PG 94, col. 1462
γνωριζόμενος φύσεσιν.
νη¹. Ἐπιστήσατε δὲ, ὼς ὲν δυσὶν αὑτὸν χιμάροις ὁ
ακὰριος διαγράφει nemo; , ἀλλ’ ὀὗ πρὸς τὰς*
ποστάσεις, ἀλλὰ πρὸς τὸ διάφορον τοῦ ζῶντος καὶ
αὖ τεθυμένον, τὸ παράδειγμα φέρει. Καὶ τοῦτο δέ
αμεν. ὼς ὲκ δύο κτιστῶν τάχα που γενέσθαι μίαν
3x ἀδύνατον φύσιν · ὲκ δὲ κτιστοῦ καὶ ἀκτέστου
,ίαν φύσιν γενέσθαι ἀμήχανον, ἢ τῶν δύο μετέχου-
αν, ἢ ἔτερόν τι παρὰ ταῦτα, κατὰ τὸν θεολόγον
’ρηγόριον (5)- Πῶς γὰρ ὴ αὑτὴ ήρξατό τε τοῦ εἶναι,
tuo; spias-.0;
νθ’. Et ταυτόν ἐστιν είπεῖν, ἐκ θεότητός τε καί
ῐνθρωπότητος, καὶ ὲκ δύο φύσεων, δύο φύσεις
ὲν τῷ Χριστῷ μετὰ τὴν ’ἕνωσιν μὴ λέγοντες, οὐδὲ
θεότητα καὶ ἀνθρωπότητα ὲν αύτῷ μετὰ τὴν ἕνωσιν
ὁμο) ογεῖτε.
ξ’. Τὰ μιᾶς οὐσίας, τὰς αὐτὰς ἁπαραλεὶπτως ἔξει
διαφοράς. Οὔτε γὰρ, ἐπειδὴ λογικὸς ό ἄνθρωπος, καὶ
λογικὸς ὁ ἄγγελος, μία φύσις ἀγγέλου καὶ ἀνθ peiuro.»
λεχθήσεται. Ἀθάνατος γὰρ ὁ ἄγγελος . θνητὸς δξ ὁ
ἄνθρωπος, καὶ ού πάντη τὴν ὁμοίωσιν ἔχει. Καὶ
θνητὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος. θνητὸς δὲ καὶ ὁ κύων · ἀλλὰ
λογικὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος, ὁ δὲ κύων ἄλογος , καὶ οὗ
μιᾶς φύσεως. Ἀνάγκη τοίνυν τὰ μιᾶς οὐσίας, τὰς
αὑτὰς ἀπαραλείπτως ἔχειν οὐσιῶδεις διαφοράς. Et
τοίνυν μία οὐσία τῆς τοῦ Θεοῦ Λόγου θεότητος καὶ
τῆς σαρκὸς αὑτοῦ, αί αὐταὶ διαφοραὶ ἀμφοῖν ἀπαρα-
λείπτως ἔσονται.
ξεί. Εἰ τὰ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς, μὴ ὲν αὐτῷ, ἢ ᾶπ-
ὡλοντο, ἢ ὲν ἑτέρῳ · καὶ πού , δείξατε.
est. Et ἐπὶτῶν ὁμοουσίων ἡ μία φύσις λεγομένης
ταυτότητα φύσεως, οὐχ ὑποστάσεως, δηλοῖ, πῶς
ἐπὶ τῶν ὲτεροουσίων, αἱ δύο φύσεις, ού τὸ διάφοσ
ρον τῶν οὐσιῶν, ἀλλ’ ὑποστάσεων δηλώσει διιιίρε⁸
σιν ;
ξγ’. Τὰ πρός τι ἅμα, καὶ ἀεὶ ἅμα· ἡ δὲ ἓνωσις
καὶ τὰ ἐνωθέντα, τῶν πρός τι, Ἅμα οὖν ἠ ἒνωσις
καὶτὰ ὲνωθέντα. Ἢ τοίνυν καὶ τὰ ἑνωθέντα κηρύ-
ξατε, ἢ καὶ τὴν ἕνωσιν παύσατε. Καὶ τίς λοιπὸν τῆς
διαιρέσεως αἴτιος ;
ξδ’. Τὸ ἄλλος καὶ ἄλλος ὑποστάσεων ἀντωνυμίαι·
φύσεων δὲ τὸ ἄλλο καὶ ἄλλο, κατὰ τὸν θεολόγον
Γρηγόριον. Ei οὖν ἀεὶ τὸ ἄλλος καὶ ἄλλος επὶ τῆς
θεολογίας τὰς ὑποστάσεις δηλοῖ’ ἄρα καὶ τὸ ἄλλο
³⁸ Greg. epist.l ad Cledon.
NOTAE.
Gregorius, manatura erepit esse? et non esse Cato-
rutti Theologi locus obvius non est.
