PG 99, col. 869
νηταὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους · Μὴ ἆρά τις ἡμῶν ὲλύ-
πησε τὸν γέροντα, καὶ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη ἀφ’
ἡ μῶν ; Καὶ οὐχ εὖρον ὲν ἑαυτοῖς οὐδέν. ’Υγιάνας δὲ
ό γέρων εἶπεν Πορεύσομαι πρὸς τοὺς πατέρας μου.
Καὶ οὕτως ἀναπλεύσας ἦλθεν εἰς τὴν Πέτραν, ὅπου
ἦσαν οι μαθηταὶ αὑτοῦ. Ὀντος δὲ αὐτοῦ πλησίον τοῦ
ποταμοῦ, παιδίσκη τις Ateio-maca. ἐλθοῦσα, ἥψατο
μηλυηῆς αὐτοῦ. '0 δὲ γέρων ἐπετίμησεν αὐτῇ. Ἡ
οὖν παιδίσκη λέγει αὐτῷ’ Et μοναχὸς εἴ, πορεύου είς
τὸ ὅρος. '0 δὲ γέρων ἐπὶ τῷ λόγῳ κατανυγεὶς, ἕλε-
γεν ὲν ἐαυτῷ· Ἀρσένιε, ει μοναχδς εἴ, πορεύου εἰς
τὸ ὅρος · καὶ ἐπὶ τοῦτο’ἀπήντησαν αὺτῷ ὃ τε Ἀλέξ-
ανδρος καὶ Ζὼἴλος, καὶ ἐπιπεσόντων αὐτῶν τοῖς ποσὶ
αὑτοῦ. ἔρριψεν ὲαυτδν ό Γέρων · καὶ ἔκλαυσαν ἀμ-
φότεροι. Εἶπεν δὲ ὸ γέρων · Οὐκ ἠκούσατε, ὅτι ἀσθε-
νῶ ; Καὶ εἷπον αὐτῷ · Ναί. Kal. λέγει ὁ Γέρων· Καὶ
διὰ τί οὐκ ήλθετε ίδεῖνκ με; Καὶ λέγει ό ἀϐὃᾶς
Ἀλέξανδρος ο ’Ότι ό χωρισμός σου ἀφ’ ήμῶν οὑ γέ-
γονε πιθανὸς, καὶ πολλοὶΙ οὐκ ὠφελήθησαν, λέγοντες·
ὀτι εί μὴ παρήκουσαν τοῦ γέροντος, οὐκ ἄν ἐχωρί-
σθη ἀπ’ αὐτῶν. Καὶ λέγει αὐτοῖς’ Κάγὼ ἔγνων·
πάλιν οὖν μέλλουσιν λέγειν oi ἄνθρωπον Ὅτι μὴ
εὑροῦσα ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τοῖς ποσὶν αὐτῆς,
ἀνέστρεψεν πρὸς Νῶε είς τὴν κιϐωτόν. Καὶ οὓτως
ἐθεραπεύθησαν, καὶ ἔμειναν μετ’ αὐτοῠι ἓως τῆς
τελευτῆς αὑτοῦ.
ΚΕΦΔΛ . I".
Prandium daemonis, et arcanorum perspicientia; morbus, visio, cura vilissima: sepulturae; mort;habiludo
ιθ¹. Πάλιν ἄλλου πυθομένου, καὶ λέγοντος τῷ ’Δ ρ-
σενίῳο υἱ λογισμοί μου θλίϐουσί με, λέγοντες· Οὐ
δύνασαι νηστεῦσαι, οὐδὲ ἐργάζεσθαι, κᾶν ὲπισκέπτου
ἀσθενοῦντας, καὶ τοῦτο δὲ ἀγάπη ὲστίν. Εἰδὼς δὲ ὀ
γέρων τὰς πονηρίας, καὶ τοὺς δόλους τῶν δαιμόνων,
λέγει τῷ ἀδελφῷ · Ὕπαγε, φάγε, πίε, κοιμῶ, καὶ
μὴ ἐργάσῃ “ μόνον τοῦ κελλίου σου μὴ ἀποστῇς · ἤδη
γὰρ ὃτι ἠ ὑπομονὴ τοῦ κελλίου φέρει τὸν μοναχὸν εις
τὴν τάξιν αὐτοῦ. Οὐκ ἁπελιμπάνετο δὲ τοῦ διορατι-
ι Coteler. ἔμεινε μετ’ αὐτῶν.
fuisset ad eximendam famem et restaurandas vires.
sed tuam, qua vesci soles. pane. herbis, aut aliis
esculentis bujusmodi concoctam. sume, comede
(non dicitur bibe, quod fit in aqua mera). Sic dici-
tur, jusculum sumere, lac comedere, quanquam
panis in, eis maceratus sit.
(se) δέτίίέεὶῐιῄἱέιῐ iiii: diemandriw, non Thebaidis, D
monuimus iu Commentario prmio, num. 53. Ea
vero, qua: hic narrantur, babes in Vilis PP. lib. v,
libell. 15. num. 9. apud Coteler. a οδε. 565.
tuen. to. num. ν. apud uoteler. a pag. 565.
Δ(91)) lntelljge Petram_Troes, de qua supra. Su-
ri_us num._22, vocat P_etram Stromes. 'Apogra-
bum medicamm regis Francia: infra citatum-ba-
unum medicatum regis r'ranciac intra citatum Ita-
t Στρώμνης, sed scriptio sibi non constat : nam
et Τρώμην paulo
ost lego iu accusandi casu.
Neutra placet. Vit.
