PG 94, col. 1505
dum ‘forte illum esse, quem Damasceno tribuimus. litsi enim sanetum martyrem adversus
Manichaeos dialogum edidisse didici ex Georgio _Scholario, _versus tinem libri, quem contra
Eatinos Jtlannni, pomneno ATrapezuntio imperatori nuncupavit,quique asservatur bibliotheca
cmlo discrepat a "style et argumentandi ratione quis animadvertuntur in D_i_alog_is qui Ma-
ximo ‘tnibnunturnQuinimo pauca ishaec verba, quaa'Scbolarius ex Maximi colloquio deprom-
psit, IPLSEJIVEGM ὲκ τῆς ὑποστάσεως ὲκπσρεύετα
procedit, in nostro nuSquam occurrunt.
Joannes itaque _ Damascenus dialogum hunc; scripsit contra Manichteos, quando in Syriae
partibus sub Paulicianorum nomine, Paulo et Joanne auctoribus, denuo pullulare atque in—
valescere cmperunt, ita ut caliphas, seu principes Arabum Mohammedanos’, Orientis ea" aetate
valescere coeperunt, lla ut can nas, seu principes manum monammeaanos, umentis ea aetate
dominos, adversus fideles eatgglicos exstimularent. Narrat Theophanes Walidum,_l_i_ujus
nominis secundum,_sanctissimo Damascenorum episcopo Petro idcirco linguam abscidisse,
eumque exsilio multasse, qnia contra Arabes et 'Manichteos scripserat. Id 'porro imperante
ξτες)ηέ Isauro, dum_tloreret'Damascenus noster, contigit. Quin etiam circa Copronymi,'l.eonis
filii, undecimum 429 annum, eodemnimpio imperatore. annuente et duce, inulti es his hae-
reticis in Thraciam“ migravere ; unde Bulgariam’postmodum infestarunt, tum deinde in Oc-
cidentis partes, penetrarunt. Horum enim nepotes fuerunt A_l_big_enses in Galliis, et Patarini
in ItaliafNe igitur Manichtei astu suo atque vafritie fidelibus illuderent, eorum impia deliria
profanaque dogmata praecipua exponit ': variis eos argumentis exagitat, innumeras 'ex princi-
piis ipsorumco'nclusiones deducendo, quibus persentiscant omnes, haeresim hanc talem esse,
quea _'non fidei solum, verum etiam probis moribus perniciosissima sit, et rerum publicarum
statui et regimini insidietur. Severitatem legum memorat, quae cum haereticos alios levibus
gemis aflicerent, istos capite atque etiam flammis punit-ent. Quamobrem Alextus Comnenus
asilium. novorum Manichaeorum. aui llogomili nuncunabantur. antesignanum. igne cremari
asilium, novorum Manicliieorum, qui Bogomilinuncupabantur, antesignanum, igne cremari
jussit, ut post _Annam_ Comnenam Ejusfil’iam, Zona_ras_a1ii_que Byzantiniscriptoresregerunt.
Hic porro dialogus Graece et Latine primum prodiit Basilew anno 15_75 cum aliis Dama-
sceni operibus; Latinae vero translationis istius parentem agnoscere bactenus non potui :
quae etsi in quibusdama Graeco contextu dissidet; in multisutamensat elegans est, e_t aucto-
ris sensum eiacte reddit. Anno 157 8 eumdem dialogum Basileaa edidit Letinclavius Greece et
Latine, cum Legatione Theorianiad Armenes, et aliis opusculis, quas omnia de Graecis rur-
sum Latina fecit? Aliam denique ejusdem Dialogi interpretationem _elaboravit Jacobus Billius,
quas inter Damasceni nostri opera Parisiis edita est ann. 1577, 1603 et 1619.
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝοΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
Atalérortat ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ καὶ ΜΑΝΙΧΑΙΟΣ fl. Α
α’. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ. Ἐπειδὴ συνεληλύθαμεν ἀλλή-
λοις λογικὴν συζήτησιν ποιήσασθαι, ἐρωτῶ σε, τί τί
ζητούμενον; ΜΑΝΙΧΔΙΟΣ. Τὸν περὶ πίστεως γυ-
μνάσαι λόγον, ὅπως ἂν εὕρωμεν τὴν ἀλήθειαν.
ΟΡΘ. Τὸ ψεῦδος τῇ ἀληθείᾳ ὲναντίονς MAN. Hann:l
τρόπῳ. ΟΡΘ. Πῶς τοῦτο φής; MAN. Ἐπειδὴ i
μὲν ἀλήθεια τῶν ὄντων ἐπὶ γνῶσις, τὸ δὲ ιιιιεῦδθς1
ἔτοῦ μὴ δντος. ΟΡΘ. Οὐ καλῶς ἀπεκρίθηςο ἡ et»
γὰρ ἀλήθεια, τῶν ὄντων ἐστὶ γνῶσις, τὺ δὲ ψεῦδος1
obit lact μὴ ὄντος γνῶσις. Τὸ γὰρ μὴ ὃν, οὐ γινώ¹
σκεται. MAN. Τί οὖν ἐστι τὸ eaeam; ΟΡΘ. Τῶν
ιι Haec addo ex Regio codice 2502; habuitque codex cardinalis Sirleti quem consulebat Billlus.
