PG 98, col. 1280
δὲ’ ἐνδεικτικὸν τῆς βουλήσεως αὐτοῦ, λαλιὰν καὶ
στόμα · ἀπὸ δέ τοῦ παρ’ ἡμῖν διὰ στόματος καὶ λό-
γων γνωρίζεσθαι τὰ κατὰ γνώμην φρονήματα, ἐν·
τεῦθεν καὶ ,βρῶσιν αὐτοῦ τὴν ἡμετέραν καλεῖ πρὸς
δ βούλεται συνδρομήν· ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν διὰ τῆς
γευστικῆς αἰσθήσεως τῆς φυσικῆς ἐνδείας ἐγγίνε-
σθαι κόρον.
δ’. Τὸ δέ ἀποδεκτικδν τῆς τίς αὐτὸν ἡμῶν εὐ· ·
νοὶας, ὄσφρησιν. ’ ‘
ε’. Τὴνκδὲ ἐπὶ πραγμάτων ἔνδειξιν αὐτοῦ, πρόσ-
ωπον καλεῖ, ὡς ἀπὸ τοῦ παρ’ ἡμῖν διὰ τούτου γί-
»εσθαι τὴν ἐμίράνειαν· sits ιὶἐι καλῷ, εῐτε ἐπὶ
κακιῖγ ὡς. ι Πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας
κακά. ι
ς’. Τὸ ἀνυστικὺν τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ, χεῖρας
ὀνομάζει, ὡς τῶν παρ’ ἡμῖν τά μάλιστα χρειώδη διὰ
τῆς τῶν χειρῶν ἐνεργείας κατορθοῦσθαι, εῐτε ἐπὶ
καλῷ, εἴτε ἐπὶ κακῷ · ὼς τὸ, ι Ἐξαπόστειλον τὴν
χεῖρά σου ἐξ ὕψουςο ι καὶ, ι Ἐπαρον τὰς χεῖράς
σου ἐπὶ τὰς ὑπερηερανίας αὐτῶν είς τέλος. ι
ζ’. Τὴν μέντοι δεξιὰν ἐπὶ μόνων τῶν αἰσίων,
ἀπὸ τιμιωτέρου τοῦ μέρους, ἐκφωνετν ἔοικεν.
η’. Καὶ rb δι’ ἀκριϐείας αὐτοῦ είς πρακτικὸν ἐπι·
τατικώτερον, ψηλάφησιν καλεῖ⁸ τὴν δὲ πρὸς ἐπι-
κουρίαν τῶν δεομένων ῥοπὴν, πόδας καὶ βάδισιν
ινομάξει ο ὡς τὸ, ι Καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς, καὶ κατ-
ἐϐη ’ ι καὶ, ι Ἤκουσεν ’Δδὰμ τοῦ Θεοῦ περιπατοῦν-
τος ἐν τῷ παραδείσῳ. ι , γ
θ’. Μέντοιγε καὶ σώζει πολλάκις τοῦ σχηματισμοῦ
δι’ ὅλου τὴν ἀκολουθίανο ὡς ἐν τῷ ψαλμῷ διαγρά-
φει τὸν Θεὸν ὡς καταϐάντα, εἷτα κράξαντα, εἶτα
πέμψαντα βέλη ο τὸ αὐτὸ δέ ποιεῖν οἵδε καὶ ἐπὶ ἅνω
θρώπωνο ὡς τὸ, ι Ἐρῤύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ μίσου
σκύμνων⁹ ι καὶ τά ἐξῆςο εἴη δ’ ἂν ταῦτα ἀπό τι
τῶν μελῶν καὶ τῶν αἰσθήσεων. - ’
ι’. Τὴν πρὸςτὴν κακίαν ἐναντιότητα τῆς τοῦ Θεοῦ
βουλῆς θυμὸν κα). ὀργὴν ὀνομάζει, ἀπὸ τοῦ παρ’
ἡμῖν τὴν ἀπέχθειαν πρὸς τάναντία συ μδαίνεινο ὡς
τὸ, ι Ἀπδ τότε ή ὀργή σου ο ι ἀντὶ, ι Ἐξ ἀρχῆς καὶ
αἰεὶ ι ἐναντίως πέφυκας ἔχειν πρὸς τὸ κακόν· καὶ,
ι Ἕκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώ-
σκοντά σεο ι εἴη δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ κινήσεων ψυχι-
κων.
ια’. Τὴν ἐπὶ μέν τῇ τῶν οἰκείων βοηθείᾳ, τιμωρίᾳ
δὲ τῶν ἐχθρῶν, αἵρεσιν, ἀνάστασιν τε τοῦ Θεοῦ καὶ
ἔγερσιν καλεῑο ὡς τδ, ι Ἀνάστα, Κύριε, βοήθησον
ἡμῖν· ι εἴη ’δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ κινήσεων σωματι-
κων.