P. ibidem num. 10, Trohen.
(9t) Μελωτή, meiote vel melotes, pellis ovina, a
Greco μῆλον, uvis, sed et quodcumque animal
πησε τὸν γέροντα, καὶ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη ἀφ’
ἡ μῶν ; Καὶ οὐχ εὖρον ὲν ἑαυτοῖς οὐδέν. ’Υγιάνας δὲ
ό γέρων εἶπεν Πορεύσομαι πρὸς τοὺς πατέρας μου.
Καὶ οὕτως ἀναπλεύσας ἦλθεν εἰς τὴν Πέτραν, ὅπου
ἦσαν οι μαθηταὶ αὑτοῦ. Ὀντος δὲ αὐτοῦ πλησίον τοῦ
ποταμοῦ, παιδίσκη τις Ateio-maca. ἐλθοῦσα, ἥψατο
μηλυηῆς αὐτοῦ. '0 δὲ γέρων ἐπετίμησεν αὐτῇ. Ἡ
οὖν παιδίσκη λέγει αὐτῷ’ Et μοναχὸς εἴ, πορεύου είς
τὸ ὅρος. '0 δὲ γέρων ἐπὶ τῷ λόγῳ κατανυγεὶς, ἕλε-
γεν ὲν ἐαυτῷ· Ἀρσένιε, ει μοναχδς εἴ, πορεύου εἰς
τὸ ὅρος · καὶ ἐπὶ τοῦτο’ἀπήντησαν αὺτῷ ὃ τε Ἀλέξ-
ανδρος καὶ Ζὼἴλος, καὶ ἐπιπεσόντων αὐτῶν τοῖς ποσὶ
αὑτοῦ. ἔρριψεν ὲαυτδν ό Γέρων · καὶ ἔκλαυσαν ἀμ-
φότεροι. Εἶπεν δὲ ὸ γέρων · Οὐκ ἠκούσατε, ὅτι ἀσθε-
νῶ ; Καὶ εἷπον αὐτῷ · Ναί. Kal. λέγει ὁ Γέρων· Καὶ
διὰ τί οὐκ ήλθετε ίδεῖνκ με; Καὶ λέγει ό ἀϐὃᾶς
Ἀλέξανδρος ο ’Ότι ό χωρισμός σου ἀφ’ ήμῶν οὑ γέ-
γονε πιθανὸς, καὶ πολλοὶΙ οὐκ ὠφελήθησαν, λέγοντες·
ὀτι εί μὴ παρήκουσαν τοῦ γέροντος, οὐκ ἄν ἐχωρί-
σθη ἀπ’ αὐτῶν. Καὶ λέγει αὐτοῖς’ Κάγὼ ἔγνων·
πάλιν οὖν μέλλουσιν λέγειν oi ἄνθρωπον Ὅτι μὴ
εὑροῦσα ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τοῖς ποσὶν αὐτῆς,
ἀνέστρεψεν πρὸς Νῶε είς τὴν κιϐωτόν. Καὶ οὓτως
ἐθεραπεύθησαν, καὶ ἔμειναν μετ’ αὐτοῠι ἓως τῆς
τελευτῆς αὑτοῦ.
ΚΕΦΔΛ . I".
Prandium daemonis, et arcanorum perspicientia; morbus, visio, cura vilissima: sepulturae; mort;habiludo
ιθ¹. Πάλιν ἄλλου πυθομένου, καὶ λέγοντος τῷ ’Δ ρ-
σενίῳο υἱ λογισμοί μου θλίϐουσί με, λέγοντες· Οὐ
δύνασαι νηστεῦσαι, οὐδὲ ἐργάζεσθαι, κᾶν ὲπισκέπτου
ἀσθενοῦντας, καὶ τοῦτο δὲ ἀγάπη ὲστίν. Εἰδὼς δὲ ὀ
γέρων τὰς πονηρίας, καὶ τοὺς δόλους τῶν δαιμόνων,
λέγει τῷ ἀδελφῷ · Ὕπαγε, φάγε, πίε, κοιμῶ, καὶ
μὴ ἐργάσῃ “ μόνον τοῦ κελλίου σου μὴ ἀποστῇς · ἤδη
γὰρ ὃτι ἠ ὑπομονὴ τοῦ κελλίου φέρει τὸν μοναχὸν εις
τὴν τάξιν αὐτοῦ. Οὐκ ἁπελιμπάνετο δὲ τοῦ διορατι-
ι Coteler. ἔμεινε μετ’ αὐτῶν.
fuisset ad eximendam famem et restaurandas vires.
sed tuam, qua vesci soles. pane. herbis, aut aliis
esculentis bujusmodi concoctam. sume, comede
(non dicitur bibe, quod fit in aqua mera). Sic dici-
tur, jusculum sumere, lac comedere, quanquam
panis in, eis maceratus sit.
(se) δέτίίέεὶῐιῄἱέιῐ iiii: diemandriw, non Thebaidis, D
monuimus iu Commentario prmio, num. 53. Ea
vero, qua: hic narrantur, babes in Vilis PP. lib. v,
libell. 15. num. 9. apud Coteler. a οδε. 565.
tuen. to. num. ν. apud uoteler. a pag. 565.
Δ(91)) lntelljge Petram_Troes, de qua supra. Su-
ri_us num._22, vocat P_etram Stromes. 'Apogra-
bum medicamm regis Francia: infra citatum-ba-
unum medicatum regis r'ranciac intra citatum Ita-
t Στρώμνης, sed scriptio sibi non constat : nam
et Τρώμην paulo
ost lego iu accusandi casu.
Neutra placet. Vit.
P. ibidem num. 10, Trohen.
(9t) Μελωτή, meiote vel melotes, pellis ovina, a
Greco μῆλον, uvis, sed et quodcumque animal