Manichaeos dialogum edidisse didici ex Georgio _Scholario, _versus tinem libri, quem contra
Eatinos Jtlannni, pomneno ATrapezuntio imperatori nuncupavit,quique asservatur bibliotheca
cmlo discrepat a "style et argumentandi ratione quis animadvertuntur in D_i_alog_is qui Ma-
ximo ‘tnibnunturnQuinimo pauca ishaec verba, quaa'Scbolarius ex Maximi colloquio deprom-
psit, IPLSEJIVEGM ὲκ τῆς ὑποστάσεως ὲκπσρεύετα
procedit, in nostro nuSquam occurrunt.
Joannes itaque _ Damascenus dialogum hunc; scripsit contra Manichteos, quando in Syriae
partibus sub Paulicianorum nomine, Paulo et Joanne auctoribus, denuo pullulare atque in—
valescere cmperunt, ita ut caliphas, seu principes Arabum Mohammedanos’, Orientis ea" aetate
valescere coeperunt, lla ut can nas, seu principes manum monammeaanos, umentis ea aetate
dominos, adversus fideles eatgglicos exstimularent. Narrat Theophanes Walidum,_l_i_ujus
nominis secundum,_sanctissimo Damascenorum episcopo Petro idcirco linguam abscidisse,
eumque exsilio multasse, qnia contra Arabes et 'Manichteos scripserat. Id 'porro imperante
ξτες)ηέ Isauro, dum_tloreret'Damascenus noster, contigit. Quin etiam circa Copronymi,'l.eonis
filii, undecimum 429 annum, eodemnimpio imperatore. annuente et duce, inulti es his hae-
reticis in Thraciam“ migravere ; unde Bulgariam’postmodum infestarunt, tum deinde in Oc-
cidentis partes, penetrarunt. Horum enim nepotes fuerunt A_l_big_enses in Galliis, et Patarini
in ItaliafNe igitur Manichtei astu suo atque vafritie fidelibus illuderent, eorum impia deliria
profanaque dogmata praecipua exponit ': variis eos argumentis exagitat, innumeras 'ex princi-
piis ipsorumco'nclusiones deducendo, quibus persentiscant omnes, haeresim hanc talem esse,
quea _'non fidei solum, verum etiam probis moribus perniciosissima sit, et rerum publicarum
statui et regimini insidietur. Severitatem legum memorat, quae cum haereticos alios levibus
gemis aflicerent, istos capite atque etiam flammis punit-ent. Quamobrem Alextus Comnenus
asilium. novorum Manichaeorum. aui llogomili nuncunabantur. antesignanum. igne cremari
asilium, novorum Manicliieorum, qui Bogomilinuncupabantur, antesignanum, igne cremari
jussit, ut post _Annam_ Comnenam Ejusfil’iam, Zona_ras_a1ii_que Byzantiniscriptoresregerunt.
Hic porro dialogus Graece et Latine primum prodiit Basilew anno 15_75 cum aliis Dama-
sceni operibus; Latinae vero translationis istius parentem agnoscere bactenus non potui :
quae etsi in quibusdama Graeco contextu dissidet; in multisutamensat elegans est, e_t aucto-
ris sensum eiacte reddit. Anno 157 8 eumdem dialogum Basileaa edidit Letinclavius Greece et
Latine, cum Legatione Theorianiad Armenes, et aliis opusculis, quas omnia de Graecis rur-
sum Latina fecit? Aliam denique ejusdem Dialogi interpretationem _elaboravit Jacobus Billius,
quas inter Damasceni nostri opera Parisiis edita est ann. 1577, 1603 et 1619.
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝοΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ
Atalérortat ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ καὶ ΜΑΝΙΧΑΙΟΣ fl. Α
α’. ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ. Ἐπειδὴ συνεληλύθαμεν ἀλλή-
λοις λογικὴν συζήτησιν ποιήσασθαι, ἐρωτῶ σε, τί τί
ζητούμενον; ΜΑΝΙΧΔΙΟΣ. Τὸν περὶ πίστεως γυ-
μνάσαι λόγον, ὅπως ἂν εὕρωμεν τὴν ἀλήθειαν.
ΟΡΘ. Τὸ ψεῦδος τῇ ἀληθείᾳ ὲναντίονς MAN. Hann:l
τρόπῳ. ΟΡΘ. Πῶς τοῦτο φής; MAN. Ἐπειδὴ i
μὲν ἀλήθεια τῶν ὄντων ἐπὶ γνῶσις, τὸ δὲ ιιιιεῦδθς1
ἔτοῦ μὴ δντος. ΟΡΘ. Οὐ καλῶς ἀπεκρίθηςο ἡ et»
γὰρ ἀλήθεια, τῶν ὄντων ἐστὶ γνῶσις, τὺ δὲ ψεῦδος1
obit lact μὴ ὄντος γνῶσις. Τὸ γὰρ μὴ ὃν, οὐ γινώ¹
σκεται. MAN. Τί οὖν ἐστι τὸ eaeam; ΟΡΘ. Τῶν
ιι Haec addo ex Regio codice 2502; habuitque codex cardinalis Sirleti quem consulebat Billlus.