PG 96, col. 880
ἱιστρολόγων, ὁ τῶν σὺν αύτῷ πάντων διαιροριὶπατος,
- - -_- ε - ... _ ί. σε, ,ηιμ
τος σοι παιδὸς ούκ ἐν τῇ σῇ ἔσται βασιλεία , ἀλλ’ ὲν
ἑτέρᾳ κρείττονι καὶ ἀσυγκρίτως ὑπερϐαλλούσῃ.
Δοκῶ δὲ καὶ τῆς παρὰ σοῦ διωκομένης αὐτὸν ἐπει
λαϐέσθαι τῶν Χριστιανῶν θρησκείας , καὶ οὐκ ἔγωγε
οἶμαι τοῦ σκοποῦ ἐκεῖνον καὶ τῆς ἐλπίδος ψευσθῆ-
σεσθαι. Ταῦτα μὲν εἶπεν ό ἀστρολόγος, ῶσπερό
πάλαι Βαλαὰμ (58), ού τῆς ἀστρολογίας ἁληθευού-
σης, ἀλλά 20 τοῦ Θεοῦ διὰ τῶν ἐναντίων τὰ τῆς
ἀληθείας παραδεικνύντος, ὥστε πᾶσαν τοϊς ἀσεϐέσι
πρόφασιν περιαιρεθῆναι.
'0 δὲ βασιλεὺς , ὡς ἢκουσε ταῦτα, καὶ βαρέως
τὴν ἀγγελίαν ἐδέξατο , λύπη δὲ τὴν εὐφροσύνην αύτῷ
διέκοτπεν. Ἑν πόλει δὲ ὅμως ίδιαζούσῃ παλάτιον
δειμάμενος περικαλλὲς καὶ λαμπρὰς οίκίας φιλοτε·
χνήσας , ἐκεῖ τὸν παῖδα. ἔθετο κατοικεῖν, μετά τὴν
συμπλήρωσιν τῆς πρώτης αύτῷ ἡλικίας, ἀπρόῑτὸν
τε εἶναι παρεκελεύσατο, παιδαγωγοὺς αύτῷ καὶ
ὑπηρέτας καταστήσας, νέους τῇ ἡλικίᾳ καὶ τῇ ὁράσει
ὡραιοτάτους , ἐπισκήψας αὐτοῖς μηδὲν τῶν τοῦ βίου
ἀνιαρῶν κατάδηλον αύτῷ ποιήσασθαι, μὴ θάνα-
τον, -μὴ γῆρας, μὴ νόσον, μὴ πενίαν, μὴ ἄλλο τι
λυπηρὸν καὶ δυνάμενον τὴν εὐφροσύνην αὐτῷ δια-
κόπτειν, ἀλλά πάντα τὰ τερπνά καὶ ἀπολαυστικά
προτιθέναι, ἵνα τούτοις ὁ νοῦς αὐτοῦ τερπόμενος
καὶ ἐντρυφῶν μηδὲν ὅλως περὶ τῶν μελλόντων δια-
λογίζεσθαι ἰσχύσειε, μήτε μέχρι ψιλοῦ ῥήματος τιὰ
περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ δογμάτων ἀκού-υ
σείεν. Τοῦτο-γὰρ μάλιστα πάντων ἀποκρύψαι αύτῷ
διενοεῖτο. τὴν τοῦ ἀστρολόγου προαγόρευσιν 090,06)-
μενος. Εἴ τινα δὲ τῶν ὑπηρετούντων αύτῷ νοσῆσαι
συνέϐη, τοῦτον μὲν θᾶττον ἐκϐαλεῖν ἐκεῖθεν παυς
εκελεύετο, ἕτερον δὲ ἀντ’ αὑτοῦ σφριγῶντα καὶ
εύεκτοῦντα ἐδίδου , ἵνα μηδὲν ὅλως ἀνώμαλον οἱ τοῦ
παιδὸς ὀφθαλμοὶ θεάσαιντο. Ὀ μὲν οῦν βασιλεῦς
οὕτω ταῦτα διενοεῖτό τε καὶ ἐποίει · βλέπων γὰρ οὖχ
ἐώρα, καὶ ἀκούων ού συνίει (59).
