PG 94, col. 1517
erit quidem. itaque malum ejus quod est, privatio est, quas malum nominatur. Quin si bonum essen-
ιδ’. ΜΛΝ. Εἶτα οὐχ ὁρᾶται κακία ὲν τοῖς οῦσινς
ΟΡΘ. Ἠ παντελὴς κακίαι οὐχ ὁρᾶται ἐν τοῖς οὖσιν·
οὔτε γὰρ Θεὸς 6 ὅντως ὢν, καὶ τοῦ εῖναι αἴτιος, κα-
κία, οὔτε τι τῶν γεγονότων, καθὸ γέγονε, κακὸν,
ἀλλὰ τό τε τῶν πάντων αἴτιον, ἀγαθὸν i, καὶ πάντα
τά γενόμενα ὑπ’ αὐτοῦ ἀγαθά. Πάντα δὲ τὰ ὅντα,
ὑπ’ αὐτοῦ, ὲκ τοῦ μὴ ὄντος είς τὸ εἶναι παρήχθη,
καὶ πάντα καλὰ, καὶ λίαν καλά’ τὸ δὲ κακὸν οὐδὲν
ἕτερόν ἐστι, εἰ μὴ ἀποϐολὴ καὶ στέρησις ἑκούσιος
τῶν ὑπὸ Θεοῦ τῇ λογικῇ φύσει δεδωρημένων · ὥσπερ
πενία, πλούτου ἀποϐολή· πλοῦτος μὲν γάρ ἐστιν,
ὄντων κτῆσις, χρυσοῦ, καὶ ἀργύρου, καὶ λίθων διαυο
γῶν καὶ ἐσθῆτος διαφόρου, παίδων, καὶ παιδισκῶν,
ἀλόγων, καὶ ἀρουρῶν , καὶ τῶν τοιούτων , ὧν ἕκα-
στον οὐσία ἐστί. Διό καὶ πλούσιος λέγεται 6 ταῦτα
κτησάμενος · οἷόν τις πολυπεριούσιος , πολλὴν ἔχων
περὶ αὑτὸν οὐσίαν. Ἠ δὲ πενία, μερικὴ μὲν, μερικὴ
τούτων ἀποϐολὴ, παντελὴς δὲ, παντελὴς στέρησις ·
καὶ ὥσπερ ή όλοκλη ρία τοῦ σώματος καλὸν, ἡ δὲ τοῦ
ἑνὸς μέρους ἀποϐολή, με ρικὸν κακὸν, οὐχ ὑπάρχον κ,
ἀλλ’ ὑπάρχοντος στέρησις. Ὀρᾶται δὲ, ήτοι νοεῖται
ὲν τῷ δντι, οὐχ ὡς δν, ἀλλ’ ὡς ἀπογενόμενον ’ οἷον
ὀφθαλμὸς καὶ ὅρασις, ὑπάρχει καὶ ἔστιν, ἡ δὲ τύ-
φλωσις, οὐκ ἐστιν οὐσία, ἀλλὰ τοῦ ὑπάρξαντος
όφθαλμοῦ ἀπώλεια. Θεωρεῖται δὲ ὲν τῷ συνισταμένη)
καὶ ὄντι σώματι , οὐχ ὡς ὃν, ἀλλ’ ὠς ὑπάρξαντος
ὀφθαλμοῦ στέρησις · καί οὕτως κατὰ μέρος ἡ προσο
θήκη τῆς τῶν μελῶν στερήσεως, προσθήκη κακοῦ
λέγεται· οὐ γὰρ ἔστι τὸ κακὸν, ἀλλά λέγεται, καὶ
θεωρεῖται ὲν τῷ ὑπολελειμένῳ σώματι ἡ τῶν ἀπο-
ϐληθέντων ἀνυπαρξία, οὐχ ὡς ὃν, ἀλλ’ ὡς μὴ δν ο
οὐχ ὡς ἕξις, ἀλλ’ ὡς στέρησις · οὕτω καὶ ή κακία,
ἦτοι ἁμαρτία, ἐκούσιός ἐστι τῶν ὲκ Θεοῦ δεδωρη-
μένων τῇ λογικῇ φύσει ἀγαθῶν ἀποϐολή 1 ° ἐπὶ μὲν
γὰρ τῶν ἀλόγων καὶ ἀψύχων,οὑκ ἐστιν εἰπεῖν ἑκού-
