόππαῳ γένοιτο. « Maritus mihi alius, si dæmon
voluerit, atque alii liberi, si hos amisero, esse pos-
sunt:alius frater, patre et matre jam vita ddunctis,
nulla ratione potest esse. »
(4) Θεοπόμπου. Senarius est Τheopompi forte
comici, « Pueros senes bis esse recte dicitur. »
Plato lib. I, De republ.: Οὐ μόνον ἄρ, ὡς ἔοικεν,
ὁ γέρων δὶς παῖς γένοιτʼ ἂν, ἀλλὰ καὶ ὁ μεθυσθείς.
« Non solum igitur senex, ut videtur, bis erat puer,
sed ipse etiam temulentus. » Quem locum hic
indicari forte alirmare possis. Erasmus in prover-
bio, « Bis pueri senes, » multa similia ex aliis au-
ctoribus cum istis numerat, itaque reddit iambicis
hæc Sophocles:
Ego Peleum Æaco satum pueri invicems
Senemu puella moderor, atque tempero.
ffam iterum puer, quisquis senescit, redditur.
CoLεCr.
Pμruon. Ga. IXΧ.
βενοφῶν (99)λέγει« Ὁμοίωςγάρ μοινῦνφαίνομαι πε-
ποιηκέναι,ὡς, εἴτιςπατέρα ἀποκτείνας,τῶνπαίδωναὐ-
τοῦφείσαιτο.» Σοφοκλέουςτε ἐν Ἀντιγόνῃ ποιήσαντος,
Mητρός τʼ (1) ἐν ὅδου καὶ πατρὸς τετευχότων,
oὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἀναλάστοι (2) ποτέ·
Ἡρόδοτος λέγει· « Μητρὸς (3) καὶ πατρὸς οὐκ te
ὄντων, ἀδελφὸν ἄλλον οὐχ ἕξω. » Πρὸς τούτοις Θεο-
πόμπου (4) ποιήσαντος·
ἀἰς παῖδες οἱ γέροντες ὀρθῷ τῷ λόγῳ·
καὶ πρό γε τούτου, Σοφοκλέους ἐντῷ Πηλεῖ·
Πηἔέα τὸν Aέάκειον (5) οlκουρὸς μόνη
εροτταγωγῶ κάναπαιδεύω πάλιν·
άυᾶιν γὰρ αὕᾶις παῖς ό γηράσκων ἀνήρ·
Ἀντιφῶνὁ ῥήτωρ λέγει· « ηροτροφία γὰρ προσέοικε
παιιδοτροφίᾳ. » Ἀλλὰ καὶ ὁ φιλόσοφος Πλάτων (6),
« Ἀρʼ, ὡς ἔοικεν, ὁ γέρων δὶς παῖς γένατʼ ἄν. »
Καὶ μὴν Θουνυδίδου λέγοντος, « Μαραθωνῖται μόνοι
προκινδυνεῦσαι (7)· » Δημοσθένης εἶπεν· « Μὰ τοὺς
ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας. » Οὐδὲ ἐκεῖνα πα-
ραπέμψομαι· Κρατίνου ἐν Ποιτίνῃ (8) εἰπόντος·
ὴν μέν παρασκευὴν ἔσως γινώσκετε·
Ἀνδοκίδης ὁ ῥήτωρ λέγει· « Τὴν μὲν παρασκευὴν,
ῶ ἄνδρες δικασταὶ, καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἐχθρῶν
τῶν ἐμῶν σχεδόν τι πάντες εἴσεσθε. » Ὁμοίως καὶ
Κικίας ἐν τῷ πρὸς Λυσίαν ὑπὲρ καταθήκης t9),
« Τὴν μὲν παρασκευὴν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἀν-
τιδίκων ὁρᾶτε, ὦ ἄνδρες δικασταὶ, » φησίν. Καὶ
s P. Is Eo. oTTEER, o25-ss Eo. ARIS.
(98) Κτείνων... καταλείπει. Al. κτείνας... κατα-
ὐείποι, non male. Non absimile est illud lomeri de
Oreste, Odgss. ʼe
Ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφμένοιο λιπέσθαι
Ἀνδρός.
Sic juvat occiso natum genitore relinqui.
(99) δενοφῶν. Memoriæ lapsu Χenophonti tri-
huit, quæ sunt Herodoti lib. I.
(1) Μητρός τʼ. Antigones Sophocleæ dictum in
cognomine tragœdia v. 1028, ubi Μητρὸς δʼ exstat,
et mοx κεκευθότων prο τετευχότων.
(2) Ὁστις ἀναβλάοτοι. Eorte ὅστις ἂν βλάστῃ.
Ssυsoπο. Scribendum potius ὅστις ἂν βλάστοι, quod
habet Sophocles.
(3) δΜηαρός. Hæc dicit uxor lntaphernis, quæ
maluit fratrem, quam maritum et liberos, 4
morte aervare. Herodot. lib. m, cap. 119 : Ἀνὴρ
μέν μοι ἂν ἄλλος γένοιτο, εἰ δαίμων ἐθέλοι, καὶ
τέκνα ἄλλα, εἰ ταῦτα ἀποβάλοιμι· πατρὸς δὲ καὶ
μητρὸς οὐκ ἔτι μευ ζωόντων, ἀδελφεὸς αν ἄλλοςοὐδ. Athenæum citatur. Est autem πυτίνη, Iagena vimi-
ενὶ τρόππαῳ γένοιτο. « Maritus mihi alius, si dæmon
voluerit, atque alii liberi, si hos amisero, esse pos-
sunt:alius frater, patre et matre jam vita ddunctis,
nulla ratione potest esse. »
(4) Θεοπόμπου. Senarius est Τheopompi forte
comici, « Pueros senes bis esse recte dicitur. »
Plato lib. I, De republ.: Οὐ μόνον ἄρ, ὡς ἔοικεν,
ὁ γέρων δὶς παῖς γένοιτʼ ἂν, ἀλλὰ καὶ ὁ μεθυσθείς.
« Non solum igitur senex, ut videtur, bis erat puer,
sed ipse etiam temulentus. » Quem locum hic
indicari forte alirmare possis. Erasmus in prover-
bio, « Bis pueri senes, » multa similia ex aliis au-
ctoribus cum istis numerat, itaque reddit iambicis
hæc Sophocles:
Ego Peleum Æaco satum pueri invicems
Senemu puella moderor, atque tempero.
ffam iterum puer, quisquis senescit, redditur.
CoLεCr.
Pμruon. Ga. IXΧ.