PG 95, col. 114
quod efficitur, ncque hoc proprii est et dicitur,
neque istud, verum aliud quidpiam. V. gr., ex
quatuor elementis, puta ex igne, aere, aqua et
terra inter se conjunctis permistisque corpus con-
latur, corpusque illud quod eocitur, neque ignis
est, aut dicitnr, ncque aer, neque aqua, neque
terra; sed ex his aliud quiddam ac diversum.
Consimili modo ex equo et asino gignitur mulus,
qul tamen neque equus, neque asinus est ac dici-
tur, sed aliud quiddam ab his diversum. At verσσ
Dominus noster Jesus Christus, quandoquidem ex
divimitate et humanitate constat, atque in divini-
tate est, et in humanitate, Deus proinde perfectus
est ac dicitur, itemque perfectus homo; totusque
Deus, et totus homo, quod quidem de composita
natura ici non potest. Neque enim totum corpus
ignis est neque totum aer, eodem modo neque
totum terra, neque totum aqna : nec rursum totus
mulus est equus, nec totus asinus; nec etiam per-
fectus est equus, nec perfectus asinus. Verum
Christus, ut modo dicebam, perfectus est Deus,
et pέrfectus homo; totusque Deus, et totus homo.
Non est igitur una composita natura, sed una in naturis duabus exsistens 522 persona; duæ item
2. Quamobrem hæreticos istos sic compellare
juvat: Qui Christum esse compositum ex duabus
naturis asseritis, ex quibus tandem naturis illud
vos dicitis? Respondebunt : Εx divinitate et hu-
manitate. Τum nos : Quinam fit ut, cum Chri-
stum in divinitate et humanitate esse concedatis,
non item eum in duabus naturis fateamini? Ne-
que enim dicere possunt Christum in divinitate
et humanitate non esse Rursum itaque ex ipsis
sciscitemur: Aut una est in Christo composita
natura, aut duæ? Dicent profecto unam esse com-
positam. Τum sic excipiemus: Quod simplex est,
ejusdemne est essentiæ atque illud quod compo-
situm est? Profecto dicere non possunt eamdem
essentiam esse, tum rei simplicis, tum rei compo-
sitæ. Εx quo ita inferimus: Igitur si Christus
unius est naturæ, ex divinitate pariter et humani-
tate compositæ, ejusdem cum Patre substantiæ,
sive essentiæ, neutiquam fuerit. Nam Pater naturæ
ex deitate et humanitate compositæ non est, sed
simplicis : quin nec matri consubstantialis eit:
quippe cum nec mater ex divinitate et humanitate
constet. At nos, ubi Christum personam unam inx
duabus naturis, hoc est iff divinitate et humani-
tate, asseveramsus, hunc Patri consubstantialem secundum divinitatem dicimus, matri vero consub-
stantiaem secunsdums humanitatem. Nec ipsum dividimus, qui eum unam personam esse prædica-
Insnper sic disputamsus: Si divinitatis Chtisti
et carnis ipsius una est natura, itemuque natura
una Patris et Christi : omanino una etiam erit da-
tura Patris et carnis.
VALE LEcTIONES.
BasI. τὸ κύριον; at translatio Latina, quod proprie nec est. L.ocum hunc emendavi ex codd. 2, et
cx Petaν. I. IV Τheolog. dogm. c. 9, nn. 5. b Cod. 1 παρʼ αὐτά. s Cod. Soc. Jes. ὁμοούσια, edit. verα-
neque istud, verum aliud quidpiam. V. gr., ex
quatuor elementis, puta ex igne, aere, aqua et
terra inter se conjunctis permistisque corpus con-
latur, corpusque illud quod eocitur, neque ignis
est, aut dicitnr, ncque aer, neque aqua, neque
terra; sed ex his aliud quiddam ac diversum.
Consimili modo ex equo et asino gignitur mulus,
qul tamen neque equus, neque asinus est ac dici-
tur, sed aliud quiddam ab his diversum. At verσσ
Dominus noster Jesus Christus, quandoquidem ex
divimitate et humanitate constat, atque in divini-
tate est, et in humanitate, Deus proinde perfectus
est ac dicitur, itemque perfectus homo; totusque
Deus, et totus homo, quod quidem de composita
natura ici non potest. Neque enim totum corpus
ignis est neque totum aer, eodem modo neque
totum terra, neque totum aqna : nec rursum totus
mulus est equus, nec totus asinus; nec etiam per-
fectus est equus, nec perfectus asinus. Verum
Christus, ut modo dicebam, perfectus est Deus,
et pέrfectus homo; totusque Deus, et totus homo.
Non est igitur una composita natura, sed una in naturis duabus exsistens 522 persona; duæ item
2. Quamobrem hæreticos istos sic compellare
juvat: Qui Christum esse compositum ex duabus
naturis asseritis, ex quibus tandem naturis illud
vos dicitis? Respondebunt : Εx divinitate et hu-
manitate. Τum nos : Quinam fit ut, cum Chri-
stum in divinitate et humanitate esse concedatis,
non item eum in duabus naturis fateamini? Ne-
que enim dicere possunt Christum in divinitate
et humanitate non esse Rursum itaque ex ipsis
sciscitemur: Aut una est in Christo composita
natura, aut duæ? Dicent profecto unam esse com-
positam. Τum sic excipiemus: Quod simplex est,
ejusdemne est essentiæ atque illud quod compo-
situm est? Profecto dicere non possunt eamdem
essentiam esse, tum rei simplicis, tum rei compo-
sitæ. Εx quo ita inferimus: Igitur si Christus
unius est naturæ, ex divinitate pariter et humani-
tate compositæ, ejusdem cum Patre substantiæ,
sive essentiæ, neutiquam fuerit. Nam Pater naturæ
ex deitate et humanitate compositæ non est, sed
simplicis : quin nec matri consubstantialis eit:
quippe cum nec mater ex divinitate et humanitate
constet. At nos, ubi Christum personam unam inx
duabus naturis, hoc est iff divinitate et humani-
tate, asseveramsus, hunc Patri consubstantialem secundum divinitatem dicimus, matri vero consub-
stantiaem secunsdums humanitatem. Nec ipsum dividimus, qui eum unam personam esse prædica-
Insnper sic disputamsus: Si divinitatis Chtisti
et carnis ipsius una est natura, itemuque natura
una Patris et Christi : omanino una etiam erit da-
tura Patris et carnis.
VALE LEcTIONES.
BasI. τὸ κύριον; at translatio Latina, quod proprie nec est. L.ocum hunc emendavi ex codd. 2, et
cx Petaν. I. IV Τheolog. dogm. c. 9, nn. 5. b Cod. 1 παρʼ αὐτά. s Cod. Soc. Jes. ὁμοούσια, edit. verα-