PG 95, col. 333
Χριστοῦ Ἐκλησίας; Εἰ δὲ θέλεις ταύτην μαθεῖν
βεβαιότερον, ὅτι σύναξίς ἐστι ματαιότητος, καὶ
οὐχὶ σύνοδος· ἐρεύνησον καὶ μάθε, ὅτι καὶ τὸν αὐ-
τῆς πατριάρχην τὸν ἀνάξιον τοῦ πατριαρχεῖν ὅν
ἐποίησεν, ἀπέκτεινε. Τίς οὐ μὴ καταγελάσῃ τὴν σύν-
οδον ταύτην τὴν ἀκέφαλον, καὶ κεφαλὴν μὴ ἔχουσαν;
ἐποίησεν ἑαυτῇ κεφαλὴν καὶ ἐστράφη καὶ ἔῤῥιψεν
αὐτήν· μᾶλλον δὲ ἀπέκτεινεν αὐτήν. Ὁ ἀβλεψίαςI
ὡ μωρίας καὶ ἀσοφίας ἱ Τίς οὐ μὴ καταγελάσῃ τὴν
σύνοδον ταύτην; Κἂν ἐκ τούτου γνώσονται πάντες,
ὅτι ἄκυρος καὶ δδεκτός ἐστι, καὶ παρὰ Θεῷ, καὶ
παρὰ τῶν ἀγίων αὐτοῦ.
«ζ. Καὶ οὐχ ἀρμόζει αὐτὴν λέγεσθαι σὐνοδον,
ἀλλὰ συνέδριον Ἰουδαῖκόν καὶ γὰρ ὀμοῖον αὐτοῦ
γέγονε κατὰ τοῦ Σωτῆρος. Ἐπειδὴ ἀρχέπακος
ἐχθρὸς ἡμῶν διάβολος, ὁ ἐξ ἀρχῆς πολεμῶν τὸ γένος
τῶν ἀνθρώπων, ἰδὼν τὸ γένος τῶν Ἐβραίων, ὅτι
ἀγαπητὸν ἦν τότε παρὰ τῷ Θεῷ, ἐφθόνησεν αὐτούς 1·
καὶ θέλων ἀπολέσαι αὐτοὺς , ἐνέβαλεν εἰς αὐτοὺς
λογιισμὸν πονηρὸν, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἔστιν Υἱὸς
Θεοῦ, ἀλλὰ πλάνος ἐστὶ, καὶ θέλει ἀπολέσαι τὸ γένος
τῶν Ἐβραίων· διὸ κρατήσαντες ἀποκτείνατε αὐτόν.
Καὶ ποιήσαντες οἱ ἱερεῖς τῶν Ἰουδαίων συνέδριον,
συμβούλιόν τε λαβόντες ἐξ αὐτοῦ κατὰ τοῦ Σωτῆ-
ρς, ἵνα κρατήσωσιν καὶ ἀποκτείνωσιν αὐτόν κρα-
τήσαντες δὲ ἐσταύρωσαν αὐτὸν, καὶ μίξαντες ὄξος
καὶ χολὴν, ἔβαλον σπόγγον ἐπὶ τοῦ καλάμου καὶ
προσήνεγκαν τῷ στόματι αὐτοῦ· καὶ λαβόντες λόγ-
χην ἐκέντησαν αὐτοῦ τὴν ἀγίαν πλευράν. Καὶ γεγό-
νασιν οἱ ποτὲ υἰοὶ, ἀλλότριοι τῆς τῶν πατριαρχῶν
καὶ Πατέρων αὐτῶν εὐγενείας. Ὁμοίως πάλιν ὁ
ἐχθρὸς ἡμῶν διάβολος, ἰδὼν τὸ γένος τῶν Χριστια-
νῶν, ὅτι ἀγαπητόν ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ, ἐφθόνησεν
αὐτὸ σφόδρα· καὶ θέλων ἀπολέσαι πολλοὺς ἐξ αὐ-
τῶν, ἐνέβαλεν εἰς αὐτοὺς τὸν πονηρὸν λογισμὸν τοῦ-
τον, ὅτι Ἡ προσκύνησις τῶν σεπτομόρφων εἰδωλο-
λατρεία ὸ ἐστίν· ἀλλʼ ἐμπτύσατε αὐτὴν, καὶ ἀπό-
σπτητε ἐξ αὐτῆς, ἐπεὶ ἀπόλλυσθε. Καὶ ποιήσαντες
