PL 217, col. 1157
Regula ordinis S. Spiritus de Saxia (Auctor incertus (Innocentius III)), J. P. M
Castitatem, quam cum Dei adjutorio servare
promisimus, nos ipse Dei Filius servare praecepit,
et docuit, matrem castam, et virginem sibi elegit;
virgo ipse permansit, et virginum Sponsus dici voluit,
nec baptizari nisi a virgine, nec matrem nisi
virgini commendare sibi placuit. Visus supra montem
Sion est Agnus, et vox citharizantium ante
sedem Dei audita est, neque poterant dicere canticum
nisi empti de terra, et qui cum mulieribus non
sunt coinquinati; qui Agnum sequebantur, quocunque
ibat [(Apoc. XIV)] . Haec et similia castitatem servantibus
a Domino proponuntur.
Paupertatem etiam ipse Dominus noster est amplexus.
Etenim, dum nascitur, in praesepe reclinatur:
dum vivit, locum, in quo reclinet caput, non
habet: dum moritur, nudus cruci affigitur. Non
habet, unde vectigal solvat: fatigatus ex itinere
aquam a muliere sibi dari petit. Pauperes sibi socios
assumpsit; pauperibus beatitudinem promittit.
Paupertatem itaque libenti animo sectemur, fratres,
nam Domino relictus est pauper, et nobis orphanis
erit adjutor.
Humilitatem quoque ipse Dominus servando, servandam
nobis ostendit. Ex Nazareth, humili Galilaeae
vico nascitur; ex matre humili, cujus Dominus
humilitatem respexerat: humiles dilexit, cum humilibus
est versatus, humilitatem docuit. Discite a me,
inquit, quia mitis sum et humilis [(Matth. XI)]
. Ad
quam factis ostendendam Jerusalem iturus, non
equum sed asinum ascendit; discipulorum pedes
lavat, et in humilitatis actu inclinato capite decedit.
Ejus itaque documenta imitemur, quia suscipit orationem humilium
[(Psal. CI)]
, et humilia respicit,
et alta a longe cognoscit [(Psal. CXXXVII)]
, et humilium
semper ei placuit deprecatio, ut nos in tempore
tribulationis exaudiat.
Patientiam et mansuetudinem docuit, cum a Judaeis
verbis et factis injurias patienter sustinuit:
nunc ipsum Samaritanum, daemonium habentem,
nunc in Belzebub expellentem daemones, nunc blasphemum,
nunc cum peccatoribus manducantem
appellando, aliisque verborum contumeliis afficiebant;
factis insuper, ejecerunt eum extra civitatem,
sustulerunt lapides, ut in eum jacerent; captum et
ligatum, seductorem appellant; principes eum illudunt;
unus ministrorum dat alapam, nunc alba,
nunc purpurea veste indutum ostendunt: flagellis
caedunt; praeponunt ei latronem Barabbam: morte
tandem turpissima eum damnant; nec propterea a
patientia et mansuetudine recedit; proditorem amicum
nominans, pro persecutoribus exorans, et cum malediceretur, non maledicebat, cum pateretur,
non comminabatur
[(I Petr. II)]
. Nos itaque ipsius
Domini nostri exemplum imitantes non malum pro
malo inter nos, nec maledictum pro maledicto reddentes,
vincamus in bono malum. Et injuriis affecti
recurramus ad Dominum, qui facit misericordiam
promisimus, nos ipse Dei Filius servare praecepit,
et docuit, matrem castam, et virginem sibi elegit;
virgo ipse permansit, et virginum Sponsus dici voluit,
nec baptizari nisi a virgine, nec matrem nisi
virgini commendare sibi placuit. Visus supra montem
Sion est Agnus, et vox citharizantium ante
sedem Dei audita est, neque poterant dicere canticum
nisi empti de terra, et qui cum mulieribus non
sunt coinquinati; qui Agnum sequebantur, quocunque
ibat [(Apoc. XIV)] . Haec et similia castitatem servantibus
a Domino proponuntur.
Paupertatem etiam ipse Dominus noster est amplexus.
Etenim, dum nascitur, in praesepe reclinatur:
dum vivit, locum, in quo reclinet caput, non
habet: dum moritur, nudus cruci affigitur. Non
habet, unde vectigal solvat: fatigatus ex itinere
aquam a muliere sibi dari petit. Pauperes sibi socios
assumpsit; pauperibus beatitudinem promittit.
Paupertatem itaque libenti animo sectemur, fratres,
nam Domino relictus est pauper, et nobis orphanis
erit adjutor.
Humilitatem quoque ipse Dominus servando, servandam
nobis ostendit. Ex Nazareth, humili Galilaeae
vico nascitur; ex matre humili, cujus Dominus
humilitatem respexerat: humiles dilexit, cum humilibus
est versatus, humilitatem docuit. Discite a me,
inquit, quia mitis sum et humilis [(Matth. XI)]
. Ad
quam factis ostendendam Jerusalem iturus, non
equum sed asinum ascendit; discipulorum pedes
lavat, et in humilitatis actu inclinato capite decedit.
Ejus itaque documenta imitemur, quia suscipit orationem humilium
[(Psal. CI)]
, et humilia respicit,
et alta a longe cognoscit [(Psal. CXXXVII)]
, et humilium
semper ei placuit deprecatio, ut nos in tempore
tribulationis exaudiat.
Patientiam et mansuetudinem docuit, cum a Judaeis
verbis et factis injurias patienter sustinuit:
nunc ipsum Samaritanum, daemonium habentem,
nunc in Belzebub expellentem daemones, nunc blasphemum,
nunc cum peccatoribus manducantem
appellando, aliisque verborum contumeliis afficiebant;
factis insuper, ejecerunt eum extra civitatem,
sustulerunt lapides, ut in eum jacerent; captum et
ligatum, seductorem appellant; principes eum illudunt;
unus ministrorum dat alapam, nunc alba,
nunc purpurea veste indutum ostendunt: flagellis
caedunt; praeponunt ei latronem Barabbam: morte
tandem turpissima eum damnant; nec propterea a
patientia et mansuetudine recedit; proditorem amicum
nominans, pro persecutoribus exorans, et cum malediceretur, non maledicebat, cum pateretur,
non comminabatur
[(I Petr. II)]
. Nos itaque ipsius
Domini nostri exemplum imitantes non malum pro
malo inter nos, nec maledictum pro maledicto reddentes,
vincamus in bono malum. Et injuriis affecti
recurramus ad Dominum, qui facit misericordiam