” ιβ’. Πεῖραν τοῦ Θεοῦ καλεῖ, τὴν είς ἔργον τῆς τῶν
οἰκείων αὐτοῦ ἐννοίας ἐκκλησιν, πρὸς τὸ λαμπρο-
τέρους καὶ ἐπισημοτέρους αὐτοὺς καταστῆσαι xvii
’ περιὸλεπτοτέρους· ὡς τὸ, ι ὈΘεὺς ἐπείραζε τὸν
Ἀθραὰμ.ι
ιγ’. Τὴν τῆς συνήθους αὑτοῦ προστασίας ἀνασο-
στόμα · ἀπὸ δέ τοῦ παρ’ ἡμῖν διὰ στόματος καὶ λό-
γων γνωρίζεσθαι τὰ κατὰ γνώμην φρονήματα, ἐν·
τεῦθεν καὶ ,βρῶσιν αὐτοῦ τὴν ἡμετέραν καλεῖ πρὸς
δ βούλεται συνδρομήν· ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν διὰ τῆς
γευστικῆς αἰσθήσεως τῆς φυσικῆς ἐνδείας ἐγγίνε-
σθαι κόρον.
δ’. Τὸ δέ ἀποδεκτικδν τῆς τίς αὐτὸν ἡμῶν εὐ· ·
νοὶας, ὄσφρησιν. ’ ‘
ε’. Τὴνκδὲ ἐπὶ πραγμάτων ἔνδειξιν αὐτοῦ, πρόσ-
ωπον καλεῖ, ὡς ἀπὸ τοῦ παρ’ ἡμῖν διὰ τούτου γί-
»εσθαι τὴν ἐμίράνειαν· sits ιὶἐι καλῷ, εῐτε ἐπὶ
κακιῖγ ὡς. ι Πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας
κακά. ι
ς’. Τὸ ἀνυστικὺν τῆς ἐνεργείας αὐτοῦ, χεῖρας
ὀνομάζει, ὡς τῶν παρ’ ἡμῖν τά μάλιστα χρειώδη διὰ
τῆς τῶν χειρῶν ἐνεργείας κατορθοῦσθαι, εῐτε ἐπὶ
καλῷ, εἴτε ἐπὶ κακῷ · ὼς τὸ, ι Ἐξαπόστειλον τὴν
χεῖρά σου ἐξ ὕψουςο ι καὶ, ι Ἐπαρον τὰς χεῖράς
σου ἐπὶ τὰς ὑπερηερανίας αὐτῶν είς τέλος. ι
ζ’. Τὴν μέντοι δεξιὰν ἐπὶ μόνων τῶν αἰσίων,
ἀπὸ τιμιωτέρου τοῦ μέρους, ἐκφωνετν ἔοικεν.
η’. Καὶ rb δι’ ἀκριϐείας αὐτοῦ είς πρακτικὸν ἐπι·
τατικώτερον, ψηλάφησιν καλεῖ⁸ τὴν δὲ πρὸς ἐπι-
κουρίαν τῶν δεομένων ῥοπὴν, πόδας καὶ βάδισιν
ινομάξει ο ὡς τὸ, ι Καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς, καὶ κατ-
ἐϐη ’ ι καὶ, ι Ἤκουσεν ’Δδὰμ τοῦ Θεοῦ περιπατοῦν-
τος ἐν τῷ παραδείσῳ. ι , γ
θ’. Μέντοιγε καὶ σώζει πολλάκις τοῦ σχηματισμοῦ
δι’ ὅλου τὴν ἀκολουθίανο ὡς ἐν τῷ ψαλμῷ διαγρά-
φει τὸν Θεὸν ὡς καταϐάντα, εἷτα κράξαντα, εἶτα
πέμψαντα βέλη ο τὸ αὐτὸ δέ ποιεῖν οἵδε καὶ ἐπὶ ἅνω
θρώπωνο ὡς τὸ, ι Ἐρῤύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ μίσου
σκύμνων⁹ ι καὶ τά ἐξῆςο εἴη δ’ ἂν ταῦτα ἀπό τι
τῶν μελῶν καὶ τῶν αἰσθήσεων. - ’
ι’. Τὴν πρὸςτὴν κακίαν ἐναντιότητα τῆς τοῦ Θεοῦ
βουλῆς θυμὸν κα). ὀργὴν ὀνομάζει, ἀπὸ τοῦ παρ’
ἡμῖν τὴν ἀπέχθειαν πρὸς τάναντία συ μδαίνεινο ὡς
τὸ, ι Ἀπδ τότε ή ὀργή σου ο ι ἀντὶ, ι Ἐξ ἀρχῆς καὶ
αἰεὶ ι ἐναντίως πέφυκας ἔχειν πρὸς τὸ κακόν· καὶ,
ι Ἕκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώ-
σκοντά σεο ι εἴη δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ κινήσεων ψυχι-
κων.
ια’. Τὴν ἐπὶ μέν τῇ τῶν οἰκείων βοηθείᾳ, τιμωρίᾳ
δὲ τῶν ἐχθρῶν, αἵρεσιν, ἀνάστασιν τε τοῦ Θεοῦ καὶ
ἔγερσιν καλεῑο ὡς τδ, ι Ἀνάστα, Κύριε, βοήθησον
ἡμῖν· ι εἴη ’δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ κινήσεων σωματι-
κων.
” ιβ’. Πεῖραν τοῦ Θεοῦ καλεῖ, τὴν είς ἔργον τῆς τῶν
οἰκείων αὐτοῦ ἐννοίας ἐκκλησιν, πρὸς τὸ λαμπρο-
τέρους καὶ ἐπισημοτέρους αὐτοὺς καταστῆσαι xvii
’ περιὸλεπτοτέρους· ὡς τὸ, ι ὈΘεὺς ἐπείραζε τὸν
Ἀθραὰμ.ι
ιγ’. Τὴν τῆς συνήθους αὑτοῦ προστασίας ἀνασο-