συνέδριον οἰ ἱερεῖς τῶν Χριστιανῶν ἅμα τοῖς βασι-
λεῦσιν ἀναξίως τῆς βασιλείας δραξαμένοις, καὶ τυ-
ρανκκῶς εἰς τὰ προαύλια τῆς βασιλείας εἰσπηδή-
σαντες, συμβούλιόν τε λαβόντες ἐκ τῶν πονηρῶν
λογισμῶν, καὶ αὐτοὶ κατὰ τῆς εἰκόνος τοῦ Κυρίου
μμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐμελέτησαν κενὰ καὶ μάταια
καὶ κατέκριναν αὐτὴν καταπατηθῆναι ὑπὸ τοὺς πό-
δας αὐτῶν παρανόμους, ἀντὶ τῆς ἐνσάρκου σταυρώ-
σεως ἤν ἐτέλεσαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ καθὼς οἱ ἄνομοι,
ὅξος καὶ χολὴν μίξαντες, προσήνεγκαν τῷ στόματι
διαβόλου.
(2) Ποῖος πατριάρχnς εόρέθη ἐν αὐrῇ. Quis pa-
triareharum ei interfuit. Eodem modo Stephanus
Junior disputasse refertur in Vita sua,p. 481 : Πῶς
δὲ οἰκουμενικῆς πρὸς ἢν οὐδὲ ὁ ώμης εὐδόκησεν,
καίπερ κανόνος προκειμένου μὴ δεῖὸ τὰ ἐκκλησια-
στικὰ δίχα τοῦ Πάπα ώμης κανονίζεσθαι, οὐδὲ
ἐ Ἀλεξανδρείας, ἴνʼ εἰπω, οὕτε ὁ Ἀντιοχείας, ἢ ὁ
Ἰεροσολθμων; Quomodo ecumenica sgnodus st,
βεβαιότερον, ὅτι σύναξίς ἐστι ματαιότητος, καὶ
οὐχὶ σύνοδος· ἐρεύνησον καὶ μάθε, ὅτι καὶ τὸν αὐ-
τῆς πατριάρχην τὸν ἀνάξιον τοῦ πατριαρχεῖν ὅν
ἐποίησεν, ἀπέκτεινε. Τίς οὐ μὴ καταγελάσῃ τὴν σύν-
οδον ταύτην τὴν ἀκέφαλον, καὶ κεφαλὴν μὴ ἔχουσαν;
ἐποίησεν ἑαυτῇ κεφαλὴν καὶ ἐστράφη καὶ ἔῤῥιψεν
αὐτήν· μᾶλλον δὲ ἀπέκτεινεν αὐτήν. Ὁ ἀβλεψίαςI
ὡ μωρίας καὶ ἀσοφίας ἱ Τίς οὐ μὴ καταγελάσῃ τὴν
σύνοδον ταύτην; Κἂν ἐκ τούτου γνώσονται πάντες,
ὅτι ἄκυρος καὶ δδεκτός ἐστι, καὶ παρὰ Θεῷ, καὶ
παρὰ τῶν ἀγίων αὐτοῦ.
«ζ. Καὶ οὐχ ἀρμόζει αὐτὴν λέγεσθαι σὐνοδον,
ἀλλὰ συνέδριον Ἰουδαῖκόν καὶ γὰρ ὀμοῖον αὐτοῦ
γέγονε κατὰ τοῦ Σωτῆρος. Ἐπειδὴ ἀρχέπακος
ἐχθρὸς ἡμῶν διάβολος, ὁ ἐξ ἀρχῆς πολεμῶν τὸ γένος
τῶν ἀνθρώπων, ἰδὼν τὸ γένος τῶν Ἐβραίων, ὅτι
ἀγαπητὸν ἦν τότε παρὰ τῷ Θεῷ, ἐφθόνησεν αὐτούς 1·
καὶ θέλων ἀπολέσαι αὐτοὺς , ἐνέβαλεν εἰς αὐτοὺς
λογιισμὸν πονηρὸν, ὅτι Χριστὸς οὐκ ἔστιν Υἱὸς
Θεοῦ, ἀλλὰ πλάνος ἐστὶ, καὶ θέλει ἀπολέσαι τὸ γένος
τῶν Ἐβραίων· διὸ κρατήσαντες ἀποκτείνατε αὐτόν.
