PL 142, col. 950
Vita Maioli (Odilo V Cluniacensis), J. P. Migne
officiosissime suscipitur, regulariter introducitur et,
ut moris est, honorabiliter et charitative tractatur.
Quam grande fuit gaudium inter fratres de ejus adventu,
quam ingens laetitia, quam celebris exsultatio,
non potest ad plenum noster edicere sermo.
Deinceps adfuit ei ad contemptum mundi prompta
voluntas, ad amorem Dei firmissima charitas, ad
dilectionem proximi chara fraternitas, ad perdiscendum
regularis observantiae ordinem nulla difficultas,
et ad exhibendum non solum abbati, sed
etiam fratribus obedientiae bonum celebris alacritas,
et ad dandum omnibus exemplum regnabat in eo
pura simplicitas. Qualis fuit ejus conversatio inter
fratres in initio suae conversationis, apparuit ex
affectu eorumdem fratrum, tempore celeberrimae
suae electionis. Non erat jam necesse ut aliquis
eum ad observantiam regularem instrueret, quem,
ut sanctus evangelista dicit, unctio gratiae coelestis
de omnibus erudiebat [(I Joan. II)]
.
Coepit interea vita et doctrina tam perfecte clarescere
ut in domo Dei laude fidelium omnium
primum et praecipuum locum meruerit obtinere.
Sic enim placuit Divinitati ut per diversos gradus
humilitatis ascenderet ad culmen monasticae perfectionis,
ut non jam ex aliis unus, sed inter caeteros
et super omnes videretur praecipuus. Sexto
namque anno, ut fertur, conversionis suae a saeculo,
supra nominatus abbas felicis memoriae, domnus
videlicet et pius pater, Haymardus nomine,
cujus monachus beatus erat Maiolus cujusque monitis
et jussionibus tota mentis intentione et corporis
possibilitate parebat semperque parere decreverat,
coepit destitui in terra [interea] tota valetudine
corporis et, quod sibi gravius erat, licet patienter
ferret, amissione temporalis luminis. Et cum jam
se ad occasum vergere praesciret et cognosceret
se non posse diu tanti coenobii tantarumque spiritualium
ovium curam gerere, de ordinatione coepit
monasterii suique successoris electione cum
spiritalibus et religiosis fratribus spiritaliter tractare,
et cum tranquillitate animi patienter disponere.
Facta est autem ab omnibus inquisitio, et
ad quem omnium fratrum tendebat, ad domnum
ut moris est, honorabiliter et charitative tractatur.
Quam grande fuit gaudium inter fratres de ejus adventu,
quam ingens laetitia, quam celebris exsultatio,
non potest ad plenum noster edicere sermo.
Deinceps adfuit ei ad contemptum mundi prompta
voluntas, ad amorem Dei firmissima charitas, ad
dilectionem proximi chara fraternitas, ad perdiscendum
regularis observantiae ordinem nulla difficultas,
et ad exhibendum non solum abbati, sed
etiam fratribus obedientiae bonum celebris alacritas,
et ad dandum omnibus exemplum regnabat in eo
pura simplicitas. Qualis fuit ejus conversatio inter
fratres in initio suae conversationis, apparuit ex
affectu eorumdem fratrum, tempore celeberrimae
suae electionis. Non erat jam necesse ut aliquis
eum ad observantiam regularem instrueret, quem,
ut sanctus evangelista dicit, unctio gratiae coelestis
de omnibus erudiebat [(I Joan. II)]
.
Coepit interea vita et doctrina tam perfecte clarescere
ut in domo Dei laude fidelium omnium
primum et praecipuum locum meruerit obtinere.
Sic enim placuit Divinitati ut per diversos gradus
humilitatis ascenderet ad culmen monasticae perfectionis,
ut non jam ex aliis unus, sed inter caeteros
et super omnes videretur praecipuus. Sexto
namque anno, ut fertur, conversionis suae a saeculo,
supra nominatus abbas felicis memoriae, domnus
videlicet et pius pater, Haymardus nomine,
cujus monachus beatus erat Maiolus cujusque monitis
et jussionibus tota mentis intentione et corporis
possibilitate parebat semperque parere decreverat,
coepit destitui in terra [interea] tota valetudine
corporis et, quod sibi gravius erat, licet patienter
ferret, amissione temporalis luminis. Et cum jam
se ad occasum vergere praesciret et cognosceret
se non posse diu tanti coenobii tantarumque spiritualium
ovium curam gerere, de ordinatione coepit
monasterii suique successoris electione cum
spiritalibus et religiosis fratribus spiritaliter tractare,
et cum tranquillitate animi patienter disponere.
Facta est autem ab omnibus inquisitio, et
ad quem omnium fratrum tendebat, ad domnum