σιον, ἀλλ’ ἐπὶ λογικῶν. Ἔστιν οὖν ή κακία ἡ τῶν
φυσικῶν δυνάμεων παράχρησις. Ei γὰρ ’χρησόμεθα
ταῖς παρά Θεοῦ δεδωρημέναις τῇ ψυχῇ δυνάμεσιν,
ἐφ’ ᾧ ἐλάϐομεν, τουτέστι κατά τὸν νόμον τοῦ δεδωκό- D
τος, καλόν. Εί δὲ οὐκ ἐφ’ᾧ.ὲλάϐομεν, ἀλλὰ παρὰ τὸν
νόμον τοῦ δεδωκότος χρησόμεθα, κακόν · καὶ οὐκ αὐ· α
ταὶ αἱ δυνάμεις, οὐδὲ ή χρῆσις αὐτῶν ἐστι κακὴ,
ἀλλ’ 6 κακὸς τρόπος τῆς χρήσεω;,ὁ παρὰ τὸν νόμον
τοῦ δεδωκότος Θεοῦ. Ei γὰρ ἀγαθὸς ὁ Θεὸς, ἀγαθὸς
καὶ 6 νόμος αὐτοῦ, φυσικὸς, καί¹ ὣν ἐξ ὄντος. Ἡ δὲ
τούτου παρακοὴ, στέρησις τοῦ ὑπάρξαντος ἡμῖν νό-
μου · οἷον ἡ ἐπιθυμία , καὶ 6 θυμὸς, καὶ ή πρᾶξις,
καὶ ἠ ἐνέργεια, καὶ πρὸ τούτων 6 λογισμὸς, οῦ κακὰ,
ἀλλά καλά, ἐὰν ἐφ’ ᾧ ἐλάϐομεν χρησώμεθα , κατὰ
⁸ Gen. ι, 3.
VARIAE LECTIONES.
ιι Emend. Leunclavius. ὅτι τὸ, ιιι assignetur ratio cur malum ex iis non sit, quibus convenit ut sint,
sed'sitprivahti'o ac defectus. 1 ξ Ιιιιιιιιιιιιι. legenduim {nonet iu marg. παντελῶςή κακία. i Deest, ἀγαθὸν,
ι Abest ἀποϐολὴ in Basil.
Ui Basii. "‘ Β. ὑπάρχει.
ιδ’. ΜΛΝ. Εἶτα οὐχ ὁρᾶται κακία ὲν τοῖς οῦσινς
ΟΡΘ. Ἠ παντελὴς κακίαι οὐχ ὁρᾶται ἐν τοῖς οὖσιν·
οὔτε γὰρ Θεὸς 6 ὅντως ὢν, καὶ τοῦ εῖναι αἴτιος, κα-
κία, οὔτε τι τῶν γεγονότων, καθὸ γέγονε, κακὸν,
ἀλλὰ τό τε τῶν πάντων αἴτιον, ἀγαθὸν i, καὶ πάντα
τά γενόμενα ὑπ’ αὐτοῦ ἀγαθά. Πάντα δὲ τὰ ὅντα,
ὑπ’ αὐτοῦ, ὲκ τοῦ μὴ ὄντος είς τὸ εἶναι παρήχθη,
καὶ πάντα καλὰ, καὶ λίαν καλά’ τὸ δὲ κακὸν οὐδὲν
ἕτερόν ἐστι, εἰ μὴ ἀποϐολὴ καὶ στέρησις ἑκούσιος
τῶν ὑπὸ Θεοῦ τῇ λογικῇ φύσει δεδωρημένων · ὥσπερ
πενία, πλούτου ἀποϐολή· πλοῦτος μὲν γάρ ἐστιν,
ὄντων κτῆσις, χρυσοῦ, καὶ ἀργύρου, καὶ λίθων διαυο
γῶν καὶ ἐσθῆτος διαφόρου, παίδων, καὶ παιδισκῶν,
ἀλόγων, καὶ ἀρουρῶν , καὶ τῶν τοιούτων , ὧν ἕκα-
στον οὐσία ἐστί. Διό καὶ πλούσιος λέγεται 6 ταῦτα
κτησάμενος · οἷόν τις πολυπεριούσιος , πολλὴν ἔχων
περὶ αὑτὸν οὐσίαν. Ἠ δὲ πενία, μερικὴ μὲν, μερικὴ
τούτων ἀποϐολὴ, παντελὴς δὲ, παντελὴς στέρησις ·
