PL 166, col. 1523
Sermo de sacramento Dominicae passionis (Drogo cardinalis), J. P. Migne
potuit rogare, quam ut sui memor esset? Memento mei!
cujus mei, inquam, tam indigni, tam
peccatoris: iniquitatem meam ego cognosco et peccatum
meum contra me est, confundor oculos meos
ad te levare; tibi soli peccavi, tu solus potes a peccato
meo me mundare: malum contra te feci. cum
me tibi volui celare; latro sum animae meae, homicidium
quidem feci; volui occultare, sed malum
coram te feci; memento mei, miserere mei, merito
in hanc miseriam deveni, qui tuam beatitudinem
deserui; dives eram, et ecce quam pauper factus
sum! De omni ligno paradisi poteram comedere et
delectari, et ecce crucior et morior in hoc ligno,
memento mei, tui oblitus eram, sed tu, cum iratus
fueris, misericordiae memor eris. Miserere mei secundum
magnam misericordiam tuam [(Psal. L)]
: video
in te, magnam et tuam; hoc est competentem tibi
misericordiam, quae te mihi, ad mei consimilem
condescendere fecit miseriam. Ego digna factis [(Luc.
XXIII)]
recipio; tu autem quid fecisti? Video te mihi
in poena similem, quem in actu video tam dissimilem!
Non potuisti me longius sequi. Unde venisti? A summo coelo
[(Psal. XVIII)]
egressus es, et de utero
Virginis, speciosus forma processisti, et mecum
pendes in ligno! Quis huc te adduxit? sola misericordia. Secundum hanc magnam misericordiam tuam
miserere mei, Deus.
Deus es, non homo tantum:
Deus es, ego homo, ego plasma tuum, ego quem fecisti
ad imaginem et similitudinem tuam; imaginis
tuae, Deus, miserere. Sed in quo te agnoscam misereri?
in eo quod imaginem meam in te video similem,
et eamdem mecum miseriam pati; quid ergo
restat nisi ut sperem de tanta misericordia? Quis,
inquam, possit desperare? Ergo memento mei dum
veneris in regnum tuum. Vadis ad regnum tuum,
implesti negotium tuum! ad hoc venisti ut me reducas
tecum; tecum ire concupisco, et hanc amarissimam
mortem pati non contremisco, non erubesco.
Quomodo enim contremiscerem, ubi te mecum
esse viderem? etiamsi ambulavero in medio
umbrae mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum
es, aut quomodo erubescerem quod te Dominum
coeli portare viderem? Qui enim te erubuerit et tuos
sermones, hunc erubesces cum veneris in majestate
tua, et Patris et sanctorum angelorum. Qui non bajulat
crucem suam [(Luc. XIV)]
, et sequitur me, non
est meus discipulus; hic est sermo tuus: qui hunc
sermonem erubuerit, hunc tu erubesces: qui enim
erubescit crucem tuam, erubescit gloriam tuam;
mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri
Jesu Christi. Crux gloria tua est, crux imperium
tuum est: ecce imperium tuum super humerum
tuum; portas portantem te. Qui portat crucem tuam,
portat gloriam tuam; qui portat gloriam tuam portat
te; portantem autem te, tu portas super humerum
tuum, quia imperium tuum super humerum
tuum [(Isai. IX)]
: ergo qui te portant imperium tuum
sunt - in ipsis enim tu regnas. O maxime imperator!
seo quomodo, aut quo portas imperium tuum super
cujus mei, inquam, tam indigni, tam
peccatoris: iniquitatem meam ego cognosco et peccatum
meum contra me est, confundor oculos meos
ad te levare; tibi soli peccavi, tu solus potes a peccato
meo me mundare: malum contra te feci. cum
me tibi volui celare; latro sum animae meae, homicidium
quidem feci; volui occultare, sed malum
coram te feci; memento mei, miserere mei, merito
in hanc miseriam deveni, qui tuam beatitudinem
deserui; dives eram, et ecce quam pauper factus
sum! De omni ligno paradisi poteram comedere et
delectari, et ecce crucior et morior in hoc ligno,
memento mei, tui oblitus eram, sed tu, cum iratus
fueris, misericordiae memor eris. Miserere mei secundum
magnam misericordiam tuam [(Psal. L)]
: video
in te, magnam et tuam; hoc est competentem tibi
misericordiam, quae te mihi, ad mei consimilem
condescendere fecit miseriam. Ego digna factis [(Luc.
XXIII)]
recipio; tu autem quid fecisti? Video te mihi
in poena similem, quem in actu video tam dissimilem!
Non potuisti me longius sequi. Unde venisti? A summo coelo
[(Psal. XVIII)]
egressus es, et de utero
Virginis, speciosus forma processisti, et mecum
pendes in ligno! Quis huc te adduxit? sola misericordia. Secundum hanc magnam misericordiam tuam
miserere mei, Deus.
Deus es, non homo tantum:
Deus es, ego homo, ego plasma tuum, ego quem fecisti
ad imaginem et similitudinem tuam; imaginis
tuae, Deus, miserere. Sed in quo te agnoscam misereri?
in eo quod imaginem meam in te video similem,
et eamdem mecum miseriam pati; quid ergo
restat nisi ut sperem de tanta misericordia? Quis,
inquam, possit desperare? Ergo memento mei dum
veneris in regnum tuum. Vadis ad regnum tuum,
implesti negotium tuum! ad hoc venisti ut me reducas
tecum; tecum ire concupisco, et hanc amarissimam
mortem pati non contremisco, non erubesco.
Quomodo enim contremiscerem, ubi te mecum
esse viderem? etiamsi ambulavero in medio
umbrae mortis, non timebo mala, quoniam tu mecum
es, aut quomodo erubescerem quod te Dominum
coeli portare viderem? Qui enim te erubuerit et tuos
sermones, hunc erubesces cum veneris in majestate
tua, et Patris et sanctorum angelorum. Qui non bajulat
crucem suam [(Luc. XIV)]
, et sequitur me, non
est meus discipulus; hic est sermo tuus: qui hunc
sermonem erubuerit, hunc tu erubesces: qui enim
erubescit crucem tuam, erubescit gloriam tuam;
mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri
Jesu Christi. Crux gloria tua est, crux imperium
tuum est: ecce imperium tuum super humerum
tuum; portas portantem te. Qui portat crucem tuam,
portat gloriam tuam; qui portat gloriam tuam portat
te; portantem autem te, tu portas super humerum
tuum, quia imperium tuum super humerum
tuum [(Isai. IX)]
: ergo qui te portant imperium tuum
sunt - in ipsis enim tu regnas. O maxime imperator!
seo quomodo, aut quo portas imperium tuum super