PG 9, col. 664
μηνύειν, ἐπίσης τῷ, Ἀπεῦάλετο εἰς ὃ ἐκτίσθη τέλος
Καὶ ἔτι σαφέστερον καὶ διαρρήδην ὲν ἄλλοις λέγει·
"0(- ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτουο εἶτα ἐπι-
φέρει’ Πρωτότοκος πάσης κτίσεως’ ἀοράτου μὲν
γὰρ Θεοῦ είκόνα τὸν Λόγον τοῦ Λόγου, τοῦ ὲν ταύτό-
τητι’ πρωτότοκον δὲ πάσης κτίσεως, γεννηθεὶς ἁπα-
θῶς, κτίστης καὶ γενεσιάρχης τῆς ὅλης ἐγένετο κτί-
σεὼς τε καὶ οὐσίας. Ἐν αὑτῷ γὰρ ὁ Πατὴρ τὰ
πάντα εποίησεν ο ὅθεν καὶ μορφὴν δούλου λαϐεῖν
εἴρηται, οὺ μόνον τὴν σάρκα κατὰ τὴν παρουσίαν,
ὶλλὰ καὶ τὴν οὐσίαν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου · δούλη δὲ
ή οὐσία, ὼς ἂν παθητὴ καὶ ὑποκειμένη τῇ δραστη-
ρίῳ καὶ κυριωτάτῃ αἰτίᾳ.
K'. Τὸ γὰρ, Πρὸ ἑωσφόρον ἐγέννησά σε, οὕτως
ὲξακούομεν ἐπὶ τοῦ πρωτοκτίστου Θεοῦ Λόγου, καὶ
πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης, καὶ⁵ πρὸ πάσης κτίσεως τ’)
όνομά σου. .
KA'. Τὸ, Κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτούς·
ᾶρσεκ καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς· τὴν προϐολὴν
τὴν ἀρίστην φασὶν οἱ Οὑαλεντινιανοὶ τῆς σοφίας λέ-
γεσθαι, ἀφ’ ἦς τὰ μὲν ἀρῤενικὰή ἐκλογὴ, τὰ δὲ
θηλυκὰή κλῆσιςο καὶ τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἀγγελικὰ
καλοῦσι, τὰ θηλυκὰ δὲ ἑαυτοὺς, τὸ διαφέρον πνεῦμα.
Οὖτω καὶ ἐπὶ τοῦ Ἀδὰμ, τὸ μὲν ἀρρενικὸν ἔμεινεν
αὐτῷ, πᾶν δὲ τὸ θηλυκὸν σπέρμα ἄρα ἀπ’ αὑτοῦ
Εὔα γέγονεν, ἀφ’ ἧς αἱ θήλειαι, ὡς ἀπ’ ἐκείνου οἱ
ἄρρενες’ τὰ οὖν ἀρρενικὰ μετὰ τοῦ Λόγου συνε-
στάλη· τὰ θηλυκὰ δὲ, ἀπανδρωθέντα, ἑνοῦται τοῖς
ἀγγέλοις, καὶ είς Πλήρωμα χωρεῖ. Διὰ τοῦτο ή γυνὴ
εἰς ἄνδρα μετατίθεσθαι λέγεται, καὶ ἡ ἐνταῦθα Ἐκ-
κλησία εἰς ἀγγέλους.
KB'. Kal. ὅταν εἴπῃ ό Ἀπόστολος· Ἐπεὶ τι ποιή-
σουσιν oi ,ϐαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν (77);
zatus sit, qua; mersa) sunthaeniaret nugae. Chryse
stumi expositio, quod nos ipsi qui intingimur, ὑπὲρ
τῶν νεκρῶν ιιιιριήεηιυτ pro mortuis noStris corpo~
ribus, et in [idem resurrectionis illorum, quam ore
profiteamur dum symbolum reddimus, et signo re-
przesentemus, dum'_aquis immergimur et emergi-
inus, ac piscinam Pauli phrasi pro sepulcro ha-
bemus in’ mortem Christi baptizati illique conse-
pulti, ipsa una vera dignaque Paulo et argumento
haberi possit, frustraque est quidquid in eam arietat
Scaliger. quod non scriptuin’sitg,’ ὑπὲρ νεκρῶν βα-
πτιζόμενοι, sed ὑπὲρ τῶννεκρῶνμιιιαὶιο articulo,
quod est ὁριστικόν, quasi baptizari pro uno aliquo
mortuoruu'i, non quasigcneratim pro mortuis ad
resurrectionis astrneudaiu iidem. Certe argutus
homo, ut vim Graecae vocis agnoverit quam ha-
ctenus parum, adverterunt etiam acutissimi inter-
pretes, lloau. Clirysqstonius et Caeci alii, imo certe
adverterent qui in Graecis et tyroues sint, sicque
Καὶ ἔτι σαφέστερον καὶ διαρρήδην ὲν ἄλλοις λέγει·
"0(- ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτουο εἶτα ἐπι-
φέρει’ Πρωτότοκος πάσης κτίσεως’ ἀοράτου μὲν
γὰρ Θεοῦ είκόνα τὸν Λόγον τοῦ Λόγου, τοῦ ὲν ταύτό-
τητι’ πρωτότοκον δὲ πάσης κτίσεως, γεννηθεὶς ἁπα-
θῶς, κτίστης καὶ γενεσιάρχης τῆς ὅλης ἐγένετο κτί-
σεὼς τε καὶ οὐσίας. Ἐν αὑτῷ γὰρ ὁ Πατὴρ τὰ
πάντα εποίησεν ο ὅθεν καὶ μορφὴν δούλου λαϐεῖν
εἴρηται, οὺ μόνον τὴν σάρκα κατὰ τὴν παρουσίαν,
ὶλλὰ καὶ τὴν οὐσίαν ἐκ τοῦ ὑποκειμένου · δούλη δὲ
ή οὐσία, ὼς ἂν παθητὴ καὶ ὑποκειμένη τῇ δραστη-
ρίῳ καὶ κυριωτάτῃ αἰτίᾳ.
