PL 24, col. 704
Commentaria in Jeremiam (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
Israel et venient simul de terra Aquilonis ad
terram quam dedi patribus vestris. Hoc 862 proprie
in Christi completur adventu, quando de duodecim
simul tribubus Evangelio crediderunt, relinquentes
terram Aquilonis durissimi frigoris: et a diaboli
imperio recedentes, tunc receperunt terram repromissionis,
quam pollicitus fuerat patribus eorum,
Abraham, Isaac, et Jacob. Edidi nuper libellum
parvum de terra repromissionis.
[(Vers. 19.)] Ego autem dixi: Quomodo ponam te in
filios, et tribuam tibi terram desiderabilem, haereditatem
praeclaram, exercituum gentium? Et dixi, patrem
vocabis me, et post me ingredi non cessabis. Pro haereditate
praeclara, exercituum gentium, quam Septuaginta
transtulerunt, haereditatem nominatam Dei
omnipotentis gentium, Theodotio significantius transtulit, haereditatem inclytam fortitudinis robustissimi
gentium,
Christum significans, qui ductor et Dominus
est universarum gentium, suo nomini passionique
credentium. Ipse dixit ad Israel: Patrem vocabis me.
Et: Qui credit in me, credit in Patrem [(Joan. II, 19)]
.
Ipse pollicitus est: Ponam te in filios: in numero
scilicet filiorum meorum, qui mihi de gentium
populo crediderunt; et quibus dedi terram desiderabilem.
Quotquot enim receperunt eum, dedit eis
potestatem ut filii Dei fiant [(Joan. I)] .
[(Vers. 20.)] Sed quomodo si contemnat mulier amatorem
suum: sic contempsit me domus Israel, dicit
Dominus. Christi vox est juxta populum Judaeorum,
cui dixerat: Ponam te in filios: et dabo tibi terram desiderabilem:
et patrem vocabis me, et post me ingredi
non cessabis. Quomodo, inquit, mulier contemnit,
non virum, sed amatorem, si semel commixta fuerit,
cernens eum suae libidini servientem, et in se mutatam
esse legem naturae, per quam viro quondam
subjecta fuerat, dicente Domino: Et ad te conversio
ejus: sic domus Israel, id est, populus Judaeorum
contempsit Dominum Salvatorem in perniciem
suam.
[(Vers. 21, 22.)] Vox in viis (sive in labiis) audita
est, ploratus et ululatus filiorum Israel, quoniam iniquam
fecerunt viam suam, obliti sunt Domini Dei sui.
Convertimini, filii revertentes, et sanabo aversiones
(sive contritiones) vestras: pro quo Symmachus
transtulit, conversiones. Libenter Deus suscipit poenitentes,
et occurrit filio inopia et squalore confecto,
statimque induit pristinis vestibus, et reddit gloriam
revertenti: ita dumtaxat ut revertatur in ploratu et
ululatu. Suo enim vitio fecit iniquam 863 viam
suam, et oblitus est Domini Dei et Patris sui, ad
quos prophetali sermone loquitur: Convertimini, filii
revertentes. Quos idcirco filios voco, quia intellectis
peccatis vestris, in ploratu atque ululatu revertimini
terram quam dedi patribus vestris. Hoc 862 proprie
in Christi completur adventu, quando de duodecim
simul tribubus Evangelio crediderunt, relinquentes
terram Aquilonis durissimi frigoris: et a diaboli
imperio recedentes, tunc receperunt terram repromissionis,
quam pollicitus fuerat patribus eorum,
Abraham, Isaac, et Jacob. Edidi nuper libellum
parvum de terra repromissionis.
[(Vers. 19.)] Ego autem dixi: Quomodo ponam te in
filios, et tribuam tibi terram desiderabilem, haereditatem
praeclaram, exercituum gentium? Et dixi, patrem
vocabis me, et post me ingredi non cessabis. Pro haereditate
praeclara, exercituum gentium, quam Septuaginta
transtulerunt, haereditatem nominatam Dei
omnipotentis gentium, Theodotio significantius transtulit, haereditatem inclytam fortitudinis robustissimi
gentium,
Christum significans, qui ductor et Dominus
est universarum gentium, suo nomini passionique
credentium. Ipse dixit ad Israel: Patrem vocabis me.
Et: Qui credit in me, credit in Patrem [(Joan. II, 19)]
.
Ipse pollicitus est: Ponam te in filios: in numero
scilicet filiorum meorum, qui mihi de gentium
populo crediderunt; et quibus dedi terram desiderabilem.
Quotquot enim receperunt eum, dedit eis
potestatem ut filii Dei fiant [(Joan. I)] .
[(Vers. 20.)] Sed quomodo si contemnat mulier amatorem
suum: sic contempsit me domus Israel, dicit
Dominus. Christi vox est juxta populum Judaeorum,
cui dixerat: Ponam te in filios: et dabo tibi terram desiderabilem:
et patrem vocabis me, et post me ingredi
non cessabis. Quomodo, inquit, mulier contemnit,
non virum, sed amatorem, si semel commixta fuerit,
cernens eum suae libidini servientem, et in se mutatam
esse legem naturae, per quam viro quondam
subjecta fuerat, dicente Domino: Et ad te conversio
ejus: sic domus Israel, id est, populus Judaeorum
contempsit Dominum Salvatorem in perniciem
suam.
[(Vers. 21, 22.)] Vox in viis (sive in labiis) audita
est, ploratus et ululatus filiorum Israel, quoniam iniquam
fecerunt viam suam, obliti sunt Domini Dei sui.
Convertimini, filii revertentes, et sanabo aversiones
(sive contritiones) vestras: pro quo Symmachus
transtulit, conversiones. Libenter Deus suscipit poenitentes,
et occurrit filio inopia et squalore confecto,
statimque induit pristinis vestibus, et reddit gloriam
revertenti: ita dumtaxat ut revertatur in ploratu et
ululatu. Suo enim vitio fecit iniquam 863 viam
suam, et oblitus est Domini Dei et Patris sui, ad
quos prophetali sermone loquitur: Convertimini, filii
revertentes. Quos idcirco filios voco, quia intellectis
peccatis vestris, in ploratu atque ululatu revertimini