PL 147, col. 1239

Margarita oculos; inhonesto lumine praeses
Inspicit oblatam quaerens mulcere puellam;
Dumque negat calido ore fidem secura fatetur.
Ille minis mollem credens impingere mentem,
Invenit in tenera pectus latitare virile
Virgine, non poterat tenebroso carceris antro
Vincere. Non virgis carnem ferientibus, unde
Sanguinei currunt rivi, nec pectore traxit
More puellarum suspiria: jungitur illis
Ungula quae laceret denudans ossaque pandat
Viscera plus poterat fortis sufferre malorum,
Quam manus inferret mentem miserata manentem.
Clauditur in tenebris, radius quos pellit ab alto.
Hostis adest specie, et vasti terrore draconis
Mollitur, victusque fugit, sed ad altera tendit
Inveterata doli figmenta ac vincitur inde,
Dum pede virgineo collum calcatur inane,
Nec licuit repeti sine nutu virginis umbras
Ducta dehinc constans dum spernit sacra deorum,
Jungitur exurens lateri pro vulnere lampas.
Sed caro dum patitur, mens prorsus ad alta levatur.
Cumque ligata datur dolio sua vulnera rumpi
Sensit, ob hoc populi vocesque ad sidera tolli.
Confessique Deum coelorum munera sumunt.
Denique ne populus in Christum crederet omnis
Ad loca sanguinei jussa est certaminis ire,
Emissaeque precis post sacra oblata feritur,
Et caro dum jacuit, mens ejus in aethera fertur.
XXI. Incipit ode in laudem sanctae Ursulae.

Fulgor aspectus placuit virorum
Viribus, mentis decor at supernis
Ursulae turmis, merito potentis
Nobilis ortus.
Luctibus patris tulit haec juvamen
Non timens regis furias caduci
Nixa virtuti Domini potentis,
Virgo pudica
Quaeritur sponso, trahit illa sponsum,
Dumque se profert socias requirit,
Aggregat festo celeres ministros
Laeta futuro.
Jungitur sacrae comitum cohortis
Sanctior cleri celebris caterva,
Advenit patrum cupidus coronae
Fulgidus ordo.
Summus oblatum decus, et resignat
Pastor, haud damni pavidus minoris
Dedicans Christo comites lavacro
Virginis almae.
Irruit cultro ferus interemptor,
Agminis sacri madidus cruore,
Spiritus coelo subeunt aperto,
Ossa colonis.
Ergo pulsantes Dominum rogate,
Parva quo virtus meritis juvetur
Nostra sub magnis laqueis malorum
Undique cincta.
XXII. Cantus in laudem S. Catharinae virginis.