PG 94, col. 1451
sensuset imaginationis, ex iis quae sunt ea quae
non sunt, componentis et effingentis, ut hippocen-
taurorum et tragelaphorum eflictio rem non si-
gnificat; vel nuda est vox significationis expers,
ut scindapsus et hlitiri. Si secundum dicitis, incar-
nationis mysterium mera imaginatio atque illusio
erit : si primum, uti duas naturas cogitatione con-
sideratis, cum consideratio sit eorum qua: sunt,
cur ca qute sunt non numeretis; quando sancti
Patres non naturas, sed harum distantiam cogita— Β
tione intelligi dixerunt? Nam ubi natura: cogita-
tione dirimuntur, inquit? Quod si cogitatione di-
rimantur, manifestum est eas non actu vel exsi-
stentia distare. Si enim quod c0gitatione spectatur,
exsistentia est, cogitatione autem distantiam na-
turarum fieri ait Pater" :actu igitur et exsistan-
tia distantiam dixerit, quod fieri nequit. Vos igi-
tur cum post unitionem, divinitatem et humanitatem
in Christo dicitis non re et actu cas fatemini :
ergo ex vestra sententia, neque Deus erit re et
veritate, neque homo, sed aliud quid praeter haec.
50. Rursus, si contemplatione tenus dicitis duas
Christi naturas, quandoquidem contemplatio rerum
exsistentium est, ut harum rerum periti tradidere.
necessario prorsus natura; Christi sunt. Quod si
sunt, ecquid ergo numerum ceu terriculamentum
aliquod fugitis?
3|. Sin autem aitis quod, qui naturas duas dicit,
dividat mysterium incarnationis, duosque Chri-
stos elIutiat : qui ergo unionem ex naturis duabus
dicit, ex duobus proinde Christis unionem enun-
ti'at.
5'2. Si dicendo duas naturas, Christum dividi-
tis, in unitione vero naturas duas asseritis, in uni-
tione igitur unionem dividitis, ut ex vestra Opi-
‘nione unitio divisio sit.
55. Natura et natura unius esse natum nun-
’” ’(μιιιηι dicentur, sed unius forsan hypostasis : nec
hypostasis ct hypostasis unius dicentur hypostasis,
sed unius natura. Qui igitur ea ex quibus constat
Christus, unius natura: esse affirmatis, hypostases
has, ct non naturus esse fateamini. Sin autem, ante-
posita veritate mendacio, ea, ex quibus est Chri-
stus, post unitionem unius hypostasis esse dicatis,
naturas istaec eSSc confitemini.
'54. Si discrimen naturarum etiam post unitio-
lncm agnoscitis, quomodo plurali numero naturas
ι’ Gregor. Naz. orat. 56 ς Cyrill. epist. 2 ad Suec.
ι forte, τῷ. κιεεεηιιιιηι, πρᾶγμα οὑ. ηερε) periodus deest in Arab.
eg. κατὰ θεωρίαν.
Cyrillus utique et Gregorius. ω
non sunt, componentis et effingentis, ut hippocen-
taurorum et tragelaphorum eflictio rem non si-
gnificat; vel nuda est vox significationis expers,
ut scindapsus et hlitiri. Si secundum dicitis, incar-
nationis mysterium mera imaginatio atque illusio
erit : si primum, uti duas naturas cogitatione con-
sideratis, cum consideratio sit eorum qua: sunt,
cur ca qute sunt non numeretis; quando sancti
Patres non naturas, sed harum distantiam cogita— Β
tione intelligi dixerunt? Nam ubi natura: cogita-
tione dirimuntur, inquit? Quod si cogitatione di-
rimantur, manifestum est eas non actu vel exsi-
stentia distare. Si enim quod c0gitatione spectatur,
exsistentia est, cogitatione autem distantiam na-
turarum fieri ait Pater" :actu igitur et exsistan-
tia distantiam dixerit, quod fieri nequit. Vos igi-
tur cum post unitionem, divinitatem et humanitatem
in Christo dicitis non re et actu cas fatemini :
ergo ex vestra sententia, neque Deus erit re et
veritate, neque homo, sed aliud quid praeter haec.
50. Rursus, si contemplatione tenus dicitis duas
Christi naturas, quandoquidem contemplatio rerum
exsistentium est, ut harum rerum periti tradidere.
necessario prorsus natura; Christi sunt. Quod si
sunt, ecquid ergo numerum ceu terriculamentum
aliquod fugitis?
3|. Sin autem aitis quod, qui naturas duas dicit,
dividat mysterium incarnationis, duosque Chri-
stos elIutiat : qui ergo unionem ex naturis duabus
dicit, ex duobus proinde Christis unionem enun-
ti'at.
5'2. Si dicendo duas naturas, Christum dividi-
tis, in unitione vero naturas duas asseritis, in uni-
tione igitur unionem dividitis, ut ex vestra Opi-
‘nione unitio divisio sit.
55. Natura et natura unius esse natum nun-
’” ’(μιιιηι dicentur, sed unius forsan hypostasis : nec
hypostasis ct hypostasis unius dicentur hypostasis,
sed unius natura. Qui igitur ea ex quibus constat
Christus, unius natura: esse affirmatis, hypostases
has, ct non naturus esse fateamini. Sin autem, ante-
posita veritate mendacio, ea, ex quibus est Chri-
stus, post unitionem unius hypostasis esse dicatis,
naturas istaec eSSc confitemini.
'54. Si discrimen naturarum etiam post unitio-
lncm agnoscitis, quomodo plurali numero naturas
ι’ Gregor. Naz. orat. 56 ς Cyrill. epist. 2 ad Suec.
ι forte, τῷ. κιεεεηιιιιηι, πρᾶγμα οὑ. ηερε) periodus deest in Arab.
eg. κατὰ θεωρίαν.
Cyrillus utique et Gregorius. ω