καὶ ὥσπερ ή όλοκλη ρία τοῦ σώματος καλὸν, ἡ δὲ τοῦ
ἑνὸς μέρους ἀποϐολή, με ρικὸν κακὸν, οὐχ ὑπάρχον κ,
ἀλλ’ ὑπάρχοντος στέρησις. Ὀρᾶται δὲ, ήτοι νοεῖται
ὲν τῷ δντι, οὐχ ὡς δν, ἀλλ’ ὡς ἀπογενόμενον ’ οἷον
ὀφθαλμὸς καὶ ὅρασις, ὑπάρχει καὶ ἔστιν, ἡ δὲ τύ-
φλωσις, οὐκ ἐστιν οὐσία, ἀλλὰ τοῦ ὑπάρξαντος
όφθαλμοῦ ἀπώλεια. Θεωρεῖται δὲ ὲν τῷ συνισταμένη)
καὶ ὄντι σώματι , οὐχ ὡς ὃν, ἀλλ’ ὠς ὑπάρξαντος
ὀφθαλμοῦ στέρησις · καί οὕτως κατὰ μέρος ἡ προσο
θήκη τῆς τῶν μελῶν στερήσεως, προσθήκη κακοῦ
λέγεται· οὐ γὰρ ἔστι τὸ κακὸν, ἀλλά λέγεται, καὶ
θεωρεῖται ὲν τῷ ὑπολελειμένῳ σώματι ἡ τῶν ἀπο-
ϐληθέντων ἀνυπαρξία, οὐχ ὡς ὃν, ἀλλ’ ὡς μὴ δν ο
οὐχ ὡς ἕξις, ἀλλ’ ὡς στέρησις · οὕτω καὶ ή κακία,
ἦτοι ἁμαρτία, ἐκούσιός ἐστι τῶν ὲκ Θεοῦ δεδωρη-
μένων τῇ λογικῇ φύσει ἀγαθῶν ἀποϐολή 1 ° ἐπὶ μὲν
γὰρ τῶν ἀλόγων καὶ ἀψύχων,οὑκ ἐστιν εἰπεῖν ἑκού-
σιον, ἀλλ’ ἐπὶ λογικῶν. Ἔστιν οὖν ή κακία ἡ τῶν
φυσικῶν δυνάμεων παράχρησις. Ei γὰρ ’χρησόμεθα
ταῖς παρά Θεοῦ δεδωρημέναις τῇ ψυχῇ δυνάμεσιν,
ἐφ’ ᾧ ἐλάϐομεν, τουτέστι κατά τὸν νόμον τοῦ δεδωκό- D
τος, καλόν. Εί δὲ οὐκ ἐφ’ᾧ.ὲλάϐομεν, ἀλλὰ παρὰ τὸν
νόμον τοῦ δεδωκότος χρησόμεθα, κακόν · καὶ οὐκ αὐ· α
ταὶ αἱ δυνάμεις, οὐδὲ ή χρῆσις αὐτῶν ἐστι κακὴ,
ἀλλ’ 6 κακὸς τρόπος τῆς χρήσεω;,ὁ παρὰ τὸν νόμον
τοῦ δεδωκότος Θεοῦ. Ei γὰρ ἀγαθὸς ὁ Θεὸς, ἀγαθὸς
καὶ 6 νόμος αὐτοῦ, φυσικὸς, καί¹ ὣν ἐξ ὄντος. Ἡ δὲ
τούτου παρακοὴ, στέρησις τοῦ ὑπάρξαντος ἡμῖν νό-
μου · οἷον ἡ ἐπιθυμία , καὶ 6 θυμὸς, καὶ ή πρᾶξις,
καὶ ἠ ἐνέργεια, καὶ πρὸ τούτων 6 λογισμὸς, οῦ κακὰ,
ἀλλά καλά, ἐὰν ἐφ’ ᾧ ἐλάϐομεν χρησώμεθα , κατὰ
⁸ Gen. ι, 3.
VARIAE LECTIONES.
ιι Emend. Leunclavius. ὅτι τὸ, ιιι assignetur ratio cur malum ex iis non sit, quibus convenit ut sint,
sed'sitprivahti'o ac defectus. 1 ξ Ιιιιιιιιιιιιι. legenduim {nonet iu marg. παντελῶςή κακία. i Deest, ἀγαθὸν,
ι Abest ἀποϐολὴ in Basil.
Ui Basii. "‘ Β. ὑπάρχει.