21 Μαθὼν δέ τινας τῶν μοναζόντων ἔτι cepisti):
ζεξθέι, ὧν μηδὲ ἴχνος ὑπολελεῖφθαι ἐδόκει, θυμοῦ
ύπερεπίμπλατο καὶ ὀξύτατα κατ’ αὐτῶν ἐκινεῖτο.
meum; ιτε ἀνὰ πᾶσαν τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν
ἐκιέλευενδισθέειν, ἐκϐοῶντας μηδαμοῦ τινα τὸ παρά-
παν μετά τρεῖς ἡμέρας τοῦ τῶν μοναζόντων τάγμα·
τος εὑρεθῆναι. Ei δέ τινες εὑρεθεῖεν μετὰ τὰς διωρι-
σμένας ἡμέρας , τῷ διὰ πυρὸς καὶ ξίφους ἀλέθίξφ
ἰτειραδοθήτωσαν⁹ οῦτοι γὰρ (φησιν) ἀναπείθουσι τὸν
λαὸν ὡς θεῷ προσέχειν τῷ ἐσταυρωμένῳ. Ἐνδὲ
τῷ μεταξὺ συνέϐη καί τι τοιοῦτον, ἐφ’ ἐπὶ πλέον
χαλεπαίνων ἦν ό βασιλεὺς καὶ κατά τῶν μοναξόντων
ὀργιζόμενος.
Δ’. ’Λνὴρ γάρ τις, τῶν ἐν τέλει τὰ apt-3.11
φέρων, ἐν τοῖς βασιλείοις ἐτύγχανε, τὸν μὲν βίον
ἐπιεικὴς ν εὐσεϐὴς δὲ τὴν πῖστιν· καὶ, τὴν ἑαυτου
uti. βλέποντες βλέψετε καὶ ού μὴ ἴδητε. Εοιιί. Nai”!-
- - -_- ε - ... _ ί. σε, ,ηιμ
τος σοι παιδὸς ούκ ἐν τῇ σῇ ἔσται βασιλεία , ἀλλ’ ὲν
ἑτέρᾳ κρείττονι καὶ ἀσυγκρίτως ὑπερϐαλλούσῃ.
Δοκῶ δὲ καὶ τῆς παρὰ σοῦ διωκομένης αὐτὸν ἐπει
λαϐέσθαι τῶν Χριστιανῶν θρησκείας , καὶ οὐκ ἔγωγε
οἶμαι τοῦ σκοποῦ ἐκεῖνον καὶ τῆς ἐλπίδος ψευσθῆ-
σεσθαι. Ταῦτα μὲν εἶπεν ό ἀστρολόγος, ῶσπερό
πάλαι Βαλαὰμ (58), ού τῆς ἀστρολογίας ἁληθευού-
σης, ἀλλά 20 τοῦ Θεοῦ διὰ τῶν ἐναντίων τὰ τῆς
ἀληθείας παραδεικνύντος, ὥστε πᾶσαν τοϊς ἀσεϐέσι
πρόφασιν περιαιρεθῆναι.