νη¹. Ἐπιστήσατε δὲ, ὼς ὲν δυσὶν αὑτὸν χιμάροις ὁ
ακὰριος διαγράφει nemo; , ἀλλ’ ὀὗ πρὸς τὰς*
ποστάσεις, ἀλλὰ πρὸς τὸ διάφορον τοῦ ζῶντος καὶ
αὖ τεθυμένον, τὸ παράδειγμα φέρει. Καὶ τοῦτο δέ
αμεν. ὼς ὲκ δύο κτιστῶν τάχα που γενέσθαι μίαν
3x ἀδύνατον φύσιν · ὲκ δὲ κτιστοῦ καὶ ἀκτέστου
,ίαν φύσιν γενέσθαι ἀμήχανον, ἢ τῶν δύο μετέχου-
αν, ἢ ἔτερόν τι παρὰ ταῦτα, κατὰ τὸν θεολόγον
’ρηγόριον (5)- Πῶς γὰρ ὴ αὑτὴ ήρξατό τε τοῦ εἶναι,
tuo; spias-.0;
νθ’. Et ταυτόν ἐστιν είπεῖν, ἐκ θεότητός τε καί
ῐνθρωπότητος, καὶ ὲκ δύο φύσεων, δύο φύσεις
ὲν τῷ Χριστῷ μετὰ τὴν ’ἕνωσιν μὴ λέγοντες, οὐδὲ
θεότητα καὶ ἀνθρωπότητα ὲν αύτῷ μετὰ τὴν ἕνωσιν
ὁμο) ογεῖτε.
ξ’. Τὰ μιᾶς οὐσίας, τὰς αὐτὰς ἁπαραλεὶπτως ἔξει
διαφοράς. Οὔτε γὰρ, ἐπειδὴ λογικὸς ό ἄνθρωπος, καὶ
λογικὸς ὁ ἄγγελος, μία φύσις ἀγγέλου καὶ ἀνθ peiuro.»
λεχθήσεται. Ἀθάνατος γὰρ ὁ ἄγγελος . θνητὸς δξ ὁ
ἄνθρωπος, καὶ ού πάντη τὴν ὁμοίωσιν ἔχει. Καὶ
θνητὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος. θνητὸς δὲ καὶ ὁ κύων · ἀλλὰ
λογικὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος, ὁ δὲ κύων ἄλογος , καὶ οὗ
μιᾶς φύσεως. Ἀνάγκη τοίνυν τὰ μιᾶς οὐσίας, τὰς
αὑτὰς ἀπαραλείπτως ἔχειν οὐσιῶδεις διαφοράς. Et
τοίνυν μία οὐσία τῆς τοῦ Θεοῦ Λόγου θεότητος καὶ
τῆς σαρκὸς αὑτοῦ, αί αὐταὶ διαφοραὶ ἀμφοῖν ἀπαρα-
λείπτως ἔσονται.
ξεί. Εἰ τὰ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς, μὴ ὲν αὐτῷ, ἢ ᾶπ-
ὡλοντο, ἢ ὲν ἑτέρῳ · καὶ πού , δείξατε.
est. Et ἐπὶτῶν ὁμοουσίων ἡ μία φύσις λεγομένης
ταυτότητα φύσεως, οὐχ ὑποστάσεως, δηλοῖ, πῶς
ἐπὶ τῶν ὲτεροουσίων, αἱ δύο φύσεις, ού τὸ διάφοσ
ρον τῶν οὐσιῶν, ἀλλ’ ὑποστάσεων δηλώσει διιιίρε⁸
σιν ;
ξγ’. Τὰ πρός τι ἅμα, καὶ ἀεὶ ἅμα· ἡ δὲ ἓνωσις
καὶ τὰ ἐνωθέντα, τῶν πρός τι, Ἅμα οὖν ἠ ἒνωσις
καὶτὰ ὲνωθέντα. Ἢ τοίνυν καὶ τὰ ἑνωθέντα κηρύ-
ξατε, ἢ καὶ τὴν ἕνωσιν παύσατε. Καὶ τίς λοιπὸν τῆς
διαιρέσεως αἴτιος ;
ξδ’. Τὸ ἄλλος καὶ ἄλλος ὑποστάσεων ἀντωνυμίαι·
φύσεων δὲ τὸ ἄλλο καὶ ἄλλο, κατὰ τὸν θεολόγον
Γρηγόριον. Ei οὖν ἀεὶ τὸ ἄλλος καὶ ἄλλος επὶ τῆς
θεολογίας τὰς ὑποστάσεις δηλοῖ’ ἄρα καὶ τὸ ἄλλο
³⁸ Greg. epist.l ad Cledon.
NOTAE.
Gregorius, manatura erepit esse? et non esse Cato-
rutti Theologi locus obvius non est.