PL 115, col. 721

Hic nunc sat melius res pia panditur,
Cum Christum resonant chordulae metricae.
Hic nunc est animus magna revolvere:
Splendenter anhelat balsama fulgide
Gliscens egregia clangere libere,
Ut dulcis reboet musica flamine.
Bellator Domini verbo potentior,
Doctrina et pariter fine celebrior,
Christi sic igitur gloria cingitur,
Ut florens vigeat hic et in aethere.
(3) Rector dum populos docte reficeret,
(4) Gypsum, cum diceret, fragmine prodite:
Turbam multiplici germine lauream
Coelesti rutilus agmine provehit.
(5) Ustus sic Domini zelo, fidelium
Convertens fluidos mores rebellium,
Adsciscens opibus munere nobili,
Abstractos barathro sublimat aethere.
Sed jam cum meritis digna rependere
Christus cunctipotens vellet, Leocritiam
Recte mox lepidam virginem extulit,
Quae clarum famulum axe reconderet.
Tunc celsus solitum rite solatium
Praestans, et placidum compte remedium
Cultum tunc, fidei dogmate et ingerit,
Adversans populis justa rebellio.
Extemplo praeconans praedo peranxius
Conturbat patriam, jussuve plebium
Per cunctas plateas longe revolvitur,
Quod princeps rabidus excitus imperat.
Regnantem tumidum respuit inclyta
Coelestis famuli mens Deo praedita:
Tandem praecipiti ductu notabili
Comprehensus, sonuit mox quoque libere.
Dicens: O proceres, temnite impium,
Christum aethereum credite principem,
Vatem impudicum recte repellite,
Qui tantos populos igne recondidit.
Gaudens haec resonat culmine gnaviter
Necnon et alia conquerens fortia,
Hunc mandant gladio vertice tundere,
Ne sancta valeat turba recipere.
Adest intrepidus belliger annuens,
Tundunt, quem alapis, red rogat horridum,
Extendens faciem, verbere alteram
Alternans, gemina palma relidere.
Tunc signo fidei pectora servulus
Armat deificae aurea, roseo