'0 δὲ βασιλεὺς , ὡς ἢκουσε ταῦτα, καὶ βαρέως
τὴν ἀγγελίαν ἐδέξατο , λύπη δὲ τὴν εὐφροσύνην αύτῷ
διέκοτπεν. Ἑν πόλει δὲ ὅμως ίδιαζούσῃ παλάτιον
δειμάμενος περικαλλὲς καὶ λαμπρὰς οίκίας φιλοτε·
χνήσας , ἐκεῖ τὸν παῖδα. ἔθετο κατοικεῖν, μετά τὴν
συμπλήρωσιν τῆς πρώτης αύτῷ ἡλικίας, ἀπρόῑτὸν
τε εἶναι παρεκελεύσατο, παιδαγωγοὺς αύτῷ καὶ
ὑπηρέτας καταστήσας, νέους τῇ ἡλικίᾳ καὶ τῇ ὁράσει
ὡραιοτάτους , ἐπισκήψας αὐτοῖς μηδὲν τῶν τοῦ βίου
ἀνιαρῶν κατάδηλον αύτῷ ποιήσασθαι, μὴ θάνα-
τον, -μὴ γῆρας, μὴ νόσον, μὴ πενίαν, μὴ ἄλλο τι
λυπηρὸν καὶ δυνάμενον τὴν εὐφροσύνην αὐτῷ δια-
κόπτειν, ἀλλά πάντα τὰ τερπνά καὶ ἀπολαυστικά
προτιθέναι, ἵνα τούτοις ὁ νοῦς αὐτοῦ τερπόμενος
καὶ ἐντρυφῶν μηδὲν ὅλως περὶ τῶν μελλόντων δια-
λογίζεσθαι ἰσχύσειε, μήτε μέχρι ψιλοῦ ῥήματος τιὰ
περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ δογμάτων ἀκού-υ
σείεν. Τοῦτο-γὰρ μάλιστα πάντων ἀποκρύψαι αύτῷ
διενοεῖτο. τὴν τοῦ ἀστρολόγου προαγόρευσιν 090,06)-
μενος. Εἴ τινα δὲ τῶν ὑπηρετούντων αύτῷ νοσῆσαι
συνέϐη, τοῦτον μὲν θᾶττον ἐκϐαλεῖν ἐκεῖθεν παυς
εκελεύετο, ἕτερον δὲ ἀντ’ αὑτοῦ σφριγῶντα καὶ
εύεκτοῦντα ἐδίδου , ἵνα μηδὲν ὅλως ἀνώμαλον οἱ τοῦ
παιδὸς ὀφθαλμοὶ θεάσαιντο. Ὀ μὲν οῦν βασιλεῦς
οὕτω ταῦτα διενοεῖτό τε καὶ ἐποίει · βλέπων γὰρ οὖχ
ἐώρα, καὶ ἀκούων ού συνίει (59).
21 Μαθὼν δέ τινας τῶν μοναζόντων ἔτι cepisti):
ζεξθέι, ὧν μηδὲ ἴχνος ὑπολελεῖφθαι ἐδόκει, θυμοῦ
ύπερεπίμπλατο καὶ ὀξύτατα κατ’ αὐτῶν ἐκινεῖτο.
meum; ιτε ἀνὰ πᾶσαν τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν
ἐκιέλευενδισθέειν, ἐκϐοῶντας μηδαμοῦ τινα τὸ παρά-
παν μετά τρεῖς ἡμέρας τοῦ τῶν μοναζόντων τάγμα·
τος εὑρεθῆναι. Ei δέ τινες εὑρεθεῖεν μετὰ τὰς διωρι-
σμένας ἡμέρας , τῷ διὰ πυρὸς καὶ ξίφους ἀλέθίξφ
ἰτειραδοθήτωσαν⁹ οῦτοι γὰρ (φησιν) ἀναπείθουσι τὸν
λαὸν ὡς θεῷ προσέχειν τῷ ἐσταυρωμένῳ. Ἐνδὲ
τῷ μεταξὺ συνέϐη καί τι τοιοῦτον, ἐφ’ ἐπὶ πλέον
χαλεπαίνων ἦν ό βασιλεὺς καὶ κατά τῶν μοναξόντων
ὀργιζόμενος.
Δ’. ’Λνὴρ γάρ τις, τῶν ἐν τέλει τὰ apt-3.11
φέρων, ἐν τοῖς βασιλείοις ἐτύγχανε, τὸν μὲν βίον
ἐπιεικὴς ν εὐσεϐὴς δὲ τὴν πῖστιν· καὶ, τὴν ἑαυτου
uti. βλέποντες βλέψετε καὶ ού μὴ ἴδητε. Εοιιί. Nai”!-