PL 184, col. 531
De interiori domo (Auctor incertus (Bernardus Claraevallensis)), J. P. Migne
est pro te. Intuere quomodo a Juda Judaeis
traditur, et quam viliter pertractatur, blasphematur
et colaphizatur, judicatur et condemnatur, exspoliatur
et flagellatur; ad ultimum vero contumeliis
et opprobriis affectus inter duos latrones suspenditur:
clavis cruci affixus, sputis derisus, spinis coronatus,
lancea perforatus. Ex omnibus partibus
sanguis emanat, et inclinato capite emittit spiritum.
Ita Redemptor tuus moritur pro te: et tu nescio cujusmodi
sordida cogitatione sordidaris in mente!
Sufficere posset haec cogitatio ad excludendas omnes
illicitas cogitationes. Sed ecce ad alia transeamus.
45.
Considera quomodo morieris, quando aliqua
gravi infirmitate vexatus, et ad extrema deductus,
ibi ad terram projectus, inter longa suspiria et difficiles
singultus, inter diversos dolores et timores
animam exspirabis. Tunc veniet corpus in pallorem
et horrorem, in saniem et fetorem: erit vermis et
cibus vermium. Animam vero mox capient et rapient
larvales illae facies, quae eam in exitu praestolantur:
et ex omni parte terrebunt eam daemones
terribiles et horribiles. Cogita quis eam defendet a
rugientibus praeparatis ad escam: quis consolabitur
eam, cum teterrima illa monstra daemoniorum occursantia
sibi catervatim ruere videbit: aut quis deducet
per ignotam regionem. Attende etiam quam
subito venit dies ultima: subito venit, et forsitan
hodie erit. Jam adest; jam praesentaberis ante tremendum
Judicem: accusaberis multis et magnis offensis;
non uno, non paucis, sed innumeris criminibus;
non parvis, sed immensis; non dubiis, sed
certis; non brevi accusatione, sed tam longa, quam
longa est tota vita tua, non uno accusatore, sed tot
quot sunt delicta tua. Ipse Judex erit districtus accusator
tuus. Omnes etiam spiritus boni et mali coram
Deo te accusabunt cum eo. Boni, quia 353 Deo
debent aequitatem; mali, quia tuam servant iniquitatem.
Tot judicibus et populis astabis, quot praecesserunt
te in opere bono. Tot arguentibus confunderis,
quot tibi praebuerunt bene vivendi exemplum.
Tot convinceris testibus, quot te monuerunt
bonis sermonibus, et justis actionibus. Omnibus
populis nudabuntur iniquitates tuae, et cunctis
agminibus patebunt universa scelera tua, non solum
actuum, verum etiam cogitationum et locutionum.
46.
Multa vero peccata tunc proruent ex improviso,
quasi ex insidiis, quae modo non vides, et forsitan
plura et terribiliora his quae nunc vides. Undique
erunt tibi angustiae. Hinc erunt accusantia peccata;
inde, terrens justitia: subtus, patens horridum
chaos inferni; desuper, iratus Judex: intus,
urens conscientia; foris, ardens mundus. Si justus
vix salvabitur, peccator sic deprehensus in quam
partem se premet? Latere erit impossibile: apparere
intolerabile. In tanto discrimine torquebit te tua
conscientia male sibi conscia, cruciabunt cordis arcana.
Cogente etiam conscientia, tu ipse eris accusator
traditur, et quam viliter pertractatur, blasphematur
et colaphizatur, judicatur et condemnatur, exspoliatur
et flagellatur; ad ultimum vero contumeliis
et opprobriis affectus inter duos latrones suspenditur:
clavis cruci affixus, sputis derisus, spinis coronatus,
lancea perforatus. Ex omnibus partibus
sanguis emanat, et inclinato capite emittit spiritum.
Ita Redemptor tuus moritur pro te: et tu nescio cujusmodi
sordida cogitatione sordidaris in mente!
Sufficere posset haec cogitatio ad excludendas omnes
illicitas cogitationes. Sed ecce ad alia transeamus.
45.
Considera quomodo morieris, quando aliqua
gravi infirmitate vexatus, et ad extrema deductus,
ibi ad terram projectus, inter longa suspiria et difficiles
singultus, inter diversos dolores et timores
animam exspirabis. Tunc veniet corpus in pallorem
et horrorem, in saniem et fetorem: erit vermis et
cibus vermium. Animam vero mox capient et rapient
larvales illae facies, quae eam in exitu praestolantur:
et ex omni parte terrebunt eam daemones
terribiles et horribiles. Cogita quis eam defendet a
rugientibus praeparatis ad escam: quis consolabitur
eam, cum teterrima illa monstra daemoniorum occursantia
sibi catervatim ruere videbit: aut quis deducet
per ignotam regionem. Attende etiam quam
subito venit dies ultima: subito venit, et forsitan
hodie erit. Jam adest; jam praesentaberis ante tremendum
Judicem: accusaberis multis et magnis offensis;
non uno, non paucis, sed innumeris criminibus;
non parvis, sed immensis; non dubiis, sed
certis; non brevi accusatione, sed tam longa, quam
longa est tota vita tua, non uno accusatore, sed tot
quot sunt delicta tua. Ipse Judex erit districtus accusator
tuus. Omnes etiam spiritus boni et mali coram
Deo te accusabunt cum eo. Boni, quia 353 Deo
debent aequitatem; mali, quia tuam servant iniquitatem.
Tot judicibus et populis astabis, quot praecesserunt
te in opere bono. Tot arguentibus confunderis,
quot tibi praebuerunt bene vivendi exemplum.
Tot convinceris testibus, quot te monuerunt
bonis sermonibus, et justis actionibus. Omnibus
populis nudabuntur iniquitates tuae, et cunctis
agminibus patebunt universa scelera tua, non solum
actuum, verum etiam cogitationum et locutionum.
46.
Multa vero peccata tunc proruent ex improviso,
quasi ex insidiis, quae modo non vides, et forsitan
plura et terribiliora his quae nunc vides. Undique
erunt tibi angustiae. Hinc erunt accusantia peccata;
inde, terrens justitia: subtus, patens horridum
chaos inferni; desuper, iratus Judex: intus,
urens conscientia; foris, ardens mundus. Si justus
vix salvabitur, peccator sic deprehensus in quam
partem se premet? Latere erit impossibile: apparere
intolerabile. In tanto discrimine torquebit te tua
conscientia male sibi conscia, cruciabunt cordis arcana.
Cogente etiam conscientia, tu ipse eris accusator