PL 14, col. 45
Vita Sancti Ambrosii (Paulinus Mediolanensis), J. P. Migne · Vita et institutum (Auctor incertus), J. P. Migne
in Anauniae partibus, persequentibus gentilibus
viris martyrii coronam adepti sunt, cum reliquias
Mediolani summa cum devotione susciperemus,
adveniente quodam caeco et referente cognovimus,
qui eodem die tacto loculo, in quo sanctorum reliquiae
portabantur, lumen recepit, quod per visum
noctis vidisset navem appropinquantem littori, in
qua erat multitudo albatorum virorum; quibus descendentibus
ad terram, cum unum de turba precaretur,
ut sciret qui essent ii viri, audierit, Ambrosium
ejusque consortes. Quo audito nomine, cum deprecaretur
ut lumen reciperet, audivit ab eo: Perge
Mediolanum, et occurre fratribus meis, qui illo venturi
sunt, designans diem, et recipies lumen. Erat
enim vir, ut ipse asserebat, de littore Dalmatino,
nec se ante venisse in civitatem asserebat priusquam
recto itinere reliquiis sanctorum occurrisset, nondum
videns: sed tacto loculo, videre coepisse.
53.
His itaque decursis, non arbitror grave videri,
si paululum promissi nostri metas excesserimus, ut
Domini dictum quod per eos sanctorum prophetarum
locutus est, completum esse doceamus: Sedentem
adversus fratrem suum et detrahentem occulte, persequebar [(Ps. C, 5)]
;
et alibi: Noli diligere detrahere,
ne eradicemini [(Prov. XX, 13)]
; ut quicumque forte
hujusmodi captus est consuetudine, cum legerit qualiter
in iis qui sancto viro detrahere ausi sunt, fuerit
vindicatum, ipse etiam in aliis emendetur.
54.
Igitur Donatus quidam natione Afer, presbyter
tamen Ecclesiae Mediolanensis, cum in convivio positus,
in quo erant nonnulli militares viri reliogiosi,
detraheret memoriae Sacerdotis, adspernantibus illis
1.
Οὐαλεντινιανὸς μετὰ τελευτὴν Ἰοβιανοῦ τὰ σκῆπτρα
τῆς βασιλείας διαδεξάμενος, τὸν ἴδιον ἀδελφὸν Οὐάλεντα
viris martyrii coronam adepti sunt, cum reliquias
Mediolani summa cum devotione susciperemus,
adveniente quodam caeco et referente cognovimus,
qui eodem die tacto loculo, in quo sanctorum reliquiae
portabantur, lumen recepit, quod per visum
noctis vidisset navem appropinquantem littori, in
qua erat multitudo albatorum virorum; quibus descendentibus
ad terram, cum unum de turba precaretur,
ut sciret qui essent ii viri, audierit, Ambrosium
ejusque consortes. Quo audito nomine, cum deprecaretur
ut lumen reciperet, audivit ab eo: Perge
Mediolanum, et occurre fratribus meis, qui illo venturi
sunt, designans diem, et recipies lumen. Erat
enim vir, ut ipse asserebat, de littore Dalmatino,
nec se ante venisse in civitatem asserebat priusquam
recto itinere reliquiis sanctorum occurrisset, nondum
videns: sed tacto loculo, videre coepisse.
53.
His itaque decursis, non arbitror grave videri,
si paululum promissi nostri metas excesserimus, ut
Domini dictum quod per eos sanctorum prophetarum
locutus est, completum esse doceamus: Sedentem
adversus fratrem suum et detrahentem occulte, persequebar [(Ps. C, 5)]
;
et alibi: Noli diligere detrahere,
ne eradicemini [(Prov. XX, 13)]
; ut quicumque forte
hujusmodi captus est consuetudine, cum legerit qualiter
in iis qui sancto viro detrahere ausi sunt, fuerit
vindicatum, ipse etiam in aliis emendetur.
54.
Igitur Donatus quidam natione Afer, presbyter
tamen Ecclesiae Mediolanensis, cum in convivio positus,
in quo erant nonnulli militares viri reliogiosi,
detraheret memoriae Sacerdotis, adspernantibus illis
1.
Οὐαλεντινιανὸς μετὰ τελευτὴν Ἰοβιανοῦ τὰ σκῆπτρα
τῆς βασιλείας διαδεξάμενος, τὸν ἴδιον ἀδελφὸν Οὐάλεντα