PL 119, col. 1146
Epistolae et decreta (Nicolaus I), J. P. Migne
scripserimus, in epistola quam eis misimus, potestis
agnoscere: cujusque transcriptum exemplar venerandis
antistitibus in regno vestro Ecclesiam Dei
gubernantibus vestra tribui gloria faciat. Praeterea
rogamus, ut vestra sublimitas sine omni dilatione
praesentem, crebro dicti regis Lotharii nomine titulatam,
per fidelem ac prudentem virum eidem destinare
maturet epistolam, cujus exemplar ecce dilectioni
vestrae transmisimus. Idipsum etiam vos de
illa rogamus agere, quam praesulibus ejus regni
transmisimus. Sed sciendum est quoniam quidam
timoris aut favoris causa nostram suscipere parvipendunt
epistolam: quidam vero suscipiunt quidem,
sed palam demonstrare formidant; vel etiam Lothario
placere volentes, hanc aliorum visione perniciosissime
privant. Quapropter obnixe precamur
ut per talem eamdem epistolam nostram virum jam
designatis antistitibus vestra sapientia mittat, qui
prudenter incedens, nullum prorsus eorum praetereat,
cui hanc non tradidisse quocunque modo clarescat.
Quo caute ac indifferenter acto, qui hanc susceperit,
vel non susceperit, per charitatis vestrae legatum
vel litteras protinus ac certissime, sed pleniter
nobis poscimus intimari. Nam licet omnes arguendi
sint ob nimiae soporem desidiae, multo tamen illi
severius increpandi vel percutiendi consistunt, qui
toties etiam a nobis moti excitari pestifero torporis
somno depressi refugiunt. Sed priusquam veraciter
hos agnoscamus, nihil de his definitivum deliberare
prorsus absentia, seu potius ignorantia, justitia dictante,
permittit. Optamus gloriam vestram in Christo
nunc et semper bene valere, dilectissime fili.
Data VIII Kalendas Februarias, indictione XV.
[(Anno 867.)] CXLIX. AD LOTHARIUM REGEM. Quod Theutberga taedio afflictionum contra se ipsam scribat; caeterum dissolvi ejus conjugium non posse, nisi Lotharius caelibem quoque vitam spondeat.
LOTHARIO glorioso [ edit. Rom., gloriosissimo]
regi.
Audito, revertente misso nostro, correctionis tuae
ut ita dicamus initio, gratias Deo condignas egimus,
et ut tibi quoque grates competibiles referremus,
animum praeparavimus. Sed, heu! adversa nuntia
venientia hujus intentionis nostrae proposito celeriter
obviarunt. Quapropter compulsi sumus mutare vocem,
et qui ad gratiarum actiones os aperire disposueramus,
in luctus et increpationes adhuc officium
linguae coacti dirigimus. Siquidem epistolam nunc
suggestionis Theutbergae gloriosae reginae missam,
deferentibus legatis ejus, suscepimus, quam nihil
intimare reperimus litteris, nisi quod illi asserere
videbantur verbis. Verum in utroque obstupefacti
pariter et mirati sumus: atque tam repente styli et
petitionis mutatae sensus perpendentes, nihil tale
illam nobis intimasse quoque [ al., quoquo, HARD.]
tempore recoluimus. Siquidem cum ad relationem
agnoscere: cujusque transcriptum exemplar venerandis
antistitibus in regno vestro Ecclesiam Dei
gubernantibus vestra tribui gloria faciat. Praeterea
rogamus, ut vestra sublimitas sine omni dilatione
praesentem, crebro dicti regis Lotharii nomine titulatam,
per fidelem ac prudentem virum eidem destinare
maturet epistolam, cujus exemplar ecce dilectioni
vestrae transmisimus. Idipsum etiam vos de
illa rogamus agere, quam praesulibus ejus regni
transmisimus. Sed sciendum est quoniam quidam
timoris aut favoris causa nostram suscipere parvipendunt
epistolam: quidam vero suscipiunt quidem,
sed palam demonstrare formidant; vel etiam Lothario
placere volentes, hanc aliorum visione perniciosissime
privant. Quapropter obnixe precamur
ut per talem eamdem epistolam nostram virum jam
designatis antistitibus vestra sapientia mittat, qui
prudenter incedens, nullum prorsus eorum praetereat,
cui hanc non tradidisse quocunque modo clarescat.
Quo caute ac indifferenter acto, qui hanc susceperit,
vel non susceperit, per charitatis vestrae legatum
vel litteras protinus ac certissime, sed pleniter
nobis poscimus intimari. Nam licet omnes arguendi
sint ob nimiae soporem desidiae, multo tamen illi
severius increpandi vel percutiendi consistunt, qui
toties etiam a nobis moti excitari pestifero torporis
somno depressi refugiunt. Sed priusquam veraciter
hos agnoscamus, nihil de his definitivum deliberare
prorsus absentia, seu potius ignorantia, justitia dictante,
permittit. Optamus gloriam vestram in Christo
nunc et semper bene valere, dilectissime fili.
Data VIII Kalendas Februarias, indictione XV.
[(Anno 867.)] CXLIX. AD LOTHARIUM REGEM. Quod Theutberga taedio afflictionum contra se ipsam scribat; caeterum dissolvi ejus conjugium non posse, nisi Lotharius caelibem quoque vitam spondeat.
LOTHARIO glorioso [ edit. Rom., gloriosissimo]
regi.
Audito, revertente misso nostro, correctionis tuae
ut ita dicamus initio, gratias Deo condignas egimus,
et ut tibi quoque grates competibiles referremus,
animum praeparavimus. Sed, heu! adversa nuntia
venientia hujus intentionis nostrae proposito celeriter
obviarunt. Quapropter compulsi sumus mutare vocem,
et qui ad gratiarum actiones os aperire disposueramus,
in luctus et increpationes adhuc officium
linguae coacti dirigimus. Siquidem epistolam nunc
suggestionis Theutbergae gloriosae reginae missam,
deferentibus legatis ejus, suscepimus, quam nihil
intimare reperimus litteris, nisi quod illi asserere
videbantur verbis. Verum in utroque obstupefacti
pariter et mirati sumus: atque tam repente styli et
petitionis mutatae sensus perpendentes, nihil tale
illam nobis intimasse quoque [ al., quoquo, HARD.]
tempore recoluimus. Siquidem cum ad relationem