PL 2, col. 490

novissimos dies gratiam spiritus Creator repromisit,
Christus autem spiritalium dispensator, in novissimis
diebus apparuit, dicente Apostolo [(Gal. IV, 4)] : At
ubi tempus expletum est, misit Deus Filium suum; et
rursus [(I Cor., VII, 29)] : Quia tempus jam in collecto
est; apparet et de temporum ultimorum praedicatione,
hanc gratiam Spiritus ad Christum praedicatoris
pertinere. Compara denique species Apostoli et
Esaiae [(Is. XI)] : Alii, inquit, datur per Spiritum sermo
sapientiae; statim et Esaias spiritum sapientiae posuit. Alii sermo scientiae;
hic erit sermo intelligentiae et
consilii. Alii fides in eodem spiritu; hic erit spiritus
religionis et timoris Dei. Alii donum curationum, alii
virtutum; hic erit valentiae spiritus. Alii prophetia,
alii distinctio spirituum, alii genera linguarum, alii interpretatio

linguarum; hic erit agnitionis spiritus.
Vides Apostolum et in distributione facienda unius
spiritus, et in spiritalitate interpretanda, Prophetae
conspirantem. Possum dicere, ipsum qui corporis
nostri per multa et diversa membra unitatem
charismatum variorum compagini adaequavit, eumdem
et corporis humani, et Spiritus Sancti Dominum ostendi,
qui meritum charismatum noluerit esse
in corpore spiritus, quae nec in corpore humano collocavit,
qui de dilectione quoque, omnibus charismatibus
praeponenda, Apostolum instruxerit principali
praecepto, quod probavit et Christus: Diliges Dominum
de totis praecordiis, et totis viribus, et tota
anima tua, et proximum tibi tanquam teipsum.
Quod, etsi in lege scriptum esset, commemorat in

aliis linguis, et in aliis labiis locuturum Creatorem,
cum hac commemoratione charisma linguarum confirmat,
nec hic potest videri alienum charisma Creatoris
praedicatione confirmasse. Aeque praescribens silentium mulieribus in Ecclesia,
ne quid discendi
duntaxat gratia loquantur, caeterum prophetandi
jus et illas habere jam ostendit, cum mulieri
etiam prophetanti velamen imponit, ex lege accipit
subjiciendae foeminae auctoritatem, quam ut semel
dixerim, nosse non debuit, nisi in destructionem. Sed
ut jam a spiritalibus recedamus, res ipsae probare
debebunt, quis nostrum temere Deo suo vindicet;
et an nostrae parti possit opponi, haec, etsi
Creator repromisit in suum Christum nondum revelatum,
ut Judaeis tantum destinatum, suas habitura

in suo tempore, in suo Christo, et in suo populo
operationes. Exhibeat itaque Marcion Dei sui
dona, aliquos prophetas, qui tamen non de humano
sensu, sed de Dei spiritu sint locuti, qui et futura