PL 142, col. 1072
De rebus pertinentibus ad missae officium (Berno Augiae Divitis), J. P. Migne
Israel [(Ibid.)]
. Unde sacerdos confidenter Dominum
rogat, dicens: Deus refugium nostrum et virtus [(Psal.
XLV)]
, adesto piis Ecclesiae tuae precibus, auctor ipse
pietatis, et praesta ut quod fideliter petimus efficaciter
consequamur. Tunc enim fideliter petimus, si conservis
nostris debita dimiserimus, ut et nos a nostris
debitis per Dominum absolvi valeamus. Nam et apostolica
lectio de observanda fraternae charitatis unitate
satis nos admonet, dum Apostolus seipsum in
exemplum ponens inter caetera sic dicit: Testis enim
mihi est Deus quomodo cupiam vos omnes in visceribus
Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis
ac magis abundet in scientia et in omni sensu, ut probetis
potiora, ut sitis sinceri, et sine offensa in diem
Christi, repleti fructu justitiae per Jesum Christum in
gloriam et laudem Dei [(Philipp. I)]
. Quam charitatem
commendat responsorium, dicens: Ecce quam bonum,
et quam jucundum, habitare fratres in unum [(Psal. CLXXII)]
.
In offerenda, beata Esther, Ecclesiae
typum gerens, Dominum rogat recordari sui et ut
det sermonem rectum in os ejus. Si enim rectus
sermo in ore nostro sonuerit, videlicet peccata nostra
confitendo, poenitendo, proximis nostris debita
remittendo, statim in communione illa ad nos divina
dirigitur promissio: Dico vobis, gaudium est angelis
Dei super uno peccatore poenitentiam agente [(Matth.
XVI)]
. De vicesima autem tertia Dominica, quoniam
tractavi in quadam epistola quam ad Aribonem archiepiscopum
de Adventu Domini composui, nunc
aliquid dicere supersedeo.
CAPUT VI.
Inter haec non otiose querendum puto cur auctor
officiorum tantummodo viginti tria inter octavas
Pentecostes et Adventum Domini, ordinator vero Lectionarii
viginti quinque lectiones posuerit, exceptis
his quae in octava Pentecostes et Dominica quinta
ante Nativitatem Domini, et in sancta Trinitate legi
solent. Quae si viginti quinque adduntur, XXVIII numerus
adimpletur. Qui officia ordinavit, embolismales
annos in decennovenali cyclo attendit, in quibus
Pascha tardius solet occurrere, et breviora temporum
spatia inter octavas Pentecostes et Adventum
Domini conficere; alter vero communes, in quibus
eadem Paschalis festivitas maturius consuevit provenire.
Dicamus sub exemplo, quando ultimus terminus
paschalis XIV Kalendis Maii, et ipse Paschalis
dies septimo Kalendas ejusdem mensis occurrit,
qui diligenter computare voluerit, non plus quam viginti
tres hebdomadas ab Octava Pentecostes usque
ad Adventum Domini invenire poterit. Et ita accidit
ut officium, Domine in tua, necessario debeat cantari
in ipsa octavae Pentecostes hebdomada. Quando vero
terminus primi Paschae duodecimo Kalendas Aprilis,
ipsum vero sanctum Pascha statim in crastinum, hoc
est II Kalendas Aprilis evenit, tunc ab octava Pentecostes
usque ad Adventum Domini, completur numerus
viginti octo hebdomadarum, juxta computationem
Lectionarii, dignus profecto numerus, qui
inter has solemnitates Spiritus sancti et Domini Adventus
. Unde sacerdos confidenter Dominum
rogat, dicens: Deus refugium nostrum et virtus [(Psal.
XLV)]
, adesto piis Ecclesiae tuae precibus, auctor ipse
pietatis, et praesta ut quod fideliter petimus efficaciter
consequamur. Tunc enim fideliter petimus, si conservis
nostris debita dimiserimus, ut et nos a nostris
debitis per Dominum absolvi valeamus. Nam et apostolica
lectio de observanda fraternae charitatis unitate
satis nos admonet, dum Apostolus seipsum in
exemplum ponens inter caetera sic dicit: Testis enim
mihi est Deus quomodo cupiam vos omnes in visceribus
Jesu Christi. Et hoc oro, ut charitas vestra magis
ac magis abundet in scientia et in omni sensu, ut probetis
potiora, ut sitis sinceri, et sine offensa in diem
Christi, repleti fructu justitiae per Jesum Christum in
gloriam et laudem Dei [(Philipp. I)]
. Quam charitatem
commendat responsorium, dicens: Ecce quam bonum,
et quam jucundum, habitare fratres in unum [(Psal. CLXXII)]
.
In offerenda, beata Esther, Ecclesiae
typum gerens, Dominum rogat recordari sui et ut
det sermonem rectum in os ejus. Si enim rectus
sermo in ore nostro sonuerit, videlicet peccata nostra
confitendo, poenitendo, proximis nostris debita
remittendo, statim in communione illa ad nos divina
dirigitur promissio: Dico vobis, gaudium est angelis
Dei super uno peccatore poenitentiam agente [(Matth.
XVI)]
. De vicesima autem tertia Dominica, quoniam
tractavi in quadam epistola quam ad Aribonem archiepiscopum
de Adventu Domini composui, nunc
aliquid dicere supersedeo.
CAPUT VI.
Inter haec non otiose querendum puto cur auctor
officiorum tantummodo viginti tria inter octavas
Pentecostes et Adventum Domini, ordinator vero Lectionarii
viginti quinque lectiones posuerit, exceptis
his quae in octava Pentecostes et Dominica quinta
ante Nativitatem Domini, et in sancta Trinitate legi
solent. Quae si viginti quinque adduntur, XXVIII numerus
adimpletur. Qui officia ordinavit, embolismales
annos in decennovenali cyclo attendit, in quibus
Pascha tardius solet occurrere, et breviora temporum
spatia inter octavas Pentecostes et Adventum
Domini conficere; alter vero communes, in quibus
eadem Paschalis festivitas maturius consuevit provenire.
Dicamus sub exemplo, quando ultimus terminus
paschalis XIV Kalendis Maii, et ipse Paschalis
dies septimo Kalendas ejusdem mensis occurrit,
qui diligenter computare voluerit, non plus quam viginti
tres hebdomadas ab Octava Pentecostes usque
ad Adventum Domini invenire poterit. Et ita accidit
ut officium, Domine in tua, necessario debeat cantari
in ipsa octavae Pentecostes hebdomada. Quando vero
terminus primi Paschae duodecimo Kalendas Aprilis,
ipsum vero sanctum Pascha statim in crastinum, hoc
est II Kalendas Aprilis evenit, tunc ab octava Pentecostes
usque ad Adventum Domini, completur numerus
viginti octo hebdomadarum, juxta computationem
Lectionarii, dignus profecto numerus, qui
inter has solemnitates Spiritus sancti et Domini Adventus