PL 143, col. 454
Carmen de conflictu ovis et lini (Hermannus Contractus), J. P. Migne
Caetera quae feriet dextera praeteriet.
Festa dies illum quoties redit annua festum,
Huic referet populo foedere perpetuo.
Si sacrata piae penetras mysteria causae,
Non sine compuncto percipis haec animo.
Exsilii finis, optatae causa quietis,
Agnus promissae pignus erat patriae.
Quod mare salvato populo, Pharaone necato,
Obsequii geminum praestitit officium;
Quodque die nubem meruit, quod noctibus ignem
Et panem coeli colloquiumque Dei;
Agnus causa fuit; de quo cum denique desit
Auditor dignus, plura loqui fugimus.
Quid sit ovis reputans et ovem reverenter honorans,
Judice me, stultum corrige propositum.
LINUM.
In causa recipi pro judice non solet hostis,
Nec lis ista tuo constat in arbitrio.
Justa quidem veteri non deest reverentia legi,
Nec pietas illis errat in eloquiis;
Sed tamen umbra fuit; praeter moralia quidquid
Lex jubet illa vetus esse scias aliud.
Legales umbras contemnimus atque figuras,
Ad lucem sanctae vertimur Ecclesiae.
De nobis ejus communis judicet usus,
Quem fidei celebres instituere duces.
Quod linum sacras circumdat vestibus aras,
Nec magnifacio, nec nihil esse puto.
Denique purgati pars abjectissima lini,
Ad loca sacra piis excubat officiis.
Partitis vicibus, quod sol splendendo diebus,
Id peragit linum noctibus officium.
Iste manu factis splendor dans lumina templis;
Tu nosti melius quid gerat interius.
Cum sacra facturus sacra sumit tegmina praesul,
Quis locus est lanis ejus in exuviis?
Vestes praetereo quas nominat usus ab albo
Et quae sacratos rite tegunt humeros;
Ejus utraque manu sollemnis tempore cultus
De lino factis albicat exuviis.
Sacro fert etiam crispanti vertice mitram
Ne lino vel in hac parte sui careat,
De lino factam, mersus baptismate, mitram
Pignus homo vitae suscipit in capite;
Supplet baptismum praeceptaque munera linum,
Introitumque sacram pandit in Ecclesiam.
Omen erit felix, quoties in vestibus albis
Somnia dilectas obtulerunt animas.
Quid nisi moerores, curas, aliquosve labores,
Quod mihi significet lanea vestis habet.
Coelicolae terris parere leguntur in albis,
Si quoties veniunt nuntia laeta ferunt.
Desit in hoc etiam tua ne tibi gloria, quidam
Angelus est nigris semper in exuviis.
Plurima, continui revolutis mensibus anni,
A Christo dictus, festa colit populus;
Sed tunc praecipua fervet devotio cura
Cum sit praecipuae mentio laetitiae;
Tunc penitus, penitus aeterna lege cavetur,
Festa dies illum quoties redit annua festum,
Huic referet populo foedere perpetuo.
Si sacrata piae penetras mysteria causae,
Non sine compuncto percipis haec animo.
Exsilii finis, optatae causa quietis,
Agnus promissae pignus erat patriae.
Quod mare salvato populo, Pharaone necato,
Obsequii geminum praestitit officium;
Quodque die nubem meruit, quod noctibus ignem
Et panem coeli colloquiumque Dei;
Agnus causa fuit; de quo cum denique desit
Auditor dignus, plura loqui fugimus.
Quid sit ovis reputans et ovem reverenter honorans,
Judice me, stultum corrige propositum.
LINUM.
In causa recipi pro judice non solet hostis,
Nec lis ista tuo constat in arbitrio.
Justa quidem veteri non deest reverentia legi,
Nec pietas illis errat in eloquiis;
Sed tamen umbra fuit; praeter moralia quidquid
Lex jubet illa vetus esse scias aliud.
Legales umbras contemnimus atque figuras,
Ad lucem sanctae vertimur Ecclesiae.
De nobis ejus communis judicet usus,
Quem fidei celebres instituere duces.
Quod linum sacras circumdat vestibus aras,
Nec magnifacio, nec nihil esse puto.
Denique purgati pars abjectissima lini,
Ad loca sacra piis excubat officiis.
Partitis vicibus, quod sol splendendo diebus,
Id peragit linum noctibus officium.
Iste manu factis splendor dans lumina templis;
Tu nosti melius quid gerat interius.
Cum sacra facturus sacra sumit tegmina praesul,
Quis locus est lanis ejus in exuviis?
Vestes praetereo quas nominat usus ab albo
Et quae sacratos rite tegunt humeros;
Ejus utraque manu sollemnis tempore cultus
De lino factis albicat exuviis.
Sacro fert etiam crispanti vertice mitram
Ne lino vel in hac parte sui careat,
De lino factam, mersus baptismate, mitram
Pignus homo vitae suscipit in capite;
Supplet baptismum praeceptaque munera linum,
Introitumque sacram pandit in Ecclesiam.
Omen erit felix, quoties in vestibus albis
Somnia dilectas obtulerunt animas.
Quid nisi moerores, curas, aliquosve labores,
Quod mihi significet lanea vestis habet.
Coelicolae terris parere leguntur in albis,
Si quoties veniunt nuntia laeta ferunt.
Desit in hoc etiam tua ne tibi gloria, quidam
Angelus est nigris semper in exuviis.
Plurima, continui revolutis mensibus anni,
A Christo dictus, festa colit populus;
Sed tunc praecipua fervet devotio cura
Cum sit praecipuae mentio laetitiae;
Tunc penitus, penitus aeterna lege cavetur,