PL 143, col. 482
Vita S. Leonis (Wibertus), J. P. Migne
ejus piae religioni modis omnibus contraire nititur;
et licet non possit eum usquequaque a recto deviare
tramite, tamen per suos satagit satellites tentationum
et adversitatum spiculis a sancto proposito deterrere.
Nam quidam hujus primores patriae eum sapientiae
luce fulgere cernentes et in disponendis regni consiliis
apud imperialem majestatem super cunctos pollere
invidentes, dum apud aulicos, quos omnes sibi
nimio amore devinxerat, nequeunt ei moliri insidias,
apud exteros contra eum tractant artificiosas calliditatum
machinas. Itaque Odonem vicinae commarchiae
Francorum comitem, in beatum praesulem
concitant, eumque multiplici adversitatum molimine
ab imperialis fidei stabilitate dejicere laborant. Videres
fidem in uno Brunone contra multorum fraudes
viriliter decertantem, miranda patientia multorum
spicula hostium aequanimiter perferentem, praecordiali
compassione subditorum sibi dispendia dolentem,
ipsis inimicis affectuosa charitate quam facillime
indulgentem. Sed non est necesse quos bellorum
motus, quas Ecclesiae sibi commissae devastationes,
praedas, incendia pertulerit recensere, dum
Omnipotentis gratia, de cunctis ejus aemulis in nequitia
radicatis, citum dignata est finem imponere
ac sibi fidelem famulum pia consolatione per
visum voluit relevare. Siquidem dum adhuc adversitatum
angoribus arctaretur, quadam nocte multiplicum
sollicitudinum fessus laboribus, miseriam
sibi subjecti populi revolvendo, lacrymabiliterque
suis eam reputando criminibus, soporatur ac videt
in somnis quemdam angelici vultus praeferre sibi
sphaeram supra solis splendorem fulgidam, quae videbatur
in se totius mundi retinere machinam, in
qua etiam specialiter ei ostendebantur duo praeclarae
formae homines. Quorum dum nomina eorum discere
cuperet, hujusmodi vox suas pervenit ad aures: Hos
Mariam Magdalenam, Galienumque noveris esse
episcopum, quorum consortio te frui in futuro laetaberis.
Dumque eamdem sphaeram laetabundus accipiens
manibus sibi in sinum vellet ponere, praesago
futurorum est experrectus sopore. Nec mirum hunc
beatae Mariae dici fore consortem, cum par erga
Deum dilectionis affectus, et continuus lacrymarum
velut fontanarum aquarum decursus, ejus meritorum
illum reddiderit participem.
Quamvis autem a nobis adhuc ignoretur, quis iste
Galienus exstiterit, non est tamen dubium magni
esse eum meriti, quem divina vox tantae laudis viro
coaequaverit. Quam visionem subsecuta est efficax
divinae gratiae consolatio, praefato Odone comite per
et licet non possit eum usquequaque a recto deviare
tramite, tamen per suos satagit satellites tentationum
et adversitatum spiculis a sancto proposito deterrere.
Nam quidam hujus primores patriae eum sapientiae
luce fulgere cernentes et in disponendis regni consiliis
apud imperialem majestatem super cunctos pollere
invidentes, dum apud aulicos, quos omnes sibi
nimio amore devinxerat, nequeunt ei moliri insidias,
apud exteros contra eum tractant artificiosas calliditatum
machinas. Itaque Odonem vicinae commarchiae
Francorum comitem, in beatum praesulem
concitant, eumque multiplici adversitatum molimine
ab imperialis fidei stabilitate dejicere laborant. Videres
fidem in uno Brunone contra multorum fraudes
viriliter decertantem, miranda patientia multorum
spicula hostium aequanimiter perferentem, praecordiali
compassione subditorum sibi dispendia dolentem,
ipsis inimicis affectuosa charitate quam facillime
indulgentem. Sed non est necesse quos bellorum
motus, quas Ecclesiae sibi commissae devastationes,
praedas, incendia pertulerit recensere, dum
Omnipotentis gratia, de cunctis ejus aemulis in nequitia
radicatis, citum dignata est finem imponere
ac sibi fidelem famulum pia consolatione per
visum voluit relevare. Siquidem dum adhuc adversitatum
angoribus arctaretur, quadam nocte multiplicum
sollicitudinum fessus laboribus, miseriam
sibi subjecti populi revolvendo, lacrymabiliterque
suis eam reputando criminibus, soporatur ac videt
in somnis quemdam angelici vultus praeferre sibi
sphaeram supra solis splendorem fulgidam, quae videbatur
in se totius mundi retinere machinam, in
qua etiam specialiter ei ostendebantur duo praeclarae
formae homines. Quorum dum nomina eorum discere
cuperet, hujusmodi vox suas pervenit ad aures: Hos
Mariam Magdalenam, Galienumque noveris esse
episcopum, quorum consortio te frui in futuro laetaberis.
Dumque eamdem sphaeram laetabundus accipiens
manibus sibi in sinum vellet ponere, praesago
futurorum est experrectus sopore. Nec mirum hunc
beatae Mariae dici fore consortem, cum par erga
Deum dilectionis affectus, et continuus lacrymarum
velut fontanarum aquarum decursus, ejus meritorum
illum reddiderit participem.
Quamvis autem a nobis adhuc ignoretur, quis iste
Galienus exstiterit, non est tamen dubium magni
esse eum meriti, quem divina vox tantae laudis viro
coaequaverit. Quam visionem subsecuta est efficax
divinae gratiae consolatio, praefato Odone comite per