Καὶ ποιήσαντες οἱ ἱερεῖς τῶν Ἰουδαίων συνέδριον,
συμβούλιόν τε λαβόντες ἐξ αὐτοῦ κατὰ τοῦ Σωτῆ-
ρς, ἵνα κρατήσωσιν καὶ ἀποκτείνωσιν αὐτόν κρα-
τήσαντες δὲ ἐσταύρωσαν αὐτὸν, καὶ μίξαντες ὄξος
καὶ χολὴν, ἔβαλον σπόγγον ἐπὶ τοῦ καλάμου καὶ
προσήνεγκαν τῷ στόματι αὐτοῦ· καὶ λαβόντες λόγ-
χην ἐκέντησαν αὐτοῦ τὴν ἀγίαν πλευράν. Καὶ γεγό-
νασιν οἱ ποτὲ υἰοὶ, ἀλλότριοι τῆς τῶν πατριαρχῶν
καὶ Πατέρων αὐτῶν εὐγενείας. Ὁμοίως πάλιν ὁ
ἐχθρὸς ἡμῶν διάβολος, ἰδὼν τὸ γένος τῶν Χριστια-
νῶν, ὅτι ἀγαπητόν ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ, ἐφθόνησεν
αὐτὸ σφόδρα· καὶ θέλων ἀπολέσαι πολλοὺς ἐξ αὐ-
τῶν, ἐνέβαλεν εἰς αὐτοὺς τὸν πονηρὸν λογισμὸν τοῦ-
τον, ὅτι Ἡ προσκύνησις τῶν σεπτομόρφων εἰδωλο-
λατρεία ὸ ἐστίν· ἀλλʼ ἐμπτύσατε αὐτὴν, καὶ ἀπό-
σπτητε ἐξ αὐτῆς, ἐπεὶ ἀπόλλυσθε. Καὶ ποιήσαντες
συνέδριον οἰ ἱερεῖς τῶν Χριστιανῶν ἅμα τοῖς βασι-
λεῦσιν ἀναξίως τῆς βασιλείας δραξαμένοις, καὶ τυ-
ρανκκῶς εἰς τὰ προαύλια τῆς βασιλείας εἰσπηδή-
σαντες, συμβούλιόν τε λαβόντες ἐκ τῶν πονηρῶν
λογισμῶν, καὶ αὐτοὶ κατὰ τῆς εἰκόνος τοῦ Κυρίου
μμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐμελέτησαν κενὰ καὶ μάταια
καὶ κατέκριναν αὐτὴν καταπατηθῆναι ὑπὸ τοὺς πό-
δας αὐτῶν παρανόμους, ἀντὶ τῆς ἐνσάρκου σταυρώ-
σεως ἤν ἐτέλεσαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ καθὼς οἱ ἄνομοι,
ὅξος καὶ χολὴν μίξαντες, προσήνεγκαν τῷ στόματι
διαβόλου.
(2) Ποῖος πατριάρχnς εόρέθη ἐν αὐrῇ. Quis pa-
triareharum ei interfuit. Eodem modo Stephanus
Junior disputasse refertur in Vita sua,p. 481 : Πῶς
δὲ οἰκουμενικῆς πρὸς ἢν οὐδὲ ὁ ώμης εὐδόκησεν,
καίπερ κανόνος προκειμένου μὴ δεῖὸ τὰ ἐκκλησια-
στικὰ δίχα τοῦ Πάπα ώμης κανονίζεσθαι, οὐδὲ
ἐ Ἀλεξανδρείας, ἴνʼ εἰπω, οὕτε ὁ Ἀντιοχείας, ἢ ὁ
Ἰεροσολθμων; Quomodo ecumenica sgnodus st,