K'. Τὸ γὰρ, Πρὸ ἑωσφόρον ἐγέννησά σε, οὕτως
ὲξακούομεν ἐπὶ τοῦ πρωτοκτίστου Θεοῦ Λόγου, καὶ
πρὸ ἡλίου καὶ σελήνης, καὶ⁵ πρὸ πάσης κτίσεως τ’)
όνομά σου. .
KA'. Τὸ, Κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτούς·
ᾶρσεκ καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς· τὴν προϐολὴν
τὴν ἀρίστην φασὶν οἱ Οὑαλεντινιανοὶ τῆς σοφίας λέ-
γεσθαι, ἀφ’ ἦς τὰ μὲν ἀρῤενικὰή ἐκλογὴ, τὰ δὲ
θηλυκὰή κλῆσιςο καὶ τὰ μὲν ἀρρενικὰ ἀγγελικὰ
καλοῦσι, τὰ θηλυκὰ δὲ ἑαυτοὺς, τὸ διαφέρον πνεῦμα.
Οὖτω καὶ ἐπὶ τοῦ Ἀδὰμ, τὸ μὲν ἀρρενικὸν ἔμεινεν
αὐτῷ, πᾶν δὲ τὸ θηλυκὸν σπέρμα ἄρα ἀπ’ αὑτοῦ
Εὔα γέγονεν, ἀφ’ ἧς αἱ θήλειαι, ὡς ἀπ’ ἐκείνου οἱ
ἄρρενες’ τὰ οὖν ἀρρενικὰ μετὰ τοῦ Λόγου συνε-
στάλη· τὰ θηλυκὰ δὲ, ἀπανδρωθέντα, ἑνοῦται τοῖς
ἀγγέλοις, καὶ είς Πλήρωμα χωρεῖ. Διὰ τοῦτο ή γυνὴ
εἰς ἄνδρα μετατίθεσθαι λέγεται, καὶ ἡ ἐνταῦθα Ἐκ-
κλησία εἰς ἀγγέλους.
KB'. Kal. ὅταν εἴπῃ ό Ἀπόστολος· Ἐπεὶ τι ποιή-
σουσιν oi ,ϐαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν (77);
zatus sit, qua; mersa) sunthaeniaret nugae. Chryse
stumi expositio, quod nos ipsi qui intingimur, ὑπὲρ
τῶν νεκρῶν ιιιιριήεηιυτ pro mortuis noStris corpo~
ribus, et in [idem resurrectionis illorum, quam ore
profiteamur dum symbolum reddimus, et signo re-
przesentemus, dum'_aquis immergimur et emergi-
inus, ac piscinam Pauli phrasi pro sepulcro ha-
bemus in’ mortem Christi baptizati illique conse-
pulti, ipsa una vera dignaque Paulo et argumento
haberi possit, frustraque est quidquid in eam arietat
Scaliger. quod non scriptuin’sitg,’ ὑπὲρ νεκρῶν βα-
πτιζόμενοι, sed ὑπὲρ τῶννεκρῶνμιιιαὶιο articulo,
quod est ὁριστικόν, quasi baptizari pro uno aliquo
mortuoruu'i, non quasigcneratim pro mortuis ad
resurrectionis astrneudaiu iidem. Certe argutus
homo, ut vim Graecae vocis agnoverit quam ha-
ctenus parum, adverterunt etiam acutissimi inter-
pretes, lloau. Clirysqstonius et Caeci alii, imo certe
adverterent qui in Graecis et tyroues sint, sicque