PG 93, col. 795
nostri portare potui nus ’ί 2 Tus is est autem et Patr Α mino, et oti‘crent filii Aaron sacerdotis sanguinem
ranti ". Quod vide quemadmodum interpretetur :
Num/uid de bobus cura est Deo ’³ ?an propter nos
haec dicit, quia debet in spe qui arat arare, et qui
Seminatin spe fructus colligendi. Maseulnin vero
esse munus , sive oblationem, et. immaculatum
vult: masculum quidem. ut nullatenus mandatorum
efl'eminelur, sive emollescat operator; immaculatum
vero, sive purum, ut nequaquam justitia iniquitatem
permisceat, nec simulatione virtutem commaculet.
Sed ad ostium tabernaculi testimonii, sive, secun-
dum LXX , ad tabernaculum testimonii jussit mu- “
nus olierri. Tabernaeulum autem testimonii hoc
loco, non solutn cmli, illic quippe nostram oportet
esse conversationem, sed et conscientia nostra
intelligitur; in ea enim cogitationes habitant,qua2
testimonium pro nobis aut contra nos redditurze
sunt. Αιι placandum sibi Dominum. Secundum Se»
ptuagiuta autem, esse hoc et acceptum dicit. Cur
autem? Oil'crenti videlicet, et oranti in conspectu
Domini. Si enim acceptum nobis vere sit. et cor
nostrum recte judicans, nullique adhaerens passio-
ni, probaverit munus esse ad suscipiendum dignum,
tunc orare in conspectu Domini, id est, remissio-
nem nobis in conspectu Domini possumus obtinere,
ad cor enim inclinatur Deus, secundum quod seri-
hens Joannes Theologus nos docuit. Et coram ipso
suadebimus corda nostra : Quia si reprehendit uol
τοι· nostrum, et scimus quia major est Deus corde
nostro. et cognoscit omnia. Dilectissimi, si cor no-
strum non reprehendamus, confidentiam habemus ad
Deum "‘.
Vsus. 4. ‹ Ponetque manus super caput llO-'
stite, et acceptabilis erit, atque in expiatione ejus
proficiens. ι
Quod nos hostiam dicimus, Gricce dicitur κάρ-
πωμα, quod specialiter intelligibile holocaustum-
signilicatur. quia omne mandatum frnctiiicat, quod
per spiritalem conversationem ellieilur holocau-
stum. Propterea et mamun in caput hostiae ponere
eum qui offeret, jubet, ut caput quidem hostia: hoc
ιορο initium [minam εοηνὲνδηίῖοηίε intelligatur. ῐ) ditis in habitationibus vestris , quia anima carnisin
Qui autem oll‘eret eum, ipse sibi causa huiusmodi
promissionis approbatur, utpote sponte ad hanc ve—
nietis: donum quippe oll‘eret, omne autem donum
voluntarium estJu‘rgo si promissionem suam trans-
gressus iucrit, semetipsum, cum poenas luit, accuset.
' Sicautemeiaceeptahilis erit,et ad expiationem pro-
ilcicns. quando pr.edicaverit et confitebitur, et po-
sitionem manus inaniiestaverlt , quia spontaneo
motu. etnon necessitate compulsus, nec exactus hoc
oLtulJ. sacrificium. ί
Vens. 5.9. ‹ lmmolabitque vitulum coram Do-
“ Act. xv. 10. ¹¹ Dent xw, είς lCor. is, 9.
⁵³ Ibid.
".9. ³⁷ Matth. Χ, 59. ³⁸ Ι-ὶκοιι. xx, “2.5.
ranti ". Quod vide quemadmodum interpretetur :
Num/uid de bobus cura est Deo ’³ ?an propter nos
haec dicit, quia debet in spe qui arat arare, et qui
Seminatin spe fructus colligendi. Maseulnin vero
esse munus , sive oblationem, et. immaculatum
vult: masculum quidem. ut nullatenus mandatorum
efl'eminelur, sive emollescat operator; immaculatum
vero, sive purum, ut nequaquam justitia iniquitatem
permisceat, nec simulatione virtutem commaculet.
Sed ad ostium tabernaculi testimonii, sive, secun-
dum LXX , ad tabernaculum testimonii jussit mu- “
nus olierri. Tabernaeulum autem testimonii hoc
loco, non solutn cmli, illic quippe nostram oportet
esse conversationem, sed et conscientia nostra
intelligitur; in ea enim cogitationes habitant,qua2
testimonium pro nobis aut contra nos redditurze
sunt. Αιι placandum sibi Dominum. Secundum Se»
ptuagiuta autem, esse hoc et acceptum dicit. Cur
autem? Oil'crenti videlicet, et oranti in conspectu
Domini. Si enim acceptum nobis vere sit. et cor
nostrum recte judicans, nullique adhaerens passio-
ni, probaverit munus esse ad suscipiendum dignum,
tunc orare in conspectu Domini, id est, remissio-
nem nobis in conspectu Domini possumus obtinere,
ad cor enim inclinatur Deus, secundum quod seri-
hens Joannes Theologus nos docuit. Et coram ipso
suadebimus corda nostra : Quia si reprehendit uol
τοι· nostrum, et scimus quia major est Deus corde
nostro. et cognoscit omnia. Dilectissimi, si cor no-
strum non reprehendamus, confidentiam habemus ad
Deum "‘.
Vsus. 4. ‹ Ponetque manus super caput llO-'
stite, et acceptabilis erit, atque in expiatione ejus
proficiens. ι
Quod nos hostiam dicimus, Gricce dicitur κάρ-
πωμα, quod specialiter intelligibile holocaustum-
signilicatur. quia omne mandatum frnctiiicat, quod
per spiritalem conversationem ellieilur holocau-
stum. Propterea et mamun in caput hostiae ponere
eum qui offeret, jubet, ut caput quidem hostia: hoc
ιορο initium [minam εοηνὲνδηίῖοηίε intelligatur. ῐ) ditis in habitationibus vestris , quia anima carnisin
Qui autem oll‘eret eum, ipse sibi causa huiusmodi
promissionis approbatur, utpote sponte ad hanc ve—
nietis: donum quippe oll‘eret, omne autem donum
voluntarium estJu‘rgo si promissionem suam trans-
gressus iucrit, semetipsum, cum poenas luit, accuset.
' Sicautemeiaceeptahilis erit,et ad expiationem pro-
ilcicns. quando pr.edicaverit et confitebitur, et po-
sitionem manus inaniiestaverlt , quia spontaneo
motu. etnon necessitate compulsus, nec exactus hoc
oLtulJ. sacrificium. ί
Vens. 5.9. ‹ lmmolabitque vitulum coram Do-
“ Act. xv. 10. ¹¹ Dent xw, είς lCor. is, 9.
⁵³ Ibid.
".9. ³⁷ Matth. Χ, 59. ³⁸ Ι-ὶκοιι. xx, “2.5.